"ย๊าก! ตรึงิญญา"
พริบตาโซ่สีทองนับสิบๆ เส้นก็มัดมือมัดเท้า คอ ลำตัว แขน ขาทั้งหมดอย่างรวดเร็ว ก่อนจะทำให้มอนสเตอร์ดังกล่าวหยุดชะงักทันที
"มีเวลา 2 วินาทีเท่านั้น!! " เมื่อสิ้นคำกล่าว ดาบใหญ่สังหารก็ร่ายสกิลทักษะยาวเหยียดจนผู้เล่นโดยรอบตกตะลึง ไม่เว้นแม้แต่นิรนาม 'มีทักษะสกิลเยอะแบบนี้ได้อย่างไงกัน'
"เสริมแกร่ง!"
[ผลของเอฟเฟค <ทักษะ : เสริมแกร่ง> ทำงาน]
[ผู้เล่นทุกคนในปาร์ตี้ได้รับพลังป้องกันและพลังโจมตีขึ้น 10% ตลอดระยะ 1 ชั่วโมง]
"กายาเหล็กไหล!"
[ผลของเอฟเฟค <ทักษะ : กายาเหล็กไหล> ทำงาน]
[ผู้เล่นได้รับพลังป้องกันเพิ่มขึ้น 50% เป็เวลา 1 นาที]
"สับ! ดาบปฐี!"
เปรี๊ยง! บูมม!
[ผลของเอฟเฟค <สกิล : สับ> ทำงาน]
[ผลของเอฟเฟค <ทักษะ : ดาบปฐี> ทำงาน]
[คริติคอล!]
[ท่านสร้างความเสียหายต่อเป้าหมาย 808 หน่วย]
[ท่านโจมตีโดนจุดอ่อนส่วนสำคัญในการทำงานบางอย่าง ส่งผลให้ฝ่ายตรงข้ามติดสถานะ <มึนงง> ชั่วขณะเป็เวลา 2 วินาที]
"สุดยอด!"
ทุกคนต่างตะลึงกับพลังโจมตีนั้น ไม่เว้นแต่นิรนาม เขาพลันยกยิ้มขึ้นอย่างยินดี ก่อนเดินออกไปหาผู้เล่นคนหนึ่งที่ปรากฏแววตายินดีที่ได้เห็นการต่อสู้ครั้งนี้
"นาย...ฉันขอยืมอาวุธหน่อยได้ไหม" หากเป็ปกติคนอื่นที่เห็นนิรนามคงต้องเมินใส่ ไม่ก็ไม่สนใจอย่างแน่นอน แต่นี้เมื่อดาบใหญ่สังหารหัวหน้าปาร์ตี้ของเขาได้แสดงศักยภาพออกมา มีหรือที่จะไม่ตีสนิทกับคนใกล้ชิดแบบนี้ ชายดังกล่าวพลันพยักหน้าถี่ๆ
"เอาไปเลย! ฉันให้ พอดีฉันได้อาวุธใหม่พอดี" ไม่ว่าเปล่าชายหนุ่มยกดาบมือเดียวออกมาโชว์ แววตาของนิรนามเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาพบว่าไอเทมนี้เป็ของเกรดแรร์ที่พิเศษอย่างมาก แต่ก็ไม่สามารถเดาได้ว่ามันพิเศษแบบใด
"ขอบคุณมาก"
[ดาบมือเดียวอัศวิน]
เกรด : ปกติ
ความคงทน : 31/100
พลังโจมตีทางกายภาพ : 50~100
---
เงื่อนไขการใช้งาน
- ผู้ใช้ต้องมีเลเวล 30 เป็ต้นไป
---
'นี้คือความต่างชั้นระหว่างไอเทมพิเศษที่ดรอปจากบอสสินะ' แม้มันจะเป็ไอเทมเลเวล 30 ก็ตาม แต่ก็ไม่ได้ดีเด่นเทียบเท่ากับ <ดาบใหญ่ดันเจี้ยนมือใหม่> กับ <ดาบผิดคลาส> เลยสักนิด ทำให้เขารู้ว่าไอเทมเลเวล 30 ที่ดาบผิดคลาสก่อนหน้านี้หมายถึงอะไร
'พลังของ <ดาบผิดคลาส> เทียบเท่ากับของไอเทมพิเศษที่ดรอปจากบอสเลเวล 30 เลยสินะ ชั่งเป็การได้รับที่น่ายินดียิ่ง' ชายหนุ่มแสระยิ้มไม่รอช้าพุ่งเข้าไปช่วยดาบใหญ่สังหารทันที
'วังวนมิติ'
'สับ!'
เปรี๊ยง! อ๊าก!
[คริติคอล!]
