ลังเลอยู่สักครู่ ตู้เซ่าฝู่ก็อุ้มสาวน้อยคนนั้นจับวางคว่ำบนก้อนหินถลกเสื้อด้านหลังลงไปเล็กน้อย จากนั้นล้วงหยิบยาสำหรับรักษาบาดแผลออกมาและทาให้กับนาง
ยานี้ตู้เซ่าฝู่ได้มาจากคนของกลุ่มนักล่าอสูรเสือดาวขาวนักล่าอสูรทุกคนต่างพกยารักษาบาดแผลไว้ติดตัวกันหมดดังนั้นตู้เซ่าฝู่จึงเก็บข้าวของที่คิดว่าจำเป็นมาจากพวกเขาด้วยคิดไม่ถึงว่าจะได้มาใช้กับหญิงสาวคนนี้แทน
ตอนแรกเขาคิดจะแก้แค้นหญิงสาวคนนี้ทว่าคิดไม่ถึงว่านางจะหมดสติสลบเหมือดไป เมื่อเจอแบบนั้นตู้เซ่าฝู่เลยทำอะไรไม่ถูกหากเขาปล่อยนางไปไม่นานร่างของนางคงกลายเป็นอาหารอันโอชะสำหรับพวกอสูรและปีศาจไปแล้วหากพวกนักล่าสมบัติและนักล่าอสูรมาพบ น่าจะยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ หญิงสาวที่งดงามเช่นนี้หากพวกชายคึกคะนองไร้คุณธรรมที่อยู่ในเทือกเขาอสุรกายมานานไม่ได้แตะต้องหญิงสาวมาหลายวันแล้วมาเห็นคิดดูว่าสุดท้ายอาจเกิดอะไรขึ้นกับนางได้ล่ะ
ตู้เซ่าฝู่มองดูจอมยุทธสาวที่นอนหมดสติอยู่ข้างหน้านางผิวพรรณงดงามดั่งหยกเลอค่า ผิวขาวของนางราวกับเนื้อของหยกขาวที่ราคาแพงตู้เซ่าฝู่ทายาให้กับนางไป ในใจของเขาก็คิดไปเองว่าบุรุษที่ทรงคุณธรรมจิตใจดีอย่างเขา บนโลกนี้คงหาไม่ได้อีกแล้ว
“ทำไมยังมีบาดแผลอีกที่กันล่ะ!”
ขณะที่ตู้เซ่าฝู่จัดการกับบาดแผลที่หลังของจอมยุทธสาวน้อยคนนี้เสร็จแล้วทันใดนั้นก็เหลือบไปสังเกตเห็นรอยเลือดที่บริเวณต้นขาของนางรอยเลือดไหลออกมาเต็มต้นขา บาดแผลน่าจะอยู่เหนือกางเกงขาสั้นของนางขึ้นไปอีกกางเกงที่นางสวมอยู่ชุ่มด้วยโลหิต บาดแผลนั้นน่าจะอยู่ที่บริเวณสะโพกดังนั้นบาดแผลคงต้องลึกไม่น้อย
“เป็นคนดีต้องดีให้ถึงที่สุด”
ตู้เซ่าฝู่รู้สึกว่าตัวเองยิ่งใหญ่มากๆไม่เพียงไม่ได้ปล่อยปละละเลยทอดทิ้งหญิงสาวคนนี้ ทั้งยังช่วยทำแผลให้นางอีกเขาขมวดคิ้ว เอามือล้วงมีดสั้นที่ได้มาจากคนของกลุ่มนักล่าอสูรดาวขาวจากนั้นตั้งใจทำแผลให้นาง เขากดกางเกงขาสั้นที่รัดกระชับขาไว้ให้มั่นจากนั้นใช้มีดกรีดตัดผ้าออกมาเป็นรูรอบบริเวณแผลด้านนั้นเผยให้เห็นต้นขาขาวที่มีกล้ามเนื้อกระชับอันสวยงามของนางดูแล้วช่างเย้ายวนใจเหลือเกิน
