3 ปีต่อมา
.
.
.
.
.
.
.
เชอร์ : หายไปไหนกันหมดเนี่ย
เกรซ : เซอร์ไพร์ส!!!!!!!!!! สุขสันต์วันเกิดนะคะที่รัก
ผ่านมาอีกแล้วสามปีชีวิตทุกอย่างเราลงตัวมากกว่าที่เป็อยู่มากกว่าเดิม เราได้กลับไปทำงานที่ตัวเองรัก ส่วนเกรซเป็เ้าของธุรกิจรีสอร์ทต่อจากลุงม่าน ชีวิตเรามั่นคงสุดๆเลยแหละ และก็มีเ้าตัวน้อยปรากฎตัว...........
เชอร์ : เราขอนั่งก่อนนะ
เกรซ : เดี๋ยวเราพาไปนั่ง ค่อยๆนะ
เชอร์ : หนักเอาเื่เลยนะเนี่ย
เกรซ : ลูกแม่เป็ยังไงบ้างเนี่ย
เชอร์ : ไม่ห่วงเราเลยหรอ?
เกรซ : ห่วงสิ ห่วงทั้งสองคนนั้นแหละ
เกรซลูบท้องเราอย่างเบามือประหนึ่งเหมือนท้องเราเป็แก้ว เกรซบ่นอยากมีลูกมาหลายปีจนวันหนึ่งเกรซก็พาเราไปทำเด็กหลอดแก้วและใช่มันสำเร็จทุกคนต่างดีอกดีใจที่เราตั้งท้องและคนที่ดีใจที่สุดก็ไม่พ้น เกรซ
เชอร์ : ขอบคุณนะที่อยู่ด้วยกันมาตลอด
เกรซ : เราตั้งหากที่ต้องขอบคุณคุณ คุณคือคนที่ทำให้เราเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเองได้จนถึงตอนนี้ ถึงแม้ว่าเราจะทำผิดพลาดไปบ้าง ต่อไปนี้เราจะดูแลคุณ อยู่กับคุณไม่ไปไหนและเราจะรักคุณตลอดไป
เชอร์ : เราก็จะรักคุณตลอดไป
ไม่ว่าความรักจะมีอุปสรรคมากสักเพียงใด หากเพียงแต่เราไว้ใจ เชื่อใจ ความรักนั้นก็จะไม่มีทางเป็รักชั่วคราว
(จบ)