เกมราชันสงครามออนไลน์

ตอนที่ 117 เหรียญตรากักเก็บจิตวิญญาณ

ทุ่งหญ้ากิรา

ทางตะวันออกห่างจากรังโจรของกระทิงโลหิตที่ตอนนี้ได้สิ้นชีพไปแล้วเสียงควบม้าห้อตะบึงทั้งสามของกาย มีอาและอาลีน่าวิ่งตัดผ่านยามเย็นของทุ่งหญ้าก่อนจะมุ่งหน้าไปยังจุดหมายที่นัดแนะไว้กับสหายอีกสองคน

กว่าจะถึงท้องฟ้าก็เกือบมืดสนิทแล้วเบื้องหน้าสุดสายตาของกายเป็นแนวหินสูงใหญ่มีต้นไม้ขึ้นสลับกับพุ่มไม้และกอหญ้าบ้างเล็กน้อยด้านล่างแนบชิดติดแนวหินมีกองไฟก่อจุดไว้สามกอง สองกองไฟมีไว้ให้กับม้า 7ตัวที่บ้างยืนพักบ้างนอนพักอยู่ ส่วนอีกกองไว้ให้กับคนอีกสอง ซึ่งพอเห็นว่ากำลังยกมือโบกทักทายไม่หยุด

“เฮ้...พวกเจ้าได้หัวของกระทิงโลหิตมาไหม?” ลิลี่ยกมือร้องตะโกนถาม

กายและอีกสองดึงบังเหียนชะลอฝีเท้าม้าก่อนจะหยุดไม่ห่างจากลิลี่มากนักมีอาไม่รอช้าโยนหัวที่ห้อยมาข้างม้าให้กับลิลี่ในทันที

ลิลี่รับมาอย่างตกใจที่อยู่ๆ เพื่อนสนิทอย่างมีอา จะมาโยนหัวคนใส่แบบนี้ แต่พอเห็นว่าเป็นหัวของกระทิงโลหิตที่เหมือนกับในใบประกาศจับไม่มีผิดเธอก็พยักหน้าอย่างพอใจก่อนจะส่งต่อให้กับลูก้าที่เดินเข้ามาดูเหมือนกัน

“เห็นสายตาของเขาแล้วข้ารู้สึกขนลุกอย่างบอกไม่ถูก” ลูก้ารีบเอามือปิดตาที่ตายไม่หลับของกระทิงโลหิตก่อนจะนำมันไปใส่ยังกล่องไม้ด้านข้าง ซึ่งนอกจากหัวของกระทิงโลหิตแล้วมันยังมีหัวของกระทิงแดงด้วย

“ช่วยไม่ได้พวกเรารีบหนีออกมาเพราะที่นั่นเริ่มอันตรายมากขึ้นจึงไม่มีเวลามาดูแลหัวเขาสักเท่าไหร่แต่อย่างไรชายคนนี้ก็ฆ่าและปล้นคนในทุ่งหญ้าและชายนครไปมากมายดังนั้นไม่ต้องดูแลมันดีนักก็ได้” อาลีน่าอย่างไม่แยแสเธอเห็นหัวของกระทิงโลหิตเป็นเพียงเพียงหัวของสัตว์ร้ายเท่านั้น

“อืม”มีอาเองก็เห็นด้วย แม้จะไม่ได้รู้สึกดีกับการเข่นฆ่าแต่เธอก็คิดว่าการจัดการกับกระทิงโลหิตนั้นสมควรกระทำ เพียงแค่เหตุผลที่พวกมันทำกับหญิงสาวอย่างซาเทียและเลน่าก็เกินพอแล้ว

“ทำแบบนั้นไม่ได้หรอกพวกเรายังต้องเอาหัวไปขึ้นเงินอยู่ดังนั้นเก็บดี ๆ หน่อยก็แล้วกัน” กายกล่าวออกมาขณะที่เดินเอาเจ้าหมอกไปผูกข้าง ๆ กับเจ้าถึกและเทน้ำให้กับมัน

