เดินวิถีเซียน (Water Qi immortal)

.....หลินเซียนใช้ม่านวารีพิทักษ์ป้องกันครบไปแล้ว 3 ครั้ง ดังนั้นลูกไฟสีน้ำเงินและสีเขียวที่ลอยพุ่งมานี้เขาไม่สามารถใช้วิธีเดิมป้องกันได้อีกแล้ว

หลินเซียนรีบชูแหวนธาราสวรรค์ขึ้นมา เขาเสี่ยงดวงดูว่าแหวนธาราสวรรค์จะสามารถดูดพลังไฟประหลาดทั้งสองนี้เก็บไว้ได้ไหม ปรากฏว่าแหวนธาราสวรรค์ดูไฟทั้งสองสีเข้าไปได้ แต่หากถอดจิตเข้าไปดูด้านในไฟนั้นลุกท่วมไปทั่วทำเอาปราณน้ำที่สะสมไว้ระเหยปั่นป่วนไปหมด

หลินเซียนคิดว่าคงไม่อาจเก็บไว้ประหลาดแบบนี้ได้อีกแล้ว 

ฝ่ายเซียนหยวนอิงประหลาดใจไม่น้อย ไม่คิดว่าหลินเซียนจะมีแหวนธาราสวรรค์ของหายาก เขารู้สึกเจ็บแผลที่ถูกดาบวารีแทงเมื่อสักครู่

"โทษที่เจ้าทำให้ข้าเจ็บ งั้นข้าจะเผาเจ้าด้วยสุดยอดไฟของข้า!"

เขาปล่อยพลังออกมามากมายจะเศษซากอาคารถล่ม แผ่นดินสั่นไหว เขาใช้สิงมือกุมกันจนมีลูกไฟสีทองแดงโผล่ขึ้นมา

มันไม่ใ่ชไฟธรรมดา เพียงคนทั่วไปมองก็ตาบอดทันที พวกเซียนระดับต่ำก็มองแล้วจะรู้สึกเหมือนถูกโดนแผดเผาทั้งร่าง

ส่วนหลินเซียนมั้นมองได้แค่แผบเดียวแล้วต้องรีบเอามือมาปิดบัง 

"นี่คือไฟจากแกนพิภพ!"

เซียนชุดแดงหยิบสมบัติเซียนออกมาขว้างไปที่หลินเซียนกลายเป็นกรงแสงที่ไม่มีทางหนีหลุดออกมาได้

เท่านี้ยังไม่พอ ชายชุดแดง ปล่อยร่างทารกวิญญาณของตนเองออกมา เป็นเด็กปีศาจมี 1 เขาตัวแดงไฟลุกท่วมมือและเท้าตลอดเวลา

ทารกวิญญาณของชายชรานั้นพ่นไฟเข้าไปเสริมไฟแกนพิภพจนมันกลายเป็นสีทองแดงสว่างจ้า

"ตั้งแต่บรรลุหยวนอิงมา 1,200 ปี เจ้าเป็นเซียนระดับต่ำกว่าหยวนอิงคนแรกที่ข้าใช้ท่านี้"

"จงดีใจเถิด...." แล้วชายชราก็พุ่งสุดยอดแห่งไฟของเขามาที่หลินเซียน

หลินเซียนยิ้มที่มุมปาก ในขณะที่ไฟนั้นมาพึงเบื้องหน้าของเขาห่างแค่ 1 ฉื่อ(1/3 เมตร) 

ไฟหยุด!

ชายชราชุดแดงมองด้วยความแปลกใจ แล้วเขาก็รู้สึกว่าพลังเขาลดฮวบลงแปลกๆ เขาเหลียวมองไปเห็นทารกวิญญาณของเขา กำลังถูกละอองน้ำเป็นลูกบอลสีฟ้าอ่อนที่มีสายฟ้าและไอสีดำกำลังปล่อยละอองน้ำดับไฟของทารกวิญญาณ

"นี่คืออะไร???"

