ผมเล่น ROV แต่ดันเทพเกินไป ไม่มีใครแบกผมได้ นอกจากตัวผมเอง

วันแข่งขันรอบต่อไปมาถึงเร็วกว่าที่ทุกคนคิด และตั้งแต่เช้าตรู่ บรรยากาศภายในฮอลล์แข่งขันก็แตกต่างจากรอบก่อนอย่างชัดเจน เพราะคราวนี้เป็นการพบกันระหว่างสองทีมที่กำลังถูกพูดถึงมากที่สุดในรายการ ทีมแชมป์เก่าที่มี Tiger เป็นหัวใจหลัก และทีมม้ามืดที่มี KhinZ ผู้เล่นปริศนาซึ่งกำลังมาแรงที่สุดในตอนนี้

จำนวนผู้ชมเพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว เสียงพูดคุยดังไปทั่วงาน ขณะที่หน้าจอหลักกลางฮอลล์กำลังฉายไฮไลต์จากการแข่งขันรอบก่อน ซึ่งเกือบทั้งหมดมีชื่อของ KhinZ ปรากฏอยู่ ทำให้บรรยากาศยิ่งตึงเครียดมากขึ้นเรื่อย ๆ

“คนดูเยอะกว่ารอบก่อนอีก…” บอยพูดขึ้นพลางมองรอบตัว

“ตอนนี้ทุกคนรอดูคู่มึงกับ Tiger หมดแล้ว” ป๊อปตอบกลับทันที “เพจเกมหลายเพจตั้งหัวข้อว่า ‘ศึกแครี่แห่งมหาลัย’ ไปแล้วด้วย”

ภาคินนั่งเงียบอยู่หน้าคอมโดยไม่พูดอะไร เขาเพียงขยับเมาส์เบา ๆ เพื่อเช็กความพร้อมของอุปกรณ์ ขณะที่ในหัวกำลังทบทวนข้อมูลคู่แข่งซ้ำไปมา เพราะแม้หลายคนจะเริ่มยกให้เขาเหนือกว่าผู้เล่นทั่วไป แต่ภาคินรู้ดีว่า… คนที่ยิ่งถูกจับตามองมากเท่าไร ก็ยิ่งถูกวิเคราะห์มากขึ้นเท่านั้น

“ตื่นเต้นไหม” RavenStorm ถามขึ้นระหว่างนั่งลงข้าง ๆ

ภาคินนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนตอบกลับเรียบ ๆ ว่า “นิดหน่อยครับ”

คำตอบนั้นทำให้ RavenStorm หัวเราะเบา ๆ “ถ้านายยังเรียกอาการแบบนี้ว่านิดหน่อย งั้นคนทั่วไปคงหัวใจหยุดเต้นไปแล้ว”

เสียงผู้บรรยายเริ่มดังขึ้นทั่วฮอลล์ทันที

“และตอนนี้ คู่แข่งขันที่หลายคนรอคอยก็กำลังจะเริ่มขึ้นแล้วครับ! ฝั่งหนึ่งคือทีมแชมป์เก่าที่นำโดย Tiger แครี่ระดับมหาวิทยาลัยอันดับต้น ๆ ของประเทศ ส่วนอีกฝั่งคือทีมดาวรุ่ง ที่มีผู้เล่นปริศนา KhinZ ผู้กำลังสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่ววงการ!”

เสียงเชียร์ดังขึ้นทันทีทั้งสองฝั่ง ขณะที่กล้องเริ่มจับภาพผู้เล่นทีละคน ก่อนจะหยุดอยู่ที่ภาคิน ซึ่งยังคงมีสีหน้านิ่งเหมือนเดิม จนหลายคนเริ่มพูดกันว่า สีหน้าแบบนั้นต่างหากที่น่ากลัวที่สุด

อีกฝั่งหนึ่ง Tiger ก็นั่งอยู่หน้าคอมด้วยสีหน้าเยือกเย็นไม่ต่างกัน เขาเหลือบมองจอฝั่งตรงข้าม ก่อนพูดเบา ๆ กับเพื่อนร่วมทีมว่า “เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

ไม่นานนัก เกมแรกก็เริ่มขึ้น

ทั้งสองทีมเลือกฮีโร่กันอย่างระมัดระวัง ซึ่งทันทีที่ภาคินเลือก “ไวโอเรล” เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นทันที เพราะตอนนี้หลายคนเริ่มมองว่า ตัวละครนี้กลายเป็นสัญลักษณ์ของ KhinZ ไปแล้ว

ส่วน Tiger เลือกแครี่สายยิงเร็วที่ขึ้นชื่อเรื่องการแบกทีมช่วงท้ายเกม ทำให้บรรยากาศเริ่มตึงเครียดทันทีตั้งแต่ยังไม่เริ่มเล่น

“เกมนี้น่าจะวัดกันที่ตำแหน่งแครี่โดยตรงเลยนะครับ” ผู้บรรยายพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “สองคนนี้ต่างก็เป็นตัวแบกของทีม และทั้งคู่ยังไม่เคยแพ้เลยในรายการนี้!”

