กระเป๋ามือสอง...
ราคา 689,999 บาท!
สโรชาแทบลมจับหลังจากแอบมาเปิดเน็ตดูราคาที่น่าช็อกไปกว่านั้น คือมันเป็แบบลิมิเต็ด มีแค่ 5 ใบในโลก!หนึ่งในนั้นมันอยู่ที่เธอ!
คุณหญิงแม่ของคุณชายเล็กช่างร่ำรวยเสียจริง!ราคากระเป๋านั่นซื้อรถได้เป็คัน เฮ้อ...ช่างเถอะ เก็บไว้ในช่องเก็บของก่อนแล้วกัน
"คุณแม่ขาหนูอยากได้รถแบบที่คุณแม่นั่งเมื่อกี้" แสนดีเข้ามาเกาะขาออดอ้อน
"แสนดีจ๊ะ...แม่ไม่มีเงินขนาดนั้นถ้าอยากได้หนูต้องเก็บเงินซื้อเองนะ"ถือโอกาสสอนแสนดีเก็บออกเงินไปในตัวเลยก็แล้วกัน
"ทำไมล่ะคะแม่โรสซื้อให้เลยไม่ได้เหรอ" อาจเป็เพราะ่หลังๆมานี้เธอไม่มีปัญหาเื่เงินมากนัก เลยไม่ค่อยได้ประหยัดแสนดีเห็นก็คงคิดว่าบ้านมีเงิน จะซื้ออะไรก็ได้ล่ะมั้ง
"แสนดี...หนูรู้มั้ยว่ากว่าจะได้เงินมาแต่ละบาทต้องใช้เวลา ดูอย่างพี่วีนัสพี่วีเลสสิ ทั้งสองช่วยกันขายเสื้อผ้าจนยุ่งไปหมดไหนจะต้องรับมือกับลูกค้า ไหนจะต้องโฆษณาสินค้าให้น่าสนใจแต่ละอย่างไม่ได้ง่าย"
"แต่ก็ได้เงินเยอะมากเลยไม่ใช่เหรอคะ"
"แล้วแสนดีว่าถ้าไม่มีเสื้อผ้าเอามาขาย จะขายได้เงินอยู่หรือเปล่า แล้วถ้าไม่มีคนทำเสื้อไม่มีคนทำกางเกง แล้วจะเอาที่ไหนมาขาย"
"..."
"ของทุกอย่างมีที่มาที่ไปเสมอของแต่ละชิ้นที่เราเอามาขาย เราต้องไปหาซื้อมาก่อน ต้องใช้เงินลงทุน จากนั้นก็นำมาขายในราคาที่สูงกว่าที่เราซื้อมาถึงจะได้กำไร กำไร นั่นสิ...ถึงจะเป็เงินของเรา"
"..."
"สมมติว่า เราขายเสื้อราคา 300บาท แต่เราซื้อมาในราคา 250 บาท กำไรที่เราได้คือ 50 บาท"
"หนูไม่ค่อยเข้าใจเลยค่ะ"
"อืม...ตอนนี้หนูไม่ต้องรีบอีกหน่อยที่โรงเรียนก็จะสอน ที่แม่พูดให้ฟัง คือแม่อยากให้แสนดีรู้ค่าของเงินถึงดูเหมือนจะได้เงินมาเยอะ แต่ต้องหักลบค่าทุนด้วย"
"แล้วหนูต้องทำยังไงถึงจะซื้อรถได้คะ"แสนดีดูเหมือนจะไม่ค่อยเข้าใจ แน่ล่ะ...เด็กอายุห้าหกขวบ แค่ได้ภาษาก็ดีเกินพอแล้วอีกอย่าง...เธออธิบายไม่ค่อยเก่งเสียด้วย วกไปวนมาแสนดีอาจจะงงได้ดังนั้นเธอจึงค่อยเป็ค่อยไปพร้อมลูก
