"เฮ้อเจอคนที่ไม่อยากเจอแต่เช้าเลยแก" เจนิสมาระบายกับแสงดาว
"ใครอ่ะอย่าบอกนะ บุคคลที่ไม่ควรเอ่ยถึง" แสงดาวทำท่าเหมือนแบบ ไม่อยากเจอจริง ๆ
"แหม แกพอหลุดพ้นจากยัยบ้านั่น รู้สึก่นี้อารมณ์ดีเชียวนะ"
"แกก็รู้มั้ยว่าพี่ริชอ่ะตามรังควานพวกเราเก่งจะตายไป"
"นั่นดิตอนนี้เปลี่ยนจากแกโดน มาเป็ชั้นโดนแทนละ"
"ไม่เป็ไรนะแกมีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ"
"ยากอ่ะแกแบงค์อีกล่ะ กลัวเสียเพื่อนอ่ะ"
"ชั้นว่ายังไงเพื่อนก็คือเพื่อน แบงค์เลิกเป็เพื่อนกับพวกเราหรอก"
"เฮ้อ"เจนิสถอนหายใจเบาๆ แสงดาวตบไหล่เจนิสเพื่อเป็การปลอบใจ
ทางด้านราเชน
"โปรเจคไปถึงไหนแล้ววะเหนื่อยมากเลยอ่ะ" โมกเกริ่น
"ดีนะที่ชั้นทำคู่กับแกไม่งั้นชั้นแย่แน่" มะนาวชมโมก
"ไอ้โมกมันเก่งนี่แล้วแกอ่ะราเชน ไปถึงไหนละ" แสงเหนือถามราเชน
"ทำคนเดียวก็เสร็จช้าดิวะยังไม่ถึงครึ่งเลย" ราเชนบ่น
"ก็ชวนให้อยู่สามคนแล้วแกไม่เอาเอง"น้ำแข็งกล่าว
"เอ้อ เราโปรเจคไปให้น้องเจนิสช่วยทำเล่มก็ได้แบบอ้างๆ แถๆ ไปอะไรเนี้ย หาเื่ใกล้น้องเค้าไง" แสงเหนือกล่าว
"เอออันนี้เห็นด้วย ไปทำที่บ้านแสงดาวก็ได้นะ เพราะชั้นก็อยู่ที่บ้านด้วยจะได้แบบไม่เป็ที่สงสัยของพ่อแกกับยัยริชด้วย"น้ำแข็งเสนอทางออกให้เพื่อน
"จะดีเหรอวะ แกว่าเจนิสจะช่วยยังจะอยากคุยกับชั้นอยู่เหรอวะ" ราเชนกล่าว
"เฮ้ยตื๊อเท่านั้นที่ครองโลกนะ อย่าคิดมาก ผู้หญิงชอบให้ตามให้ง้อ ยิ่งเอาใจเก่งยิ่งดีผู้หญิงชอบ" มะนาวกล่าว
"งั้นเดี๋ยวชั้นเตี๊ยมกับแสงดาวก่อนให้แสงดาวช่วยอีกทีนึง" น้ำแข็งพูดจบลุกออกจากโต๊ะไปโทรศัพท์หาแสงดาว
บ้านตระกูลแสง
"โอ๊ย หิว"แสงเหนือบอกกับแสงใต้
"หิวก็ไปหาข้าวกินสิพี่ทำกับข้าวเสร็จหมดละ ดีนะที่แสงดาวโทรบอกก่อนว่าวันนี้มีแขกมาบ้านเยอะขนาดนี้นี่พี่ทำเผื่อพวกเราทุกคนแล้วนะ เดี๋ยวพี่ขึ้นไปทำงานบนห้องก่อนนะ ตามสบายกันเลยนะ"แสงใต้กล่าว
"เอ้ยพี่แสงใต้ พอดีผมมีเื่จะคุยกับพี่อ่ะ"
"อื้องั้นไปคุยกันบนห้องนะ"
"ป่ะราเชน" แสงเหนือเรียกราเชน
"คืออย่างนี้นะพี่ไหน ๆ พี่ก็หาผู้ช่วยแล้วอ่ะ ผมอยากจะฝากราเชนอ่ะ ไปทำงานกับพี่หน่อยสิ "แสงเหนือขอแสงใต้
"อื้อเมย์เค้าก็ช่วยเื่เอกสารแล้ว งั้นราเชนช่วยพี่เื่โปรเจคก็แล้วกันไม่น่ายากนี่"แสงใต้กล่าว
"ได้ครับพี่งานถนัดผมเลย" ราเชนดีใจ
"งั้นให้ทำเสาร์ อาทิตย์ละกัน ่นี้ปี 3 ทำโปรเจคก่อนฝึกงานนี่จะได้ไม่กระทบเื่เรียนด้วย" แสงใต้กล่าว
