พนักงานร้านสะดวกซื้อกะดึก
เวลาห้าทุ่มกว่า
ถนนชานเมืองเงียบสงัด
บ้านเรือนสองข้างทางปิดไฟมืดสนิท
ลมดึกพัดเอื่อย
ไฟป้ายร้านสะดวกซื้อสว่างจ้าตัดกับความมืด
บานประตูเลื่อนเปิดออก
เสียงติ๊งหน่องดังต้อนรับ
แอร์เย็นพุ่งปะทะหน้า
ที่เคาน์เตอร์มีแค่เธอคนเดียว
"สวัสดีค่ะ... เชิญค่ะ" เสียงแ่ ยานคาง
เธอยืนง่วงพิงเคาน์เตอร์ ตาปรือ
ผมยาวมัดเปียสองข้างพาดไว้ด้านหลัง ตัวสูง ไหล่กว้าง
อกเสื้อตึงเปรี๊ยะ กระดุมแทบปริ
ผมเผลอมองตาค้าง ลอบกลืนน้ำลาย
แสงฟลูออเรสเซนต์ซีดอาบผิวเธอขาวอมเหลือง
ตะกร้าหนักอึ้ง
หัวผมยังหนักจากงานกะดึกที่เพิ่งเลิก
"ขอจอห์นนี่แบล็กด้วยครับ" ผมชี้มือไปที่ชั้นด้านหลัง
เธอยังปรือตา หยิบขวดเหล้าสแกนใส่ถุง
แล้วคิดเงินของอื่น ๆ แบบเบลอ ๆ
บี๊บ... บี๊บ...
นิ้วเรียวหยิบของใส่ถุงพลาสติกใบใหญ่อย่างเชื่องช้า
นม กล่ององุ่น อาหารแช่แข็ง
แล้วทับด้วยกล่องไข่ไก่
"ทั้งหมด... พันเก้าร้อยเก้าสิบห้าบาทค่ะ" เธอพึมพำ
ผมยื่นแบงก์ให้ เธอทอนแบบงง ๆ
แล้วยื่นถุงพลาสติกหนักอึ้งข้ามเคาน์เตอร์มาให้
แต่ตาเธอกำลังจะปิด
ปลายนิ้วเธอคลาย ก่อนที่ผมจะทันรับ
ถุงพลาสติกใบใหญ่หลุดมือ
หล่นกระแทกเคาน์เตอร์แล้วร่วงลงพื้นดังปึก
ไม่ได้แตกกระจัดกระจาย
แต่ของข้างในเละเทะ
น้ำนมสีขาวทะลักคลุกเคล้ากับไข่แดง
กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนปนกับคาวไข่พุ่งขึ้นจมูก
ผมรีบคว้ากล่องสีดำเข้มขึ้นมาเปิดดู
แล้วก็ต้องส่ายหน้า คิ้วขมวด
เธอสะดุ้งสุดตัว ตาสว่างเบิกกว้าง
หน้าซีดเผือด
"อุ๊ย! ขอโทษค่ะ!"
รีบวิ่งพรวดออกจากหลังเคาน์เตอร์
ก้มลงมองถุงที่ของข้างในเละปนกัน สลับกับมองหน้าผม
สองมือยกขึ้นไหว้เสียงสั่น
"หนู... หนูเบลอเองค่ะ ขอโทษจริง ๆ"
ล้วงกระเป๋ากางเกง
เสียงเหรียญกระทบกันเบา
ยิ้มแห้ง มองผมหวาด ๆ
"มี... มีแค่นี้"
ธนบัตรยับ ๆ สองใบ
เหรียญไม่กี่บาท
เศษกระดาษยับ ๆ
เธอกัดริมฝีปาก
มองถุงที่เละเทะ
มองผม
แล้วกระซิบเร็ว
ลมหายใจอุ่นติดหู
“พี่... ไปเคลียร์กันหลังร้านค่ะ
ถ้าใครถาม บอกว่าพี่ขอใช้ห้องน้ำนะคะ”
ผมยังไม่ทันพยักหน้า
เธอเดินลิ่วนำไปเปิดประตูห้องสโตร์
หันมารอ
สายตาชื้น
กลัว
ผมถอนหายใจ
วางถุงของที่พังเละเทะทิ้งไว้บนแคชเชียร์
เดินตาม
ห้องด้านหลังที่ลูกค้าปกติไม่มีสิทธิ์
เว้นแต่พนักงาน
---
หลังร้านเป็ห้องสต็อกสินค้าแคบ มืดสลัว
ไฟหลอดกลมสีเหลืองมอ ๆ กะพริบติด ๆ ดับ ๆ แขวนอยู่กลางห้อง
