หยางจื่อราชันดาบพิชิตสวรรค์

"หย...หยางจื่อ!!!!!!"ชายหนุ่มที่อยู่ปราณปฐพีขั้นที่ 9 กรีดร้องออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจ

พลังปราณที่ทรงพลังและแหลมคมได้กดทับคนของอาณาจักรทั้งสองไว้ทำให้ใบหน้าของพวกเขาซีดขาวและเต็มไปด้วยความกลัว

"ตกใจอย่างงั้นรึที่ข้ายังไม่ตาย" หยางจื่อกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"เป็นไปไม่ได้ เจ้าพวกนั้นทำพลาดอย่างงั้นรึ"ชายหนุ่มที่เป็นหัวหน้ากล่าวออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อ

"ข้าเชื่ออยู่เเล้วว่าเจ้าต้องมาช่วยพวกเรา" มู่โหลวกล่าว

"ข้าต้องขอโทษที่มาช้า" หยางจื่อกล่าวด้วยรอยยิ้ม

จากนั้นหยากจื่อก็หันไปทางรุ่นเยาว์ของทั้งสองอาณาจักรและปลดปล่อยจิตวิญญาณดาบออกมา

"วิ้งๆ"

จิตวิญญาณดาบที่ทรงพลังได้พุ่งทะลุผ่านร่างของรุ่นเยาว์ของทั้งสองอาณาจักรทำให้พวกเขาร้องออกมาอย่างเจ็บปวดแล้วตายไปอย่างง่ายดาย

"ถ้าเจ้าฆ่าพวกเราท่านจักรพรรดิจะต้องทำลายอาณาจักรฉินของพวกเจ้าอย่างแน่นอน”ชายหนุ่มปราณปฐพีขั้นที่ 9 กล่าวข่มขู่

"อย่าคิดว่าพวกเราจะกลัวเพระคำขู่ของพวกเจ้า อาณาจักรฉินของพวกเราเองก็ไม่ได้กลัวอาณาจักรเหยียนและเฝิ่นของพวกเจ้าเลยที่พวกเรากล้าโจมตีข้าที่เป็นองค์หญิงของอาณาจักรฉินก็ถือเป็นการประกาศสงครามไปเรียบร้อยเเล้ว"ฉินหมิงเยี่ยกล่าว

เมื่อคำขู่ของตนใช้ไม่ได้ผลก็ทำให้ชายหนุ่มหันหลังและเตรียมวิ่งหนีแต่ก็ถูกดาบสีทองที่รอยอยู่บนหัวของหยางจื่อพุ่งมาเสียบจนทะลุและตกตายไปอย่างง่ายดาย

"จิตวิญญาณแห่งดาบ"หญิงสาวจากอาณาจักรชางเย่กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงตกตะลึง

ที่ผ่านมาคนของอาณาจักรชางเย่ได้แต่ยืนดูและทำตัวเป็นกลางไม่เข้าไปยุ่งกับความขัดแย้งที่เกิดขึ้นแต่เมื่อพวกเขาได้เห็นพลังของหยางจื่อพวกเขาก็รู้สึกมีความสุขที่ไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วยแต่ก็เสียใจที่พลาดโอกาสในการผูกมิครกับหยางจื่อเช่นกัน

"พวกเจ้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่" หยางจื่อกล่าว

"อืมแต่ก็มีบางคนที่ถูกลอบสังหารไปในระหว่างที่กำลังรับมรดก"เซี่ยหนิงกล่าว

"เจ้าได้รับมรดกที่ทรงพลังมาสินะทำให้ทั้งพลังปราณของเจ้าเพิ่มขึ้นแถมยังบรรลุจิตวิญญาณดาบอีก"มู่โหลวกล่าว

"ใช่ข้าแค่โชคดีหนะ เเล้วเจ้าละ" หยางจื่อกล่าว

"ข้าเองก็ได้รับมรดมาเเล้วทำให้ข้าในตอนนี้อยู่ปราณปฐพีขั้นที่ 3 เเล้ว" มู่โหลวกล่าว

"ข้าเองก็ได้รับมรดกที่ข้าต้องการเเล้วเช่นกัน" ฉินหมิงเยี่ยกล่า

"งั้นก็ดีเพราะอีกไม่นานเวลาของสุสารโบราณคงจะหมดเเละพวกเราก็คงจะถูกส่งตัวออกไป"หยางจื่อกล่าว

ไม่นานพวกหยางจื่อก็ถูกส่งตัวออกมาจากสุสารโบราณเหล่าจักรพรรดิต่างก็รอคอยการกลับมาของพวกเขาแต่ทางด้านจักรพรรดิเหยียนและจักรพรรดิเฝิ่นกลับมีใบหน้าที่ไม่สู้ดีนักเพราะไม่มีรุ่นเยาว์คนในเลยที่ได้กลับมาจากสุสารโบราณ

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น!!!!!" จักรพรรดิเหยียนตะโกนออกมา

