เส้นทางอสนีบาต - The Road Lightning

แสงตะวันล่วงลับขอบฟ้าไปแล้ว แสงสว่างของช่วงเวลากลางวันถูกแทนที่ด้วยความมืดที่ย่างกรายเข้ามาปกคลุมทั่วท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว พระจันทร์ที่เลือนรางจากการบดบังของดวงตะวันค่อยๆ ฉายแสงของมันออกมาและส่องสลัวตัดผ่านความมืดทึบของป่าใหญ่ แม้จะเป็นเวลาใกล้จะทุ่มแล้ว แต่แทนที่จะเข้าสู่ความสงัดเช่นทุกคืน เหมืองโบราณแห่งนี้กลับมีแสงวูบวาบและเสียงดังอึกทึกขึ้นอย่างต่อเนื่อง

“เข้ามาเลย ไอ้พวกลิงกัง”

เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง!

เสียงประดาบระหว่างแกรนด์กับสิบสองลิงนักสู้ดังขึ้นจนแสบแก้วหู ความถี่ของเสียงที่เกิดขึ้นจากดาบที่ปะทะห้ำหั่นกันไม่ต่ำกว่าวินาทีละ 5 ครั้ง สะเก็ดไฟวูบวาบที่เกิดขึ้นแตกกระจายไปทั่วบริเวณนั้น ลิงนักสู้ทั้งสิบสองประสานการจู่โจมเป็นสามชุด ระลอกการโจมตีชุดละสี่ตัว เมื่อชุดแรกโจมตีเสร็จสิ้นมันจะผละถอยออกไป ชุดที่สองก็จะแทรกเข้ามาจู่โจมต่อทันที และตามมาด้วยชุดที่สามหมุนเวียนกันในรูปแบบนี้อย่างต่อเนื่อง รูปแบบขบวนและทักษะที่ใช้ล้วนเป็นทักษะท่วงท่าของอัศวิน ในการต่อสู้นี้แกรนด์หาช่องโหว่ในการโจมตีสวนกลับไม่ได้เลย แม้ว่าตอนนี้จะอยู่ในโหมดวอริเออร์ฟอร์ซก็ตามที แต่ความเร็วของพวกมันทั้งสิบสองก็ทดแทนกันและกดดันเขาอยู่จนตอนนี้ทำได้แค่การปัดป้องเท่านั้น ถ้าไม่ใช้โหมดวอริเออร์ฟอร์ซป่านนี้คงได้แผลเต็มตัวไปแล้ว

“บาเรียสายฟ้า!”

วูม!

เกราะสายฟ้ากางออกเป็นวงกลมขนาดใหญ่ ดีดลิงนักสู้ที่รุมล้อมอยู่ให้ถอยออกห่าง แต่ชั่วพริบตาเดียวพวกมันก็รวมตัวตั้งขบวนเตรียมกรูกันเข้ามาโจมตีแกรนด์อีกครั้ง แม้ว่าแกรนด์จะรู้ว่าถ้าเขาลอยขึ้นกลางอากาศลิงพวกนี้จะตามขึ้นมาไม่ได้ แต่นั่นเท่ากับฆ่าตัวตายทางอ้อม เพราะเมื่อไม่สามารถโจมตีเป้าหมายที่เล็งไว้แต่แรกได้ ลิงพวกนี้มันจะเปลี่ยนเป้าหมายทันที และคนที่รับเคราะห์จะต้องเป็นกลุ่มที่กำลังสู้กับพวกลิงชาแมนอยู่แน่นอน

ตึ้ง! ตึ้ง! ตึ้ง! ตึ้ง!

