สลับร่าง พลั้งชน

ตึงๆโป๊ะ ตึงๆ โปีะๆ ตึงๆ เสียงปลุกจากโทรศัพท์มือถือที่ตั้งเวลาไว้แผดเสียงเพลงร็อกดังก้องห้องนอน ครูแพรว (ในร่างอาร์ต) สะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยอาการมึนๆ แขนขาที่ดูเทอะทะเก้งก้างกับตัวที่ใหญ่และหนัก ทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกอะไรกดไว้ เธอพยายามจะเอื้อมมือไปหยิบเสื้อคลุมผ้าไหมที่ปลายเตียงด้วยความคุ้นเคย... แต่กลับพบเพียงความว่างเปล่าและกลิ่นอับของที่นอน

"โอ๊ย... เจ็บหลังไปหมดเลย ลืมไปว่าเราอยู่บ้านยัยเด็กอาร์ต" เธอบ่นพึมพำด้วยเสียงทุ้มพลางบิดขี้เกียจ กระดูกสันหลังของเด็กหนุ่มส่งเสียงลั่นกรอบแกรบจนเธอตกใจ

ครูสาวในร่างอาร์ตจำต้องลุกขึ้นมาเผชิญความจริง เธอเดินเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าและอาบน้ำด้วยสบู่ก้อนเดียว ที่วางอยู่ในห้องน้ำ เมื่อทำธุระทุกอย่างเสร็จ เธอลองจ้องมองเงาในกระจกที่บัดนี้กลายเป็นเด็กนักเรียนชายขอบตาคล้ำเพราะนอนไม่หลับ เธอพยายามจะหวีผมให้เรียบกริบแบบที่เคยทำ แต่มันกลับชี้โด่ชี้เด่ไม่เป็นทรงจนเธออยากจะร้องไห้

"ต้องไปโหนรถเมล์แต่เช้าจริงๆ เหรอเนี่ย..." เธอถอนหายใจยาว พลางสวมชุดนักเรียนชายที่รีดแบบลวกๆ ความรู้สึกตอนสวมกางเกงขาสั้นและเข็มขัดหนังหัวเหล็กมันช่างรู้สึกแปลกๆ ไม่ค่อยคุ้นเคยเหมือนกับชุดพยาบาลสาวอันอ่อนหวานที่เธอใส่เป็นประจำ

ในขณะที่อีกฟากของเมืองกำลังวุ่นวาย อาร์ต (ในร่างครูแพรว) ตื่นขึ้นมาบนเตียงคิงไซส์ด้วยความรู้สึกสดชื่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาไม่รอช้า รีบไปอาบน้ำและตรงดิ่งไปที่ตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่เพื่อเริ่ม "มหกรรมแปลงโฉม" ครั้งใหญ่

อาร์ตหยิบชุดพยาบาลสีขาวสะอาดตาออกมาพิจารณา แววตาเจ้าเล่ห์ของเขาเป็นประกายเมื่อเห็นกระโปรงทรงสอบที่ดูเรียบร้อยเกินไปในสายตาเขา

"แบบนี้มันดูธรรมดาไปหน่อยนะครูแพรว... เดี๋ยวอาร์ตจัดให้ใหม่"

แทนที่เขาจะสวมชุดชั้นในแบบปกติ อาร์ตกลับไปคว้าเอา "กางเกงในแบบจีสตริงสีเนื้อ" และบราซีทรูเซ็กซี่แบบเป็นชุดเข้ากัน ที่ครูแพรวแอบเก็บไว้ในมุมมืดของลิ้นชักออกมา สัมผัสของผ้าลูกไม้บางเฉียบและสายเส้นเล็กๆ ที่แทบจะมองไม่เห็นทำเอาเขาขนลุกซู่เมื่อสวมลงบนร่างนางฟ้า ความรู้สึกแปลกใหม่ที่เนื้อผ้าบางเบาแนบสนิทไปกับผิวกายทำให้เขาเผลอสูดปากออกมาเบาๆ