ไม่รู้ว่าทำไมเมื่อเห็นร่างบางเอวเว้าและขาที่เรียวงามของนาง จู่ๆ ตู้เซ่าฝู่ก็ใจสั่นเกิดความรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมา แต่ไม่นานเขาก็รวบรวมสติได้เพราะเหลือบไปเห็นรอยแผลบนสะโพกที่รูแผลใหญ่ราวๆสองนิ้วมือ จากนั้นเขาก็รีบทำแผลให้นางเบาๆ อย่างระมัดระวัง
แต่ตู้เซ่าฝู่ก็อดไม่ได้ที่จะจ้องมองสะโพกขาวๆที่ผิวพรรณผุดผ่องมันวาวดูสุขภาพดีของนางสะโพกที่ผายเล็กน้อยทำให้เห็นเอวเว้าและช่วงขาอันเรียวงามเป็นทรวดทรงที่ชัดเจนจ้องดูดีๆ แล้ววิจิตรสวยงามมาก เขามองโดยไม่ตั้งใจ และภายในใจก็รู้สึกร้อนรุ่ม
ในที่สุดก็ทำแผลให้นางเสร็จแล้ว เมื่อตู้เซ่าฝู่เก็บขวดยาเสร็จก็มองดูที่บาดแผลขนาดราวๆ สองนิ้วมือที่ทำแผลไปเมื่อสักครู่นี้เขาพบว่าตนเองเผลอโปะยาทำแผลให้เยอะมากเกินกว่าปกติ
“แบบนี้ถึงจะหายไว ดีต่อการรักษาบาดแผล”
ตู้เซ่าฝู่พูดกับตัวเองในใจเช่นนั้นโปะยารักษาไว้เยอะหน่อยถึงจะดี เขาเองก็ทำไปอย่างเจตนาดีเมื่อจ้องสะโพกที่ตนโปะยาให้เยอะเสียจนแทบทะลักสักครู่ในใจของตู้เซ่าฝู่ก็อดไม่ได้ที่จะพูดกับตัวเองว่า “แต่ก็นะ กล้ามเนื้อกระชับดีผิวก็ลื้นลื่น...”
“เอ๋ ทำไมข้าเลือดกำเดาไหลล่ะ”
ขณะที่ตู้เซ่าฝู่เอาแต่จ้องมองสะโพกและขาเรียวงามของนางอยู่อย่างนั้นและคิดจะตรวจสอบบริเวณแถวบาดแผลนั้นว่าตรงช่วงสะโพกกับต้นขามีบาดแผลอย่างอื่นอยู่อีกไหมเขาก็พบว่าตนเองเลือดกำเดาไหลออกมาเป็นสาย สุดท้ายเขาเลยต้องตั้งสติพยายามลืมๆความคิดเมื่อกี้ไปซะ
จากนั้นตู้เซ่าฝู่ก็หยิบชุดสะอาดออกมาจากถุงสัมภาระของเขาและนำมันมาห่มตัวของหญิงสาวคนนี้ไว้ชุดยาวนี้เองเขาก็ได้มาจากกลุ่มนักล่าอสูรเสือดาวขาวเพื่อไม่ให้ตัวเองต้องสวมชุดใบไม้เถาวัลย์อะไรนั่นอย่างตอนชุดโดนเผานั้นอีกตู้เซ่าฝู่เลยเตรียมชุดมาเผื่ออีกชุดหนึ่งแต่ตอนนี้ก็ต้องเอามาให้ผู้หญิงคนนี้ใช้อีกแล้ว
หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยตู้เซ่าฝู่ก็เหลือบมองหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าอีกครั้ง เขายิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ค้นตัวสำรวจของในร่างของนางรอบหนึ่ง จากนั้นจึงถอยไปพักผ่อนอยู่ข้างๆ
ยามอรุณรุ่งกลางเวหามีเมฆหมอกขาวลอยปกคลุมอยู่ทั่วป่า ทัศนียภาพโปร่งๆ มัวๆเป็นบรรยากาศที่แลดูแล้วรู้สึกได้ถึงความน่าพิศวง
“เจ้าบ้า เจ้าทำอะไรข้า ข้าจะฆ่าเจ้า!”