“ข้ารู้หรอกน่ามาเถอะลิลี่นางเตรียมซุปเนื้อกับขนมปังไว้รอพวกเจ้าแล้ว” ลูก้ากล่าวด้วยรอยยิ้มก่อนจะเอาผงบางอย่างออกมาโรยใส่ศีรษะทั้งสอง จากนั้นก็ปิดฝาหีบแน่น

ผงที่ลูก้าโรยลงไปมันคือผงของหญ้าคงสภาพที่พวกนักล่าค่าหัวชอบใช้กันซึ่งจะช่วยให้ศีรษะของโจรที่โดนตัดคงสภาพไม่เน่าง่าย ๆแถมยังไล่แมลงและกลบกลิ่นคราวเลือดได้ดี

ในทุ่งหญ้าแบบนี้การมีกลิ่นเลือดรอยกระจายไปทั่วไม่ใช่เรื่องที่ดีเพราะจะดึงดูดนักล่ายามค่ำคืนอย่างพวกฝูงหมาป่ามาได้

แม้พวกเขาเชื่อว่าสามารถจัดการพวกมันได้แต่ถ้าต้องสู้ทั้งกลางวันและกลางคืนไม่หยุดพักแบบนั้นต่อให้แกร่งแค่ไหนไม่นานก็ต้องตายเพราะความประมาทจากความเหนื่อยล้าได้เช่นกัน

มีอาและอาลีน่าเองก็รีบเอาม้าไปผูกเช่นกันก่อนที่ทั้งสองจะหยิบเอาถั่วและธัญพืชซึ่งเป็นอาหารม้าออกมาจากสัมภาระที่พวกม้าแบกออกมาให้กับพวกมันได้กิน

หลังจากกายป้อนอาหารให้เจ้าถึกและเจ้าหมอกเสร็จก็ถึงเวลาเติมท้องของตัวเองบ้าง

...

มื้อเย็นที่เติมพลังงานผ่านไปอย่างช้าๆ พร้อมกับการนั่งรอบกองไฟของทั้ง 5 คน พวกเขากำลังปรึกษาเรื่องส่วนแบ่งจากการร่วมมือในครั้งนี้อยู่

“มีหัวของโจรที่มีค่าหัวเกินหนึ่งพันเหรียญทองไปสองหัวเงินอีกหกหมื่นเหรียญทองรวมเศษนิดหน่อยไม่เกินนั้น แล้วก็ปืนของกระทิงอีกหนึ่งกระบอกกับกระสุนราวๆ 12 นัด แล้วก็ยังมีม้วนกระดาษซึ่งมีศิลปะการต่อสู้ ฟาดฟันขั้น 1-4บันทึกไว้อยู่กับตราแปลก ๆ อีกหนึ่งชิ้น” ของทุกอย่างถูกวางไว้อยู่ตรงหน้าของทุกคนยกเว้นเหรียญทองและหัวของสองโจรเท่านั้นที่ไม่ได้วาง

ตอนนี้ทุกคนกำลังมีสีหน้าครุ่นคิดกายเองก็เช่นกัน เขากำลังมองไปที่ปืนคาบศิลาหนึ่งกระบอกและกระสุนที่อยู่ข้างหน้า

กายไม่มีความรู้เรื่องปืนมากนักแต่เขาคิดว่ากระสุนปืนตรงหน้ามันแปลกพอควรเพราะมันดันมีแต่ลูกแต่กลับไม่มีของพวกดินปืนเลย

คงจะเป็นแบบพิเศษสินะ...ถ้าถามจะมีใครรู้วิธีใช้มันหรือเปล่า

กายมองไปรอบๆ เขาตัดสองคนอย่างลิลี่และลูก้าไป ไม่ใช่เพราะกายดูถูกแต่เพราะคิดว่าสองคนนี้คงไม่สนของอะไรแบบนี้อยู่แล้ว

...

