“ขอบคุณใต้เท้าที่เป็ห่วงเ้าค่ะโหรวเอ๋อร์จะดูแลตัวเองให้ดี เพียงแต่โหรวเอ๋อร์ยังคงเศร้าใจ ท่านพี่เป็คนอัธยาศัยดีทำไมถึงจากไปเช่นนี้...” ว่าแล้วไป๋ชิงโหรวก็เริ่มสะอึกสะอื้นยกสองมือขึ้นปิดหน้าร้องไห้ ใช้ผ้าเช็ดหน้าไหมเช็ดน้ำตาที่ไม่มีอยู่จริง
“โธ่...หากคุณหนูใหญ่บน์รับรู้ว่าคุณหนูรองคิดถึงนางมากขนาดนี้ต้องชื่นใจอย่างแน่นอน...” ฮูหยินเจี่ยงพูดปลอบโยนและตบมือไป๋ชิงโหรวเบาๆ
ไป๋ชิงโหรวกัดริมฝีปาก ทำสีหน้าน่าสงสารจับใจนางยังอยากจะกล่าวอะไรอีกเล็กน้อย แต่กลับถูกขัดจังหวะด้วยสุ้มเสียงเ็า
“ข้าไม่รู้จริงๆว่าน้องรักจะคิดถึงข้ามากปานนี้ หากรู้ว่าน้องจะทุกข์ใจเหลือแสน พี่ก็ควรจะรีบกลับมาโดยเร็วตัวพี่นั้นผิดไปแล้ว”
ทุกคนตื่นใและพากันหันไปหาต้นเสียงพลันขวัญผวาจนเบิกตากว้าง
หญิงสาวนางหนึ่งยืนอยู่ใต้แสงอาทิตย์เจิดจ้ามุมปากยกน้อยๆ ความสุขุมเยือกเย็นในดวงตาเจือประกายแสงสุกใสพร้อมด้วยความดุร้ายที่มิอาจมองข้ามได้
นางแค่ยืนตรงนั้นนิ่งๆไม่ได้ขยับเขยื้อนแม้แต่นิด ทว่าสามารถทำให้ทุกคนในที่แห่งนั้นขนลุกชูชันได้ราวกับว่าอากาศโดยรอบเย็นลงอย่างรวดเร็ว
“เ้า...เ้า...เ้ายังไม่ตาย!” ไป๋ชิงโหรวหน้าถอดสี ถลึงตาโตประหนึ่งจะหลุดออกมา
แววตาของไป๋เซียงจู๋ยังคงสงบนิ่ง “น้องพูดเช่นนี้พี่กลับไม่เข้าใจเสียแล้ว จากท่าทางของน้องนี้ดูเหมือนผิดหวังยิ่งนักที่พี่ยังไม่ตาย”
เจี่ยงเต๋อและภรรยาส่งสีหน้ากังขาให้ไป๋ชิงโหรวไป๋ชิงโหรวหยิกข้อมือตนใต้แขนเสื้อยาวสุดแรงอย่างไร้พิรุธ นางเจ็บจนน้ำตาไหลในทันที พลันร้องไห้โฮด้วยความปลื้มปีติกุลีกุจอวิ่งเข้าไปหมายจะจับมือของไป๋เซียงจู๋
ไป๋เซียงจู๋เบี่ยงหลบไปอีกทางแล้วยิ้มแย้มอย่างไร้พิษสงพอเห็นไป๋เซียงจู๋ทำดังนั้น ไป๋ชิงโหรวผงะไปเล็กน้อย บรรยากาศกระอักกระอ่วนทีเดียวแต่เพียงชั่วพริบตาต่อมานางก็คลี่ยิ้มละไมเปื้อนน้ำตา “ท่านพี่โหรวเอ๋อร์คิดถึงท่านพี่เหลือเกิน โหรวเอ๋อร์รู้ดีว่าท่านพี่เป็คนจิตใจงามย่อมโชคดีพ้นเภทภัย อายุมั่นขวัญยืน...”
ไป๋เซียงจู๋กระหยิ่มยิ้มย่องดูหยิ่งผยองเป็ที่สุด “ก็ใช่น่ะสิข้าเป็คนจิตใจดีเช่นนี้ ต้องอายุยืนนานแน่นอน!”
