จอมอสูรพลิกสวรรค์ (Asura Reversing Heaven : Feng Long - 龙峰)

เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและอัปยศอดสูของ องค์ชายจินเยว่ ดังสนั่นไปทั่วทั้งหุบเหบมังกรหลับใหล!

องครักษ์ในชุดเกราะสีเงินที่เหลืออยู่... พร้อมกับยอดฝีมืออีกสองคนที่เพิ่งจะออกมาจากถ้ำ... ต่างรีบทะยานร่างออกไปตามคำสั่ง! พวกมันแยกย้ายกันออกไป... สร้างเป็นตาข่ายเพื่อค้นหาและปิดล้อม "เหยื่อ" ที่บังอาจมาลูบคมพยัคฆ์!

แต่... พวกมันหารู้ไม่ว่า...

พวกมันไม่ได้กำลังจะไปล้อมจับลูกแกะที่บาดเจ็บ...

แต่กำลังเดินเข้าไปใน "รัง" ของอสรพิษร้าย... ที่กำลังรอคอยพวกมันอยู่!

เฟิงหลง ไม่ได้หนีไปไกล...

เขาเคลื่อนไหวราวกับวิญญาณ... ลบเลือนกลิ่นอายและร่องรอยทั้งหมดของตนเอง... และย้อนกลับมา... ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดบนยอดหน้าผา... จ้องมองการเคลื่อนไหวของเหล่าศัตรูจากเบื้องบน

เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะลงมือ... แต่เขากำลัง "สังเกต"...

เขาสังเกตรูปแบบการค้นหา... สังเกตช่องว่างระหว่างแต่ละคน... และสังเกต "จุดอ่อน" ที่ใหญ่ที่สุดของพวกมัน...

ความหยิ่งทะนง!

พวกมันแข็งแกร่ง... แต่พวกมันก็ประมาท! พวกมันคิดว่าเฟิงหลงบาดเจ็บสาหัสและกำลังหลบซ่อนตัวด้วยความหวาดกลัว! พวกมันจึงไม่ได้ระวังตัวอย่างเต็มที่!

'เหยื่อตัวแรก...' เฟิงหลงหรี่ตามอง... และเป้าหมายของเขาก็คือ... องครักษ์ระดับราชันย์ขั้นต้นคนหนึ่งที่แยกตัวออกมาจากกลุ่มเพื่อสำรวจซอกเขาที่ซับซ้อน...

เฟิงหลงไม่ได้ใช้ "ก้าวพริบตา"... เพราะมันจะสร้างระลอกพลังงานที่อาจจะถูกตรวจจับได้...

แต่เขาใช้ทักษะที่เขาเพิ่งจะได้รับมา... "ค่ายกลอสูรไร้พ่าย!"

เขาไม่ได้สร้างค่ายกลขนาดใหญ่... แต่เขากลับใช้จิตวิญญาณของเขา... "จารึก" อักขระค่ายกลขนาดเล็ก... ลงบนก้อนหินและพื้นดินที่อยู่เบื้องล่าง... อย่างเงียบงัน...

มันคือ "ค่ายกลภาพมายา... หมอกลวงตา"... ค่ายกลที่จะบิดเบือนการมองเห็นและสร้างภาพลวงตาเล็กๆ น้อยๆ...

เมื่อองครักษ์คนนั้นเดินเข้ามาในเขตของค่ายกล...

ฟุ่บ!

เขาก็พลันเห็นเงาร่างสายหนึ่ง... พุ่งหายเข้าไปในถ้ำเล็กๆ ที่อยู่ข้างหน้า!

"เจอแล้ว!" เขาตะโกนออกมาด้วยความยินดีและไม่ได้สงสัยเลยแม้แต่น้อย! เขารีบพุ่งตามเข้าไปในถ้ำนั้นทันที!

แต่เมื่อเขาเข้าไป... เขาก็ไม่พบใคร...

และในตอนที่เขากำลังจะหันกลับออกมานั้นเอง...

ครืน...

ก้อนหินขนาดใหญ่ก้อนหนึ่ง... ก็ร่วงหล่นลงมาปิดปากถ้ำ!

