จักรพรรดิกระบี่โอสถ

เสียงสายลมแทรกผ่านช่องหน้าต่างแตกร้าวของโถงหมู่บ้านเก่า พร้อมกับเสียงแหลมแว่วของกระดิ่งที่ดูเหมือนไม่มีที่มา

ทุกก้าวของกลุ่มเซียฉินที่ย่างเข้าสู่โถงร้าง ล้วนเต็มไปด้วยความระแวดระวัง

โถงแห่งนี้เคยเป็นศูนย์กลางของหมู่บ้านเมฆหม่น แต่ตอนนี้มันคือซากอาคารขนาดใหญ่ ครึ่งหนึ่งหลังคาทรุด

ไม้พื้นมีรอยแยกและร่องรอยกร่อนจากพลังมืด เสาไม้บางต้นถูกพันรัดด้วยเถาวัลย์ดำคล้ายเส้นเลือดที่เคลื่อนไหวได้ในเงามืด

“พลังปราณในที่นี่...ผิดปกติอย่างมาก” หลี่เหยินเอ่ยเบา ๆ มือเขาถือยันต์เรืองแสงที่เริ่มสั่นไหวราวกับตรวจพบกระแสวิญญาณมากเกินขีดจำกัด

เซียฉินก้าวเข้าไปใกล้แท่นหินกลางโถง ที่เคยใช้เป็นแท่นสำหรับประกาศข่าวสารและวางโอสถสำหรับแจกจ่าย

เขายื่นมือออกแตะเบา ๆ ทันใดนั้น เงาดำก็พุ่งออกจากพื้นใต้แท่นหินพร้อมเสียงกรีดร้องแหลมสูง

“ถอย!”

ไป๋อี้หานคว้าคอเสื้อเซียฉินกระชากถอยฉับพลัน ทันทีที่เงานั้นพุ่งผ่านตำแหน่งเดิมที่เขายืน

เปลวปราณมืดก็ระเบิดเป็นเส้นยาวใส่ผนังด้านหลัง เกิดรอยไหม้เป็นแนวลึกสามฉื่อ

“มันรู้ตัวเราอยู่แล้ว!” หงเทียนตะโกนขณะตั้งหอกขึ้นเป็นแนวรับ “ข้าไม่เห็นตัวจริงเลย!”

เงาดำเคลื่อนไหวในความเร็วที่เกินสายตามนุษย์ ก่อนจะกระจายกลายเป็นเงานับสิบล้อมรอบทุกคน ราวกับหมอกที่มีชีวิต

“นี่มันเวทย์จำแลงเงา!” หลี่เหยินกล่าวเสียงสั่น “มันซ้อนภาพของตัวเองในมิติเล็ก! ต้องมีตัวจริงแอบอยู่กลางวง!”

เซียฉินกัดฟันแน่น “ข้าใช้โอสถ ‘หญ้ารุ่งเหมันต์’ ที่ผสมเวทลมกระจายไอหมอกสะท้อนกลับ ลองดูว่าจะเปิดโปงตัวจริงได้หรือไม่”

เขาหยิบขวดยาเล็กแล้วสาดใส่พื้นกลางโถง หมอกขาวสะอาดกระจายออกจากจุดกระทบอย่างรวดเร็ว

เส้นแสงสีฟ้าระเรื่อพาดผ่านอากาศ เงาดำหลายตนเริ่มบิดเบี้ยว ก่อนจะสลายไปอย่างรวดเร็ว

จากนั้น เสียงระเบิดสั้นดังขึ้นบริเวณใกล้เสาโถงด้านตะวันตก เงาร่างของหญิงสาวผมยาวปิดหน้าในชุดขาดรุ่งริ่งปรากฏขึ้นพร้อมเสียงกรีดร้อง

เธอคือวิญญาณผูกเวทโบราณ — ไม่ใช่อสูรโดยตรง แต่เป็นผลลัพธ์จากการหลอมรวมความทรงจำ ความเคียดแค้น

และวิญญาณที่ถูกกักไว้ด้วยพลังมืดนานเกินไป

“นั่นแหละ! ตัวจริงของมัน!” ไป๋อี้หานตะโกน พร้อมพุ่งเข้าใส่ แต่ทว่าร่างนั้นกลับหายไปในแสงจันทร์ทันที

“...ไม่ใช่แค่ตัวจริง มันเคลื่อนที่ในเงาได้” เซียฉินกัดฟันแน่น “อย่าให้เงาพื้นมาสัมผัสตัวโดยตรง มันจะดูดปราณเราออกทีละน้อย!”

การต่อสู้ยังไม่ทันเริ่มจริงจัง เสียงร้องอีกสายหนึ่งก็ดังแทรกจากด้านหลังโถง

“ระวังข้างหลัง!”