[ท่านสร้างความเสียหายต่อเป้าหมาย 880 หน่วย]
[ท่านโจมตีโดนจุดอ่อนส่วนสำคัญในการทำงานบางอย่าง ส่งผลให้ฝ่ายตรงข้ามติดสถานะ <เืไหล> ชั่วขณะเป็เวลา 1 นาที]
"โฮ่! ไอ้ขอทานนั้นก็ไม่เบาเหมือนกันแฮะ" ด้วยพลังที่เท่ากับเลเวล 41 มีหรือที่จะทำให้คนอื่นไม่ใ แต่สำหรับเหล่าผู้เล่นเลเวล 40 เป็ต้นไปนั้นแค่เฉยๆ กับการโจมตีดังกล่าว
'นี้สินะขีดจำกัดของเราเมื่อไร้อาวุธคู่กาย กับทักษะสกิลที่น่ากลัว' เมื่อคิดได้เช่นนี้เขาก็รับรู้เลยว่าตนเองอ่อนหัดแค่ไหน ในขณะเดียวกันดาบใหญ่สังหารก็เบิกตาโตในใจ
'นิรนามเลเวลเพียง 36 เท่านั้นทำไมมีพลังเทียบเท่าเราได้กัน หึ! ชักน่าสนใจมากขึ้นซะแล้วสิ' ในใจของเขานั้นก็ปราถนาให้นิรนามเป็ชายที่เขาตามหา <ผู้ครองคลาสยูนีคคนแรกของโลก> แน่นอนเขาได้รับภารกิจจากพี่ชายให้หาผู้เล่นคนนี้
ด้วยการที่ผู้เล่นเล่นได้เพียงเครื่องเกมอันเดียว แต่ดีที่พี่ชายของเขานั้นมีเพื่อนในการจัดการกับเกมนี้มากมาย ส่งผลให้การได้เล่นเกม 2 เครื่องเป็ไปได้อย่างไม่ยากเย็น
'หากเป็ชายคนนั้นจริง เราย่อมได้ค่าตอบแทนมหาศาลแน่' คิดได้แบบนี้ก็พลันหัวเราะชั่วร้ายในใจ ก่อนจะฟันดาบในมือใส่ศัตรู
เปรี๊ยง!
[ท่านสร้างความเสียหายต่อเป้าหมาย 751 หน่วย]
"ั์!! นายลากมันมาทางนี้ที" ชายหนุ่มขอทานกล่าวกับหัวหน้าปาร์ตี้
'ั์? หมอนี้รู้จักเราได้อย่างไง....นี้มันบ้าอะไรกัน' ชื่อในโลกจริงของเขาคื่อ 'ั์' เป็ชายที่โดดเด่นและดีเลิศอย่างมากในด้านต่างๆ แต่น้อยคนนักที่จะรู้สึกเขา แล้วไอ้หมอนี้ใครกัน?
"ไม่ต้องทำเป็งง ชื่อนายมันยาว ฉันเลยย่อให้" นิรนามอธิบาย
'อ๋อ! นึกว่ารู้จัก เฮ้อ! โล่ง...' ั์ถอนหายใจโล่งอก เขาพบว่าหากภารกิจของเขาที่ทำมาเพียง 1 สับดาห์โดนคนล่วงรู้ คงเป็เื่ที่น่าใ และโง่งมกับตนเองมาก 'ฉันไม่น่าตั้งชื่อยาวเลย'
"ได้!! จิติญญานักสู้!"
[ผลของเอฟเฟค <ทักษะ : จิติญญานักสู้> ทำงาน]
[ส่งผลให้ผู้เล่นเป็เป้าหมายของศัตรูที่ผู้ใช้จ้องมอง และทำให้พลังป้องกันของท่านเพิ่มขึ้นอีก 50% เป็ระยะเวลา 1 ชั่วโมง หากเสียชีวิตจะทำให้เลเวลของท่านสูญหายไปอีก 3 ระดับ]
'ฉันรอดูนายหน่วยละกัน'
ั์กล่าว นิรนามไม่ได้ล่วงรู้ เมื่อั์ลากเข้าป่าที่ปราศจากผู้เล่น แววตาของนิรนามก็ปรากฏความเยือกเย็น และจิตสังหารคลุมไปทั่วบริเวณทันที
'จุดนี้ต่อให้ผู้เล่นระดับ 50 ก็ไม่อาจมองเห็นได้ แม้แต่ 60 ก็เช่นกัน' ทำไมน่ะหรอ? ก็คงไม่มีใครมองทะลุต้นไม้ได้หรอก รวมถึงั์ที่ทำท่าทางชะเง้อมองเช่นกัน
"ตาย!! หลอกฟัน!"
พรึบ!
มอนสเตอร์ดังกล่าวฟันไปด้านหน้าอย่างกระทันหัน ส่งผลให้ดาบใหญ่ของมันผ่าท้องของั์อย่างแรง ดีที่พลังป้องกันกว่า 2 เท่าของเขาลดได้หลายส่วน ทำให้ดาเมจรับมาเพียง 100 หน่วยเท่านั้น
'เกิดอะไรขึ้น?! ทำไมมันโจมตีฉันกระทันหันไม่ป้องกันเลย'
นี้ไม่ต่างจากการเอาตัวเข้าแลก ดาบใหญ่ของั์ฟันเข้าไปที่อกมอนสเตอร์ตนนั้นอย่างแรง ทำให้ชายหนุ่มะเิทักษะออกมาทั้งหมดหมายจะปลิดชีวิตอีกฝ่ายทันที
"ฉันจะแสดงพลังของแทงก์อย่างฉันให้เห็นเอง! ว่าเราไม่ได้มีดีเพียงป้องกันเท่านั้น ย๊าก! ดาบปฐี!"
