วิวาห์ร้าย เสน่หารัก_End

        “อ้าสสส์....... อะ อ้าสสส์!!!!......”

        บนเตียงนอนกว้างขวาง และภายใต้ผ้าห่มหนานุ่ม มีบางสิ่งบางอย่างกำลังยุกยิกยุ่งเหยิง ในกิจกรรมเข้าจังหวะ แบบร้อนแรง โดยบางสิ่งบางอย่างนั้น ต่างไม่มีใครยอมใคร ทั้งยังเปล่งเสียงร้องครวญคราง ผ่านออกมาจากปากทั้งสอง สอดประสานกันและกัน ราวกับเสียงเพลงกล่อมขับขาน ที่เป็นเพลงประเภทเร่งเร้าเมามันช้าบ้างเร็วบ้าง

        “เร็ว... เร็วๆ อ้า จะ จะเสร็จแล้ว อะ อะ!!!!......”

        เสียงแหลมๆ ดังกระเซ้าแหบพร่า เร่งเร้าการขยับแกนกายเข้าออก ของชายหนุ่มรุ่นน้องที่อยู่เหนือร่าง โดยที่สายตาปรือๆ นั้น ก็มองสบตากันและกันไม่วางตา และทั้งยังขยับสะโพกผายขึ้นสอดรับกับ จังหวะเข้าออกที่กำลังสอยถี่ๆ ตามคำบัญชาของคนใต้ร่าง

        “ผมก็ด้วย กำลังแล้ว อึ อึ!!!!......”

        “อื้อออ!!!!........./อือออ!!!!.........”

        พอชายหนุ่มรุ่นน้องจ้วงแทงเข้าออกแบบไม่ยั้ง ไปได้สักพัก เขาก็เปล่งเสียงร้องบอกด้วยน้ำเสียงกระเซ้าแหบพร่า ไม่แพ้กับเสียงร้องสั่งก่อนหน้านี้ และไม่ช้าไม่นาน เสียงครางกระหึ่มอย่างสุขสมของคนทั้งสอง ก็ดังขึ้นสอดรับกัน ร่างของชายหนุ่มรุ่นน้อง ก็โถมฟุบลงไปทับร่างบางที่อยู่ใต้ร่าง

        “พี่นี่สุดยอดจริงๆ ครับ”

        พลวัตพลิกกายลงไปนอนเคียงข้าง หอบหายใจถี่ๆ ดึงผ้าห่มลงไปอยู่ตรงหน้าอก แล้วหันไปกล่าวชมฤดีพรรณ ที่นอนอยู่ข้างๆ หอบหายใจถี่ๆ ไม่แพ้กัน ฤดีพรรณหันมามองใบหน้าหล่อๆ ของพลวัต ยิ้มกว้างรับคำพูดที่ถูกชม อย่างรู้สึกเป็นปลื้ม

        “เราก็ไม่ใช่เล่นๆ เหมือนกันนั่นแหละ”

        ฤดีพรรณกล่าวยกยอปอปั้น ยื่นมือเรียวไปลูบไล้หน้าอกแกร่งของพลวัตไปด้วย ซึ่งนั้นก็ทำให้พลวัตยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ซึ่งจริงๆ ตัวเขานั้นก็รู้ดีอยู่แก่ใจว่าท่วงท่าลีลา และจังหวะทุกการกระทำนั้นไม่แพ้ใครอยู่แล้ว ดูจากที่ผู้หญิงทุกรายที่ขึ้นเตียงกับเขา ไม่มีใครที่ไม่อยากจะต่อแล้วต่ออีกสักคน

        “อยากอยู่อย่างสบายๆ มีเงินใช้ไปทั้งชาติ โดยไม่ต้องทำงานไหม??......”

        ฤดีพรรณคิดอะไรขึ้นมาได้ จึงหรี่ตามองใบหน้าหล่อๆ พร้อมกับเปรยคำถามอย่างเป็นการลองเชิง และเฝ้าดูปฏิกิริยาของชายหนุ่มรุ่นน้องคนนี้ไปด้วย ว่าจะลงเรือลำเดียวกับเธอหรือไม่ เพราะหากเธอจะทำการอะไรบางอย่าง จะต้องมีคนช่วยด้วย ทำคนเดียวก็คงไม่เนียน และอาจจะไม่สำเร็จ

        “อยากสิครับ ใครบ้างล่ะที่ไม่อยากจะมีเงินใช้ไปทั้งชาติ โดยไม่ต้องทำงาน แต่ว่าแต่ทำไมพี่ถึงถามอย่างนี้ หรือคิดจะเลี้ยงผม!!??......”