เซียฉินหันกลับทันเวลาเห็นแสงเวทย์ธาตุดินพุ่งปะทะพื้น ร่างลึกลับห้าคนปรากฏจากเงาหลังแท่นไม้เก่า

พวกเขาสวมชุดศิษย์ภายนอกแบบมาตรฐาน แต่ทุกคนมีออร่าพลังมั่นคง พวกเขาคือกลุ่มใหม่ที่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน

ผู้นำกลุ่มเป็นหญิงสาวร่างบาง ผมยาวถักเปียข้างเดียว นัยน์ตาสีฟ้าดูเย็นแต่ไม่เย่อหยิ่ง

“เราคือกลุ่มหลิน — มาทำภารกิจเดียวกัน” เธอกล่าวพร้อมชูยันต์รับภารกิจที่มีตราสำนักแสดงชัดเจน

“ไม่ได้ตั้งใจจะลอบฟัง แต่พวกเรากำลังจะเข้าโถงเช่นกัน...จนเห็นว่าพวกท่านกำลังถูกโจมตี”

เซียฉินพยักหน้า “ขอบใจที่ช่วยไว้”

จ้าวไป๋หลง หนุ่มร่างสูงธาตุไฟ หัวเราะ “พวกเจ้าทำได้ไม่เลวเลย ขนาดอสูรวิญญาณชั้นนี้ยังตามทัน”

หลี่เหยินชี้ไปยังเสาไม้ “มันยังไม่จบ มันเพียงแค่รอจังหวะใหม่!”

ทันใดนั้น เงาทั้งหมดในโถงขยับอีกครั้ง ราวกับได้รับคำสั่ง วิญญาณหญิงปรากฏตัวตรงกลาง พร้อมกับเสียงกระซิบเป็นจังหวะจากทุกทิศ

“จำข้า...ได้ไหม...”

เซวียนเหยียนจวิน หนุ่มสงบธาตุลมของกลุ่มหลิน ร่ายเวทผนึกกลางอากาศทันที

วงเวทปรากฏรอบร่างวิญญาณ คลื่นพลังปะทะกับม่านดำที่ปกคลุมร่างนางจนเกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างหนัก

“ทุกคนโจมตีพร้อมกัน!”

กลุ่มของเซียฉินและกลุ่มหลิน ผนึกกำลังใช้เวท, พิษ, กระบี่ และหอก ประสานอย่างแน่นหนา

แสงพลังธาตุสาดทั่วโถง เสียงกระทบกันของเวทกับเงาดังกึกก้อง ก่อนที่เสียงกรีดร้องครั้งสุดท้ายจะดังลั่นและเงาทั้งหมดจะสลายไปเป็นเศษแสงเล็ก ๆ

โถงหมู่บ้านกลับมาเงียบอีกครั้ง หมอกค่อย ๆ จางลง เหลือเพียงแท่นหินกลางห้องที่มีรอยเวทโบราณปรากฏขึ้นบนพื้น รอยเวทนั้นเผยอักษรเก่าอ่านได้ว่า

"ผู้ใดมองเห็นความจริงแห่งอดีต จะตื่นขึ้นพร้อมเงาที่หลับใหล"

เซียฉินอ่านแล้วนิ่งงัน — ใจหนึ่งเหมือนรู้สึกสะเทือนเบา ๆ แต่ยังไม่มีอะไรถูกปลุกขึ้นอย่างแท้จริง

หลินซือเหยาพูดเบา ๆ “บางที...การปล่อยให้มันนอนต่อไป อาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุด”

เซียฉินมองเธอครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า

“พวกเรา...ร่วมมือกันดีมาก” ฉู่เหยียนกล่าว พลางหันไปยิ้มให้ถงเหวินอวี่ เด็กสาวธาตุไม้ของอีกกลุ่มที่เพิ่งช่วยใช้เวทป้องกันเขา

“ดูเหมือนเราจะมีอะไรเหมือนกันมากกว่าที่คิด” ถงเหวินอวี่ยิ้มตอบ

เมื่อแสงอาทิตย์แรกของเช้าวันใหม่ส่องลอดผืนหมอกลงบนโถงหมู่บ้านร้าง

ทั้งสองกลุ่มยืนเคียงข้างกันพร้อมเดินทางกลับสำนัก

บางอย่างในความสัมพันธ์นี้...เพิ่งเริ่มต้น แต่ชัดเจนว่า หากรวมมือกันได้จริง

การเป็นศิษย์ภายใน จะไม่ใช่เพียงเป้าหมายเดิมอีกต่อไป

มันจะกลายเป็น "จุดเริ่มต้นของกลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุด"