Silver Dust : Merlin

ตอนที่ 41 พลังดวงตาสีเงิน

*****ไม่อนุญาตให้นำนิยายไปดัดแปลงหรือเผยแพร่ช่องทางอื่นทุกกรณีนะครับ*****

ชายชราที่ได้ยินน้ำเสียงที่มั่นจากเด็กน้อย เขาก็ปัดมือสลายวงเวทเบื้องหน้าออกไปอย่างไม่รู้สึกเสียดาย

อย่างไรวัสดุเวททั้งสามก็เป็นวัสดุระดับต่ำที่หาได้ทั่วไป แม้แต่คนทั่วไปก็ไม่ได้เป็นปัญหาที่จะค้นหาวัสดุเหล่านี้

อีกอย่างคาถาเวทแรงโน้มถ่วงก็เป็นคาถาที่ผู้คนใช้อย่างแพร่หลาย เพราะมันประยุกต์ใช้ได้สะดวกในการหยิบจับสิ่งของให้ลอยขึ้นบนอากาศ

อย่างไรก็ตามคาถาเวทแรงโน้มถ่วงนั้นมีหลายระดับ ซึ่งระดับของมันก็ไม่ต่างไปจากระดับของนักเวท ยิ่งมีระดับที่สูงมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสามารถยกของที่หนักได้มากเท่านั้น อย่างเช่นภูเขาลูกนี้ที่ถูกค่ายกลแรงโน้มถ่วงระดับสูงยกขึ้น

คงไม่มีใครคิดว่าคาถาเวทแรงโน้มถ่วงระดับแรกจะสามารถทำทุกอย่างได้ตามใจนึก แม้ว่าคนคนนั้นจะเป็นผู้ใช้เวทระดับสูงก็ตาม

คาถาระดับแรกเพียงพอที่จะหยิบจับสิ่งของเล็กๆ น้อยๆ ให้ลอยขึ้นเท่านั้น หากคิดจะใช้เวทนี้ในการโจมตีมันก็ยังไม่มีคุณสมบัติที่จะทำแบบนั้นได้ เว้นเสียแต่ว่าคนคนนั้นจะหาคาถาเวทแรงโน้มถ่วงที่มีระดับที่สูงมากกว่านี้

ส่วนศาสตราจารย์ออสตินน่ะหรือ คาถาเวทที่เขาใช้อยู่แน่นอนว่าต้องอยู่ในระดับสูง นั่นจึงทำให้เขาสามารถยกสิ่งต่างๆ ได้อย่างง่ายดาย

อีกอย่างต้องรู้ไว้ว่าภูเขาลอยฟ้าลูกนี้ก็เป็นเขาที่วางค่ายกลให้กับมันด้วยตัวเอง

“นี่เป็นวัสดุเวทสำหรับเธอ” ชายชราโบกมือออกไปครั้งหนึ่ง แล้ววัสดุเวททั้งสามก็ลอยออกมาจากแหวนเวทของเขาที่ส่องแสงชั่วขณะ

ครั้งนี้มันไม่ได้ลอยอยู่ แต่กลับมาตกลงตรงหน้าของเด็กน้อย

“ขอบคุณมากครับ ผมจะใช้มันเป็นอย่างดี”

“โอ้ เธอคิดว่าจะทำมันสำเร็จในครั้งแรกเลยหรอ?” ศาสตราจารย์ออสตินกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เมอร์ลินพยักหน้าและเอ่ย “ครับ”

เด็กคนนี้มั่นใจในตัวเองมาก นั่นทำให้ชายชรารู้สึกสนใจ 

ต้องรู้ไว้ว่าผู้ที่จะสามารถสร้างวงเวทภายในครั้งแรกนั้นมีน้อยมาก นั่นเพราะพวกเขาเป็นมือใหม่ มันยังมีปัจจัยหลายอย่างที่ก่อให้เกิดความผิดพลาดได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดึงพลังของวัสดุเวทออกมาให้เขียนสูตรคาถารูนให้เพียงพอ หรือการเขียนสูตรคาถารูนให้ถูกต้องแล้วเหนี่ยวนำพวกมันเข้าสู่ร่างกาย

ทั้งหมดนี้ต้องอาศัยโชคและความแม่นยำทั้งสิ้น 

คนกลุ่มน้อยที่สามารถทำเรื่องพวกนี้ให้สำเร็จในคราเดียวคงมีแต่อัจฉริยะนักเวทเท่านั้น เพราะผู้คนส่วนใหญ่มักจะผ่านขั้นตอนนี้ได้หลังจากที่ทดลองทำมาแล้วสองถึงสามครั้งขึ้นไป

ชายชราเองก็ต้องการพิสูจน์ว่าเด็กน้อยเป็นอัจฉริยะนักเวทอย่างที่เขาคิดไว้หรือไม่

“น่าสนใจ ฉันจะคอยดู” 

ชายชราทำตามที่พูด เขาไม่ได้จากไปไหน ยังคงยืนอยู่ที่นี่เพื่อเฝ้าดู

เมอร์ลินยิ้มแล้วเริ่มทำการสร้างวงเวททันที 

พลังสมาธิของเขาแข็งแกร่งมาก เรียกได้ว่าเขาไม่ได้รู้สึกกดดันต่อสายตาของมหาปราชญ์ที่อยู่ตรงหน้านี้เลยแม้แต่น้อย

“ผมจะเริ่มแล้ว”

ทันทีที่กล่าวจบเมอร์ลินก็ใช้ดวงตาสีเงินจับจ้องไปที่วัสดุเวททั้งสามที่อยู่ตรงหน้า แน่นอนว่าเขาไม่สามารถควบคุมพวกมันให้ลอยได้เหมือนชายชราที่ทำก่อนหน้านี้เพราะเขายังไม่ใช่นักเวท

เด็กน้อยไม่ได้คิดที่จะทำตามเส้นทางของคนธรรมดาที่ใช้พลังสมาธิควบคุมพลังเวทที่อยู่ในวัสดุเวทให้ลอยออกมา แต่เขาใช้วิธีที่ง่ายกว่านั่นคือความสามารถของดวงตาสีเงิน

เมื่อมีของดีขนาดนี้อยู่กับตัวแล้ว เขาก็ไม่ได้คิดเย่อหยิ่งไม่ใช่มันเพื่อพิสูจน์ตนเอง

บอกตามตรงเขาเป็นคนขี้เกียจที่จะทำเรื่องพวกนั้น เพราะแบบนี้ไม่ว่าเรื่องใด เขาก็จะคิดหาหนทางที่ทำให้เขาทำงานได้ง่ายและรวดเร็วอยู่ตลอดเวลา เหมือนเช่นตอนที่เขาแก้โจทย์รูนศาสตร์ ซึ่งไม่ได้ทำตามวิธีที่เขียนอยู่ในหนังสือแต่คิดวิธีที่รวดเร็วของตนเองขึ้นมาเอง

กล่าวมาถึงตรงนี้ดวงตาสีเงินก็สำแดงอำนาจ 

ไม่น่าเชื่อว่าแม้มหาปราชญ์ท่านหนึ่งจะอยู่ตรงหน้า แต่กลับไม่สามารถจับได้ถึงความผิดปกติของดวงตาสีเงินได้เลยแม้แต่น้อย

พลังดวงตาสีเงินจับจ้องไปยังวัสดุเวทซึ่งเป็นวัตถุที่ควบแน่นพลังเวทที่อยู่ตรงหน้า

เวลานั้นเองพลังเวทที่อยู่ภายในวัสดุเวทก็ขยับตามสำนึกรู้ของเมอร์ลิน ซึ่งเขาสามารถทำมันได้ราวกับการขยับแขนขา พวกมันเคลื่อนไหวไปตามสำนึกรู้ของเขา

