ตอนที่ 1
ณ ลานเกียร์
"ก้มหน้าลงไป"!!!
ณ เสียงที่ะโดังลั่นลานเกียร์ อย่าพึ่งใกันนะคะเรากำลังรับน้อง แต่ไม่เข้าใจ๊ไม่เข้าใจ ว่าทำไมต้องมารับน้องที่นี่ด้วย รู้อะไรไหมคะฉันล่ะเบื่อที่จะอยู่ในกฏเกณฑ์ เกลียดการถูกบังคับเป็ที่สุด อุตส่าห์เรียนบริหารกะว่าจะสบายๆไม่ต้องรับน้องเหมือนรุ่นพี่ปีที่แล้วฮึ่ยเจ็บใจ จะอะไรล่ะ เพราะปีที่แล้วน่ะรุ่นพี่เขารับรุ่นกันอย่างสบายไม่ต้องตกระกำลำบากไม่ต้องร้อนไม่ต้องนั่งตากแดด ไม่ต้องทนความกดดัน แต่ดูปีฉันสิ ดู๊
"เงยหน้าทำไม!! ใครสั่งพวกคุณครับ ก้มหน้าลงไป!!!".
นั่นแหละค่ะอย่างที่ได้ยินเลย ไอ้พวกรุ่นพี่เก็บกดเอ้ยว้ากเอาๆ ไม่เจ็บคอรึไง มันเซอร์ไพรส์รับน้องโหดที่รุ่นฉันยังไม่พอ รุ่นฉันยังมากับความโชคดีโชคดีกับผีอะไรล่ะ โชคร้ายนะสิไม่ว่า เพราะเป็ปีแรกที่คณะบริหารต้องมารับน้องรวมกับคณะวิศวะที่ขึ้นชื่อเื่ความโหดเถื่อนถ่อยที่สุด อยากจะบ้าตาย ฮึ่ม
"ใครสั่งให้พูดมีมารยาทกันไหม..ครับ"
ยัง ยังไม่จบ หันไปข้างๆ เพื่อนสาวเ้าน้ำตาของฉันน้ำตาคลอแล้วหันไปมองอีกคนก็กำมือแน่น อีกคนก็นิ่งไม่ขยับ ถ้ายังไม่หยุด จะขึ้นแล้วนะเว้ย
"เลิกเชียร์ได้ครับ" ์
"ฮือแก ฉันกลัวง่า"
"โอ๊ย หัวใจฉันจะวาย"
"ฉี่แทบราดอะมึง"
ไม่ต้องถามว่าอยู่ไหน ตอนนี้อยู่ห้องเรียนจ้าส่วนเสียงสามเสียงเป็เสียงเพื่อนฉันเอง คนแรกชื่อน้ำพิ้งค์ ขี้อาย ขี้กลัว หน้าสวยแต่งยังไงก็ขึ้นคนที่สอง ยัยน้ำหวาน หน้าโคตรหวานโคตรใส แต่สนิทรู้เลยว่ามันอ่ะจอมทะลึ่ง โก๊ะ นิสัยนี่ขัดกับหน้าตาสุดๆ
คนที่สามคือยัย น้ำทิพย์ มนุษย์หน้านิ่งนิ่งจนคนอื่นหาว่าหยิ่ง ก็นะสำหรับคนไม่สนิทก็จะมองอย่างนั้น แต่ถ้าสนิทนะ ยัยเนี่ยเปรี้ยวและแซ่บสุดในกลุ่มเลยล่ะคนอะไรขนาดนั่งเฉยๆยังเซ็กซี่อ่ะ
ส่วนคนสุดท้าย ฉันเอง ทาด๊าาาา
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อน้ำมนต์ หรือที่ครอบครัวและเพื่อนเรียกว่าไอ้มนตร์ เพราะอะไรนะหรอ เพราะพวกมันบอกว่าฉันแมนไง แมนตรงไหนวะแค่ต่อยมวยเป็ป้องกันตัวได้เคยต่อยกับผู้ชายจนผู้ชายเข้าโรงพยาบาล แล้วก็ไม่ค่อยใส่กระโปรงเท่านั้นเอง
เอ้า แมนตรงไหน ตอบมนตร์คนสวยหน่อยค่านิสัยฉันนะหรอ คล้ายๆยัยทิพย์แหละกับคนที่ไม่สนิทนะ แต่สนิทก็พูดมาก ใจใหญ่ ไปไหนไปกันคอยดูแลปกป้องพวกมัน และที่สำคัญ ปากหมา!! นี่ล่ะค่ะ ฉันเอง