ช่วงต้นเกม ทั้งสองฝ่ายเล่นอย่างระมัดระวังผิดคาด ไม่มีการเปิดไฟต์มั่วหรือเสี่ยงเกินจำเป็น เพราะต่างฝ่ายต่างรู้ว่า ถ้าพลาดเพียงครั้งเดียว เกมอาจไหลทันที

Tiger เริ่มโชว์ความแม่นยำในการยืนเลน เขาเก็บครีปแทบไม่พลาดแม้แต่น้อย พร้อมคอยกดดันภาคินตลอดเวลา จนผู้บรรยายเริ่มพูดว่า “Tiger สมกับเป็นแชมป์เก่าจริง ๆ ครับ จังหวะการยืนเลนละเอียดมาก”

แต่ภาคินเองก็ไม่ได้เสียเปรียบ เขาหลบสกิลแทบทุกจังหวะ พร้อมตอบโต้ด้วยการยิงสวนที่แม่นยำไม่แพ้กัน จนผู้ชมเริ่มรู้สึกได้ว่า ทั้งสองคนกำลังอ่านเกมใส่กันทุกวินาที

“แปลก…” Tiger พึมพำเบา ๆ ระหว่างเล่น “มันอ่านจังหวะเราออกอีกแล้ว”

เขาพยายามเปลี่ยนรูปแบบการเดินหลายครั้ง แต่ไม่ว่าจะขยับแบบไหน ภาคินก็มักถอยหรือหลบได้ถูกจังหวะเสมอ ราวกับรู้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าเขาจะทำอะไร

นาทีที่สิบของเกม ทั้งสองทีมเริ่มรวมตัวบริเวณมังกรใหญ่ บรรยากาศในฮอลล์เงียบลงทันที เพราะทุกคนรู้ดีว่า ไฟต์นี้อาจตัดสินเกมได้เลย

“ระวังด้านข้าง” ภาคินพูดขึ้นเรียบ ๆ ผ่านไมค์ทีม “อีกฝ่ายจะอ้อมมาเปิดจากพุ่มซ้าย”

“แน่ใจนะ?” นัทถามกลับทันที เพราะในแมพตอนนั้นไม่มีข้อมูลเลย

“แน่ใจ” ภาคินตอบสั้น ๆ

และเพียงไม่กี่วินาทีต่อมา…

แท็งก์ของอีกฝ่ายก็พุ่งออกมาจากพุ่มซ้ายจริง ๆ ตามที่ภาคินพูดทุกอย่าง

“เปิดเลย!” ภาคินสั่งทันที

ไฟต์ขนาดใหญ่ปะทุขึ้นกลางแม่น้ำ เสียงสกิลดังสนั่นไปทั่วเกม ขณะที่ภาคินกลิ้งหลบสกิลสำคัญได้อย่างหวุดหวิด ก่อนยิงสวนกลับใส่แนวหลังของอีกฝ่ายอย่างต่อเนื่อง

Tiger เองก็เริ่มยิงตอบโต้กลับอย่างดุดันเช่นกัน ทำให้จังหวะนี้กลายเป็นศึกยิงระหว่างสองแครี่โดยสมบูรณ์

ปัง! ปัง! ปัง!

กระสุนพลังงานและลูกธนูเวทพุ่งตัดกันกลางหน้าจออย่างรวดเร็ว จนผู้ชมแทบมองไม่ทัน

“ทั้งคู่เล่นเร็วมาก!” ผู้บรรยายตะโกนลั่น “นี่มันระดับโปรลีกชัด ๆ!”

ทันใดนั้น Tiger ใช้จังหวะพุ่งเข้าใส่หวังปิดเกม แต่ในวินาทีนั้นเอง ภาคินกลับขยับหลบเพียงครึ่งก้าว พร้อมยิงสวนกลับเข้าจุดสำคัญทันที

Critical Hit!

เลือดของ Tiger หายไปเกือบหมดหลอดในพริบตา

“เป็นไปไม่ได้…” Tiger เบิกตากว้าง เพราะจังหวะนั้นแทบไม่มีทางยิงโดนได้เลย

แต่ภาคินกลับยังคงนิ่ง เขายิงตามอีกหนึ่งนัดอย่างแม่นยำ ก่อนที่ร่างของ Tiger จะล้มลงกลางไฟต์

“First Blood!”

เสียงเฮดังลั่นทั้งฮอลล์ทันที

และนั่นคือครั้งแรกในรายการนี้…

ที่ Tiger ถูกฆ่าในจังหวะดวลตรง ๆ

บรรยากาศของอีกฝ่ายเริ่มเสียทันที ขณะที่ทีมของภาคินใช้จังหวะนั้นเปิดเกมรุกต่อเนื่อง จนสามารถเก็บมังกรและทำลายป้อมกลางได้สำเร็จ

แต่แม้จะเสียเปรียบ Tiger กลับยิ้มออกมาเล็กน้อยระหว่างรอเกิด

“สนุกชะมัด…” เขาพูดเบา ๆ “ในที่สุด ก็มีคนที่ทำให้เราต้องเอาจริงแล้ว”

เกมยังคงดำเนินต่ออย่างดุเดือด ทั้งสองฝ่ายผลัดกันได้เปรียบเสียเปรียบอยู่หลายครั้ง แต่ยิ่งเล่นไป ผู้ชมก็ยิ่งเริ่มรู้สึกว่า การแข่งขันครั้งนี้ไม่เหมือนระดับมหาวิทยาลัยทั่วไปอีกต่อไปแล้ว

เพราะสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้า…

มันเหมือนการปะทะกันของผู้เล่นระดับสูง ที่กำลังจะก้าวขึ้นไปสู่เวทีใหญ่ของประเทศในอนาคตมากกว่า…