จากนั้น เขาค่อยๆ ใส่เสื้อพยาบาลสีขาวสะอาด พร้อมกลับกลัดกระดุมอย่างช้าๆ จนเหลือไว้สองเม็ดบนเพื่อโชว์เนินอกอันเซ็กซี่ แล้วจึงสวมกระโปรงสั้นสีขาวนวลนั่นลงบนสะโพกผายที่เพิ่งสำรวจมาทั้งคืน และใช้วิธีที่เพื่อนเด็กนักเรียนหญิงชอบทำกัน คือ "ม้วนขอบเอวกระโปรง" ขึ้นมาหลายตลบ จนชายกระโปรงรั้งสูงขึ้นมาเหนือเข่าโชว์เรียวขาขาวโพลนอย่างจงใจ เท่านั้นยังไม่พอ อาร์ตยังไปค้นเจอ "ถุงน่องเต็มตัวเนื้อแบบบางละเอียดสีเนื้อ" ในลิ้นชักของครูแพรวด้วย

เขานั่งลงบนขอบเตียง ค่อยๆ บรรจงสวมถุงน่องเนื้อบางเฉียบสีเนื้อที่แนบไปกับผิวเนียนละเอียด สัมผัสที่ลื่นไหลของผ้าถุงน่องที่เสียดสีกับเรียวขาของนางฟ้าทำให้เขาเผลอเลียริมฝีปากด้วยความครึ้มอกครึ้มใจ เมื่อสวมเสร็จ ขาของครูแพรวก็ดูเนียนกริบและดูเซ็กซี่ขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัว

อาร์ตกลับมานั่งที่โต๊ะเครื่องแป้ง เขาบรรจงแต่งหน้าโดยหยิบอุปกรณ์ทุกอย่างมาใช้อย่างสนุกมือ เขาจำได้ว่าในกล่องกำมะหยี่สีแดงมี "ขนตาปลอม" แผงหนาที่ครูแพรวเก็บไว้ใส่เฉพาะงานสำคัญ

"อันนี้แหละเด็ด!" อาร์ตพยายามแปะขนตาปลอมลงบนเปลือกตาอย่างทุลักทุเล แต่มันกลับออกมาดูดีและทำให้ดวงตาของครูแพรวดูหยาดเยิ้มและมีจริตจะก้านมากขึ้น เขาตบท้ายด้วยลิปสติกสีแดงฉ่ำวาวที่ทาเกินขอบปากมานิดๆ ให้ดูอิ่มเอิบ

เขาสำรวจตัวเองหน้ากระจกอีกครั้ง ผมยาวที่เคยรวบตึงถูกปล่อยสยายลงมาเคลียไหล่ เนินหน้าอกที่สวยงามเพราะกระดุมสองเม็ดบนที่ปลดออก  พร้อมกับชุดพยาบาลที่รัดรึงเน้นทุกสัดส่วน กระโปรงที่ดูสั้นเซ็กซี่กว่าปกติ ประกอบกับเรียวขาที่ใส่ถุงน่องแบบบางเบาที่ดูเหมือนไม่ใส่อะไรเลย จนดูเงานวล ทำให้เงาสะท้อนในกระจกบัดนี้ไม่ใช่ครูพยาบาลผู้อ่อนโยนน่ารักอีกต่อไป... แต่เป็นครูพยาบาลที่แสนสวยและเซ็กซี่ที่พร้อมจะปั่นหัวชายหนุ่มทั้งโรงเรียนได้อย่างง่ายดาย

"แบบนี้สิ... ถึงจะคุ้มค่ากับการเป็นผู้หญิงหน่อย" อาร์ตพึมพำพลางหัวเราะร่า เขาหยิบกุญแจรถและกระเป๋าถือ ก่อนจะเดินสับเท้าออกจากห้องพักอย่างมั่นใจ มุ่งหน้าสู่โรงเรียนในลุคที่ 'แรง' ที่สุดเท่าที่ครูแพรวเคยแต่งมา!

คุยกับแม่มดข้างบ้าน: นางฟ้าสุดเซ็กซี่คนใหม่ได้ถือกำเนิดแล้ว เมื่อครูแพรวเห็นร่างตัวเองแต่งแบบนี้จะช็อคไหม? และครูยักษ์เห็นจะชอบหรือไม่? ติดตามต่อได้ในตอนต่อไป