สงสัยใช่ไหมล่ะว่าทำไมฉันสี่คนชื่อคล้ายๆกันคืองี้แม่เราเป็เพื่อนกันที่สนิทกันมาก ย้ำว่ามาก เลยตั้งชื่อเราให้เหมือนกัน ไงล่ะดีไปอี๊ก เฮ้อเหนื่อย จารย์มาล่ะ ขอตัวเรียนก่อนล่ะกัน
ช๊อป วิศวะ
"เห้ยวันพรุ่งนี้ไปส่องเด็กกันมั้ยวะ ปีนี้เขาบอกว่าเด็ด"
"มึงหัดคิดเื่อื่นเป็ไหมนอกจากเื่ผู้หญิงเนี่ยไอ้เหนือ"
"มันก็คิดเป็เื่เดียวนั่นแหละเื่อื่นมันคิดไม่เป็หรอก"
"เอาเวลาที่พวกมึงสามตัวกำลังเถียงกันมาช่วยกูทำงานไหมครับ ไอ้เพื่อนเชี่ย"
สงสัยกันล่ะสิว่าผมเป็ใคร ผมชื่อพายุลูกเ้าของมหาลัยที่นี่แหละ ใหญ่สุดล่ะ พวกมันชอบเรียกผมว่า "าา" แล้วก็เสียงของไอ้สามตัวเมื่อกี้อ่ะ เพื่อนสนิทผมเอง เรียนด้วยกันมาั้แ่เด็กรู้เช่นเห็นชาติกันทุกอณูนั่นแหละครับ
คนแรกไอ้เหนือ หรือเหนือนที นิสัยมันโคตรกะล่อนเ้าเล่ห์ พูดมากเป็ที่สุด คนที่สองไอ้วินหรือไอ้ธาวิน บุคลิกดูโคตรเป็คนดี ผู้ชายอบอุ่น?แต่นิสัยมันร้ายลึกนะครับผม คนที่สามไอ้ดิน หรือปฐี ไอ้นี่ก็นิสัยคล้ายๆผม ไม่ค่อยพูดกับคนที่ไม่สนิทถ้าสนิทคือพูดมาก กวนตีน และหื่นสุดๆ ส่วนผมนะหรอ นิยาม หล่อเลว คือผมเอง
พวกผมทั้งสี่เรียนวิศวะยานยนตร์ แก๊งเฮดว้ากประจำปีนี้พวกผมอยู่ปีสาม และหัวข้อสนทนาเมื่อกี้ก็เป็เื่รับน้อง แต่ที่ทำให้ไอ้เหนือมันดี๊ด๊าเพราะปีนี้คณะวิศวะต้องรับน้องรวมกับคณะบริหาร!!! ซึ่งคณะบริหารสาวเด็ดทุกคนครับ ไอ้เหนือมันเลยอยากจะไปอ๊อฟเอ้ย ไปดูน้องๆเท่านั้นเองครับ ผมยังไม่รู้เลยว่าเด็กบริหารจะทนรับน้องของผมได้รึเปล่าเห็นที พรุ่งนี้ ผมคงต้องไปดูลาดลาวซะหน่อย
"หรือมึงจะไม่ไปไอ้พายุทอร์นาโดตอปิโด..." ไอ้เหนือมันพูดกวนส้นตีนผม
“หึ/หึ” เสียงไอ้วินกับไอ้ดินหัวเราะในลำคอพร้อมมองผมยิ้มๆพวกมันรู้ว่าผมคิดอะไร ก็บอกแล้วคบกันมานาน
"กูไป แต่ พวกมึงทั้งสามตัว รีบมาช่วยกูทำโปรเจ็คส่งจารย์เลยเร็ว"พอผมพูดจบเราก็ต่างฝ่ายต่างทำงาน
"เฮ้อ เรียนเสร็จสะที กูนี่โคตรเมื่อย"ไอ้หวานมันพูด
"ฮือ หิวอ่ะหิว" ไอ้พิ้งค์
"พวกมึง ดูนี่ดิ เฟสกลุ่มมันบอกว่าพรุ่งนี้ให้ทุกคนมาเข้าเชียร์ ย้ำมาให้ครบทุกคน เฮดว้ากปีสามลงวะ"เสียงไอ้ทิพย์มันพูด
"อีกแล้วหรอมึง เบื่อว่ะ ไปหาไรกินกันเถอะ"ฉันพูด และตอนนี้พวกฉันก็ตกลงกันได้แล้วว่าจะกินชาบู
ร้านชาบู
"มึง หิวจริงจังมากอ่ะ อาจารย์สั่งโคตรเยอะ"ยัยหวานพูด
"รีบกินกันเถอะมึง ได้กลับคอนโดกันสักที"ยัยทิพย์พูด
"ฉันเห็นด้วยกับแก ป่ะ กินๆ"ฉัน
"พวกแกที่เขาบอกว่าเฮดว้ากจะลงอะ น่ากลัวป่ะวะ ฮือ ฉันกลัว". ยัยพิ้งค์สาวขี้กลัวประจำกลุ่ม