"เอาล่ะ...ถ้างั้นวันนี้แม่จะสอนแสนดีเก็บออมเงิน"สโรชาเปิดกล่องหยิบกระปุกออมสินที่อยู่ในชั้นวางออกมา มันเป็ออมสินทรงประภาคารพอแสนดีเห็นก็ตาโต คว้าไปกอดทันที
"ของเล่นเหรอคะ"
"ไม่ใช่จ๊ะ นี่คือกระปุกออมสินเอาไว้เก็บเงิน ดูนี่นะ" เธอลองหยอดเหรียญสิบลงไป มันดังกรุ้งกริ้งเรียกความสนใจจากแสนดี
"ว้าว!แม่โรสขอลองบ้างสิคะ" แสนดีแบมือขอเหรียญ แต่สโรชาส่ายหน้าไปมา แล้วอธิบายว่า
"แม่จะไม่ให้ถ้าแสนดีอยากหยอดเงินในกระปุกออมสิน ต้องหามาเอง เช่น...สมมติว่าเวลาหนูไปโรงเรียนแล้วแม่ให้เงินติดตัวไป 20 บาท หนูเอาไว้ซื้อขนมทานเล่น 10 บาท เหลือ 10 บาทก็ค่อยเอามาหยอกใส่กระปุก เก็บออมเอาไว้"
"..."
"หรือ...ถ้าหนูช่วยงานที่ร้านบางทีแม่ก็จะให้รางวัล 50 บาท 100 บาทก็ว่ากันไป ได้เงินมาแล้ว ก็ต้องรู้จักเก็บด้วยไม่ใช่ว่าได้มาก็เอาไปซื้อของหมด เวลาอยากได้ของจำเป็จริงๆก็จะได้ซื้อได้ไง"
"ไม่ค่อยเข้าใจค่ะแต่หนูรู้ว่าแม่โรสอยากให้เก็บออมเงินใช่มั้ยคะ งั้นต่อไปนี้ ถ้าหนูเหลือเงินหรือได้เงินมาก็จะเอามาฝากไว้ในกระปุกออมสิน"แสนดีพูดเจื้อยแจ้วจนสโรชายิ้มปลื้ม ถึงการพูดยาวๆลูกไม่เข้าใจก็เถอะแต่การที่แสนดีเข้าใจเจตนา...โคตรน่าภูมิใจ!
"เก่งมากค่ะ"
------
"ใบหม่อนพาไปหาคนที่ช่วยผมไว้หน่อยสิ" คนอ้อนขอทำตาปริบๆ ในขณะที่เหล่าสาวใช้กำลังจัดกระเป๋าเพื่อเดินทางกลับ
"ไม่ได้นะคะคุณชายเล็กยังไม่หายดี" ใบหม่อนซึ่งเป็สาวใช้หมายเลขหนึ่งส่ายหน้าไปมา
"บู้!! ใจร้ายแค่นี้ก็ไม่ได้!" คุณชายเล็กยู่ปาก กอดอกแสดงความไม่พอใจจนสาวใช้พากันส่ายหน้าระอา
คุณชายเล็ก มีชื่อจริงๆว่า 'สิทธิศักดิ์ เอกรัตน์' ชื่อเล็กคือเล็กเป็บุตรคนที่สามของคุณท่าน 'สรชัย' และคุณหญิงผกา อายุสิบห้าย่างสิบหกนิสัยเอาแต่ใจ ร่างกายค่อนข้างอ่อนแอ
ดังนั้นคุณท่านและคุณหญิงถึงได้ให้สาวใช้เป็โขยงดูแลอย่างใกล้ชิดแม้กระทั่งตอนที่คุณชายเล็กไปโรงเรียน พวกเธอก็มีหน้าที่ตามไปด้วย
"อย่างอนเลยนะคะคุณชายใบหม่อนแอบสืบเื่ของคุณโรสมาแล้ว เธอไม่ได้อยู่ที่นี่แค่มาเที่ยวและเปิดร้านชั่วคราวเท่านั้น ปกติเธออยู่ใน กทม.ถ้าถึง่ที่ลูกสาวของเธอเปิดเทอมก็คงกลับไป บางทีถ้าคุณชายหายดีแล้วใบหม่อนอาจจะพาไปเจอเธอก็ได้นะคะ"