อีกด้านอยู่ไม่ห่างจากแกรนด์เท่าไหร่ บ็อบกับลิงจ่าฝูงกำลังใช้อาวุธของตนฟาดใส่อีกฝ่ายไม่ยั้งมือ แต่ถึงอย่างนั้นทั้งสองยังไม่มีใครโดนการโจมตีของอีกฝ่ายจังๆ เลยสักครั้ง แต่ละการโจมตีของทั้งบ็อบและเจ้าลิงยักษ์ล้วนแล้วแต่สร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่ว และการต่อสู้นี้ของยักษ์ทั้งสองก็ไม่มีใครที่อยากจะไปอยู่ใกล้ตรงจุดนั้น แต่จากสภาพการณ์ตอนนี้แล้ว บ็อบดูจะเสียเปรียบอยู่บ้างในเรื่องของอาวุธ เนื่องจากการขยายร่างของเขาทำให้อาวุธเดิมเล็กเกินไปที่จะใช้ต่อสู้ในร่างนี้ได้ แต่อาวุธของเจ้าลิงยักษ์คือท่อนเหล็กขนาดใหญ่ที่หนักสิบกว่าตันที่ถูกตีอย่างหยาบๆ ให้พอเป็นแผ่น แต่แรงของมันที่เหวี่ยงมาบวกกับน้ำหนักดั้งเดิมของอาวุธ ทำให้เมื่อฟาดลงพื้นแต่ละครั้งแผ่นดินรอบๆ จะเกิดการสั่นสะเทือนด้วยพลังทำลายอันมหาศาล และเมื่อเหวี่ยงตัดขวางรังสีดาบจะแผดพุ่งออกไปไกลกว่าคมดาบหลายเมตร นี่ไม่ใช่ทักษะดาบแต่อย่างใด แต่เป็นพลังความเกรี้ยวกราดของสัตว์ป่าอย่างแท้จริง พลังที่ก่อตัวขึ้นมาเองจนคล้ายกับทักษะดาบของผู้เชี่ยวชาญทั้งที่เจ้าลิงตัวนี้มันเป็นแค่สัตว์ บ็อบรับมือมันด้วยการถอนต้นไม้ที่อยู่ใกล้มือเพื่อใช้ฟาดฟันกับอาวุธของมัน แต่จากการปะทะกัน ต้นไม้ขนาดคนโอบกลับใช้ต้านดาบเหล็กหยาบได้เพียงต้นละครั้งสองครั้งเท่านั้น

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

ด้านฝั่งทีมที่ต้องสู้กับลิงภูเขากะโหลกดำชาแมนก็กำลังงัดข้อกันอย่างดุเดือดเช่นกัน ลิงชาแมนทั้งเจ็ดแม้เทียบเป็นรายตัวจะห่างชั้นกับลิงนักสู้ที่แกรนด์กำลังรับมืออยู่มากก็ตามที แต่การต่อสู้กับมันสำหรับพวกเขาแล้วก็ไม่ใช่เรื่องง่าย พวกมันทุกตัวล้วนแล้วแต่ใช้การโจมตีระยะไกลที่ยิงสกัดจนไม่อาจเข้าใกล้ได้เกิน 30 เมตร ส่วนอีกฝั่งมีไคลน์ที่โจมตีระยะใกล้อยู่เพียงคนเดียว ครีทกับเวนไฮร์ก็ใช้การโจมตีระยะไกลยันพวกมันไว้เช่นกัน ลิงชาแมนทั้งเจ็ดตั้งค่ายกลเวทย์พร้อมกับยิงโจมตีทำให้ยากจะรับมือเหมือนกับพวกลิงนักสู้ที่กำลังรุมแกรนด์อยู่ไม่มีผิด เวทย์สีม่วงดำหลายสิบลูกถูกยิงออกมาอย่างต่อเนื่อง เป้าหมายคือการกดดันให้คนใดคนหนึ่งจากทั้งสามถอยร่นออกไปเพื่อให้มีช่วงว่างกำจัดคนที่เหลือ ไคลน์ที่มีความเร็วสูงวิ่งไปรอบๆ เป็นตัวล่อให้พวกมันสับสนในการโจมตี เวนไฮร์เป็นคนปัดป้องและโจมตีสวนด้วยเวทย์ไฟ ส่วนครีทอาศัยเงามืดลอบจู่โจมด้วยพลังทำลายล้างอันมหาศาล แต่ถึงแม้พวกเขาจะใช้กลยุทธ์แบบไหนก็ยังหาช่องว่างโจมตีพวกมันที่ตั้งขบวนอยู่ไม่ได้