"ขึ้นชื่อว่าเฮดกูว่าต้องน่ากลัวแน่เลย" ยัยหวาน
"หึ โหดเยอะๆ กูจะอ่อยให้ไปไม่เป็เลย"ยัยทิพย์พูด
"กูไม่รู้ว่ะ ไม่ได้สนใจ แต่ไม่ต้องกลัวนี่ใคร เดียวพี่ดูแลเองน้อง"
"จ้าพี่น้ำมนต์คนแมน" หลังจากฉันพูดจบ พวกมันก็รับคำฉันด้วยท่าทางน่าหมั้นไส้ หลังจากที่เช็คบิลเสร็จพวกเราก็กลับคอนโดทันที อ้อเรายู่ด้วยกันอ่ะ สี่ห้องนอน อยู่ชั้นบนสุด ก็บอกแล้วพวกฉันรวยมาก
หลังจากสี่สาวร่างเล็กสี่่สไตล์ที่เวลาอยู่ด้วยกันไม่สามารถทำให้คนที่มองละสายตาไปได้แต่นั่นก็ไม่เท่ากับพวกเธอไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่า ทั้งคำพูดและการกระทำได้ตกอยู่ในสายตาของพวกเขาทั้งสี่เป็ที่เรียบร้อยแถมเสียงพูดท่าทางก็ชัดยิ่งกว่าระดับhd ซึ่งทั้งสี่สาวอยู่ในสายตาพวกเขาั้แ่เข้ามาในร้านเรียบร้อยแล้วและทั้งสี่สาวก็ถูกขึ้นบัญชีกับพวกเขาสี่หนุ่มแก๊งหล่อเลวเรียบร้อย
หึ ชัดครับชัดทั้งเสียงทั้งภาพ ผมยกยิ้มมุมปากอย่างพอใจใครบางคนในกลุ่มผู้หญิงสี่คนแต่ก่อนอื่นผมต้องเคลียร์กับเพื่อนก่อนว่าพวกมัน จองใคร
"กูอยากโดนอ่อย คนหน้าตาหมวยๆเซ็กซี่ๆพวกมึงห้ามยุ่ง"ถูกครับไอ้เหนือมันเลือกน้องคนนึงคนหน้านิ่งๆหยิ่งๆสเปคไอ้เหนือมัน
"กูมันผู้ชายอ่อนโยนชอบปกป้องน้องหน้าตาน่ารักขี้กลัวคนนั้น พวกมึงอย่ามาแหยมครับ" เชรด ไอ้วินมันเลือกน้องหน้าสวยแต่ขี้กลัวไปครับเหลือแค่ไอ้ดิน ผมจ้องมันเขม็งมันก็จ้องผมเหมือนกัน ก่อนผมจะยกยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินสิ่งที่มันพูดออกมา
"กูเอาคนนั้น น้องหน้าหวาน อยากรู้ว่าอย่างอื่นจะหวานด้วยรึป่าวคนนั้นกูจอง" ไอ้ดินพูด ใช่ครับน้องหน้าหวาน สเปคไอ้ดินมัน ส่วนผมน่ะหรอ หึ
"คนนั้นของกู" ผมพูดยิ้มๆใช่ครับผมเลือกน้องมนตร์น่าจะชื่อมนตร์ผมได้ยินเพื่อนเรียกแบบนั้นนะ คนอะไร สวยน่ารักไปซะหมดเหมือนเธอจับเอาบุคลิกของเพื่อนเธอทั้งสามมารวมไว้ที่เธอ ซึ่งมองแล้วมันไม่น่าเบื่อน่ะสำหรับผมจริงๆกลุ่มของเธอทุกคนสวยหมดน่ะครับ สวยคนละเเบบกินกันไม่ลง แต่สำหรับผมต้องน้องมนตร์เท่านั้นคนอ่ะไรหน้าดูเอ็น เอ้ยหน้าเอ็นดูครับ ยิ่งห้าวๆแบบนี้ ผมจะปราบพยศให้เป็แมวเชื่องๆเชียว
"น้องมนตร์ของเฮีย"
เช้าวันต่อมาที่ลานเกียร์
"เกียรติ วินัย กล้าหาญอดทน"
"เกียรติ วินัย กล้าหาญ อดทน"
เฮ้อ สิบรอบได้แล้วค่ะสำหรับประโยคนี้แต่ผลที่ได้กลับมาคือ พี่เขาไม่ยอมบอกให้พอสักที เนื่องจาก ไม่ดัง ไม่พร้อมกันแล้วก็ เอาใหม่ เอาใหม่ เบื่่อจะตายห่าอยู่แล้ว
