วิกฤตหญิงงามล่มเมือง!
ดวงจันทราลอยเด่นอยู่กลางท้องฟ้า ความหนาวเย็นปกคลุมไปทั่วทิศ ภายในป่า เส้นทางระหว่างเมืองเล็กกับเมืองจิ่วเย่ว์ ควันสีขาวลอยขึ้นมาจากกองไฟที่ดับไปนานระยะหนึ่งแล้ว
ไม่ไกลนัก มีเต็นท์อยู่
ภายในเต็นท์ กู้เฉินนอนห่มผ้า หลับสบายมาก และดูเหมือนเขากำลังฝันดีไม่น้อยเลย มุมปากถึงกับมีรอยยิ้ม น้ำลายไหลยืดออกมาเล็กน้อย
แต่ทันใดนั้น เขาก็สะดุ้งตื่น เนื่องจากเสียงระบบเตือน
[โฮสต์ตื่นเร็ว! ไม่ดี! รีบไปจากที่นี่ มีอันตรายใหญ่หลวง ชนิดเปื้อนเืกำลังใกล้เข้ามา!]
“จริงเหรอ?” กู้เฉินรู้สึกไม่เชื่อระบบเล็กน้อย เพราะระบบนี้ไม่น่าเชื่อถือเกินไป เขากลัวว่าระบบจะล้อเขาเล่น
[โฮสต์บ้ารึเปล่า ใครจะเอาเื่นี้มาล้อเล่น เร็ว รีบ ด่วนๆ] ระบบรีบเร่งเร้า คล้ายตื่นตระหนกมาก
ใบหน้าของกู้เฉินเปลี่ยนไป เขาไม่รอช้า รีบลุกขึ้น เตรียมที่จะวิ่งออกไปนอกเต็นท์ จากนั้นก็จะเผ่นหนีสุดกำลัง ใส่เกียร์หมาสุดขีด
อย่างไรก็ตาม ร่างกายของเขาต้องแข็งค้าง เมื่อได้ยินเสียงถอนหายใจของระบบ
[เฮ้อ...โฮสต์ อย่าหาว่าระบบไม่ช่วยเลยนะ ระบบบอกโฮสต์แล้ว แต่โฮสต์ช้าเกินไป ขอให้โฮสต์โชคดีมีชัย...]
“เฮ้ย! ระบบ ไหงทำงี้! มาช่วยกันก่อนดิ!” กู้เฉินะโร้องขอความช่วยเหลือ แต่ระบบเงียบไปแล้ว ไม่มีทีท่าว่าจะตอบเลยแม้แต่น้อย
“บ้าเอ้ย! ระบบนี้มันไม่น่าเชื่อถือจริงๆ” เขาะโออกมาอย่างอดไม่ได้
วินาทีต่อมา ร่างกายของเขาก็หยุดนิ่ง ราวกับถูกล็อคด้วยพลังบางอย่างที่มองไม่เห็น เต็นท์ด้านหน้าถูกฉีกออก ร่างหนึ่งก้าวเดินเข้ามา แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมา ทำให้มองเห็นได้ชัดว่าเป็หญิงสาวในชุดขาว
ดวงตาของกู้เฉินเบิกกว้าง เมื่อรู้สึกได้ว่าไม่อาจที่จะขยับตัวได้ แต่ที่ทำให้เขาดวงตาเบิกกว้างยิ่งกว่าก็คือใบหน้าของหญิงสาวชุดขาว เธอมีใบหน้าที่สวยงามเป็อย่างมาก
เป็ผู้หญิงที่สวยที่สุดที่เขาเคยได้พบเห็นมาอย่างไม่ต้องสงสัย ดวงตาสีขาวประกาย ราวกับดวงดาราบนท้องฟ้ายามค่ำคืน มีคิ้วใบหลิวงดงาม จมูกและริมฝีปาก ล้วนสมบูรณ์แบบ
เธอมีเรือนผมสีขาวยาวสลวยจนถึงกลางแผ่นหลัง รูปร่างเองก็สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ราวกับว่า์ได้แกะสลักสรรสร้างเธอขึ้นมา ให้เป็ความงามอันดับหนึ่ง ไม่มีสองอย่างไรอย่างนั้น
ความงามเช่นนี้ เป็ความงามที่สามารถล่มเมือง หรือแม้แต่ล่มอาณาจักร รวมไปถึงล่มทวีปได้อย่างไม่ต้องสงสัยเลย!