“แข็งแกร่งกว่าที่คิดอีกแฮะ”

แกรนด์เอ่ยออกมาพร้อมกับความกังวลเล็กน้อย ลำพังพวกมันแค่ตัวสองตัวย่อมไม่ใช่คู่มืออยู่แล้ว แต่นี่นอกจากพวกมันจะอยู่กันหลายตัวแล้วยังมีการตั้งค่ายกลเป็นขบวนต่อสู้จนแทบจะมองไม่เห็นช่องโหว่ แต่จู่ๆ แกรนด์ก็รู้สึกได้ถึงพลังจิตข่มขวัญรุนแรงที่เจ้าลิงยักษ์ปล่อยออกมาเพื่อข่มขวัญบ็อบ แกรนด์ถึงกับยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้ จริงอยู่ที่พลังจิตนี้อาจเรียกได้ว่าร้ายกาจมาก แต่ผิดหน่อยตรงที่มันดันใช้กับบ็อบ บ็อบนั้นแทบจะเรียกได้ว่าคุ้นเคยกับพลังจิตข่มขวัญมากที่สุดคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ ถ้าใช้กับคนอื่นอาจทำให้กลัวก็จริง แต่พลังที่เจ้าลิงปล่อยออกมาแค่นั้นคงไม่ทำให้ขนของบ็อบตั้งชันได้ด้วยซ้ำ แต่ถึงอย่างไรตอนนี้แกรนด์เองก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปเย้ยเจ้าลิงยักษ์ตัวนี้ได้อยู่ดี เกือบทุกการต่อสู้ที่ผ่านมาเขาจะใช้พลังจิตข่มขวัญเพื่อหยั่งเชิงศัตรูก่อนเป็นอย่างแรก แต่ในครั้งนี้ที่การต่อสู้ดำเนินมาพักหนึ่งแล้ว แกรนด์ยังไม่ได้ใช้พลังจิตของเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว นั่นเป็นเพราะพลังจิตของเขาจะเป็นการข่มขวัญจิตใจของเป้าหมายโดยตรง ทำให้เป้าหมายให้เกิดความหวาดกลัวจนลังเลและสูญเสียความสามารถในการตัดสินใจไปอย่างมาก ถ้าเป็นผู้ที่พลังอ่อนแอกว่าเขาจะถึงขนาดว่าสิ้นหวังและยอมแพ้ทั้งที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย แต่กับสัตว์พวกนี้มันต่างกัน ลิงภูเขากะโหลกดำพวกนี้เป็นสัตว์ที่จิตสำนึกรู้ของมันถูกครอบงำด้วยความบ้าคลั่ง ไม่มีการตัดสินใจ ไม่มีความกลัว มีเพียงการต่อสู้และความบ้าคลั่งที่จะฆ่าเหยื่อตามสัญชาตญาณเท่านั้น

เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง! เช้ง!

แกรนด์ประดาบกับลิงนักสู้อย่างทุลักทุเล แม้ความเร็วและพลังที่ปลดปล่อยออกมาเมื่ออยู่ในสภาวะวอริเออร์ฟอร์ซจะเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก แต่มันก็กินพลังมากเช่นกัน การต่อสู้ที่ยืดเยื้อไม่เป็นผลดีแน่

“บาเรียสายฟ้า”

วูม!

เกราะสายฟ้าขนาดใหญ่กางออกและดีดพวกลิงให้ถอยห่างไปอีกครั้ง ลิงนักสู้ที่ถูกดีดออกไปรวมตัวกันเพื่อตั้งขบวนอย่างรวดเร็วและพร้อมจะเข้าโจมตีอีกครั้ง มันพุ่งเข้าใส่แกรนด์ทันทีที่บาเรียสายฟ้าคลายออก

“โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!”