ตึก ตึก ตึก กึก
"ทำไมไม่ดัง" เสียงนี้มันไม่คุ้นหูเลยอย่าบอกนะว่าพวกเฮดปีสามลงอ่ะ
"เพื่อนผมถามทำไมไม่ตอบ!!"อ่า เลเวลความดังเพิ่มอีกแล้ว
"ไม่ได้ยินกันหรอครับ!!!"เพื่อนๆทั้งลานเกียร์สะดุ้งกันเป็แถบๆ มีแต่ฉันที่นั่งนิ่งๆ
"ดี ดีครับ ถามก็ไม่ตอบสงสัยไม่ได้เอาปากมาจากบ้านกันใช่ไหมครับ"เสียงพี่คนนี้กวนตีนว่ะ อย่าให้เห็นหน้านะ
"ไม่เคารพกันเลยนะครับ"งือเสียงละมุนอ่าาา แล้วทำไมดังจังวะ
"ในเมื่อคุณไม่ตอบพวกผมก็ได้ครับ"รุ่นพี่คนนึงพูด
"ปีสอง!!!คุณไม่สอนมารยาทน้องคุณกันหรอครับ ทำไมเพื่อนผมถามน้องคุณไม่ตอบ"ฉันสะดุ้งเฮือกกับเสียงนี้ มันนิ่งๆน่ากลัวไงก็ไม่รู้อ่า
"ห่วยห่วยทั้งพี่มันและน้องมัน"
"ปีสองกอดคอ!!"ฉันถึงกับเงยหน้าขึ้นมามองทันที อะไรวะ
"สะกอดจั๊มหมู่ร้อยครั้ง"
ฮะ! อะไรนะ สะกอดจั๊มหมู่ ไม่ใช่ง่ายๆนะเว้ย แล้วพี่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิด
"ฮึก ฮึก ฮึก" เสียงยัยพิ้งค์สะอื้นออกมา
"ใคร ผมถามว่าเสียงใคร!!" ยัยพิ้งค์ถึงกับสะดุ้ง
"ที่นี่ไม่มีที่ยืนสำหรับคนอ่อนแอนะครับ"เสียงพี่ที่พูดแล้วฟังดูอบอุ่น
“...” เงียบไม่มีใครพูด
"มองทำไมครับผมรู้ว่าผมหล่อ" เสียงนิ่งจากพี่อีกคนที่ยัยหวานมองด้วยสายตาแบบกวนส้นตีนใส่
"แล้วคุณยิ้มทำไมครับมีความสุขงั้นหรอ" พี่อีกคนหันมาถามยัยทิพย์ที่มองยัยหวานยิ้มๆ ก่อนจะชักสีหน้าหยิ่งๆของมันใส่พี่เขาไป
"ใครสั่งใครสอนให้ชักสีหน้าใส่รุ่นพี่คุณครับปีสองพวกคุณสอนน้องคุณยังไง ทำไมมารยาทโคตรห่วย" พี่คนนี้นี่ชักจะมากเกินไปแล้วนะรุ่นพี่ปีสองบางคนน้ำตาไหลแล้วอะ ขนาดพี่ว้ากปีสองยังยืนตัวสั่นเลย
"เพิ่มอีก หนึ่งร้อย ครั้ง"
พรึบ
ทันทีที่พี่มันพูดโทษของพี่ปีสองฉันก็หมดความอดทนลุกขึ้นยืนทันทีและมองพี่มันนิ่งๆ กลัวนะ ฉันไม่เคยกลัวใครเลย แต่สายตาคนตรงหน้ากลับทำให้ฉันรู้สึกร้อนๆหนาวๆ แฮะ แต่ไม่ทันละ ฉันยืนจ้องหน้าเรียบร้อยแล้ว
"ใครสั่งให้คุณยืน" พี่มันถามฉัน
"ไม่มีค่ะ ฉันยืนเอง" พอฉันพูดจบพี่มันก็ยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้ามาหาฉัน
"ทำไมเรียกร้องความสนใจ"พี่ มันกวน รวมถึงทั้งลานเกียร์เงียบยิ่งกว่าป่าช้าสะอีก
"คนอย่างฉันไม่จำเป็ต้องเรียกร้องความสนใจจากใคร"ฉันพูดจบเสียงฮือฮาในลานเกียร์ก็ดังขึ้น
"หึ ถ้างั้นคุณยืนทำไม"
"มันจะไม่มากไปหน่อยหรอคะที่รุ่นพี่..”
