จอมอสูรพลิกสวรรค์ (Asura Reversing Heaven : Feng Long - 龙峰)

หนึ่งเดือนเต็มได้ผ่านไปในพริบตา...

สำหรับสำนักเมฆาครามแล้ว มันคือหนึ่งเดือนแห่งคลื่นใต้น้ำที่มองไม่เห็น ข่าวคราวเรื่องการประลองยังคงเป็นหัวข้อสนทนาที่ไม่จางหาย แต่ตัวเอกของเรื่องราว... เย่เฟิง... กลับหายตัวไปอย่างลึกลับ เขาไม่ได้ปรากฏตัวในที่สาธารณะเลยแม้แต่ครั้งเดียว ไม่ได้ไปรับทรัพยากรบ่มเพาะที่เขาควรจะได้รับ และไม่ได้เข้าร่วมกิจกรรมใดๆ ของศิษย์สายใน... เขาเก็บตัวเงียบอยู่ใน "เรือนเงาจันทร์" ราวกับว่าโลกภายนอกไม่มีอยู่จริง

การหายตัวไปของเขากลายเป็นหัวข้อให้เหล่าศิษย์ได้คาดเดากันไปต่างๆ นานา..."ข้าว่ามันต้องหวาดกลัวพี่หวังเฉินจนไม่กล้าโผล่หัวออกมาแน่ๆ!""บางทีการต่อสู้ครั้งนั้นอาจจะทำให้มันบาดเจ็บสาหัสและกำลังนอนเลียแผลใจอยู่ก็ได้!"

ทว่า... พวกเขาหารู้ไม่ว่า ภายในเรือนพักที่เงียบสงบหลังนั้น... การต่อสู้ที่แท้จริง... การต่อสู้ที่ดุเดือดและอันตรายยิ่งกว่าการประลองบนเวที... กำลังดำเนินอยู่อย่างต่อเนื่อง

ณ ศาลาริมลำธารวิญญาณ เฟิงหลงนั่งขัดสมาธิอย่างสงบนิ่ง... แต่ร่างกายของเขากลับสั่นสะท้านอย่างรุนแรง! เหงื่อเม็ดโตไหลท่วมร่างของเขาราวกับเพิ่งจะขึ้นมาจากน้ำ! ไอพลังสีดำทมิฬที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและเจตนาฆ่าฟันแผ่ออกมาจากร่างของเขาเป็นระลอกๆ ปะทะเข้ากับไอพลังสีขาวบริสุทธิ์จาก "หยกจิตพิสุทธิ์" ที่เขากำไว้ในมือจนเกิดเสียงดังซี๊ดๆ ราวกับน้ำเดือด!

เขากำลังฝึกฝน "หทัยอสูรสงบ"!

มันคือการต่อสู้กับศัตรูที่น่ากลัวที่สุด... ซึ่งก็คือตัวของเขาเอง!

ทุกครั้งที่เขาพยายามจะทำจิตใจให้ว่างเปล่า... เปลวไฟแห่งความแค้นและภาพโศกนาฏกรรมในอดีตก็จะถาโถมเข้ามาในหัวใจของเขาราวกับพายุ! ไอพลังอสูรในร่างของเขาจะตอบสนองต่อความเกลียดชังนั้นและอาละวาดอย่างบ้าคลั่ง พยายามจะฉีกกระชากสติสัมปชัญญะของเขาให้แหลกสลาย!

'สงบนิ่ง... สงบนิ่งท่ามกลางความบ้าคลั่ง... ค้นหาจุดสมดุลในใจกลางของพายุ...' เขาพร่ำบอกกับตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า

มันคือความทรมานที่แสนสาหัส... แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้!

วันแล้ววันเล่า... ที่เขาต่อสู้กับปีศาจในใจของตนเอง... จนกระทั่งในที่สุด... ในคืนวันที่ยี่สิบเก้า...

เขาก็ทำได้!

ท่ามกลางพายุแห่งความแค้นที่โหมกระหน่ำในจิตใจ... เขาสามารถค้นพบ "จุดศูนย์กลาง" ที่สงบนิ่งได้... มันเป็นเพียงจุดเล็กๆ... เปราะบางราวกับจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ... แต่มันก็มีอยู่จริง!

เขาสามารถควบคุมไอพลังอสูรที่บ้าคลั่งได้แล้ว! ไม่ใช่ด้วยการกดข่ม... แต่ด้วยการ "ยอมรับ" และ "ควบคุม" มันจากใจกลาง!

ในรุ่งเช้าของวันที่สามสิบ... เฟิงหลงลืมตาขึ้น... ไอพลังที่เคยป่าเถื่อนรอบตัวของเขาได้สงบลงจนหมดสิ้น ดวงตาของเขาที่เคยเต็มไปด้วยไอสังหาร บัดนี้กลับลึกล้ำและสงบนิ่งราวกับผืนน้ำในมหาสมุทร... แต่ใครจะรู้เล่าว่า... ใต้ผืนน้ำที่สงบนิ่งนั้น... มีอสูรร้ายที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิมกำลังหลับใหลอยู่...

"ท่านพ่อ ข้าต้องไปแล้ว" เขากล่าวกับ เฟิงเจิ้น ที่บัดนี้สามารถเดินเหินได้เป็นปกติแล้ว

"หุบเขาเพลิงอัคคี... มันอันตรายยิ่งนัก" เฟิงเจิ้นกล่าวเตือนด้วยความเป็นห่วง

"อันตราย... คือสิ่งที่ข้าต้องการที่สุดในตอนนี้ขอรับ" เฟิงหลงตอบด้วยรอยยิ้มจางๆ

เขาไม่ได้บอกลาใครอีก... เขาเพียงแค่ทิ้งสาส์นสั้นๆ ไว้ให้ หลินเฟิง ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังทิศตะวันตกของสำนัก... ทิศทางสู่ขุมนรกบนดินที่แม้แต่ศิษย์สายในระดับสูงยังต้องหวาดกลัว... หุบเขาเพลิงอัคคี

ยิ่งเดินทางเข้าใกล้... อากาศก็ยิ่งร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ... ต้นไม้สีเขียวขจีเริ่มถูกแทนที่ด้วยโขดหินสีดำแดงที่แหลมคม พื้นดินแห้งแตกระแหงและมีไอความร้อนลอยขึ้นมาตลอดเวลา กลิ่นกำมะถันที่รุนแรงลอยคละคลุ้งไปทั่ว

ในที่สุด... เขาก็มาถึงปากทางเข้าหุบเขา... ภาพเบื้องหน้านั้นน่าตกตะลึงราวกับเป็นภาพจากขุมนรก!

มันคือหุบเขาขนาดมหึมาที่พื้นดินทั้งหมดเป็นสีแดงฉานราวกับถูกย้อมไปด้วยเลือด! มีลำธาร "ลาวา" ที่ร้อนระอุไหลผ่านใจกลางหุบเขา! อากาศที่นี่ร้อนจนสามารถหลอมเหล็กได้ และเต็มไปด้วยพลังงานธาตุไฟที่รุนแรงและป่าเถื่อนจนแทบจะก่อตัวเป็นพายุเพลิง!

ทันทีที่เฟิงหลงก้าวเท้าแรกเข้าไปในหุบเขา...

ตูม!

พลังงานธาตุไฟที่บ้าคลั่งก็พุ่งเข้าโจมตีเขาทันที! มันไม่ได้โจมตีร่างกาย... แต่กลับพุ่งตรงเข้าไปในร่างของเขาและพยายามจะ "จุดชนวน" ไอพลังอสูรที่อยู่ภายในให้ระเบิดออก!

"อึ่ก!" เฟิงหลงกัดฟันแน่น! เขารีบนั่งลงขัดสมาธิและโคจร "หทัยอสูรสงบ" ในทันที!

เขาปล่อยให้พลังงานธาตุไฟที่ร้อนแรงไหลผ่านเส้นชีพจรอสูรของเขา... และใช้จิตใจที่สงบนิ่งราวกับน้ำแข็งเป็น "แกนกลาง" ในการควบคุมมัน! ความร้อนและความเย็น... ความบ้าคลั่งและความสงบนิ่ง... พลังสองขั้วที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดภายในร่างของเขา!

มันคือการฝึกฝนที่อันตรายที่สุด! หากพลาดแม้แต่ก้าวเดียว... ร่างกายของเขาจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ จากภายใน!

เวลาผ่านไป... เหงื่อไหลท่วมร่างของเขาจนเปียกโชก... แต่เขาก็ยังคงทนได้!

ในที่สุด... เขาก็สามารถหา "จุดสมดุล" ระหว่างพลังทั้งสองสายได้! เขาสามารถดูดซับพลังงานธาตุไฟที่ป่าเถื่อนนี้... และใช้มันในการขัดเกลา "แก่นปราณอสูร" ของตนเองได้!

เขาลืมตาขึ้น... รอยยิ้มที่พึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า

"ยอดเยี่ยม... ที่นี่... คือสวรรค์แห่งการบ่มเพาะพลังของข้าอย่างแท้จริง"

เขาเตรียมจะเดินทางลึกเข้าไปเพื่อหาสถานที่ที่เหมาะสมในการฝึกฝน... แต่แล้ว...

โฮกกกกกกกกก!

เสียงคำรามอันทรงพลังที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวก็ดังขึ้นจากส่วนที่ลึกที่สุดของหุบเขา! พร้อมกับแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่กระจายออกมาจนทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน!

เฟิงหลงหันขวับไปมองยังต้นเสียง... ดวงตาของเขาหรี่ลง...

ที่นั่น... ในส่วนที่ลึกที่สุดของหุบเขา... เขาสัมผัสได้ถึงไอพลังของสัตว์อสูรที่แข็งแกร่ง... แข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ!

และเขาก็สัมผัสได้ถึง... ไอพลังของ "มนุษย์" หลายคนที่กำลังต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตาย...

ดูเหมือนว่า... เขาจะไม่ได้เป็นผู้มาเยือนเพียงคนเดียวในวันนี้...