แกรนด์สูดลมเข้าเต็มปอดและปลดปล่อยพลังเสียงออกมาดังสนั่นป่า ความเสียหายของมังกรสายฟ้าคำรามส่งผลต่อกลุ่มลิงนักสู้ที่อยู่ใกล้ที่สุดโดยตรง พวกมันที่กระโดดเข้ามาเป็นขบวนเพื่อโจมตีแกรนด์ถึงกับชะงักกลางอากาศทันที ร่างกายของพวกมันมีอาการชาทันทีที่ได้ยินเสียงคำราม เสี้ยววินาทีนั้นเองที่แกรนด์พุ่งเข้าไปหาพวกมันที่ชะงักอยู่

“หมัดเหล็กเทพสายฟ้า”

หมัดข้างซ้ายที่ก่อรวมพลังสายฟ้าไว้อยู่แล้วถูกปล่อยออกไปสุดแรง หมัดได้กระแทกเข้าเต็มๆ หน้าของลิงนักสู้ตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด ภายใต้พลังทำลายล้างสูงของหมัดนั้นได้บดขยี้เขี้ยวและฟันของเจ้าลิงนั่นจนหักกระดอนออกมาพร้อมกับเลือดสดๆ กะโหลกหน้าของมันแตกหักจนยุบเข้าไปกว่าครึ่ง ตัวของมันปลิวไปไกลดั่งลูกตุ้มที่ถูกขว้างไปด้วยแรงมหาศาล และได้ต้นไม้ขนาดใหญ่หยุดร่างของมันเอาไว้จากการปลิวไปกระแทกด้วยความหนักหน่วง แต่เสี้ยววินาทีที่เจ้าลิงนักสู้ตัวแรกกระเด็นไป โซ่ที่พันอยู่รอบแขนข้างที่ชกก็ถูกปล่อยออกไปเกี่ยวคอลิงนักสู้อีกตัวที่อยู่ข้างๆ กัน แกรนด์กระชากโซ่เข้าหาตัวเองอย่างแรง เจ้าลิงตัวที่สองพุ่งเข้ามาตามแรงกระชากของแกรนด์อย่างไร้กำลังต้านทาน ร่างของมันถูกแทงทะลุด้วยลองซอร์ดที่ยาวเกือบสองเมตรจนมิดด้าม แกรนด์ถีบส่งร่างของมันออกจากใบดาบพร้อมกับชี้ไปที่ลิงตัวอื่นซึ่งตอนนี้พวกมันพุ่งถอยหลังไปตั้งขบวนอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร ดาบที่แดงฉานเปื้อนไปด้วยเลือดถูกสายฟ้าที่หุ้มใบดาบกลืนสลายไปทันตา จนใบดาบดูสว่างวับเหมือนไม่เคยได้ดื่มเลือดพวกมันเลย

“เสร็จไปสอง ต่อไปจะเป็นตัวไหนดี?”

แกรนด์เอ่ยขึ้นด้วยความสุขุม แต่ไม่กี่อึดใจต่อมาก็ต้องพบความประหลาดใจอีกครั้ง ในตอนนี้แรกเขาคิดว่าถ้าพวกลิงนักสู้มันตายไปสักตัวรูปแบบการจู่โจมค่ายกลของพวกมันของจะพังลงจนไม่สามารถที่จะโจมตีแบบเดิมได้ แต่ตอนนี้ผิดคาด พวกมันที่เหลือสิบตัวจัดขบวนต่อสู้เป็นค่ายกลรูปแบบอื่น จากที่เคยต่อสู้เป็นแบบคราวละสี่ตัวสามชุด ตอนนี้มันปรับเป็นคราวละห้าตัวสองชุด ท่วงท่าและทักษะที่ใช้ก็เปลี่ยนเป็นไปเป็นทักษะดาบอย่างอื่นที่เหมาะสำหรับการโจมตีคราวละห้าตัว

“ห้าดาบสะบั้นอสูร? ค่ายกลอัศวินอีกแล้ว อะไรวะเนี่ย!”