"ขอบคุณครับพี่"
"งั้นพวกผมไปกินข้าวก่อนนะพี่"แสงเหนือกล่าว
"เจนิสคือ่นี้ราเชนมัน้าคนช่วยพิมพ์เล่มโปรเจคอะ พี่อยากจะให้เรามาช่วยหน่อยไม่ได้ให้ช่วยฟรีๆ นะ พี่มีค่าจ้าง" น้ำแข็งกล่าว
"แล้วทำไมพี่เค้าไม่มาขอเองอะพี่"เจนิสกล่าว
"ชั้นถามจริงแกอยากจะคุยกับพี่เค้าหรือเปล่าล่ะ" แสงดาวพูดแทงใจดำเจนิส
"งั้นก็ให้พี่เค้ามาขอหนูเองละกันนะพี่น้ำแข็ง" เจนิสต่อรอง
"ได้ดิ เอ้อราเชนมาพอดี ราเชนน้องมันบอกให้แกขอร้องน้องเองอ่ะ" น้ำแข็งชี้ไปที่เจนิสเจนิสเขินจนหน้าแดง หูแดงไปหมด ///
"เจนิสงั้นเดี๋ยวเชนเอาโน้ตบุ๊คกับตัวอย่างเล่มมาให้นะ" ราเชนกล่าว
"อื้อไปเอามาดิ ถ้านายไม่มีตัวอย่างให้ชั้นดู ชั้นจะช่วยได้มั้ยล่ะ" เจนิสกล่าว
"จ้ะๆ "ราเชนรีบวิ่งไปด้วยความดีใจ
"แหมชั้นก็นึกว่าแกจะไม่ช่วยพี่ราเชนละ" แสงดาวแซว
"ชั้นเป็คนมีจิตใจดีช่วยคนที่เดือดร้อนอยู่ละ" เจนิสกล่าว
"จ้า งั้นเดี๋ยวแสดาวไปเอาขนมก่อนนะคะ"แสงดาวบอกน้ำแข็ง
"มาแล้วๆ อะนี่เดี๋ยวเชนจะบอกก่อนนะว่าต้องทำแบบไหนบ้าง" ราเชนสอนงานเจนิส
"อื้อ"
เจนิสได้แต่คิดกับตัวเองว่าทำไมตอนนั้นเธอถึงได้ตัดสินใจไปคุยกับแบงค์ทำไมเธอถึงไม่ให้โอกาสเขา ทั้งที่ใจของเธอนั้น...เลือกราเชนไปแล้ว
"นี่ ราเชนชั้นพิมพ์ไปได้บทนึงแล้วนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้มาช่วยต่อนะ"เจนิสกล่าวพร้อมกับเก็บของเตรียมตัวจะกลับหอ
"อ้าว แกจะกลับแล้วเหรอ" แสงดาวถามเจนิส
"อื้อชั้นกลัวรถเมล์หมดอ่ะ" เจนิสกล่าว
"เฮ้ยเจนิสพี่ว่ากลับคนเดียวอันตรายให้ราเชนมันไปส่งสิ ดึกแล้วนี่ จริงมั้ยราเชน"น้ำแข็งขยิบตาให้ราเชนรับมุกของตัวเอง
"อื้อให้เชนไปส่งนะ" ราเชนอาสาจะไปส่งเจนิสกลับหอ
"ไม่อ่ะชั้นไม่อยากนั่งทับรอยใคร" เจนิสน้อยใจ ราเชนจึงได้เดินเข้าไปหาเจนิสพร้อมกับยื่นหน้าใกล้เจนิสมากขึ้นเรื่อย ๆ จนใบหน้านั้นชิดกันมากจนลมหายใจแทบจะรวมกันราเชนจึงพูดขึ้นว่า
"แล้วเธอรู้ได้ไงว่าเธอนั่งทับรอยใคร" ราเชนก็หอมแก้มเจนิส แล้วเดินหนีไป พร้อมกับพูดว่า
"คืนนี้คงฝันดีแล้วสินะ555"ราเชนหัวเราะสะใจ
"นี่นายนายไม่มีสิทธิ์ที่จะทำกับชั้นแบบนี้นะ นี่นายราเชน แก งั้นชั้นกลับก่อนนะพี่น้ำแข็งสวัสดีค่ะ" แล้วเจนิสก็วิ่งตามราเชนไปขึ้นรถของราเชน
"พี่ว่าเค้าจะดีกันมั้ยคะ"แสงดาวถามน้ำแข็ง
"ไม่รู้สิแต่คืนนี้พี่ว่าเราได้กันแน่นอนขึ้นห้องกันดีกว่าพี่อยากหลับนอนแล้ว555"พูดจบน้ำแข็งก็จับมือน้ำแข็งขึ้นห้องทันที