เขาพยายามจะดึงทารกวิญญาณกลับเข้ามา แต่เหมือนดั่งถูกโซ่ล่าม ทารกวิญญาณขบยับเขยื้อนไม่ได้ ลูกบอลน้ำประหลาดยังคงดับไฟในกายทารกวิญญาณต่อไป จนทำแสดงอาการเจ็บปวด

เขาพลาดท่าแล้ว ปราณกระบี่น้ำเล็กๆเมื่อกี้มันไม่ใช่กระบี่ธรรมดา เศษปราณน้ำบางส่วนได้ซึมเข้าไปในเลือดและร่างกายของเขา ปราณของมันจึงเชื่อมเข้ากับทารกวิญญาณของข้าได้!

ชายชุดแดงหันไปทางหลินเซียนด้วยคามโกรธที่เสียรู้ เขาเห็นหลินเซียนยิ้ม

"เป็นไปไม่ได้! เจ้ามีทารกวิญญาณได้อย่างไร? ข้าไม่เคยได้ยินว่ามีแกนปราณคนไหนสามารถมีทารกวิญญาณได้"

"เป็นไปไม่ได้!!" ชายชราพูดซ้ำด้วยความไม่เชื่อ ในขณะที่พลังเขาลดลงเรื่อยๆ จนแม้แต่ไฟรอบๆตัวเองก็อ่อนแรงลง จนเขาต้องทำใจยอมรับ ว่าเจ้าลูกบอลน้ำประหลาดนี่คือทารกวิญญาณของหลินเซียน

ไม่ได้การล่ะ คู่ต่อสู้แบบนี้ข้าไม่เคยเห็น ขืนสู้ต่อข้าไม่รู้มันจะมีอะไรมาทำให้ข้าแปลกใจอีก ดังนั้นหนีดีกว่า

ชายชราชุดแดงควักสมบัติเซียนชิ้นที่สามเป็นเชือกคล้องทารกวิญญาณของเขากลับเข้าร่าง แล้วรีบหันหลังเหาะหนี

ตึง!!! เสียงผืนดินดั่งสนั่นลั่นไปทั่วทั้งสนามรบ

บางสิ่งตกลงมาจากท้องฟ้า ที่กลางวงกองทัพศัตรู ปรากฏร่างอสูรกายขนสีขาวใหญ่โต

ปีศาจจิ้งจอก 9 หาง!

ดวงตาแดงก่ำ มันยืนตระหง่านปิดเส้นทางเบื้องหน้าชายหยวนอิงเอาไว้ ดวงตาสีโลหิตส่องประกายราวเพลิงนรก หางทั้งเก้าแกว่งไหวคล้ายอสรพิษยักษ์ แต่ละหางปลดปล่อยกลิ่นอายปีศาจรุนแรงจนอากาศสั่นสะท้าน

มันสะบัดหางทั้ง 9 โจมตีกองทัพทหารนับร้อยถูกฟาดกระเด็น เลือดสาดกระจาย 6 หางกวาดผ่านแนวเซียนระดับพื้นฐานปราณ ร่างพวกเขาถูกฉีกขาดกลางอากาศ อีก 3 หางฟาดใส่ทหารม้าและทหารราบจนร่างแหลกเหลว ...เสียงกรีดร้องสยดสยองดังระงมทั่วสนามรบ

ปีศาจจิ้งจอก 9 หางคำรามสะท้านฟ้า เสียงนั้นคล้ายพลังสวรรค์แตกสลาย นำความหวาดกลัวแผ่ซ่านไปทั่วทั้งสมรภูมิ 

เซียนหยวนอิงสั่นกลัว นี่คือปีศาจระดับ 10 เทียบเท่าหยวนอิงขึ้นกลาง ข้าสู้มันไม่ได้

เขาปล่อยไฟนรกลูกโตเขวี้ยงใส่ปีศาจจิ้งจอกพันปี แต่นางจิ้งจอกหาได้หวั่นเกรงไม่ มันคำรามทีเดียวไฟมอดดับทันที

"เจ้า! บังอาจทำร้ายผู้ชายของข้า ตายซะ!"