"อะไรกัน...มีลูกแล้วเหรอ"คุณชายเล็กหลงประเด็น ใบหน้าหวานงอง้ำเหมือนผิดหวัง
"แหม...ถึงไม่มีลูกคุณชายก็จีบเธอไม่ได้หรอกค่ะ อายุต่างกันตั้งหลายปีถ้าเป็คุณชายกลางหรือคุณชายใหญ่ค่อยมีความเป็ไปได้หน่อย"
"บู้!! ไม่ได้จะจีบสักหน่อยแค่อยากขอบคุณเฉยๆ" คุณชายเล็กเฉหลบตาไปไปทางอื่นแต่มีหรือที่สาวใช้หมายเลขหนึ่งจะรู้ไม่ทัน
"ค่าๆ ไม่จีบก็ไม่จีบ"
------
หลายวันต่อมาสโรชายังทำกิจวัตรเหมือนเช่นทุกวัน ตื่นเช้า เรียกหุ่นตั้งร้าน ทำอาหาร ปลุกแสนดีทานอาหาร อาบน้ำ แล้วก็นั่งอ่านหนังสือ อ้อ! และหมุนวงล้อโชคชะตาประจำวันด้วย
ติ้ง!
[โฮสต์ได้รับ กล่องเครื่องเขียนระดับD 1 ชิ้น]
หือ!
สโรชาลองหยิบกล่องเครื่องเขียนออกมาดูมันเป็กล่องสี่เหลี่ยมผืนผ้า เปิดออกมามี 3 ชั้น ชั้นบนสุดมีดินสอไม้ 3 แท่งยางลบ 1 ชิ้น และไม่บรรทัดขนาดเล็ก ชั้นกลางมีสีชอร์ก 12 สี ชั้นล่างสุดมีสีไม้ 12สี
กล่องเครื่องเขียนระดับ D
คำอธิบาย : มาในรูปแบบกล่องมีที่หิ้วตรงฝา้าคล้ยกล่องใส่อุปกรณ์ มีตัวล็อกและด้านในจะมีอุปกรณ์สำหรับเด็ก ทั้งดินสอและสี
คุณภาพของหล่องเครื่องเขียนระดับ D คือ...ไม่จำเป็ต้องต้องเหลาดินสอหรือสีเพราะเมื่อใช้แล้วนำไปใส่ในกล่องตามเดิม ปิดฝาเปิดมาอีกทีกล่องก็จะทำการเหลาให้โดยไร้ร่องรอยเศษไม้เศษดินสอ สี ต่างๆทันที
หมายเหตุ :ไม่สามารถระบุตัวเ้าของได้ กรุณาอย่าทำหาย หายแล้วหายเลย
สโรชาอ่านจบก็ยักไหล่ เพราะของระดับ D ได้แค่นี้ก็ถือว่าวิเศษมากแล้ว เธอจะเก็บไว้ให้แสนดีตอนเปิดเทอมว่าแล้วก็เก็บเอาไว้ในช่องเก็บของก่อน ลองดูภารกิจดีกว่าว่าจะมาหรือยัง
'MISSION'
ภารกิจที่ 1-12 : สำเร็จ
ภารกิจที่ 13 : ลงชื่อแข่งขันทำอาหาร
รางวัลภารกิจ : 25 EXPและหนังสืออาหารระดับ A
ภารกิจที่ 14 : ต้องได้รางวัลในการแข่งทำอาหารอย่างน้อย1 รายการ
รางวัลภารกิจ : 25 EXPและรถเข็นอาหารระดับ A
โห!นี่กะจะให้เธอเปิดขายอาหารอีกแล้วใช่ไหม มาทั้งหนังสือ ทั้งรถเข็นก็แล้วไอ้ของรางวัลที่ 12 มัยเอาไว้ใช้อะไรล่ะนั่น