ดาบทั้งห้าที่พุ่งตัดผ่านเข้ามาแฝงไปด้วยรังสีคมกริบที่ใบดาบ ทุกดาบที่ฟาดฟันล้วนแต่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดของลิงนักสู้ที่เห็นพวกพ้องของตนตายต่อหน้า ความร้ายกาจของการโจมตีด้วยค่ายกลดาบนี้แม้จะไม่รวดเร็วเท่าการโจมตีครั้งที่แล้ว แต่หนักหน่วงกว่ามาก ถ้าเทียบกันด้วยความร้ายกาจแล้วมันแทบจะไม่ต่างจากตอนที่มีครบทั้งสิบสองตัวเลย

“ได้ไงวะนั่น ทางนั้นจัดการลิงนักสู้ไปสองตัวแล้ว แต่พวกเรามีตั้งสามคนยังเอามันไม่ลงสักตัวเลยว่ะ”

ครีทกัดฟันพลางบ่นออกมาอย่าหัวเสีย ลิงชาแมนทั้งเจ็ดตัวพวกนี้มันก็ตึงมือจนหาช่องโหว่ในการโจมตียากมาก เหมือนพวกมันทุกตัวถูกฝึกมาให้รับมือและคุ้นเคยกับกลยุทธ์การต่อสู้ของมนุษย์ยังไงยังงั้น พวกนี้มันไม่สนใจตัวล่ออย่างไคลน์เท่าไหร่ แต่พวกมันดันประเคนการโจมตีส่วนใหญ่มาที่ครีทจนเขาไม่สามารถซุ่มโจมตีได้เพราะมัวแต่ต้องคอยหลบการโจมตีของพวกมันแทน มันไม่ปล่อยให้ทั้งสามคลาดสายตาเลยแม้แต่คนเดียว ระเบิดทุกลูกที่ถูกโยนเข้าไปไม่มีลูกไหนเลยที่เข้าใกล้ตัวพวกมันได้ ทุกลูกที่ลอยเข้าไปใกล้จะถูกเวทย์สีม่วงดำของพวกมันยิงสกัดเอาไว้ทุกครั้ง เวทย์ไฟของเวนไฮร์เองก็ไม่มีพลังพอที่จะทะลวงการป้องกันของค่ายกลพวกมันเข้าไปได้ แต่ในระหว่างการต่อสู้นี้เองก็มีความคิดบางอย่างผ่านแว็บเข้ามาในสมองของครีท เมื่อครู่ตอนที่แกรนด์ใช้มังกรสายฟ้าคำราม ไม่ใช่แต่พวกลิงนักสู้ที่อยู่ใกล้ๆ จะชะงักไป พวกลิงชาแมนที่อยู่ไกลออกมาก็ชะงักไปเหมือนกัน คงเพราะพวกมันอ่อนแอกว่าลิงนักสู้พวกนั้นมากทำให้แม้จะอยู่ไกลก็ได้รับผลจากลูกหลงของคนอื่นอยู่บ้าง

“พวกเจ้าสองคนช่วยต้านไว้ก่อนสักพัก เดี๋ยวข้ามา”

ครีทวิ่งหายออกไปในเงามืดไปทันทีหลังจากเอ่ยจบ ไคลน์กับเวนไฮร์แม้ไม่รู้ว่าหมอนี่มันจะทำอะไรต่อแต่ทั้งสองก็ต้องต้านพวกมันเอาไว้อย่างไม่มีทางเลือก แน่นอนว่าสมาชิกหายไปหนึ่งคน ทั้งสองก็ต้องแบกส่วนที่เหลือเพิ่มด้วย

“อิมแพคชาร์ต!”

ปึ้งงงงงงงงง!!!

