คุณหนูลิน เจอ(ของ)ดี

        ตอนที่ 6 ห้องแคบๆ (2)

        “ที่นี่... ที่นี่คือห้องของนายหรอเล็กมากเลยนะเนี่ยพอๆกับห้องของคนใช้ที่บ้านฉันเลย”

        “ก็ผมตัวคนเดียวนี่น่า แถมผมก็จนด้วย” แม็คตอบกลับด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย

        “แล้วนี่มันกี่โมงแล้ว.... เอ๊ะ! กระเป๋าฉันอยู่ไหนเนี่ย” คุณหนูลินพยายามมองหากระเป๋าใบแพงของเธอซึ่งมีมือถืออยู่ในนั้นเพื่อที่จะเอามาดูเวลาแต่ก็ไม่เห็นมันเลย

        “ตี2 45นาที กระเป๋าคุณน่าจะหล่นที่ลานจอดรถนั่นมั้งตอนผมไปเจอคุณก็เห็นแค่ตัวคุณกับเสี่ยหลุยส์แค่นั้นแหล่ะ” แม็คดูเวลาในมือถือพร้อมตอบไปพลาง

        “เกือบตี 3 นี่ฉันสลบไปนานแค่ไหนเนี่ยถ้าจำไม่ผิด ฉันออกมาจากผับตอน 5ทุ่มน่าจะได้”

        “ก็คงเวลาประมาณนั้นนั่นแหล่ะเพราะผมก็เลิกงาน 5ทุ่มพอดี”

        “เอ๊ะ! ว๊ายยย แล้วนี่กางเกงในฉันไปไหนเนี่ย” คุณหนูลิน๻๷ใ๯เมื่อเริ่มรู้สึกถึงความรู้สึกโหวงๆที่หว่างขาตัวเอง“ทำไมฉันถึงไม่ได้ใส่กางเกงในหล่ะ” ปากก็ถามออกไปส่วนมือก็พยายามดึงกระโปรงปิดของสงวนตัวเอง

        “ผมเข้าไปเห็นตอนที่เสี่ยหลุยส์มันกำลังถอดกางเกงในของคุณนั่นแหล่ะ ผมชกมันไป แต่มือมันกำกางเกงในของคุณไว้แน่นเลยมันคงชอบกางเกงในคุณมากเลยมั้ง”

        “ถ้าอย่างนั้นชั้นขอตัวกลับเลยดีกว่า” คุณหนูลินพูดพลางลุกขึ้นเพื่อจะเดินตรงไปที่ประตู

        “แล้วคุณจะกลับบ้านคุณยังไงนี่มันก็ดึกมากแล้วแถมพวกของไอ้เสี่ยหลุยส์ก็คงยังเพ่นพ่านกันอยู่เต็มไปหมดแถวนี้” แม็คลุกขึ้นมายืนขวางประตูไว้

        “นี่นาย อย่าขวางทางฉันนะเปิดประตูให้ฉันออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้” คุณหนูลินเริ่มขึ้นเสียง

        “ก็ผมบอกคุณอยู่นี่ไงว่าข้างนอกยังมีคนของพวกเสี่ยหลุยส์อยู่ ถ้าออกไปมันจะอันตราย”

“แล้วฉันจะเชื่อที่นายพูดได้ยังไงข้างนอกมันอาจจะไม่มีพวกของเสี่ยหลุยส์อะไรนั่นก็ได้ นายอาจจะแค่โกหกแล้วพยายามขังฉันไว้ที่นี่ก็ได้ ปล่อยฉันออกไปจากห้องแคบๆโสโครกนี่ซะที”