"ผมไม่ใช่พี่คุณและคุณก็ไม่ใช่น้องผม" พี่มันมองฉันนิ่งๆ
"ค่ะ มันจะไม่มากไปหน่อยหรอที่คุณสั่งพี่ของฉันให้ถูกลงโทษตั้งสองร้อยครั้ง ซึ่งมันไม่ยุติธรรมเลยสักนิดดูก็รู้พวกพี่เขาไม่ได้ผิดอะไรสักหน่อย ซ้ำยังทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างดีเยี่ยมแต่ นาย!! กลับสั่งลงโทษพี่ของฉัน อย่างนี้เค้าเรียกอะไรน้า..... อ้อบ้าอำนาจ" ทันทีที่ฉันพูดจบนายนั่นก็ขบกรามแน่น พร้อมมองตาฉันเขม็ง ฉันมองไปที่รุ่นพี่ปีสองก็พบว่าพวกเขาส่ายหน้าและบอกให้ฉันนั่งลง ฉันยิ้มให้รุ่นพี่นิดนึงก่อนจะมองคนตรงหน้าที่ยืนนิ่งอีกครั้ง
"หึ คุณว่าผมบ้าอำนาจใช่มั้ย ได้งั้นวันนี้คุณออกจากห้องเชียร์ ไปสิ!!" ฉันขบกรามนิ่ง
"ฉันไม่ออก"
"ถ้าคุณไม่ทำตามที่ผมสั่งเพื่อนและพี่คุณจะถูกลงโทษ" มันกระตุกยิ้มใส่ฉัน ฉันมองมันด้วยความโกรธก่อนจะกลับหลังเดิน แต่ไม่ทันที่จะได้ก้าวไปไหน เสียงพี่มันก็ตามมา
"ตามล่าชื่อเฮดว้ากของผมให้ได้ว่าผมชื่ออะไร แต่คุณต้องไปตามกับผมนะ ให้ผมเอ่ยปากบอกคุณให้ได้ว่าผมชื่ออะไรไม่งั้นผมจะไม่ให้รุ่นคุณ" พี่มันพูดจบก็ยิ้มเหนือกว่าฉันตัดสินใจกลับหลังหันอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกไปฉันก็คิดได้และหันหลังไปหาพี่มันช้าๆพร้อมคำพูดที่ไม่มีเสียงว่า
"fuck you" และนิ้วกลางอีกหนึ่งนิ้วก่อนจะยิ้มสวยๆแล้วรีบเดินออกห้องเชียร์ทันที ขืนอยู่ต่อะเิลงแน่ เื่อะไรจะทำให้ตัวเองเดือดร้อนล่ะฮ่า ฮ่า ฮ่า สะใจ
กรอด
เสียงกัดฟันของผมเองครับเพราะอะไรน่ะหรอ เพราะยัยตัวแสบน้ำมนตร์ไง กล้ายืนเถียงผมยังไม่พอก่อนออกจากลานเกียร์น้องมันยังหันกลับมาด่าผมและชูนิ้วกลางให้พร้อมกับยิ้มสวยๆก่อนจะค่อยๆหันหลังเดินกลับไป เจ็บใจชะมัดและทั้งลานเกียร์ก็เงียบอย่างกับป่าช้า ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าทำไม