พลังเวทสามสายพลันพุ่งเข้าสู่ร่างกายของเมอร์ลินโดยตรง

“นะ ...” ศาสตราจารย์ออสตินกำลังจะเอ่ยปากแต่เขาก็หยุดมันไว้ก่อน 

เขากำลังจะพูดว่า ‘นั่นเธอคิดจะทำอะไร?’ แต่ยั้งมันไว้ได้เพราะกลัวว่าคำพูดของเขาจะทำให้พิธีกรรมนี้ล้มเหลว อย่างไรพลังเวทก็เข้าสู่ร่างกายของเด็กน้อยแล้ว

หากล้มเหลว มันไม่ใช่แค่การเริ่มต้นใหม่ แต่ร่างกายจะได้รับการสะท้อนกลับของผลกระทบพลังเวท

เด็กน้อยยังไม่ทันได้เริ่มก้าวด้วยซ้ำ เขาจึงไม่คิดที่จะทำลายเด็กน้อย ต่อให้ล้มเหลวและต้องพบกับผลสะท้อนกลับ อย่างน้อยเมอร์ลินก็ต้องได้รับบทเรียนของตนเองที่ไม่เดินตามเส้นทางที่คนรุ่นหลังปูไว้ให้แล้ว

โดยปกตินักเวทจะต้องสร้างวงเวทด้านนอกให้สมบูรณ์เสียก่อนจึงควบแน่นพวกมันเข้าไปในร่างกาย

แต่วิธีการของเมอร์ลินกลับรวบรัดยิ่งกว่านั้น เขาได้ทำการสร้างวงเวทภายในร่างกายของตนเองโดยตรง นี่นับว่าเสี่ยงเป็นอย่างมาก

หากสร้างวงเวทล้มเหลวที่ภายนอกก็จะได้รับผลกระทบเล็กน้อยเท่านั้น แต่หากล้มเหลวภายในโดยตรง ผลลัพธ์จึงเทียบเท่ากับขั้นตอนควบแน่นล้มเหลว

ที่เมอร์ลินทำเช่นนี้เพราะมั่นใจในการสร้างวงเวทของตนเองมาก

ความมุทะลุย่อมเป็นหนทางสู่หายนะ 

ชายชรารอให้เมอร์ลินทำพลาด เขาจะได้ตักเตือนเรื่องนี้อย่างหนัก

ขณะเดียวกันนั้นเอง เมอร์ลินได้ทำการสร้างวงเวทจากภายในโดยตรง ด้วยการช่วยเหลือของดวงตาสีเงิน นั่นทำให้ความเข้าใจและความแม่นยำของเขานั้นอยู่ในระดับที่เกินจินตนาการ ซึ่งมันแทบจะเรียกได้ว่าแม้แต่ปรมจารณ์นักเวทก็ใช่ว่าจะเทียบได้

ดวงตาสีเงินคือความลึกลับที่ประหลาดและสูงส่ง ซึ่งแม้แต่เจ้าของของมันก็ยังไม่รู้ที่มา

ซึ่งในเวลานี้วงเวทคาถาแรงโน้มถ่วงระดับแรกได้ถูกดวงตาสีเงินสร้างมันขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว

ชายชราแม้จะไม่สามารถมองเห็นขั้นตอนการสร้างวงเวทนี้ได้เพราะมันอยู่ภายในร่างของเด็กน้อย แต่บัดนี้เขากลับสัมผัสได้ถึงพลังเวทที่อยู่รอบๆ กำลังถูกดูดเข้าไปในร่างของเด็กน้อย

ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นแล้วเอ่ยพึมพำออกมาอย่างไม่รู้ตัวว่า “ขะ ... เขาทำมันสำเร็จแล้ว? สำเร็จภายในครั้งแรก!”