"แม่โรสขา!ป้าภาเอากับข้าวมาส่งให้แล้วค่า" แสนดีะโเรียกจากนอกบ้านทั้งที่เพิ่งออกไปเล่นกับวีนิสเมื่อไม่กี่นาทีก่อนนี่เอง
"จ้า"เมื่อออกมานอกบ้านก็เห็นพี่ภาเ้าของร้านอาหารข้างๆยืนยิ้มแฉ่งมาให้พร้อมหิ้วกล่องอาหารใบใหญ่มาด้วย
"นี่ของวันนี้จ้าน้องโรส"พี่ภายื่นกล่องอาหารใบใหญ่มาให้เหมือนเช่นทุกวันอันที่จริงการส่งอาหารให้มันเริ่มั้แ่สามวันแรกที่ตั้งร้าน
ด้วยความมีน้ำใจของพี่ภาสโรชาเลยตอบแทนด้วยการอุดหนุนทุกวัน เป็อาหาร่กลางวันโดยการทิ้งกล่องอาหารที่ซื้อในระบบมา แล้วฝากไว้ที่ร้านพอทานเสร็จเธอก็จะล้างและเอากล่องไปฝากไว้อีกทีในตอนเย็น
"ขอบคุณนะคะพี่ภา นี่ค่ะเงินค่าอาหารวันนี้" สโรชายื่นใบร้อยไปให้
"ขอบใจจ้าน้องโรสเอ่อ...วันพรุ่งนี้กับมะรืนพี่ไม่อยู่นะ น้องโรสไม่ต้องเอากล่องอาหารมาฝากไว้หรอกค่อยเอามาให้อีกทีวันจันทร์ตอนเช้าไปเลย"
"โอเคค่ะว่าแต่พี่ภาจะไปไหนเหรอคะ...อ๊ะ บอกไม่ได้ไม่เป็ไรนะคะ โรสปากไวไปหน่อย"
"ไม่เป็ไรจ้าไม่ใช่ความลับหรอก คือพี่จะไปแข่งทำอาหารที่ กทม. น่ะ"พี่ภาเอียงหน้ามากระซิบ แต่คนฟังอย่างสโรชาตาโตทันที
นี่มันชักจะบังเอิญเกินไปแล้ว!!
"แข่งทำอาหาร! จริงเหรอคะน่าสนใจจังเลยค่ะ พี่ภาพอจะมีรายละเอียดของงานมั้ยคะ แล้วยังรับสมัครอยู่หรือเปล่า"ถามออกไปอย่างตื่นเต้น
"ใจเย็นก่อนคนสวยนี่แสดงว่าสนใจจริงๆสินะ เดี๋ยวพี่ขอหาดูก่อนนะ อ๊ะ นี่ไง ในเว็บนี้แหละ!"พี่ภายื่นโทรศัพท์เอามาให้ดู
มันเป็เว็บไซต์ของ 'รายการเชฟหัตถ์เหล็ก' ที่กำลังเปิดรับสมัครผู้เข้าแข่งขันทำอาหารเพื่อชิงแชมป์หัตถ์เหล็กในประเภท คนธรรมดาทั่วไป รางวัลที่ได้จากการแข่งขันก็มีหลายอย่างเท่าที่ดูคร่าวๆก็เป็หลักล้าน ประกาศณียบัตร ใบประกอบธุรกิจ และอื่นๆอีกมากมายผลที่ได้อย่างชัดเจนก็คือ...มีชื่อเสียงเพิ่มขึ้นนั่นเอง
"ว้าว น่าสนใจจังเลยค่ะว่าแต่ประเภทคนธรรมดาทั่วไปนี่...หมายความว่ายังไงเหรอคะ"
"อ๋อหมายถึงคนที่ไม่เคยไปออกรายการไหนมาเลย ไม่มีชื่อเสียงมาก่อน อะไรทำนองนั้นแหละจ้าว่าแต่น้องโรสสนใจไปแข่งด้วยกันมั้ย เค้ายังรับสมัครถึงคืนนี้สี่ทุ่มหลังจากนั้นจะปิดรับสมัครแล้ว" พี่ภาชี้ให้ดูตรงวันที่รับสมัคร
