นางจิ้งจอกสาวพันหน้า

    ตอนที่ 10 ภารกิจแรกของแฟนปลอมๆ

            “ไม่ต้องตื่นเต้น อันไหนที่เธอตอบไม่ได้เดี๋ยวฉันจะเป็๲คนตอบเอง”

    “อืม”

    ไม่ตื่นเต้นก็บ้าแล้ว ถึงแม้จะพยักหน้าตอบรับไปแต่ก็อดตื่นเต้นไม่ได้ ถึงแม้ฉันจะเปลี่ยนคนคุยมาเยอะก็จริง แต่นี้ก็เป็๲ครั้งแรกที่ไปบ้านแฟนครั้งแรก ถึงแม้จะเป็๲แค่ปลอมๆก็เถอะ

    ฉันเดินตามนายสิบทิศเข้าไปด้านใน ๻ั้๫แ๻่เห็นประตูรั่วฉันก็ไม่แน่ใจสักเท่าไหร่ว่านี่คือบ้านหรือคฤหาสน์กันแน่ ด้านในสะอาดพื้นเงาวิบ เหมือนทำความสะอาดตลอดเวลา แม่บ้านของก็ไม่รู้มีกี่คน เพราะเดินผ่านฉันไปหน้าตาไม่ซ้ำกัน ทุกคนที่เดินผ่านต่างก้มศีรษะทำความเคารพฉันและสิบทิศทุกคน ประดุจองค์หญิงองค์ชายเดินผ่าน

    “แม่ครับ พ่อครับ”

    สิบทิศเรียกผู้หญิงและผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงโถงห้องรับแขก ทั้งสองคนลุกขึ้นยืนแล้วหันมามองทางเราด้วยท่าทางดีใจและตื่นเต้นพอๆกับฉัน

    “มาแล้วหรอ”

    ทันทีที่ได้เห็นหน้าตาของคุณน้าแม่ของนายสิบทิศแบบเต็มตา ของในมือที่ถืออยู่ก็เกือบตกลงพื้น แววตา หน้าตา รวมถึงการแต่งตัวที่อยู่ในใจฉันมาตลอด ฉันไม่เคยลืมท่านเลยสักครั้ง บุญคุณที่ท่านช่วยฉันไว้ในครั้งนั้นฉันยังจำได้จนถึงทุกวันนี้

    “ยินดีที่ได้เจอนะ”

    คุณน้าเดินมาจับมือฉันอย่างอ่อนโยน แต่ทว่าตอนนั้นเหมือนฉันจะดีใจเยอะเกินไปหน่อย เลยเผลอกอดคุณน้าเข้า ทุกคนดูแปลกใจเล็กน้อยกับการกระทำของฉัน แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไร ในที่สุด ในที่สุดฉันก็เจอท่านอีกครั้ง

    “มานั่งกันก่อนเถอะ”

    พ่อของสิบทิศรีบทักขึ้นมา ทำให้คุณน้าพาฉันไปนั่งใกล้ที่โซฟา

    “หนูชื่อดาวเหนือใช่ไหมจ๊ะ น้าได้ยินสิบทิศพูดถึงหนูให้ฟังบ่อยเลยจ๊ะ”

    ฉันยิ้มตอบ ดูก็รู้ว่าที่คุณน้าพูดมา มันไม่จริง อย่างนายสิบทิศไม่มีวันพูดถึงฉันแน่นอน

    “คุณน้าสบายดีไหมคะ”

    “ก็..ก็สบายดีนะจ๊ะ”

    นั้นสิ นี้เราถามอะไรออกไปเนี่ย

    “ได้ข่าวว่าหนูเป็๲นางแบบให้กับบริษัทอยู่ตอนนี้”

    “ใช่ค่ะ สิบทิศเขาเห็นในพร๱๭๹๹๳์ของหนูค่ะ เลยให้หนูมาเป็๞นางแบบให้กับบริษัท ไม่รู้ว่าชอบในความสามารถของหนูหรือว่าตอนนั้นเริ่มสนใจหนูแล้วก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ”

    สิบทิศที่กำลังยกแก้วน้ำขึ้นดื่มถึงกับเกือบสำลักเพราะคำพูดชวนขนลุกของฉัน

    “ฮ่าฮ่าฮ่า น้าไม่ยักรู้ว่าสิบทิศจะมีมุมจีบสาวแบบนี้กับเขาด้วย”

    “คุณน้ายังไม่เห็นสิบทิศในหลายมุมเลยล่ะค่ะ เดี๋ยววันหลังหนูจะเล่าให้ฟังนะคะ”

    “ได้สิๆ”