อากาศอับชื้น กลิ่นฝุ่นปนกลิ่นขยะเปียกและน้ำยาถูพื้นฉุนกึก
พื้นสกปรกมีคราบเหนียวดำเป็ปื้น
กองลังกระดาษบรรจุสินค้าระเกะระกะ ซ้อนกันสูงจนแทบไม่มีทางเดิน
มุมด้านในสุดของห้องคือโต๊ะทำงานเหล็ก แฟ้มและใบเสร็จกองสุม
มุมอีกฝั่งเป็ประตูห้องน้ำ
ผนังฝั่งเดียวกับประตูทางเข้าเกือบทั้งแถบคือด้านหลังของตู้แช่เครื่องดื่ม
เสียงคอมเพรสเซอร์ตู้ครางอือเบา ๆ
เธอเดินไปหลบมุมข้างกองลังเตี้ย ๆ
หลังชนฝา
นิ้วกำชายเสื้อ
ตัวสั่นจนได้ยินเสียงขวดในลังกระทบกัน
ถัดจากลังเป็ตู้เครื่องดื่ม
แสงจากในร้านค้าลอดเข้ามาถึงปลายเท้า
อีกข้างเป็โต๊ะเหล็ก ห่างแค่เอื้อม
“่นี้... หนูทำงานพลาดบ่อย” เสียงสั่น
“ผู้จัดการคาดโทษไว้
พี่อย่าเอาเื่หนูเลยนะคะ
หนูไม่มีเงิน
ขอชดใช้เป็อย่างอื่น”
นิ้วเธอรีบปลดกระดุมทีละเม็ด
เร็วปรื๋อ แทบกระชาก
กระดุมเริ่มหลุด
ยกทรงดำพุ่งผลึงออกมา
เนินอกใหญ่สล้าง
อวบอิ่ม
ร่องอกลึกชัดใต้แสงหลอดเดียว
ผิวอกซีดแดงตรงร่อง
ตัวยังสั่น
ไหล่เกร็ง
กลิ่นหอมชัดขึ้นตอนเสื้อแหวก
“พี่...” เสียงแหบ “ช่วยหนูได้ไหมคะ
แค่ครั้งนี้
อย่าบอกผู้จัดการ”
สายตามองหวาด ๆ น้ำตารื้น
ยังไม่ทันให้ผมปฏิเสธ
เธอโผเข้ามากอด
นมใหญ่กดแน่นแนบอก
อุ่น
นุ่ม
หนัก
ตัวสั่นทั้งร่าง
กลิ่นน้ำหอมราคาถูกปนเหงื่อ
ลมหายใจเธอร้อนติดคอเสื้อ
หัวใจเต้นตูมใต้เนินอก
ผมยังยืนงง
มือสองข้างว่างเปล่า
ััผิวเธอร้อนผ่าวผ่านเสื้อ
เธอจับมือผม
ดึงขึ้น
วางบนเนินนมข้างหนึ่ง
บีบให้ผมกำ
อุ่น
นิ่มล้นนิ้ว
หัวนมแข็งชนฝ่ามือ
ผ้าลูกไม้หยาบเล็กน้อย
ตัวเธอยังสั่น
กลัวทั้งโดนไล่ออก
กลัวทั้งสิ่งที่ตัวเองกำลังทำ
ผมก้มหน้า
ซุกใบหน้าลงระหว่างร่องอก
ไซ้
หายใจลึก
กลิ่นผิวอุ่นเต็มจมูก
รสเค็มแ่จากเหงื่อติดริมฝีปาก
เนื้อนุ่มอุ่นติดแก้ม
ลิ้นแตะขอบยกทรง
แล้วเลียขึ้นไปบนเนิน
อมหัวนมผ่านผ้าลูกไม้เบา ๆ
ผ้าชื้นจากน้ำลาย
หัวนมแข็งสู้ลิ้น
เธอครางอือ
มือกดหลังหัวผม
ตัวสั่นแรงขึ้น
เล็บสั้นจิกหนังศีรษะเบา ๆ
ผมไซ้อีกข้าง
บีบคลึงสลับ
เพิ่งเงยไปจูบปากเธอ
เธอแข็งเกร็งตอนแรก
แล้วค่อย ๆ เผยอปาก
ลิ้นอุ่น
รสเมนทอลจากหมากฝรั่งปนลมหายใจ
มือกำเสื้อผม
ผ้าตึงที่ไหล่
มือผมอีกข้างเลื่อนลงเอว
ลอดขอบกางเกง
ตะโบมสะโพกหนั่น
แล้วล้วงมาอีกด้าน
นิ้วแตะร่อง
อุ่น
นุ่ม
เธอครางอือติดคอ
สะโพกเด้งเข้าหา
ต้นขาในกางเกงร้อนติดฝ่ามือ
จู่ ๆ
เสียงประตูอัตโนมัติหน้าร้าน
ฝีเท้าดังจากด้านนอก
ยางรองเท้าครูดพื้น