"สนใจค่ะงั้นโรสขอชื่อเว็บไซต์หน่อยสิคะ" เธอตั้งใจจะไปสมัครเองโชคดีที่มันเป็แบบสมัครออนไลน์ สะดวกสบายหายห่วง
"จะไปพร้อมพี่เลยมั้ยจ๊ะเย็นนี้ก็จะออกเดินทางแล้วล่ะ"
"ทำไมไปเร็วจังเลยคะ งานเริ่ม่บ่ายไม่ใช่เหรอไปพรุ่งนี้เช้าก็ยังทันนะคะ" จากที่ดูรายละเอียดการแข่งขันรอบคัดเลือกคือพรุ่งนี้ตอนบ่ายโมงตรง
"คือพี่ว่าจะพาครอบครัวไปเที่ยวน่ะว่าไง น้องโรสจะไปด้วยกันมั้ย ยังมีที่เหลืออยู่นะ"
"อืม...ไม่เป็ไรค่ะพี่ไว้โรสเดินทางพรุ่งนี้เช้าดีกว่า วันนี้ยังไม่พร้อมค่ะ" เพราะต้องเก็บร้านเก็บบ้าน ถึงจะออกเดินทางได้
"งั้นเจอกันพรุ่งนี้ที่งานเลยนะ"แล้วพี่ภาก็เดินจากไป
------
สโรชาแอบมาเปิดอ่านรายละเอียดของการแข่งขันอีกทีหนึ่งและเพิ่งรู้ว่ามันต้องแข่งขันกันออกรายการทีวีด้วย แต่รอบคัดเลือกคงยังไม่ถ่ายทำเพราะต้องคัดให้เหลือ 20 คนสุดท้ายก่อน
ก่อนอื่นต้องกรอกใบสมัครส่งรูปภาพและเอกสารสำเนาบัตรประชาชนถือใช้วิธีถ่ายบัตรแล้วใช้โปรแกรมสแกนจนได้ภาพที่เหมือนเป็สำเนาบัตรสีขาวดำเมื่อกรอกเสร็จ อัพโหลดรูปและสำเนาบัตรเรียบร้อย เธอก็ปิดโทรศัพท์
[ติ้ง! โฮสต์ทำภารกิจที่ 13 สำเร็จได้รับ 25 EXP และหนังสืออาหารระดับA 1 เล่ม]
'STATUS'
รหัส 101 : สโรชา บุญเกิด
LEVEL : 2 (235/300)
พลังกาย : 120 (สุขภาพดีมาก)
ค่าโชค : 99 (โชคดีมาก)
'MISSION'
ภารกิจที่ 1-13 : สำเร็จแล้ว
ภารกิจที่ 14 : ต้องได้รางวัลในการแข่งทำอาหารอย่างน้อย1 รายการ
รางวัลภารกิจ : 25 EXPและรถเข็นอาหารระดับ A
ภารกิจที่ 15 :ซื้อบ้านในโครงการที่ใกล้จะเสร็จแล้ว ซึ่งอยู่หลังโรงเรียนนานาชาติของแสนดี จำนวน1 หลัง
รางวัลภารกิจ : 50 EXPและเงิน1,000,000 บาท
ห๊ะ!!
สโรชารีบเปิดโทรศัพท์ค้นหาอินเตอร์เน็ตเพื่อดูโครงการบ้านที่ว่าทันที และทันทีที่เห็นราคาตาก็เบิกกว้าง หัวใจแทบหยุดเต้น
ราคาเริ่มต้น...10.5 ล้านบาท!
นี่มันเกินงบแล้วนะ!ตอนแรกเธอดูบ้านจัดสรรราคาไม่เกินสามล้านบาท แต่นี่! 10.5 ล้าน!ราคานี้มันเกินไปหน่อยมั้ย เงินที่เก็บสะสมไว้ยังไม่พอเลย!