หืม...เดวินมองแบบนั้นอีกแล้วหมอนั่นต้องคิดว่าไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่างแน่เลย นั้นไงหันไปมองมีอาแล้ว

ลิลี่ที่เห็นว่ากายมองตนและถอนสายตากับก็ทำหน้ามุ่ยอย่างไม่พอใจเล็กน้อยแต่ถึงแบบนั้นความคิดเกี่ยวกับเรื่องเหรียญทองก็ลอยเข้ามาจนไม่มีที่วางให้กับเรื่องเมื่อกี้อีก

...

เดวินมองข้าหรือว่าจะคิดเรื่องดาบแต่ก็ไม่น่าจะใช่ เพราะเขาคงไม่สนใจดาบระดับ 4 หรอกมั้ง

ลูก้าจับดาบที่ตนเอามาจากในถ้ำของกระทิงโลหิตไว้ก่อนจะลังเลพูดถึงเรื่องนี้หรือเปล่า

...

ถ้าอย่างนั้นก็มีอากับอาลีน่าที่น่าจะรู้เรื่องปืนกระบอกนี้...กายกำลังจะเอ่ยปากถามในตอนนั้นเองอาลีน่าก็กล่าวขึ้นมาขัดซะก่อน

“ข้าอยากได้ปืนกระบอกนี้แต่ขณะเดียวกันหัวของหนึ่งในนั้นก็จำเป็น เพราะเรายังต้องใช้หัวพวกนี้ในการทำภารกิจของสถาบันอยู่”

“ข้าถามเรื่องปืนหน่อยได้ไหม”กายได้โอกาสก็รีบหยั่งเชิงไปในทันที เพราะดูเหมือนว่าอาลีน่าจะใช้ปืนเป็นอาลีน่าพยักหน้าอนุญาต

“ทำไมปืนพวกนี้ถึงไม่มีดินปืน”

“ดินปืน?” อาลีน่าพึมพำออกมาก่อนจะอธิบายให้กายฟัง“ปืนคาบศิลาส่วนใหญ่จะถูกสร้างโดยช่างโลหะระดับปรมาจารย์ของนครทองคำสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของเหล่าช่างโลหะข้าไม่แน่ใจว่าปืนคาบศิลากระบอกนี้ถูกสร้างที่นั่นหรือเปล่า แต่อย่างไรมันก็คือของมีค่าไม่น้อยกว่า3 หมื่นเหรียญทองอย่างแน่นอน ส่วนวิธีการใช้ก็แค่ใส่ลูกกระสุนนี่ลงไปกระสุนพวกนี้ออกแบบมาเป็นพิเศษมันสามารถผสานศิลปะการต่อสู้ลงไปได้และในตัวของกระสุนกับปืนมีกลไกพิเศษที่ไม่ต้องใช้ดินปืนทั่ว ๆ ไปในการขับกระสุน”อาลีน่าบอกอย่างไม่ปิดบัง

หญิงสาวเชี่ยวชาญในด้านการยิงธนูและการยิงปืนก็คือสิ่งที่เธอถนัดไม่แพ้กัน

เธอบอกโดยไม่ปิดบังแม้แต่มูลค่าที่แท้จริงก็ยังบอก...กายพยักหน้าขอบคุณสำหรับคำอธิบายของอาลีน่า

“ส่วนที่อาลีน่าต้องการรวมของข้าไปด้วย”ลูก้ากล่าวเสริม

ถ้าจะให้แบ่งสถานะในกลุ่มตอนนี้เป็นส่วนๆ ซึ่งมีทั้งหมดสิบส่วน จะมีกาย 2 ส่วน มีอาและลิลี่ 4ส่วนเพราะทั้งสองเป็นคู่หูกัน และสุดท้ายคือ อาลีน่าและลูก้า 4

“ถ้าอาลีน่ากับลูก้าต้องการปืนกระบอกนี้กับหนึ่งหัวของโจร”