เงาคนหยุดตรงแนวตู้แช่น้ำ
ทั้งคู่ชะงัก
ลมหายใจค้าง
ผ่านกระจกใส
เห็นได้ชัด
รองเท้าผ้าใบ
ขากางเกง
ยืนนิ่ง
เหมือนมองหาพนักงาน
แสงสะท้อนกระจกวาบตามการขยับ
เธอกดตัวผมให้ต่ำลงหลังกล่อง
มือปิดปากตัวเอง
นิ้วเย็น ริมฝีปากสั่น
นมยังโผล่จากเสื้อที่แกะค้าง
ความแข็งของผมยังดันเป้าติดต้นขาเธอ
ความร้อนทั้งสองฝั่งทับกัน
กลิ่นเหงื่อเธอฉุนขึ้นจากความกลัว
เรากลั้นหายใจ
ได้ยินแค่คอมเพรสเซอร์ตู้
กับหัวใจตัวเอง
ฝีเท้าเดินช้าตามแนวตู้
เงาเท้าเลื่อนบนพื้น
หยุดอีกครั้ง
ใกล้
เสียงขวดในตู้กระทบเบาเมื่อพื้นสั่นจากก้าว
“สวัสดีครับ ซื้อของหน่อย”
เสียงลูกค้า
ดังก้องในความเงียบ
ไม่มีคนตอบ
เธอเม้มปากแน่น
น้ำตาซึม ขอบตาแดงก่ำ
ตัวสั่นเยือกจนอกอวบที่เบียดผมอยู่สะท้าน
น้ำตาร้อนไหลลงข้างจมูก
เงาเท้าหมุน
เดินกลับ
ประตูอัตโนมัติดังอีกครั้ง
ทั้งร้านเงียบ
เหลือแค่เสียงแอร์ครางอ่อน
เธอผ่อนลมหายใจแ่
ลมร้อนพ่นใส่คอผม
มือยังสั่น
ยังกอดผม
ผิวแนบติดเสื้อผมเหงื่อชื้น
“รีบ...” เธอกระซิบ
เสียงแหบติดหู
มือเธอรูดซิปกางเกงผม
ดึงความแข็งออก
กำ
รูดเร็ว
ฝ่ามือเธออุ่นและชื้น
แล้วหันหลัง
มือยันผนัง
โหย่งก้น
ดันกางเกงลงครึ่งขา
กางเกงในรูดไปด้านล่าง
สะโพกอวบหนั่นโชว์หรา
ผิวต้นขาขาวอมซีดใต้แสงไฟ
ผมจ่อจะใส่
ยังไม่ค่อยมีน้ำ
แห้งฝืด
ตัวเธอเกร็ง
ต้นขาสั่น
ลมหายใจสั้น
เธอขยับหนีเล็กน้อยเมื่อผมดันเข้า
“เจ็บ...” เสียงแ่
ตัวเกร็งจนผมรู้สึกความตึงชัด
ผมคุกเข่าลง
พื้นเย็นทะลุเข่า
มือแยกต้นขาเธอ
ผิวในต้นขาอุ่นติดฝ่ามือ
ก้มหน้า
กลิ่นตัวเธอชัดเต็มจมูก
ลิ้นแตะร่อง
เลียช้า
จากล่างขึ้นบน
วน
ดูดเบา ๆ
รสเค็มอุ่นแรก ๆ
แล้วเริ่มมีกลิ่นหอมอ่อน
เธอสะดุ้ง
มือจิกผนัง
เล็บครูด
“พี่...”
ผมแยงลิ้นลึกขึ้น
นิ้วกลางค่อย ๆ แทรกเข้าไปทีละนิด
ยังแน่น
ยังฝืด
อุ่นรัดนิ้ว
วนช้า
แล้วเพิ่มเป็สองนิ้ว
เลียเม็ดสลับ
นิ้วงอใน
ช้า
แล้วถี่ขึ้น
เสียงชื้นเริ่มดังขึ้นทีละนิด
เธอเริ่มคราง
อือ
อาว์
แรงขึ้นทีละนิด
สะโพกดันสู้ปาก
น้ำค่อย ๆ ซึม
แล้วไหล
ฉ่ำติดคาง
ลิ้นลื่นขึ้น
รสหอมอ่อน
อุ่นไหลลงคอ
กลิ่นฉ่ำปนเหงื่อ
“ตรงนั้น... อย่าหยุด...” เสียงขาด
หน้าแดงถึงหู
ลมหายใจหอบ
ตัวไม่เกร็งแล้ว
แต่สั่นเทิ้ม
ผมเลียแรงขึ้น
นิ้วถี่
เสียงเฉาะแฉะดังก้อง
เธอครางไม่เป็ภาษา
มือกดหลังหัวผม
เข่าอ่อน
น้ำไหลตามนิ้วลงต้นขา
เหนียวอุ่นติดข้อมือ
“พอ... พอแล้ว” หอบ
“ใส่... ใส่เลย...”
(ต่อตอนที่ 2)
7K