        พลวัตพลิกร่างแกร่งนอนเอียงข้าง หันหน้ามาจ้องมองใบหน้าสวยๆ ของฤดีพรรณ ทำสีหน้าท่าทางตื่นเต้นออกมาให้เห็น อย่างไม่คิดจะปิดบัง เพราะก็ไม่รู้จะปิดบังไปทำไมให้มากความ มาไกลกันซะขนาดนี้แล้ว และก็เห็นๆ อยู่ว่าเข้ากันได้

        “เอาตรงๆ นะ ตอนนี้พี่คงเลี้ยงน้องไม่ได้ แต่ถ้าพี่ทำบางสิ่งบางอย่างสำเร็จตามที่คิดเอาไว้ รับรองเราสองคนสบายกันไปทั้งชาติ โดยไม่ต้องทำงานให้เหนื่อย แต่ว่าในการทำบางสิ่งบางอย่างนั้น น้องจะต้องช่วยพี่ด้วยอีกแรง สนใจจะช่วยพี่ไหมล่ะ!!??......”

        ฤดีพรรณยื่นมือเรียวที่ใช้ลูบไล้หน้าอกแกร่ง ไต่ขึ้นไปทาบอยู่ที่แก้มสากของพลวัต สายตาก็จับจ้องมองสบตากับพลวัตอย่างจริงจัง และพอกล่าวจับประโยค ก็นิ่งรอฟังคำตอบที่จะออกมาจากปากของชายหนุ่ม อย่างตั้งอกตั้งใจ

        “หากผมช่วยพี่ได้ผมก็จะช่วย ว่าแต่จะให้ผมช่วยอะไรอ่ะ!!??......”

        พลวัตขมวดคิ้วเข้าหากันแล้วคลายออก คิดว่าจะเป็นไรไปล่ะ ในเมื่ออยากจะสบาย ก็ต้องลองเสี่ยงดูสักตั้งสิ ดีกว่าทำงานงกๆ เงินเดือน เดือนชนเดือนไปเดือนๆ อย่างนี้ อยากจะได้อยากจะทำอะไร ก็ต้องคิดหน้าคิดหลังอยู่หลายตลบ

        “ตอนนี้ยังคิดไม่ออกว่าจะให้ช่วยอะไรยังไงดี พักเรื่องอื่นเอาไว้ก่อนเถอะ เรามามีความสุขกันต่อดีกว่า”

        ฤดีพรรณพร่ำพูดบอกด้วยน้ำเสียงดีใจ ที่ในที่สุดก็มีคนมาช่วยเธอ และแถมไม่เกี่ยงงอนซะด้วย อย่างนี้แล้วสิ่งที่เธอมุ่งหวังเอาไว้จะไปไหนเสีย แต่นาทีนี้และช่วงเวลานี้ ไม่ใช่เป็นช่วงเวลาที่จะมาพูดคุยหารือกันในเรื่องที่ว่านั้น แต่เป็นเรื่องที่จะปรนเปรอความสุขสมใจกันและกันต่างหาก

        “หึหึหึ!!!!...... พี่นี่ร้อนแรงจริงๆ”

        “แล้วชอบไหมล่ะ!!??......”

        ฤดีพรรณดันกายแกร่งให้กลับลงไปนอนราบ โดยที่ตัวเธอพลิกตัวขึ้นคร่อมทาบทับอยู่ด้านบน ส่งสายตาเปล่งประกายวิบวับ แสดงให้เห็นถึงความต้องการออกมา ให้ชายหนุ่มใต้ร่างได้เห็นโดยไม่ปิดบัง แล้วยื่นใบหน้าสวยๆ เข้าไปใกล้ๆ ใบหน้าครามครัน ใช้ปากประกบจูบปาก จากนั้นไฟเสน่หาก็เริ่มขึ้น และเร่าร้อนรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และเรื่อยๆ

๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓๒๓

นางมารหาตัวร่วมได้แล้ว แล้วต่อไปจะมีเรื่องอะไรร้ายอะไรกับรัตน์ ต้องติดตามลุ้นกันนะคะ......... ^_^