“แล้วเจ้าละมีอากับลิลี่”

“ข้าต้องการเงิน”ลิลี่ตอบกลับมาในทันที

“ส่วนข้าขอเป็นเงินด้วยแล้วกันเอาเป็นเราสองคนขอคนละสองหมื่นเหรียญทอง” มีอากล่าว

แต่กายกลับส่ายหัว“แบบนั้นมันน้อยเกินไป ถ้ารวมมูลค่ากันแล้วพวกเจ้าได้น้อยเกินไปเอาแบบนี้ก็แล้วกัน อาลีน่ากับลูก้าได้ปืนหนึ่งกระบอก ศีรษะของกระทิงแดงกับเงินหนึ่งหมื่นเหรียญมีอาเจ้าและลิลี่ได้เงินสี่หมื่นเหรียญรวมกับหัวของกระทิงโลหิตอีกหนึ่งหัวส่วนข้าจะเอาหนึ่งหมื่นเหรียญทอง ม้วนกระดาษศิลปะการต่อสู้และเหรียญตรานั้น”

ทั้งสี่คนเงียบไปก่อนที่อาลีน่าจะพยักหน้าตอบรับว่าเธอตกลงกับการแบ่งนี้

กายและอาลีน่าหันไปมองอีกสามซึ่งพวกเขาก็พยักหน้าตกลงกันทีละคน

“ทำไมเจ้าถึงไม่เอาหัวของกระทิงโลหิต”มีอาที่สังเกตเห็นรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ กับการตัดสินใจของกายแม้ดูเหมือนจะแบ่งกันอย่างยุติธรรม แต่มันสำหรับพวกเธอทั้งสี่คนไม่ใช่กับกายเพราะถ้าแบ่งกันแบบนี้กายก็เหมือนจะขาดทุน

“แม้หัวของกระทิงโลหิตจะใช้ส่งในภารกิจได้แต่ข้าคิดว่าเหรียญตราชิ้นนี้มันมีประโยชน์กับข้ามากกว่าส่วนม้วนกระดาษศิลปะการต่อสู้นี้ข้าจะเอาไปให้ใครบางคน”

ใครบางคนที่กายพูดถึงแน่นอนว่าคือไทเลอร์เพราะหลังจากไทเลอร์เข้ามาในโลกราชันแล้วกายจะมอบเงินหมื่นเหรียญทองและศิลปะการต่อสู้ ฟาดฟันขั้น 1-4 ให้กับเขา

ส่วนเหรียญตราที่กายบอกว่ามันมีมูลค่ากว่าหัวของกระทิงโลหิตนั้นเขาไม่ได้โกหกเพราะก่อนหน้านั้นตอนที่ได้เหรียญตรามาจากศพของกระทิงโลหิตกายแอบใช้ทักษะติดตัวของผู้เล่นการตรวจสอบสิ่งของมาตรวจสอบเหรียญตราชิ้นนี้

“เหรียญตรากักเก็บจิตวิญญาณ”

“ระดับเหล็ก”

“สถานะ: ว่างเปล่า”

นี่คือข้อมูลที่กายได้มา

เมื่อทั้ง4คนเห็นว่ากายสนใจเหรียญตรานี่เป็นพิเศษ พวกเขาต่างก็สังเกตเหรียญตราชิ้นนั้นอย่างสนใจอีกครั้ง

“ข้ารู้สึกคุ้นๆ ”

“อืมข้าก็เช่นกันเหมือนจะเป็น...”