"ห้ามใครพูดหรือยุ่งเกี่ยวกับเพื่อนคุณเมื่อกี้เป็เวลาหนึ่งอาทิตย์ใครไม่ทำตามที่ผมสั่ง รับรองว่าคุณคิดไม่ถึงกับสิ่งที่จะตามมาแน่นอน เพราะฉะนั้นอย่าทำตัวมีปัญหา"ผมพูดจบน้องก็ได้แต่ก้มหน้า
"เอาล่ะวันนี้ผมแค่มาดูแต่ั้แ่พรุ่งนี้เป็ต้นไป พวกผมจะเข้ามาจับตาดูพวกคุณทุกวัน ทราบไม่ทราบ"
"สะ ทราบค่ะ" น้องมันตอบผมเสียงสั่นก่อนผมจะค่อยๆเดินออกมาแต่พอเดินออกมา ผมก็เห็นยัยตัวแสบนั่งอยู่ใต้ต้นไม้บนโต๊ะหินอ่อนอย่างสบายใจนึกแล้วแค้น ผมเดินไปใกล้ๆที่เธอนั่ง เพื่ออยากรู้ว่าเธอทำอะไร แน่นอนเธอไม่เห็นผมเพราะเธอนั่งหันหลังไงละ
"ไอ้บ้าเอ้ย ไอ้ผู้ชายใจทรามอยากจะฆ่าให้ตาย เบื่อโว้ยยยย อย่าให้แม่ได้เจอนอกรอบนะ แม่ง"
"ทำไมเจอนอกรอบแล้วจะทำไม"ทันทีที่คนตัวเล็กพูดจบผมก็จัดการถามด้วยเสียงนิ่งๆทันที หึ จะดูสิ เธอจะทำยังไงเธอหันมามองหน้าผมอย่างอึ้งๆก่อนจะนิ่งไป แล้วมองผมกลับอย่างไม่กลัว
"คุณจะทำไงหรอ ถ้าเจอผมนอกรอบ"ผมยังคงถามต่อไปเรื่อยๆ ในขณะที่เธอยืนนิ่งๆ
"ทำยังไงมันก็เื่ของฉันไม่เกี่ยวกับนาย"
"ไอ้มนตร์" ผมยังไม่ทันตอบเสียงเพื่อนเธอก็ดังขึ้นซะก่อน
"เป็อะไรหรือเปล่าแก"
"นั่นสิ มีเรื่่องอะไรหรอ" เพื่อนเธอทั้งสามถามด้วยความเป็ห่วง
"ถ้าจำไม่ผิด ผมเตือนพวกคุณแล้วใช่หรือไม่ว่าห้ามคุยห้ามยุ่งกับเพื่อนคุณเป็เวลาหนึ่งอาทิตย์"
"เฮ้ย มันจะไม่มากไปหน่อยหรอวะมีสิทธิ์อะไรมาสั่งให้เพื่อนไม่คุยกับฉัน"
"สิทธิ์ในการควบคุมดูแลพฤติกรรมของเธอยังไงล่ะ"ผมตอบเธอไปนิ่งๆ เธอมองผมอย่างโกรธ
"ถ้าไม่อยากให้คนอื่นเดือดร้อนเธอก็ห้ามยุ่งกับใคร"
"หึ ได้ฉันยอมจะไม่คุยกับเพื่อนก็ได้ แต่เฉพาะเวลาที่อยู่ในลานเกียร์เท่านั้นหลังจากออกนอกลานเกียร์คำสั่งของนายถือว่ายุติ เพราะนายมีหน้าที่ดูแลพวกฉันเวลาเข้าเชียร์แต่ถ้าออกจากห้องเชียร์ฉันกับเพื่อนจะคุยกันเหมือนเดิม นายไม่มีสิทธ์มาบงการให้ฉันกับเพื่อนทำตามอย่างที่นาย้าได้เพราะนายไม่ใช่พ่อฉัน!!!".