‘เทพธิดา!’ ถ้อยคำนี้ปรากฏขึ้นมาในใจของกู้เฉิน เขาต้องสูดลมหายใจเข้าลึก เพื่อสงบความตกตะลึงลง อยากจะพูดอะไรบางอย่างออกมา
อย่างไรก็ตาม เขากลับพบว่าตัวเอง ไม่สามารถที่จะพูดได้ สิ่งนี้ทำให้เขาตื่นตระหนก
เมื่อรวมกับร่างกายที่ขยับไม่ได้ของเขา เขาก็ยิ่งตื่นตระหนกหนักเข้าไปอีก ไม่ต้องสงสัยเลยว่าในตอนนี้เขากำลังตกอยู่ในวิกฤตอันตราย
เป็วิกฤตหญิงงามล่มเมืองอย่างแท้จริง!
หญิงสาวชุดขาวไม่ได้พูดอะไร ก้าวเดินเข้าหากู้เฉิน เมื่อเดินเข้ามาหยุดลงตรงหน้าของเขา เธอก็ฉีกเสื้อผ้าเขาออก จนร่างกายที่เปลือยเปล่าเผยออกมา
‘หญิงบ้าคนนี้จะทำอะไร?!’ กู้เฉินลอบคำรามอย่างตื่นตระหนกและตกตะลึงในใจ เขาไหนเลยคาดคิดว่าอีกฝ่ายจะฉีกเสื้อผ้าเขาออก จนเปลือยเปล่าแบบนี้
และด้วยการกระทำนี้เอง เขาถึงได้เรียกเธอว่าหญิงบ้าโดยไม่รู้ตัว
‘ระบบช่วยฉันด้วย!’ กู้เฉินพยายามร้องขอการช่วยเหลือจากระบบอีกครั้ง หวังว่าระบบจะเห็นใจช่วยกันสักหน่อย แต่เขาก็ต้องใจสลาย เมื่อระบบไร้การตอบรับ ราวกับใครเห็นก็ว่าตายไปแล้วอย่างไรอย่างนั้น
ขณะที่กู้เฉินร้องขอความช่วยเหลือจากระบบอยู่ภายในใจ หญิงสาวชุดขาวก็ถอดชุดของเธอออกอย่างรวดเร็ว จนเผยให้เห็นถึงร่างกายอันเปลือยเปล่าที่งดงามยิ่งกว่าสิ่งใด
ผิวขาวดั่งหยกแก้ว กระต่ายขาวคู่หนึ่ง มีดวงตาทับทิมสวยสด และกระต่ายขาวก็มีขนาดใหญ่เป็อย่างมาก
ผ่านหน้าท้องที่แบนราบไร้ไขมันลงมา มีพุ่มหญ้าสีขาว เป็พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ที่เหล่าบรรดาบุรุษเฝ้าฝันอยากที่จะสำรวจในสักวันหนึ่งของชีวิต
ดวงตาของกู้เฉินเบิกกว้างแทบถลน ร่างกายสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุม พร้อมกันนั้นตัวหนอนน้อยที่หลับใหล ราวกับจะััได้ถึงแรงดึงดูดอันยากตานท้าน มันตื่นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
จากตัวหนอนได้ผงาดเป็ั พร้อมสู้รบเต็มที่ แม้นจำต้องสู้ร้อยศึก มันก็ไร้ซึ่งความกลัวเกรง!