"มีอะไรอย่างงั้นรึจักรพรรดิเหยียน" จักรพรรดิฉินกล่าว

"ทำไมถึงไม่มีรุ่นเยาว์ของพวกเราออกมาละ"จักรพรรดิเฝิ่นกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นรึ"จักรพรรดินีชางเย่หันมากระซิบกับรุ่นเยาว์ของตน

"รุ่นเยาว์ของทั้งสองอาณาจักรได้ร่วมมือกันรุมฆ่ารุ่นเยาว์ของอาณาจักรฉินแต่กลับถูกหยางจื่อสังหารซะเอง"หญิงสาวคนหนึ่งกระซิบบอกจักรพรรดินีชางเย่

"อย่างงี้นี่เอง ดีเเล้วที่พวกเจ้าไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย"จักรพรรดินี่ชางเย่กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม

สำหรับรุ่นเยาว์ของพวกนางทุกคนต่างก็ได้ประโยชน์จากสุสารโบราณกลับกันอาณาจักรเหยียนและอาณาจักรเฝิ่นได้สูญเสียรุ่นเยาว์ที่อายุ 18ปีลงมาเเทบทั้งหมดไปทำให้พวกเขาได้รับความเสียหายอย่างหนัก

"ข้าว่ารุ่นเยาว์ของพวกเจ้าคงฝืนนำมรดกกลับมาเลยถูกจิตวิญญาณโบราณเหล่านั้นสังหารลงมากกว่า"จักรพรรดิฉินกล่าว

"อย่าได้มาหลอกข้า คิดว่าข้าจะไม่บอกพวกเราเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างงั้นรึ"จักรพรรดิเหยียนกล่าวด้วยความโกรธ

"ข้าเป็นคนฆ่าพวกมันเอง" หยางจื่อกล่าวอย่างเย็นชา

"งั้นก็ตายไปซะ!!!!"

จักรพรรดิเหยียนโจมตีไปทางหยางจื่อคลื่นพลังที่รุนแรงได้พุ่งตรงไปทางหยางจื่อแต่ก็ถูกคลื่นพลังของจักรพรรดิฉินป้องกันเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย

"ครึ่งก้าวสู่ปราณนักบุญ!!!!"จักรพรรดิเหยียนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงตกตะลึง

หลังจากจบสงครามจักรพรรดิฉินที่ได้ต่อสู้อย่างหนักและได้เห็นพลังของผู้ที่อยู่ปราณนักบุญทำให้พลังฝึกตนของเขารุดหน้าจนใกล้จะทะลวงสู่ปราณนักบุญเเล้ว

"อย่าได้คิดว่าข้ากลัวพวกเจ้าที่ข้ายอมให้พวกเจ้าส่งรุ่นเยาว์มาหาผลประโยชน์จากสุสารโบราณของอาณาจักรข้าก็เพราะข้าเคยขอความช่วยเหลือไปทางอาณาจักรพวกเจ้าถึงพวกเจ้าจะไม่ได้ช่วยอะไรข้าเลยก็เถอะแต่พวกเจ้ากลับคิดจะสังหารรุ่นเยาว์ของอาณาจักรข้า หรือเจ้าอยากจะประกาศสงครามกับพวกข้าดูละ“จักรพรรดิฉินกล่าวอย่างเย็นชา

"เหอะคิดว่าพวกข้าจะกลัวอย่างงั้นรึ เจ้าคนเดียวจะรับมือกับอาณาจักรของพวกทั้งสองพร้อมกันได้อย่างไร"จักรพรรดิเฝิ่นกล่าว

"งั้นก็รองดู!!!!"

จักรพรรดิฉินพุ่งโจมตีไปยังจักรพรรดิทั้งสองคลื่นพลังที่รุ่นแรงได้กวาดไปทั่วทำให้พวกเจ้าสำนักทั้ง3 ต้องออกมากางม่านพลังและพารุ่นเยาว์ถอยออกห่างไปรวมถึงอาณาจักรชางเย่เองก็ถอยออกไปเช่นกัน

"ตูม ตูม"

ไม่นานร่างของจักรพรรดิเหยียนและจักรพรรดิเฝิ่นก็เต็มไปด้วยบาดแผลและยืนหอบหายใจถึงพวกเขาทั้งคู่จะอยู่ปราณจักรพรรดิขั้นที่ 9แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าครึ่งก้าวสู่ปราณนักบุญพวกเข้าก็พ่ายแพ้ได้อย่างง่ายดาย

"พวกเราถอย!!!!"

จักรพรรดิทั้งสองได้รีบถอยออกไปอย่างรวดเร็วส่วนจักรพรรดิฉินก็ไม่ได้ไร่ตามไปแต่กลับหันมามองทางฉินหมิงเยี่ยและยิ้มออกมาอย่างมีความสุขเพราะในตอนนี้ฉินหมิงเยี่ยอยู่ปราณปฐพีขั้นที่6 เเล้วแถมฉินหมิงเยี่ยยังพึ่งอายุ 18 ปี ซึ่งถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะรองถัดจากหยางจื่อ ที่อยู่ปราณราชันขั้นที่ 1ตั้งแต่อายุ 18 ปี

----------------------------------------------------------------------------------------