"มนตร์/ยัยมนตร์/ไอ้มนตร์" พูดจบเธอก็เดินออกไปทันทีผมมองเธอเดินจากไปเงียบ
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไงวะ าาแห่งวิศวะผู้ที่มีแต่คนเคารพยำเกรง มาวันนี้มีหนึ่งคนที่ไม่กลัว ท่านาาจะทำเยี่ยงไรน้า"ไอ้เหนือ
"นั่นสิ แถมยังเป็ผู้หญิงซะด้วย"ไอ้วิน
"หึหึทำยังไงดีวะไอ้าา"ไอ้ดิน
"หึ เดี๋ยวก็รู้"ผมยกยิ้มร้าย
"เชรด กูเกลียดรอยยิ้มมัน" ไอ้เหนือพูดหลังจากนั้นพวกผมก็ไปที่นัดหมาย เพราะมีเื่ต้องประชุมจริงๆผมต้องไปประชุมแต่ผมมาลง ว้ากผมเลยส่งตัวแทนไปเรียบร้อยและตอนนี้มันก็ประชุมเสร็จแล้ว และไลน์นัดปีสามทุกคนเข้าประชุมที่เรียกเฉพาะปีสามเพราะปีสี่ฝึกงาน ปีสองเก็บของห้องเชียร์อยู่ จึงต้องประชุมเฉพาะปีสามไปก่อนยังไงล่ะครับ
"มึงมึงว่าส่งยัยกระเทยริชชี่ไปจะได้เื่ป่าววะ"ไอ้เหนือ
"มึงก็อย่าได้ดูถูกมันไป"ไอ้วิน
"เอ้า กูพูดจริงนี่กูว่ามันต้องมองแต่ผู้ชายจนลืมงานแน่เลยอิริชชี่เนี่ย" ไอ้เหนือพูด
"ไอ้เหนือ นั่นริชชี่ไม่ใช่มึง" ไอ้ดินพูด ทันทีที่ไอ้ดินพูดจบพวกผมก็หัวเราะกันอย่างพร้อมเพรียงโดยมีไอ้เหนือมองอยู่ด้วยท่าทางขวางๆ
"ปะ รีบไปกันเถอะท้องกูแข็ง"ไอ้วินพูด
"เออ พวกมึงจำเอาไว้อย่าให้ถึงทีกูบ้างละกัน" ทันทีที่ไอ้เหนือพูดจบพวกผมก็มุ่งหน้าไปห้องประชุมทันที
"เอ้า มากันพอดีเลยกินอะไรก่อนไหม" ริชชี่ถามพวกผม
"ไม่ละ" ผมตอบก่อนจะส่งยิ้มเ้าเล่ห์ไปให้ไอ้เหนือมันไอ้เหนือมันมองผมด้วยความไม่ไว้ใจ ก่อนตามันจะเบิกโพลง
"นี่ริชชี่ ฉันมีอะไรจะบอกไอ้เหนือ
"เฮ้ย อย่านะเว้ย" ผมยังพูดไม่จบไอ้เหนือก็ะโแทรกเข้ามาทันที ทำไมอะหรอ มันกลัวยัยริชชี่ไงล่ะคณะผมยกยัยริชชี่เป็ตัวแม่ของการเอาคืนหรือแก้เผ็ดเลยละ แต่ละอย่างที่เอาคืนนะแสบถึงทรวง
"อะไรหรอไอ้าามีอะไรจะบอกฉันยะ ไอ้เหนือมันทำไม" ยัยริชชี่พูด
"ไอ้เหนือมันว่าเธอสนใจแต่ผู้ชาย"ไอ้วิน
"ใช่ส่งไปประชุมแทนที่จะได้สาระแต่จะได้ผู้ชายมาแทน" ไอ้ดินพูด ไอ้เหนือตาโต
"ไอ้เหนือ นี่แกว่าฉันเรอะคอยดูเถอะแม่จะเอาคืนให้สาสมเลย" ยัยริชชี่พูด
"โธ่ ริชชี่จ๋า ริชชี่คนสวยเค้าแค่ล้อเล่นเอง อย่าโกรธเลยนะ" ไอ้เหนือมันรีบมาง้อยัยริชชี่ทันทีก่อนจะส่งสายตาคาดโทษมาให้พวกผม ซึ่งพวกผมก็หัวเราะอย่างสนุก จริงๆแล้วพวกผมก็เป็อย่างนี้แหละครับแกล้งกันไปมา เวลาอยู่กับเพื่อนพวกผมก็จะลดอีโก้ของตัวเองลงเล็กน้อยเพื่อให้เพื่อนมันไม่เกร็งเท่านั้นเองครับ
2K