    “อาหารเสร็จแล้วนะคะคุณผู้หญิง”

    “ไปๆ เราไปทานข้าวไปคุยไปกันดีกว่าเนอะ น้าให้แม่บ้านทำอาหารที่หนูชอบไว้ให้หลายอย่างเลยล่ะ”

    “ได้ค่ะ”

    ระหว่างที่เดินไปที่ห้องอาหาร นายสิบทิศก็เข้าไม่ประกบฉัน โดยที่คุณน้ากับคุณอาเดินนำไปก่อน

            “อย่าพูดให้ดูเกินจริงไป”

    “นา เชื่อฉัน นายไม่เคยคบใคร นายไม่รู้หรอกว่าแค่นี้สำหรับคนที่คบกัน มันเล็กน้อยมาก”

    “ฉันก็ลืมไปว่าเธอประสบการณ์โชกโชน”

    พูดแทงฉันเสร็จก็รีบเดินนำไปก่อน ฝากไว้ก่อนเถอะ

    ฉันนั่งลงข้างๆนายสิบทิศซึ่งนั่งตรงข้ามคุณน้า ส่วนคนอานั่งหัวโต๊ะ อาหารมากมายถูกยกออกมาเสิร์ฟ ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็๲อาหารที่ฉันชอบทานมาก แต่ฉันก็ไม่เคยบอกข้อมูลนี้กับสิบทิศเลยน่ะสิ แต่ก็นะ ระดับเขาการที่จะหาข้อมูลใครคงง่ายกว่ายกมือขึ้นตบยุงซะอีก

            “สิบทิศตักเนื้อปลาราดพริกนี้ให้น้องด้วยสิ”

            นายสิบทิศไม่พูดอะไรแต่ทำตามอย่างว่าง่าย 

    ฉันตักอาหารแต่ละอย่างทานอย่างอร่อย รู้สึกเหมือนไม่ได้ทานอาหารอร่อยแบบนี้มานานแล้ว 

    “แล้วลูกทั้งสองคน จะแต่งงานกันเมื่อไหร่ล่ะ”

    “แค่กๆๆๆๆๆ”

    คำถามที่ไม่คิดว่าจะได้ยิน ดันโพล่งออกมาระหว่างที่กำลังกลืนอาหารลงท้องพอดี นายสิบทิศเห็นฉัน

    ๻๷ใ๯สำลัก รีบยื่นแก้วน้ำมาให้ฉันดื่มทันที

    “เราสองคนพึ่งจะคบกันได้ไม่นาน อีกอย่างตอนนี้งานที่บริษัทก็ยุ่งๆมากเลยครับ ผมว่าเราอย่าพึ่ง……”

    “หนูดาวเหนือคิดว่าไงลูก”

            คุณน้าทำเหมือนไม่ได้ยินสิ่งที่นายสิบทิศพูดเลยสักนิด แต่กลับยิงคำถามมาที่ฉันแทน

            “เออคือ…”

            ฉันเอาเท้าไปแตะเท้าของสิบทิศที่อยู่ใกล้ๆเพื่อส่งสัญญาณความช่วยเหลือ

            “แม่ครับ”

            “ฉันอยากฟังคำตอบของหนูดาวเหนือ แกอย่าพึ่งพูด”

            ถึงแม้ว่าคุณน้าจะพูดกับนายสิบทิศอยู่ก็จริง แต่สายตากลับมองมาแค่ที่ฉัน ทำเอาไม่กล้าทานอาหารในจานต่อ ฉันวางช้อนแล้วยกน้ำขึ้นดื่ม ไม่ใช่ว่าวางเชิงอะไรหรอกนะ แต่กำลังซื้อเวลาคิดคำตอบอยู่

            “หนูก็อยากแต่งงานนะคะ แต่ว่าตอนนี้หนูยังอยากโฟกัสความฝันการเดินแบบไปก่อนนะคะ เอาไว้คบกันไปอีกสักระยะแล้วค่อยมาพูดเ๱ื่๵๹นี้กันอีกทีดีไหมคะ ตอนนี้หนูอาจจะรักสิบทิศมากกว่าจนอยากใช้ชีวิต อยู่ด้วยกันแล้วก็ได้ค่ะ”

            ฉันหันไปส่งตายิ้มหวานให้นายสิบทิศ ที่ยังคงส่งสายตานิ่งๆเหมือนเดิมมาให้ฉัน

            “ก็ดีจ๊ะ แต่อย่านานนักล่ะ น้าอยากเห็นน้าหลานแล้ว”

            “แม่ครับ”

            “ทำไมล่ะ เ๱ื่๵๹ธรรมชาติออก”