“มันคือเหรียญตราที่ใช้กักเก็บจิตวิญญาณแต่ดูจากสภาพมันเก่าเป็นอย่างมาก” มีอาพูดออกมา

กายพยักหน้ายืนยันคำพูดของมีอาก่อนจะกล่าวอธิบายเสริมเข้าไป“เหรียญตรากักเก็บจิตวิญญาณระดับเหล็ก ตอนนี้มันไม่มีจิตวิญญาณอยู่ด้านใน”

“จิตวิญญาณที่ใส่ลงในอาวุธหลังจากเลือนไปเป็นนักรบแท้จริง” ลิลี่ถามอย่างตื่นเต้น

“กระทิงโลหิตคงไม่ธรรมดาแล้วเพราะมีทั้งปืนและเหรียญตรากักเก็บจิตวิญญาณ” อาลีน่าขมวดคิ้วคิดไม่ตก

“เขาคงมีสถานะบางอย่างเหรียญตราชิ้นนี้น่าจะเตรียมไว้ขณะที่เลือนไปเป็นนักรบแท้จริงเขาก็คงจะไปตามล่าจิตวิญญาณสักดวงมาใส่ในอาวุธ แต่น่าเสียดายที่ต้องมาตายก่อน”กายกล่าวออกมา

“ถ้าแบบนั้นเจ้าก็คงไม่เสียเปรียบเท่าไหร่”อาลีน่าพูดออกมาอย่างยิ้ม ๆ แม้จะเป็นเหรียญตรากักเก็บจิตวิญญาณแต่สำหรับเธอที่มีลุงเป็นถึงอาจารย์ใหญ่ของสถาบันศาสตร์นักรบแล้วก็ไม่ใช่ของหายากอะไร

แต่สำหรับกายแล้วมันคงไม่ง่ายๆ ส่วนใหญ่แล้วของแบบนี้จะเก็บไว้ภายในองค์กร หรือตระกูลยากที่จะหลุดรอดออกมาด้านนอกได้ ดังนั้นเขาจึงบอกกับทั้งสี่คนว่ามันมีค่ามากกว่าหัวของกระทิงโลหิต

โดยเฉพาะกับกายที่เป็นช่างโลหะด้วยแล้วมันคือสิ่งที่ต้องมี

“ตอนนี้พวกเจ้ารู้แล้วว่ามันคือเหรียญตรากักเก็บจิตวิญญาณดังนั้นในส่วนของข้าก็ไม่ได้ขาดทุนอะไรแต่ถ้าบกเจ้าต้องการก็สามารถตกลงกันใหม่ในส่วนแบ่งได้”

“ไม่จำเป็นอย่างไรวะเจ้ายอมสละหัวของสองโจรที่สามารถใช้ในภารกิจนักล่าของสถาบันให้พวกเราเจ้าก็ควรจะได้มันไป” อาลีน่ากล่าวจบก็หยิบปืนออกไปจากส่วนแบ่งส่วนลูก้านั้นรีบไปยกหีบเงินส่วนแบ่งหนึ่งหมื่นเหรียญออกมาเก็บทันที

“ทางข้าก็เอาตามที่เจ้าแบ่งแล้วกัน”มีอาเผยรอยยิ้มให้กับกาย

กายเองก็ยิ้มตอบไปเช่นกันก่อนที่ทั้งสองจะนั่งกินอาหารกันต่อ

ลิลี่นั้นไม่อยู่นิ่งตั้งแต่ทุกคนตกลงกันแล้วเธอไปลากเอาเหรียญทองสี่หมื่นเหรียญมาปูนอนในทันที

หลังจากการแบ่งของจบลงก็ถึงเวลาพูดคุยถึงแผนการล่าต่อไปของพวกเขาแต่ดูเหมือนอาลีน่าและลูก้าจะมีแผนในใจแล้ว ทางมีอาและลิลี่ก็เช่นกัน

สุดท้ายพวกเขาจึงตกลงว่าหลังจากกลับไปที่เลมิสก็จะแยกกันออกไปล่าและถ้าใครมีปัญหาอะไรก็สามารถขอความช่วยเหลือกับคนอื่น ๆ ได้

กายฟังเหตุผลของทุกคนก็เห็นด้วยเพราะแม้รวมกลุ่มกันล่าค่าหัวโจรจะดี แต่มันก็ช้าเกินไปเช่นกัน