พลังคลื่นกระแทกที่อัดแน่นอยู่เต็มกำปั้นของบ็อบถูกเหวี่ยงจนสุดแรงเข้าใส่ลิงยักษ์ เป้าหมายของการโจมตีครั้งนี้คือตรงกลางใบหน้าของมัน แต่เจ้าลิงยักษ์ยกดาบของมันขึ้นมากันการโจมตีนี้ไว้ การเหวี่ยงหมัดสุดแรงของบ็อบที่ตอนนี้อยู่ในร่างยักษ์ใหญ่โตบวกกันพลังคลื่นกระแทกทำให้ลิงยักษ์ที่ใช้ดาบตั้งการ์ดรอไว้ถึงกับรับไม่อยู่จนล้มคะมำลงข้างหลัง ตัวดาบที่ยกขึ้นมากันก็บิดงอลงอย่างเห็นได้ชัด ที่ใบดาบยุบเข้าไปเป็นรอยกำปั้นซึ่งเป็นผลจากพลังคลื่นกระแทก บ็อบกะจะวิ่งตามไปกระทืบซ้ำแต่มันกลับปล่อยพลังจิตข่มขวัญออกมาพร้อมกับระเบิดพลังของมันออกมา พลังที่พวยพุ่งออกมาอย่างกะทันหันของมันทำให้สิ่งต่างๆ รอบบริเวณนั้นปลิวกระเด็นไปทั่ว

“บ็อบ!!! ถอยออกไปตั้งหลักก่อน! เจ้ายักษ์นั่นมันกำลังจะคลั่งแล้ว!!”

แกรนด์ที่จับสัมผัสพลังที่เพิ่มขึ้นของลิงยักษ์จ่าฝูงได้ก็ตะโกนเตือนบ็อบให้ระวังตัวไว้ก่อน แกรนด์ไม่รู้ว่าตอนที่มันคลั่งพลังมันจะเพิ่มขึ้นมากแค่ไหน จ่าฝูงของลิงภูเขากะโหลกดำตัวนี้มันไม่ใช่สัตว์อสูรชั้นสูงธรรมดา แต่มันอยู่จุดสูงสุดของพวกที่อยู่ในระดับสัตว์อสูรชั้นสูงด้วยกันแน่นอน ระดับที่เรียกได้ว่ามันเดินทางมาจนถึงขีดสุดของสายพันธุ์แล้ว จากที่แกรนด์ประเมิน เจ้าลิงยักษ์ตัวนี้น่าจะติดหนึ่งในสามสัตว์อสูรชั้นสูงที่แข็งแกร่งที่สุดด้วย แข็งแกร่งยิ่งกว่าสัตว์อสูรทุกตัวที่พวกเขาเคยโค่นลง ส่วนลูกน้องตัวอื่นๆ แม้จะอยู่แค่ในระดับท็อปของสัตว์อสูรชั้นกลาง แต่ทักษะที่พวกมันใช้เป็นทักษะของผู้ฝึกพลังชั้นสูง ทั้งท่วงท่าและขบวนค่ายกลล้วนแล้วแต่ปรับเปลี่ยนผสมผสานมาใช้ในการต่อสู้ได้อย่างชำนาญ ยิ่งรวมกับพละกำลังขีดจำกัดของสัตว์เข้าไปแล้วยิ่งทำให้มันก็กลายเป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวเลยทีเดียว จนในสถานการณ์ตอนแรกแกรนด์รู้สึกเหมือนกับว่าถูกนักรบในระดับอัศวินถึงสิบสองคนกดดันอยู่เลยทีเดียว

“เอาองุ่นไปกินซะไอ้พวกลิงบ้า!”

วัตถุทรงกลมสีดำที่ถูกห่อไว้ด้วยผ้าลอยขึ้นสูงเหนือหัวของกลุ่มลิงชาแมนที่ตั้งขบวนอยู่ เมื่อเห็นวัตถุแปลกปลอมลอยมาพวกมันก็ใช้เวทย์ยิงทำลายอย่างไม่ลังเล แต่พอวัตถุชิ้นนั้นถูกทำลายมันกลับแตกออกเป็นลูกเล็กๆ ขนาดเท่ากำปั้นกระจายออกเต็มท้องฟ้าและกำลังร่วงลงใส่พวกมัน นี่เป็นเทคนิคเดียวที่ครีทเคยใช้กับโอเกอร์ เมื่อเห็นว่าพวกตนติดกับเข้าให้แล้ว ลิงชาแมนทั้งเจ็ดจึงช่วยกันผสานพลังสร้างบาเรียขึ้นมาป้องกันตนเองไว้

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

ระเบิดกว่าสามสิบลูกปลดปล่อยพลังงานออกมาแทบจะพร้อมๆ กัน เสียงของมันดังก้องสะท้อนไปทั่วทั้งป่า บาเรียที่ลิงชาแมนทั้งเจ็ดผสานพลังเพื่อช่วยกันสร้างถึงกับเกิดรอยร้าวขึ้นหลายจุดกระจายไปทั่ว พวกมันจึงเร่งพลังขึ้นเพื่อที่จะฟื้นฟูบาเรียให้กลับมาดังเดิม

“เวทย์ประสาน : คมวายุเพลิงนรก!!!”