นางร่ายมนต์ปีศาจเป็นวงแหวนซ้อนลงร่างเซียนหยวนอิง เกิดควันสีชมพูในวงกลม ทันใดนั้นเซียนหยวนอิงก็หัวเราะราวกับคนบ้า เริ่มเพิ้หลอน และเอามือถลกหนังใบหน้าตัวเอง สักพักเขาควักลูกตา แต่ปากยังหัวเราะไม่ยอมหยุด ก่อนที่นางจิ้งจอกจะยกขาเหยียบซ้ำร่างนั้นลงไปจนเละเป็นแค่กองเนื้อกองหนึ่ง

ทหารและแม่ทัพศัตรูทั้งหมดตกใจ ต่างทิ้งอาวุธวิ่งหนีตายไม่คิดชีวิต นางจิ้งจอกกำลังจะสะบัดหางไปฆ่าพวกมันทั้งหมด

"ปล่อยไปเถอะ! พวกเขาแพ้แล้ว..." เสียงหลินเซียนพูด

หลินเซียนร่างทรุดลง ไฟแกนพิภพนั้นยังลอยอยู่เบื้องหน้าเขา แม้นไม่ขยับแต่มันไม่หายไปไหน

นางจิ้งจอกรีบแปลงร่างเป็นมนุษย์ผู้หญิงสาวสวยผมสีขาวเข้ามาพยุงร่างหลินเซียน

"เจ้าถูกพลังไฟแห่งแกนพิภพนี้ทำร้าย"

"แต่ไม่มีผู้ใดทำลายมันได้แม้แต่ข้า"

"ในเมื่อมันถูกเชื่อมกับเจ้า ทางเดียวคือเจ้าต้องซึมซับมันเข้าไปให้ได้"

หลินเซียนพยักหน้า เขาปลดปล่อยลูกบอลสีฟ้าอ่อนที่มีสายฟ้าและไอสีดำออกมาอีกครั้ง

มันส่งพลังน้ำเข้าไปค่อยๆดับเปลือกนอกของไฟแกนพิภพได้ แม้ด้านในยังคงลุกไหม้ แต่ด้านนอกเย็นพอที่จะจับต้องได้แล้ว 

นางจิ้งจอกรีบเข้าไปจับก้อนแกนพิภพนั้นพ่นไอเย็นปีศาจลงไปอีกครั้ง แล้วจึงยื่นให้หลินเซียน

"เจ้าเก็บมันไว้ หากแหวนธาราสวรรค์ของเจ้าและตัวเจ้าพร้อมเจ้าต้องซึมซับมันลงในแหวนธาราสวรรค์"

"อนาคตมันอาจมีประโยชน์สำหรับเจ้า" นางจิ้งจอกพูดและหลินเซียนยิ้มพยักหน้าเบาๆ

"ท่านอาจารย์...." องค์ชายน้อยรีบเข้ามาสวมกอดหลินเซียนที่นางจิ้งจอกพยุงนั่งอยู่ 

หลินเซียนตบถุงสมบัติเอาน้ำเค้าออกมา "เจ้าดื่มน้ำจากน้ำเต้านี้เสีย แผลเจ้าจะได้หาย" องค์ชายพยักหน้าและร้องไห้ดีใจ

เหล่าแม่ทัพและเซียนรวมถึงทหารทุกคนคุกเข่าโค้งศรีษะคำนับหลินเซียนทั่วทั้งเมือง 

หลายคนร้องไห้ดีใจที่รอดตาย ไม่แยกระหว่างมนุษย์ธรรมดา หรือเซียน เสียงแซ่ซ้องดังกระหึ่ม 

หลินเซียนยิ้มและหยิกแก้มนางจิ้งจอกเบาๆ แล้วหันไปมององค์ชาย เอื้อมมือลูบศรีษะองค์ชาย ยิ้ม แล้วก็หมดแรงสลบไป....