แม้ต่อให้สู้รบจนตัวตาย มันก็จะตายไปพร้อมกับความปิติยินดี!
หญิงสาวชุดขาวพลันผลักกู้เฉินล้มนอนลง โดยปราศจากซึ่งการเอ่ยวาจาใดๆ บทบรรเลงที่จะได้ฟังก็ต่อเมื่อ หยินหยางรวมเป็หนึ่งกำลังเริ่มบรรเลงอย่างช้าๆ
จากนั้นก็เริ่มโหมกระหน่ำ ประหนึ่งพายุเข้า เต็นท์เริ่มโยกไหว สั่นไปมา พร้อมกับเสียงครวญครางที่มีเสน่ห์ล่องลอยดังอยู่ในอากาศ ก้องสะท้อนไปทั่วป่าบริเวณนี้ที่เงียบสงัด
..........................................
เสียงไก่ป่าขับขันในยามเช้า รุ่งอรุณใหม่ได้มาถึง นกกาโบยบิน
ภายในเต็นท์ กู้เฉินนอนอยู่ ดวงตาว่างเปล่าราวกับปลาตาย ร่างกายของเขาปราศจากเสื้อผ้า มีรอยแดงมากมายตามใบหน้า ลำคอและแผ่นอก
ภายในเต็นท์มีกลิ่นแปลกๆ ลอยอยู่เต็มอากาศ แม้ว่าเต็นท์จะมีรอยฉีกขาด แต่กลิ่นเหล่านี้ก็หาได้ลอยออกไปหมด มันยังคงมีให้ได้กลิ่น
“อะ...อันตรายชนิดเปื้อนเืจริงๆ...” ริมฝีปากของกู้เฉินเปิดขึ้น เสียงที่แหบพร่าถูกส่งออกมา เขาค่อยๆ รวบรวมกำลังลุกขึ้นนั่ง มองไปที่เบาะนอนสีขาว ซึ่งมีรอยเืแต่งแต้มอยู่ เหมือนกับเป็ผลงานศิลปะชั้นเลิศ
กู้เฉินในเวลานี้อยากร้องไห้แต่ไร้น้ำตา ใครจะรู้ว่าหญิงบ้าคนนั้น บุกเข้ามาหาเขา แล้วลงมือข่มขืนเขาโดยไม่พูดอะไรสักคำ พอใกล้จะเช้า ผ่านมากกว่าร้อยศึก ก็จากไปเสียดื้อๆ!
กู้เฉินอยากจะถามเธอเหลือเกินว่า ‘เจ๊อดอยากมากไหม?’ ถึงต้องมาระบายกับเขา
ในความคิดของเขา หน้าตาระดับเธอ ไม่น่าจะอดอยาก แค่เผยความ้าออกมา คาดว่าคงมีผู้ชายเป็ฝูงวิ่งเข้าหาให้เธอเลือกแล้ว
“ทำไมนางถึงทำเช่นนี้กับข้า?” กู้เฉินขมวดคิ้ว เขาลูบขมับ ขบคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ เขากับเธอไม่รู้จักกันมาก่อนอย่างแน่นอน มีเหตุผลอะไรที่ทำให้เธอมาข่มขืนเขา ทั้งยังเป็ครั้งแรกของเธออีก
ครั้งแรกของผู้หญิงไม่ใช่ว่าสมควรมอบให้กับคนรักไม่ใช่รึไง เขาไม่เข้าใจเลยอย่างแท้จริง
“ระบบไสหัวออกมาพูดกันหน่อยดิ๊!” กู้เฉินพลันพูด น้ำเสียงของเขาแน่นอนว่าเ็า คำพูดที่ใช้ยังหยาบคายทีเดียวต่อระบบที่เหมือนว่าจะเป็เพศหญิง
ไม่แปลกที่เขาจะเป็แบบนี้ เพราะระบบทำให้เขาค่อนข้างที่จะโกรธ!
จบบทที่ 9
12K
