ชายหนุ่มลดกายลงนั่งบนเตียง จัดการกับเสื้อเชิ้ตตัวนอก ปลดกระดุมที่เหลือทีละเม็ดอย่างใจเย็น
กณิกนันท์รู้สึกราวกับว่าได้ยินเสียงเต้นกระหน่ำของหัวใจตัวเองแข่งกับเสียงฝนฟ้าด้านนอก
จะทำอย่างไรดี เธอรู้เพียงว่ามือไม้กำลังสั่น คิดอะไรไม่ออกนอกจากยอมโอนอ่อนผ่อนตามเขาแต่โดยดี ให้คนชำนิชำนาญกว่าเป็ผู้นำทาง อย่างค่อยเป็ค่อยไป ความตื่นเต้นผสมผสานอาการประหม่าค่อยๆ ลดระดับลงทีละน้อยเพราะความใจเย็นไม่รีบเร่งคล้ายกับััแ่เบาจากหลังมือซึ่งเคลื่อนผ่านร่างกายเปลือยเปล่าด้วยฝีมือของเขา
มือหนาของเขารั้งแผ่นหลังเธอให้แนบชิดแผงอกกว้าง ลูบไล้ วนเวียน แ่เบาขณะละเลียดรสหวานจากริมฝีปากอิ่มอีกครั้งคล้ายกับไม่รู้จักอิ่มจักพอ หนแล้ว หนเล่า
กณิกนันท์หายใจสะดุดเป็พักตามจังหวะซึ่งเรียวปากแตะลงแ่เบาราวกับขนนกหล่นลงสู่ผิวน้ำ
เขาพรั่งพร้อมเต็มที่ เช่นเดียวกับความชุ่มฉ่ำตรงรอยแยกส่วนกลางกายของหญิงสาว เสียงครางพึงใจปนวาบหวามหลุดหลายครั้งเมื่อเขาเคลื่อนนิ้วผ่าน กดหัวแม่โป้งมือเคล้นคลึงปุ่มกระสัน ขณะงับยอดถันเข้าสู่เรียวปาก
ผมยาวสลวยหลุดจากหนังรางรัดแผ่กระจายเต็มแผ่นหลังเนียน กลิ่นเหมือนดอกไม้สักอย่างลอยเข้าจมูก ยิ่งกระตุ้นความ้าให้พวยพุ่ง
“ตัวคุณหอมจัง” เขาว่าพลางกดปลายจมูกตรงไหล่มน
ขนอ่อนในกายหญิงสาวลุกซู่ ภายในท้องบิดมวล กึ่งกลางกายเสียวซ่านจากการััหมุนวนด้วยมือหนาใหญ่ ก่อนจะเคลื่อนออกเพื่อช่วยยกสะโพกให้สูงขึ้นยังตำแหน่งที่สองร่างประสอดรับกัน แล้วกดเอวบอบบางให้รับเขาเข้าไป ...แต่มันไม่ง่ายอย่างเท่าความคิด ช่องทางมันคับแคบยากต่อการขยับผ่าน
จมูกโด่งเรียวจมลงตรงพวงแก้มเนียน ลมหายใจอุ่นเป่ารดขณะสุ้มเสียงสุขสมปน ประหลาดใจ และแฝงความยินดีกระซิบข้างหู “คุณยังไม่เคย…?”
ใบหน้าเรียวซุกกับซอกคอ เม้มริมฝีปากเป็เส้นตรง
“คุณแน่ใจหรือเปล่าว่าจะอนุญาตให้ผมทำจริง” เขากระซิบข้างใบหู หากกณิกนันท์บอกให้หยุดเขาก็จะถอนตัวอย่างไม่มีเงื่อนไข
เธอ้าเขา ้าอย่างลึกซึ้ง ลึกลงไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ แต่เมื่อรู้เต็มอกว่าไม่สามารถความรักของเขาได้ อย่างน้อยครั้งหนึ่งหากได้มีโอกาสัั เป็ของเขาอย่างหมดเนื้อหมดตัวก็นับว่าคุ้มค่าสำหรับการรอคอยความรักยาวนานตลอดหลายปี
“ไม่ค่ะ คุณไม่ต้องหยุด”
เขายิ้มอย่างพึงใจ ประทับรอยจูบอบอุ่นตรงพวงแก้มเนียน “ขอบคุณครับ”
กณิกนันท์ไม่เห็นว่าเขายิ้มแต่คาดเดาได้จากน้ำเสียง
แขนแข็งแรงช่วยขยับให้เรือนร่างบางนอนหงายบนฟูกนุ่ม เขาเกือบข้ามขั้นตอนเพราะไม่รู้ว่าคนใต้ร่างไร้ประสบการณ์ถึงเพียงนี้
ชายหนุ่มคุกเข่าบนแทรกกลางระหว่างเรียวขาสวย ประคองส่วนปลายรู้ขึ้นลงเชื่องช้าเพื่อสร้างความคุ้นชินให้กับส่วนบอบบางไวต่อัั
เสียงครางกระเส่าประสานแม้สองร่างยังไม่สอดประสานเป็หนึ่งเดียว
ดวงตาคู่คมมองดวงหน้าสวย ดวงตาทั้งสองคู่หรี่ปรือด้วยความรู้สึกวาบหวาม
คิ้วเรียวได้รูปขมวดเข้าหากันเมื่อรับเขาเข้ามาจนลึกสุดกาย
เขาหยุดสะโพกไม่ขยับเขยื้อน รับรู้อาการตอดรัดซึ่งคล้ายจะบีบให้เสร็จสมเร็วพอๆ กับการเคลื่อนไหวเข้าออกเป็จังหวะ
“มันอาจจะเจ็บอีกนิด แต่ผมสัญญาว่าจะทำมันให้ดี” เขาพูดปลอบใจ ก่อนโน้มกายลงไปจุมพิตตรงกึ่งกลางหน้าผากอีกครั้ง แล้วยันกายนั่งท่าคุกเข่า มองจุดที่สองร่างประสานกัน เืสีแดงจางๆ ปรากฏตรงจุดเชื่อมต่อนั้น เป็เครื่องยืนยันว่าเขาเป็คนแรกที่ได้แทรกกายเธออย่างแท้จริง
ความยินดีแผ่ซ่านทั่วสรรพางค์กายของชายหนุ่ม หัวใจของเขาพองฟูราวกับเพิ่งกอบกู้โลกทั้งใบด้วยสองมือเปล่า
เขาขยับกายเป็จังหวะเชื่องช้า การเพิ่มความเร็ว เปลี่ยนความปวดแปลบเป็ความสุขสมแล้วถึงฝั่งอย่างพรั่งพร้อมกัน ก่อนบทรักครั้งใหม่จะโหมกระพือเป็ที่หนที่สองในเวลาไม่กี่อึดใจต่อมา รู้สึกดีเหลือราวกับจะสำลักความสุขอย่างไรอย่างนั้น