มันคือกับดัก!

"บัดซบ!" เขารู้ตัวว่าติดกับแล้ว! เขารีบหันกลับมาและเตรียมจะทำลายหินที่ขวางทาง!

แต่... เขาก็ได้เห็น...

เงาร่างของเฟิงหลง... ยืนกอดอกรอเขาอยู่... ที่ส่วนที่ลึกที่สุดของถ้ำ... ตั้งแต่เมื่อใดไม่มีใครทราบ...

"ยินดีต้อนรับสู่... สุสานของเจ้า"

"เจ้า!" องครักษ์คนนั้นเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง! "เจ้า...พลังของเจ้า..."

"ข้าบอกแล้วใช่ไหม..." เฟิงหลงแสยะยิ้ม "...ว่าบทบาทมันจะสลับกัน"

เขาไม่รอให้มันได้ทันได้ตั้งตัว! เขาทะยานร่างเข้าใส่!

องครักษ์คนนั้นแม้จะตกใจ... แต่ก็ยังคงเป็นยอดฝีมือระดับราชันย์! เขารีบโคจรพลังและสร้างเป็นโล่สายฟ้าขึ้นมาป้องกัน!

แต่เฟิงหลงกลับไม่ได้โจมตี... เขากลับใช้ "ก้าวพริบตา" และไปปรากฏตัวขึ้น... ที่ "เบื้องหลัง" ของมัน!

"เงาอสูรจันทรา!"

ร่างเงาสีดำทมิฬที่เต็มไปด้วยไอสังหารปรากฏขึ้น! และแทงกริชเข้าที่แผ่นหลังขององครักษ์คนนั้น!

ฉึก!

"อ๊ากกก!"

และในจังหวะที่มันกำลังเจ็บปวดและเสียสมาธินั้นเอง... ร่างจริงของเฟิงหลงก็ได้เข้าโจมตีจากเบื้องหน้า!

"อัสนีบาตอสูร!"

ตูม!

หมัดที่ห่อหุ้มไปด้วยพลังปฐพีและสายฟ้า... กระแทกเข้าที่หน้าอกของมันอย่างจัง!

ร่างขององครักษ์ระดับราชันย์... ถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด... สิ้นใจในทันที!

เฟิงหลงเก็บแหวนมิติของมัน... และใช้ "เพลิงอสูรพิฆาต" เผาร่างของมันจนไม่เหลือแม้แต่เถ้าธุลี...

เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะออกไป... แต่กลับนั่งลงขัดสมาธิ... และ "รอคอย"...

เวลาผ่านไป...

"แปลกจริง... ทำไมจ้าวสี่ยังไม่กลับมาอีก?" องค์ชายจินเยว่ขมวดคิ้ว... เขารู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล

"ไปดู!" เขาสั่งการองครักษ์อีกคนหนึ่ง

องครักษ์คนนั้นรับคำสั่งและมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่สหายของเขาหายตัวไป...

และเขาก็ได้พบกับถ้ำที่ปากทางถูกปิด...

เขาทำลายหินนั้น... และเข้าไป...

แต่เขาก็ไม่พบใคร... เหลือเพียงร่องรอยของการต่อสู้... และกลิ่นอายของความตายจางๆ...

"บัดซบ! มันหนีไปอีกแล้ว!"

เขาหันหลังและเตรียมจะกลับไปรายงาน...

แต่เขาก็ไม่ทันได้ก้าวเท้า...

ฉึก!

กริชสีดำทมิฬ... ได้แทงทะลุหัวใจของเขา... จาก "เงา" ที่อยู่ใต้เท้าของเขาเอง...

เฟิงหลง... ได้ใช้ "ค่ายกล" และ "ความอดทน"... ในการ "ล่า" เหยื่อทีละตัว... ทีละตัว... อย่างเลือดเย็น...

เขาคือมัจจุราชที่เริงระบำอยู่ในเงามืด...

และตอนนี้... เหยื่อที่เหลืออยู่... ก็มีเพียงแค่...

องค์ชายจินเยว่... และยอดฝีมืออีกสองคนเท่านั้น...