เปรี๊ยง! ตูม!
"อ๊าก~!"
[ท่านสร้างความเสียหายต่อเป้าหมาย 474 หน่วย]
[ท่านสร้างความเสียหายต่อเป้าหมาย 4,740 หน่วย]
"ม่าย~~!"
แพล๊ง!
ร่างกายมอนสเตอร์แตกกระจาย พร้อมกับร่างของนิรนามที่กำลังเสแสร้งตกตะลึงถือดาบมือเดียว ด้วยแววตาปรากฏความประหลาดใจใส่ั์ที่ได้สังหารมอนสเตอร์ดังกล่าว
"ส-สี่-สี่พันเจ็ดร้อยหน่วย!!"
ทั้งหมดต่างตะลึง ไม่เว้นแม้แต่ผู้เล่นเลเวล 50 ทุกคน เขาไม่นึกเลยว่าจะมีคนที่โจมตีแรงมหาศาลขนาดนี้อยู่ด้วย ทุกคนเบือนสายตาไปหาั์ทั้งหมด แต่ชายหนุ่มดาบใหญ่ที่กำลังตกตะลึงนั้นพลันประหลาดใจ
'บัค! มันคือบัค' พลังโจมตีของเขาคือ 474 หน่วย แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือความเสียหาย 4,740 หน่วย ซึ่งเป็พลังชีวิตทั้งหมดของมอนสเตอร์ตนนั้นทั้งหมดอย่างไม่ต้องสงสัย นั้นทำให้ชายหนุ่มได้รับความชื่นชมและการยินดี อิจฉามากมายต่อผู้เล่นคนอื่นๆ
ในขณะเดียวกันนิรนามก็แสระยิ้มหัวเราะชั่วร้ายในใจ แม้เขาจะเป็คนที่ใจดีกับคนอื่น แต่เพื่อตนเองแล้วไม่มีอะไรที่จะควรเสียให้คนไม่รู้จักเพียงไม่กี่นาที 'อีกไม่ช้านายจะได้เห็นขบวนเสด็จออกมา'
"โอ้! ว่าไงท่านดาบใหญ่สังหาร" เสียงมิตรภาพของใครบางคนดังขึ้น นิรนามและั์พลันหันไปมองพร้อมกัน พบกับอริน่ารำคาญอย่างนักลอบสังหารเลเวล 150 ขึ้นไป ไม่รู้เท่าไหร่เพราะไม่ได้เปิดเผยเลเวล
"เอ่อ! คุณใช่กิลหยาดน้ำค้างใช่ไหม" แม้เป็คำถามที่โง่มาก เพราะอักษีสีน้ำไหลไปมาบอกได้ชัดเจนแล้วว่านี้คือกิลหยาดน้ำค้างอย่างไม่ต้องสงสัย ในระหว่างที่นิรนามพลันหน้าไม่ดีในใจ เขาก็พบว่าอีกฝ่ายไม่ได้มองตนเองแต่อย่างใดก็โล่งอก
"เป็การโจมตีที่ผู้เล่นเลเวล 40 ไม่อาจทำได้จริงๆ ดูเหมือนคุณจะมีอะไรบางอย่างที่พิเศษกว่าคนอื่น" ั์พลันรู้สึกยินดีมากขึ้น ก่อนจะกล่าวในใจอย่างเยาะเย้ย
'แกกำลังจะชวนฉันเข้ากิลแกสินะ ฮ่าๆๆ! พอดีฉันก็อยากนะ แต่ไม่กล้า แต่เมื่อเป็แบบนี้ย่อมทำให้หัวหน้ากิลอันดับ 1 ของโลกอย่างพี่ชายฉันดีใจแน่ๆ ที่มีน้องชายพึงพาได้อย่างเรา'
"ฮะๆๆ! ผมไม่ได้มีอะไรโดดเด่นหรอกครับ" นิรนามเห็นแววตาโลภนั้นออก ไม่รอช้าชายหนุ่มพลันออกจากปาร์ตี้และหายเข้าไปในป่าทันที แต่ั์ก็ไม่ได้สนใจอะไรกับนิรนาม เพราะเขาเพียงสนใจเนื้อก้อนโตเท่านั้น
"คุณดาบใหญ่สังหาร คุณ้ามาเป็สมาชิกกิลหยาดน้ำค้างของพวกผมไหมครับ?"
และทันใดนั้น ก็ปรากฏผู้เล่นจำนวนมาก รวมถึงรองหัวหน้ากิลหยาดน้ำค้างเช่นกัน ส่งผลให้ทุกคนต่างตื่นตระหนก และใอย่างมากเมื่อกิลอันดับ 2 ของโลกอมรา <กิลหยาดน้ำค้าง> มาเชิญชวนผู้เล่นด้วยตัวเอง