มีเสียงหญิงสาวคนหนึ่งร้องเสียงแหลมดั่งโพล่งขึ้นมากลางเป่ากลางเขาจอมยุทธสาวคนนั้นเพิ่งฟื้นได้สติ เมื่อมือจับตรงสะโพกของตัวเองพบว่ากางเกงขาสั้นของตนมีรูกลมๆ ก็ตกใจจนหน้าเสียจากนั้นจึงกระโจนเข้าไปหาตู้เซ่าฝู่ที่กำลังนั่งขัดสมาธิปิดตาสองข้างอยู่ด้านหน้าทว่าเห็นได้ชัดว่าจะโมโหแค่ไหน แต่ร่างกายของนางก็ยังบาดเจ็บอยู่สู้อะไรเขาไม่ได้เลย
ราวกับว่าตู้เซ่าฝู่เตรียมตัวไว้ก่อนหน้าอยู่แล้วเขารีบลุกขึ้นและถอยหลังอย่างรวดเร็ว จากนั้นรีบตะโกนไปว่า “แม่นางเอ๋ยปากแผลของเจ้าเปิดแล้ว”
จอมยุทธสาวคนนั้นได้ยินก็หยุดเท้าขณะนี้นางเพิ่งพบว่า เมื่อสักครู่นางตื่นเต้นรีบร้อนไปหน่อยนางมีบาดแผลใหญ่ตรงนั้น เป็นบริเวณที่อยากจะเอ่ยถึงไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับนาง...
“โฮก...”
อสูรราชาพยัคฆ์กิเลนปรากฏกายขึ้นมาในทันใดตู้เซ่าฝู่กระโดดขึ้นหลังของอสูรราชาพยัคฆ์กิเลนจากนั้นอสูรราชาพยัคฆ์กิเลนก็สยายปีกบินจากไป
จอมยุทธสาวคนนั้นไม่มีแรงพอที่จะไปไล่ตามและก็ไม่มีเวลาไปไล่ตามเมื่อคิดจะนำถุงหยินหยางที่เก็บไว้ในเสื้อออกมาเพื่อนำเสื้อผ้าที่ใส่ไว้ข้างในมาเปลี่ยนนางก็พบว่าถุงหยินหยางของนางหายไปแล้ว ของชิ้นอื่นๆ มากมายในตัวก็หายไปหมด
“เจ้าหัวขโมย อย่าให้ข้าเจอเข้าอีกนะ ถ้าได้เจอเจ้าอีกครั้งข้าจะจับเจ้ามาสับเป็นพันๆ ชิ้น!” ในป่าทึบมีเสียงใสๆของหญิงสาวตะโกนดังสนั่นไปทั่วบริเวณนั้น
“หญิงสาวคนนี้ใจร้อนเดี๋ยวๆ ก็โมโห ไม่เหมาะมาเป็นสาวใช้ของข้าเลยจริงๆคราวหน้าหากเจอเรื่องเช่นนี้อีก ข้าจะมายุ่งเรื่องไม่เป็นเรื่องไม่ได้อีกแล้ว”
ณกลางเวหา ตู้เซ่าฝู่ได้ยินเสียงหญิงสาวตะโกนตามมาจนเขาสะดุ้งในมือของเขาถือถุงหยินหยางใบหนึ่งไว้ ยิ้มออกมาและพูดพึมพำว่า“ก็ยังดีไม่ต้องเสียเปรียบ แต่ว่าสัมผัสที่มือตอนนั้นทำให้รู้สึกดีจริงๆ เลยนะ...”
กลางแนวเขาที่มีภูเขาร้อยเรียงซ้อนกันมากมายความสูงใหญ่ไม่เท่ากันของภูเขาทำให้เกิดลักษณะเป็นเหมือนคลื่น ณที่นี้เป็นสถานที่อันกว้างใหญ่ไพศาล ดูแล้วโอ่อ่าตามแบบธรรมชาติ
“โฮกๆ!”