ไป๋เซียงจู๋ดูเหมือนจงใจกระแทกเสียงตอนเอ่ยคำว่าอายุยืนนานทำเอาไป๋ชิงโหรวหน้าซีดไม่ใช่น้อย
“โหรวเอ๋อร์จะไปบอกท่านแม่เดี๋ยวนี้ท่านแม่น่าจะร้อนใจแย่แล้ว” ไป๋ชิงโหรวท่าทางเอียงอายแต่แววตากลับฉายความประสงค์ร้าย
“ไม่ต้องหรอกน้องรักครั้งนี้พี่ห่างจวนไปหลายวัน ท่านน้าคงกังวลมากแน่ เซียงจู๋ต้องขออภัยด้วยตัวเอง” ไป๋เซียงจู๋ชิงเดินไปที่หน้าประตูก่อนเมื่อเห็นเจี่ยงเต๋อกับภริยาก็ค้อมตัวแสดงความเคารพ
“หากฮูหยินเจี่ยงไม่รีบกลับเข้าจวนไปดื่มชาคลายร้อนสักถ้วยดีหรือไม่เ้าคะ เซียงจู๋มีปี้หลัวชุน [1] ที่เพิ่งมาจากเจียงหนาน [2]”
“น้ำใจของคุณหนูใหญ่นั้นข้าขอรับไว้ด้วยใจเช่นกันในเมื่อคุณหนูกลับมาอย่างปลอดภัย คงมีเื่ราวต้องคุยกับนายหญิงไป๋มากมายพวกเราไม่รบกวนแล้ว เด็กดีเอ๊ย ผ่านเคราะห์ร้ายหนักหนามาได้ต่อจากนี้จะมีแต่โชคดีนะ”
“ถ้าอย่างนั้นข้าขอคารวะลาใต้เท้าเ้าค่ะ” ไป๋เซียงจู๋ก้าวเข้าประตูไปโดยไม่ร่ำไรแม้แต่น้อยไป๋ชิงโหรวขบริมฝีปากแน่นแล้วรีบตามเข้าไปเช่นกัน
เจี่ยงเต๋อจับจ้องมองตามแผ่นหลังเพรียวบางของหญิงสาวพร้อมกับครุ่นคิดคุณหนูใหญ่ตระกูลไป๋ผู้นี้คือไป๋เซียงจู๋ผู้เก็บตัวเงียบ ต่ำต้อย ไม่ควรค่าพบหน้าผู้ใดผู้นั้นจริงๆหรือ
รูปโฉมงดงามถึงขนาดนี้ทว่าสุขุม ทระนง มั่นใจในตนเอง กำกับควบคุมทุกสิ่งได้อย่างเหมาะสมตลอดจนความเยือกเย็นในดวงตาที่ทำให้เขารู้สึกสะท้านนั่นด้วย
ดูท่าคุณหนูใหญ่ตระกูลไป๋ผู้นี้จะมิใช่ปลาในสระน้ำ [3] เสียแล้ว...
ภายในโถงใหญ่มีผ้าไหมขาวแขวนอยู่ทั่วทุกด้านกลางโถงคือโลงศพทำจากไม้จันทน์อันประณีตวิจิตรยิ่งนักจวนไป๋สมกับเป็หวงซางอันดับหนึ่งของเมืองเหลียงจริงๆ สมเป็ตระกูลอันมั่งคั่งที่สุดในท้องที่กระทั่งโถงไว้ทุกข์ยังตกแต่งอย่างเลิศหรู เสาไม้จันทน์แดงวาดลายด้วยผงทองหากไม่ได้แขวนผ้าขาวเช่นนั้น ดูไม่ออกแม้สักนิดเดียวว่านี่คือโถงสำหรับไว้ทุกข์
คนจำนวนหนึ่งห้อมล้อมรอบโลงศพจนแน่นขนัดส่วนใหญ่เป็สตรีทั้งอายุมากอายุน้อย ทั้งสวยและขี้เหร่ สิ่งที่เหมือนกันก็คือพวกนางคร่ำครวญร้องไห้ระงมเครื่องสำอางบนหน้าเลอะเทอะเปรอะเปื้อน ช่างน่าหัวเราะเหลือเกิน
แม้เสียงที่ได้ยินจะฟังดูทุกข์ระทมดุจใจสลายแต่กลุ่มคนที่คุกเข่าอยู่กลับมิได้รู้สึกเช่นนั้น บางคนพยายามบีบน้ำตาเท่าไรก็ไม่ไหลสักหยดด้วยซ้ำได้แต่อ้าปากคร่ำครวญทั้งที่น้ำตาแห้งอยู่แบบนั้น
เหล่าคนที่ร้องไห้ด้วยเสียงอย่างเดียวก็กลัวจะโดนจับได้ว่าตนไม่มีน้ำตาจึงรีบป้ายน้ำลายบนใบหน้า น่าขยะแขยงจริงๆ !
เชิงอรรถ
[1]碧螺春 ปี้หลัวชุน คือชาเขียวชนิดหนึ่ง หนึ่งในสิบสุดยอดชาที่โด่งดังของจีนปัจจุบันแหล่งที่ปลูกอยู่ในเมืองซูโจว มณฑลเจียงซู ใกล้ทะเลสาบไท่หู
[2]江南 เจียงหนาน คือแผ่นดินบริเวณตอนใต้ของแม่น้ำฉางเจียง เมื่อพิจารณาตามแิในการแบ่งพื้นที่ทางภูมิศาสตร์แล้วค่อนข้างกว้างอาจครอบคลุมพื้นที่แตกต่างกันไปในแต่ละเกณฑ์ ปัจจุบันมักหมายถึงนครเซี่ยงไฮ้ตอนใต้ของมณฑลเจียงซู ตอนใต้ของมณฑลอันฮุย ตอนเหนือของมณฑลเจียงซีและตอนเหนือของมณฑลเจ้อเจียง
[3]非池中物 ไม่ใช่ปลาในสระน้ำ หมายถึงไม่ว่าอย่างไรผู้มีความทะเยอะทะยานปณิธานแรงกล้าก็จะทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ 池中物 เพียงคำเดียวมีความหมายว่าสัตว์น้ำที่อยู่ในสระ ถูกใช้เปรียบเทียบถึงผู้ที่ไม่มีจุดมุ่งหมายใดๆพึงพอใจกับสภาพที่เป็อยู่
511