"นี่ที่นายพูดเมื่อกี้ หมายความว่าไง" เจนิสถามราเชน
"ก็เธอไม่เคยนั่งทับรอยใคร เพราะเธอนั่งอยู่ในใจชั้นตลอดเวลายังไม่มีใครมาแทนเธอได้เลยไง ยัยขี้งอล555" เจนิสเอานิ้วสะกิดที่จมูกเจนิสแล้วก้เปิดประตูรถให้เจนิสขึ้นไปนั่ง
"ราเชนชั้นขอพูดอะไรหน่อยเถอะ นายอย่ามาให้ความหวังชั้น ทั้ง ๆที่เื่ของเรามันจะไม่เหมือนเดิมอีกจะได้มั้ยอ่ะ" เจนิส สะอื้น
"แล้วเธอรู้ได้ไง ว่าเื่ของเราจะไม่เหมือนเดิมให้โอกาสชั้นได้พิสูจน์ตัวเองหน่อยไม่ได้เลยรึไง"
"แล้วพี่ริชล่ะนายพี่ริชอยู่แล้วนายจะมาวอแวชั้นทำไมอีก นายไปดูแลคู่หมั้นนายไม่ดีกว่าเหรอ"
"ชั้นมีบางอย่างที่ยังบอกเธอไม่ได้ขอให้เธอเชื่อแค่ชั้น ไว้ใจแค่ชั้น ฟังชั้นคนเดียวอย่าไปฟังเื่ชั้นจากปากของคนอื่นแล้วเอามาคิดเองเออเองแบบนี้เธอทำได้มั้ยล่ะขอแค่นี้เธอ เธอทำให้ชั้นได้มั้ยล่ะ"
"เอะอะๆ อะไรๆนายก็ขอแต่ชั้น แต่ทำไมชั้นขออะไรนายไม่เคยได้เลย ชั้นเคยขอนายแค่ข้อเดียวเท่านั้น ว่าอย่าทำชั้นเสียใจ ถ้าไม่ใช่เื่ที่จำเป็ แต่วันนั้นนายปล่อยให้ชั้นร้องไห้อยู่คนเดียว เจ็บอยู่คนเดียว ถ้านายหันมามองชั้นในวันนั้นชั้นจะไม่ด่า ไม่ว่า จะยอมนายั้แ่นายกลับมาหาชั้นวันนั้นแล้ว!!! "
"แล้วถ้าชั้นขอแค่ให้เชื่อใจชั้นอย่างเดียวไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอได้มั้ยล่ะ"
"ราเชนตอนนี้ชั้นให้นายไม่ได้สักข้อเดียว ถ้านายไม่บอกว่า เกิดอะไรขึ้นกันแน่ทำไมนายถึงไปหมั้นกับพี่ริช ชั้นจะไม่ให้นายสักข้อ"
"ชั้นบอกเธอไม่ได้จริงๆ งั้นชั้นไปส่งเธอที่หอละกันมืดละ เดี๋ยวเธอจะนอนดึก"ราเชนพูดจบบรรยากาศในรถก็เงียบขึ้นมาทันที ทั้งคู่ต่างเงียบใส่กัน เจนิสก็ได้แต่หันหน้าออกไปนอกหน้าต่างรถเจนิสเสียใจอยู่ภายในใจ แต่บอกราเชนไม่ได้
ถึงหน้าหอพักเจนิสราเชนได้บอกฝันดีกับเจนิสเจนิสยิ้มตอบแล้วเปิดประตูรถลงไปฝั่งคนขับแล้วให้ราเชนเลื่อนกระจกรถลง แล้วพูดกับราเชนว่า
"ขับรถกลับดี ๆนะ" เจนิสพูดจบ ราเชนจึงรีบเปิดประตูรถแล้วคว้าเจนิสมากอดเอาไว้แล้วพูดว่า
"ชั้นชอบเธอเธอได้ยินชั้นนะ"เจนิสผละตัวเองออกจากกอดของราเชนแล้วเดินปาดน้ำตาบนใบหน้าของตัวเองเดินขึ้นหอพักไปราเชนได้แต่มองตามหลัง คิดภายในใจว่า สักวันตัวเขาเองจะบอกเจนิสถึงเื่ราวความจริงทั้งหมดนั่นเพราะราเชนรู้ว่าริชชี่จะทำอะไรเจนิส ราเชนกลัวเจนิสเดือดร้อนเพราะตัวเขาเอง.......