อสูรคำรามกึกก้องป่าทึบก้องสะเทือนไปทั้งป่าเขาลำเนาไพร ทำให้บรรยากาศดูมาคุ
ท่ามกลางป่าทึบบริเวณที่ภูเขาสูงชันแห่งหนึ่ง มีวัยรุ่นหนุ่มสาวยืนรวมตัวกัน สีหน้าแต่ละคนดูซีดคิ้วขมวด สีหน้าดูตื่นตกใจ แต่ละคนต่างกำอาวุธไว้อยู่ในมือ กวาดสายตาไปรอบๆอย่างระแวดระวัง ตรงนั้นมีอสูรเสือดาวสายฟ้าราวๆ สิบตัวตีวงล้อมเด็กเหล่านั้นอยู่
วัยรุ่นหนุ่มสาวพวกนี้ต่างอายุราวๆสิบเจ็ดสิบแปดปี ผู้นำกลุ่มเด็กเหล่านี้เป็นผู้หญิง นางมีผิวขาวผ่องใสใบหน้าดูละมุนวิจิตรสวยงาม อายุดูไม่มากทว่ากลับมีบุคลิกท่าทางที่สง่าดูดีเหนือทุกคนตรงนั้น
หญิงสาวคนนั้นสีหน้าตึงเครียดแววตาจ้องมองไปที่อสูรเสือดาวสายฟ้าที่อยู่รอบๆ อสูรเสือดาวสายฟ้าสิบกว่าตัวแม้ว่าพวกมันหลายตัวฌานไม่ได้อยู่ในขั้นเบิกนภาทว่าอสูรเสือดาวสายฟ้าที่เป็นหัวหน้าฝูงฌานอยู่ในขั้นเบิกนภาแล้วพวกนางหลายคนนี้จึงต่อกรด้วยยาก
“จื่อจิน ตอนนี้พวกเราควรทำอย่างไรดี พวกเราพลัดหลงจากพวกผู้ใหญ่ไปแล้วอสูรเสือดาวสายฟ้าพวกนี้ พวกเราก็ต่อกรด้วยไม่ไหวหรอก จำนวนเยอะเกินไป” วัยรุ่นคนหนึ่งที่อายุน่าจะมากกว่าเด็กสาวหัวหน้ากลุ่มเล็กน้อยบอกกับเด็กสาวหัวหน้ากลุ่มด้วยสีหน้าท่าทางเคร่งเครียด
“ได้แต่ทุ่มสุดตัว และหวังว่าพวกผู้ใหญ่จะตามมาช่วยเหลือได้ทันแล้วล่ะ”
ใบหน้าเรียวงามจิ้มลิ้มของหญิงสาวคนนี้มีสีหน้าตั้งมั่น นางสวมชุดกระโปรงยาว ทำให้บุคลิกรวมๆดูแล้วสง่าและดูเป็นผู้ใหญ่ยิ่งขึ้น นางมีร่างที่เพรียวบางทรวดทรงองค์เอวโค้งอย่างเด่นชัดดูแล้วชวนหลงใหล นางเงยหน้ามองอสูรเสือดาวสายฟ้าตัวหนึ่ง พร้อมเอ่ยว่า“จ่าฝูงอสูรเสือดาวสายฟ้าให้ข้าจัดการเอง ตัวอื่นๆ ให้พวกเจ้าแล้วกัน”
“โฮกๆ!”
ขณะที่เด็กสาวหัวหน้าพูดจบอสูรเสือดาวสายฟ้าสิบกว่าตัวก็เริ่มจู่โจมอีกครั้งอสูรเสือดาวสายฟ้าที่ได้ชื่อว่าเสือดาวสายฟ้าเพราะมันเคลื่อนไหวได้รวดเร็วดุจดั่งสายฟ้า
“ลุย!”
วัยรุ่นจำนวนมากก็รุดหน้าถืออาวุธต่อสู้เหวี่ยงสะบัดอาวุธของตัวเองฟาดฟันตะลุมบอนกับพวกอสูรเสือดาวสายฟ้าเพียงแต่วัยรุ่นแต่ละคนที่นี่ส่วนใหญ่ฌานยังไม่ถึงขั้นเบิกนภาเลยเมื่อต้องรับการโจมตีของอสูรเสือดาวสายฟ้าจึงทะมัดทะแมง ทำได้ไม่ค่อยดีสักเท่าไร
อสูรเสือดาวสายฟ้าเมื่อสาวน้อยคนนั้นเหวี่ยงแขนก็มีแส้ยาวที่ติดตะขอมากมายพุ่งออกไป
“โฮก!”