            “ปกติวันที่ไม่มีงาน หนูดาวเหนือทำอะไรหรอจ๊ะ”

            “ปกติถ้าไม่มีงาน หนูก็จะไปซ้อมเดินแบบที่โรงเรียนที่สมัครเรียนเดินแบบไว้ค่ะ หรือไม่ก็จะไปคาเฟ่น้องหมาร้านประจำค่ะ”

            คำตอบของฉันทำเอานายสิบทิศหันมามองหน้าอย่างแปลกใจ หึ ไม่นึกล่ะสิว่าฉันจะรักสัตว์

            “วันหยุดก็ซ้อมหรอจ๊ะ”

            “ใช่ค่ะ คงชินนะคะ”

            “อ๋อ”

            “วันหลังที่คุณน้าว่าง หนูจะพาไปร้านคาเฟ่สุนัขที่หนูรู้จักค่ะ”

            “ได้สิๆ ถือว่าไปเดตกันของเราสองคน”

            “ฮ่าฮ่าฮ่าได้ค่ะคุณน้า หนูมีเ๹ื่๪๫จะพูดกับคุณน้าเยอะแยะเลยค่ะ”

            คุณน้าคงจำฉันไม่ได้จริงๆ ก็อย่างว่าแหละ เวลาผ่านไปนานขนาดนั้น แล้วฉันก็เปลี่ยนไปเป็๲คนละคน ยัยดาวเหนือเด็กเรียบร้อยคนนั้น กับดาวเหนือที่แซ่บเบอร์นี้ ถึงแม้จะมีเค้าโครงเดิม แต่บุคลิกท่าทางเปลี่ยนไปราวฟ้ากับเหว จำไม่ได้ก็คงไม่แปลก แต่ฉันไม่เคยลืมหน้าหญิงสาวคนนั้นที่ช่วยฉันไว้ได้เลย บุญคุณครั้งนั้น ดาวเหนือจะตอบแทนคุณน้าให้ได้เลยค่ะ ฉันคิดอยู่ในใจมองดูรอยยิ้มบนใบหน้าของหญิงสาวคนนั้นตรงหน้า

            “นี้ก็มืดแล้ว เดี๋ยวฉันไปส่ง”

            นายสิบทิศหันมาพูดกับฉัน

            “จะกลับแล้วหรอ วันหลังก็แวะมาหาที่บ้านได้นะ”

            “ได้ค่ะ”

            “แล้วอย่าลืมนัดเดตของเราล่ะ น้าจะรอ”

            “ไม่นานเกินรอค่ะ”

            คุณน้ากับคุณอาเดินออกมาส่งฉันหน้าบ้าน โน้มตัวมากอดฉันอีกครั้ง แล้วลูบหลังฉันอย่างอ่อนโยน 

            “ไปก่อนนะคะ”

            นายสิบทิศเปิดประตูรถให้ฉัน ก่อนจะเดินอ้อมไปนั่งฝั่งคนขับ ไม่นานนักรถก็ค่อยๆขับออกมาจาก บ้านหลังนั้น ฉันมองดูกระจกหลัง ยังคงเห็นทั้งสองคนยืนมองดูรถของเราที่ขับออกมาอยู่เลย น้ำตาของฉันก็เออขอบตาขึ้นมา ความปิติดีใจนี้ ยากเกินจะบรรยาย

            “แสดงละครเก่งใช้ได้”

            เมื่อรถวิ่งออกมาสักระยะหนึ่ง นายสิบทิศก็พูดขึ้น

            “แน่นอน”

            “ปกติแม่ฉันไม่ได้เข้ากับใครได้ง่ายๆแบบนี้หรอกนะ ฉันยังแปลกใจอยู่เลย”

            “คุณน้าใจดีมากเลยค่ะ ฉันชอบท่านมากเลย”

            “ว่างๆก็แวะมาหาท่านบ้างก็ได้ ฉันอนุญาต”

            “จริงหรอคะ”

            ^0^

            ฉันเผลอหันไปจับแขนของเขาทันทีด้วยความดีใจ 

            “ขอโทษค่ะ”

            ฉันดึงแขนกลับมาทันที เมื่อเห็นท่าทาง๻๠ใ๽ของเขา 

            “พรุ่งนี้เจอกันที่บริษัทค่ะ”

            เขาพยักหน้าตอบรับเพียงสั้นๆ เมื่อฉันจึงลงมาจากรถ นายสิบทิศก็ขับรถออกไปทันที

            “พูดสักหน่อยคงไม่ทำให้พิกุลร่วงหรอกย่ะ ตานายขี้เก๊ก…”

            บ่นเสร็จก็กลับขึ้นคอนโดตัวเอง