ไคลน์กับเวนไฮร์ที่รอซ้ำอยู่แล้วก็ผสานพลังกันทันทีที่ระเบิดของครีทจุดให้สัญญาณ เพลิงนรกร้อนแรงที่ถูกโหมกระพือขึ้นด้วยรังสีดาบพัดผ่านเข้าโจมตีบาเรียที่แตกร้าวอยู่แล้ว พลังทำลายล้างของทักษะคมวายุเพลิงนรกได้บดทำลายบาเรียของลิงชาแมนแตกกระจายทันที หลังจากที่บาเรียแตกพวกมันหลายตัวที่ต้านพลังไม่ไหวถึงกับล้มคะมำไม่เป็นท่า แต่ไม่ทันที่พวกมันจะลุกขึ้นมาตั้งขบวนค่ายกลใหม่ วัตถุทรงกลมสีดำลูกหนึ่งก็ถูกขว้างออกมาจากเงามืด และตอนนี้วัตถุนั้นก็ลอยอยู่ไม่ห่างจากพวกมันเท่าไหร่

ตู้มมมมม!!!!!!!!!!

หวิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!

เสียงระเบิดสะท้านดังแสบแก้วหูจนแทบจะหูหนวก แต่ความเสียหายจริงที่เกิดขึ้นแทบจะเป็นศูนย์ วัตถุที่ครีทโยนเข้าไปกลางวงของพวกมันคือระเบิดเสียง เสียงที่เกิดขึ้นจึงดังแสบแก้วหูจนรูหูทั้งสองแทบจะทะลุเข้าหากัน ลิงชาแมนที่โดนระเบิดลูกนี้เข้าไปเต็มๆ ก็แสดงท่าทีสับสนมึนงงและควบคุมการทรงตัวของตนเองไม่ค่อยอยู่ เลือดของพวกมันไหลออกจากหูทั้งสองข้าง ประสาทรับรู้ส่วนของการได้ยินตอนนี้ดับวูบไปแล้ว ในตอนนี้พวกมันมีท่าทางเหมือนจะทำอะไรไม่ถูกเสียแล้ว

“วงล้อมเพลิงนรก!”

เพลิงสีเข้มของเวนไฮร์ก่อตัวขึ้นเป็นวงล้อมรอบขังลิงชาแมนเอาไว้ข้างใน ครีทที่สวมผ้าคลุมของทีมอยู่ได้กระโดดฝ่าเปลวเพลิงเข้าไปด้านในใจกลางพื้นที่ที่พวกลิงชาแมนถูกเพลิงล้อมรอบเอาไว้ ชั่วอึดใจเดียวเขาก็พุ่งตัวออกมา ผ้าคลุมที่ตัดมาจากม้วนผ้าปริศนานี้แกรนด์เคยใช้ป้องกันได้แม้กระทั่งเปลวเพลิงของเซร่า เพลิงของเวนไฮร์ที่ด้อยกว่าจึงไม่ใช่สิ่งที่มันจะป้องกันเอาไว้ไม่ได้ ทันทีที่ครีทออกมาจากข้างในโคลน์ที่วิ่งรอบๆ วงล้อมนั้นอยู่แล้วก็ใช้ลมของตนพัดให้เพลิงโหมกระพือสูงขึ้นไปอีก เปลวเพลิงที่ได้ลมช่วยในการโหมก็ยิ่งร้อนแรงเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

“ชีวิตของพวกเจ้าทั้งหมดขอรับไปในครั้งเดียวเลยแล้วกัน แอเรียเวทย์ : เขตแดนระเบิดสังหาร”

ตู้มมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!