ความเร็วในการเคลื่อนที่ของอสูรเสือดาวสายฟ้ารวดเร็วกว่าหญิงสาวคนนั้นพลังที่มีกลิ่นสาบของโลหิตท่วมท้นออกมาจากร่างของมัน มันเหวี่ยงตัวหลบแส้ของเด็กสาวคนนั้นจากนั้นก็กระโจนเข้าไปใส่นางกรงเล็บอันแหลมคมถูกมันยกขึ้นมาปรากฏต่อหน้าของนางแล้ว
ขณะที่ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเด็กสาวคนนั้นก็ระเบิดพลังที่น่าประหลาดใจออกมาเมื่อนางใช้ปลายเท้าของนางแตะบนพื้นก็เริ่มมีพลังปราณขั้นเบิกนภาในระดับขั้นสร้างรากฐานแผ่ออกมา แส้ยาวในมือของนางจู่ๆก็มีลักษณะราวกับงูที่เคลื่อนไหวคดเคี้ยวอย่างรวดเร็ว พุ่งไปหาอสูรเสือดาวสายฟ้าตัวเป้าหมาย
อสูรเสือดาวสายฟ้ามองเหยื่อด้วยสายตาโหดเหี้ยมรอบกายของมันเริ่มมีแสงจ้าออกมา ร่างของอสูรที่มีขนาดใหญ่ราวๆกับช้างตัวเล็กแต่สามารถหลบหลีกแซ่ของศัตรูได้อีกครั้ง โซ่ยาวดั่งสายฟ้าเมื่อมันไปกระทบที่ก้อนหิน ก้อนหินก้อนนั้นก็แตกเป็นชิ้นๆ
สาวน้อยหัวหน้ากลุ่มคงยังถอยหลังหนีศัตรูต่อไปพร้อมกับเหวี่ยงสะบัดแส้ยาววนไปวนมาเกิดเป็นพลังพลิ้วไหวรูปร่างราวกับมังกรสะบัดร่างออกไปติดๆ กันหลายครั้งทุกการโจมตีเกิดขึ้นไวมาก เห็นได้ชัดว่าฝีมือของเด็กสาวคนนี้ก็ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ
“โฮก!”
อสูรเสือดาวสายฟ้าคำรามการโจมตีของมันถูกขัดขวางไปหลายครั้งมันจึงเริ่มพิโรธ มันสยายกรงเล็บและจับแส้กลางอากาศไว้ได้ตะขอที่ปลายแส้ทำให้ก้อนหินใหญ่มากมายแตกละเอียดไปหลายก้อนแล้วทว่าไม่สามารถสร้างบาดแผลใดๆ ให้กับอสูรเสือดาวสายฟ้าเลยแม้แต่น้อยและถูกมันจับและดึงกระชากแรงๆ ได้ทันที
“ตึงๆ!”
ศัตรูโจมตีอย่างรุนแรงหญิงสาวคนนั้นคิดไม่ถึงว่าอสูรเสือดาวสายฟ้าจะมีพละกำลังที่แกร่งกล้าเช่นนี้นางประมาณการผิดไป นางถูกดึงกระชากเข้าไปข้างหน้า สีหน้าของนางซีดและตกใจจึงทำได้แต่รีบปล่อยแส้ยาวในมือออกไปก่อน
“โฮก!”
อสูรเสือดาวสายฟ้าได้โอกาสมันอ้าปากกว้างสยายเขี้ยวและร้องคำรามจากนั้นก็พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้าในชั่วพริบตาก็ไปปรากฏอยู่ข้างหน้าของหญิงสาวคนนั้นได้แล้วมีพลังอันชั่วร้ายอาบโลหิตของมันพ่นกระจายออกมาจากปากของมัน
เด็กสาวคนนี้อย่างไรก็เป็นผู้หญิงแม้ว่ามีฌานในระดับขั้นเบิกนภาและเทียบกับคนวัยเดียวกันก็ยังถือว่าโดดเด่นและเก่งกว่าทั่วไปมากแล้วแต่ในสถานการณ์เช่นนี้ ก็ทำให้นางตกใจจนสีหน้าเสีย และความตื่นเต้นก็มีผลกระทบต่อความเร็วของนางอย่างมาก
“ปึง!”
มีชายหนุ่มคนหนึ่งปรากฏตัวอยู่ด้านหน้าหญิงสาวคนนั้นพลังปราณของเขาพลุ่งพล่านอย่างรุนแรงเพียงหมัดเดียวก็ทำให้อสูรเสือดาวสายฟ้ากระเด็นไปได้เสียงหมัดเกิดเป็นเสียงปะทะที่ทุ้มดังสนั่นอสูรเสือดาวสายฟ้าลอยไปกระแทกกับก้อนหินแรงพุ่งชนของร่างมันเกิดแรงสั่นสะเทือนจนทำให้หินแตกกลายเป็นผุยผง
“โฮก!”
อสูรเสือดาวสายฟ้าคำรามเสียงดังพลังหมัดเมื่อครู่ทำให้มันเสียเลือดไปมากขณะที่มันกำลังจะพลิกตัวขึ้นมาอย่างทุลักทุเลชายหนุ่มคนนั้นก็ไปปรากฏข้าหน้ามันแล้ว ความเร็วของเขารวดเร็วมากอย่างที่ไม่น่าจะเป็นได้เขากำหมัดเหวี่ยงใส่บริเวณหน้าผากอสูรเสือดาวสายฟ้าอย่างแรง