ผู้พิชิตซอมบี้

ระหว่างที่เอริคกำลังอารมณ์เสียอยู่นั้น

“นายท่านพวกเราฝึกเสร็จแล้ว”

อลิซกับเอลีสเดินออกมาจากห้องพร้อมกับโค้งตัวคารวะเอริคด้วยความซาบซึ้งใจ

“อืม รอข้าก่อน”

พรึ่บ

เอริครีบหายไปด้วยความรวดเร็ว

อันดับแรกข้าต้องไปล้างสิ่งโสโครกที่เท้าของข้าก่อน!!

10นาทีผ่านไป……

“อะแฮ่ม”

เอริคหลังจากล้างล้างสิ่งสกปรกออกก็รีบกลับมา

“แสดงความสามารถให้ข้าดู”

เอริคมองไปที่สองสาวด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“เจ้าค่ะ!นายท่าน”

สองสาวโค้งตัวทำความเคารพก่อนจะเริ่มปล่อยปราณออกมา

ครืนนนนนนนนนน

หือ?นี่.....

ผู้ฝึกหัดปราณขั้นที่1 สูงสุด!!

ช่างน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก!!

เอริคมองไปที่สองสาวตรงหน้าด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง

สัตว์ประหลาด!!

พวกนางเป็นสัตว์ประหลาดยิ่งกว่าข้าอีก!

คำๆนี้ในชีวิตก่อนของเอริคได้ยินคนพูดถึงตัวเองหลายครั้งแต่เขาก็ไม่เคยกล่าวแบบนี้กับใครในชีวิตที่แล้วเพราะเขารู้สึกว่ายังไม่มีใครแข็งแกร่งกว่าเขามากมายนัก

เต็มที่ก็ห่างกันก้าวสองก้าวแล้วจะให้เรียกพวกเขาว่าสัตว์ประหลาดหรืออัจฉริยะ

พวกเจ้ายังไม่คู่ควร!!

แต่กลับกันในชีวิตนี้ของเอริคเขาได้พูดคำนี้ออกมาแล้วหลายรอบ

ไม่ว่าจะเป็นอาเรียหรือเอเลน่าทั้งคู่ต่างก็เป็นอัจฉริยะตัวน้อยๆ

แต่.....ต่อให้เอาพวกอัจฉริยะจากชีวิตก่อนหน้าและชีวิตนี้มารวมกันก็ยังไม่มีใครเทียบกับสองสาวตรงหน้าได้เลย

พวกนางใช้เวลาเท่าไหร่?

5นาที?10นาที?

อัจฉริยะ!!

ต่อหน้าพวกนางไม่มีใครสมควรเรียกตัวเองว่าอัจฉริยะ!!

เอริคสูดลมหายใจเข้าด้วยความหนาวเหน็บ

น่ากลัวช่างน่ากลัวยิ่งนัก!

เอริคมองไปที่พวกนางพร้อมกับคิดในใจ

ท่าทางข้าจะได้ลูกน้องฝีมือดีมาแล้วสิ!!

เอริคได้แต่หัวเราะแห้งๆในใจ

ตั้งแต่ข้ามาเกิดใหม่นับวันยิ่งเหมือนพวกตัวประกอบขึ้นไปทุกที

“เอาล่ะพวกเจ้าลองเข้ามาโจมตีข้าดู”

อริคสลัดอารมณ์หดหู่ทิ้งไปก่อนจะตีหน้าเข้ม

“ค่ะ นายท่าน”

สองสาวตอบออกมาพร้อมกันก่อนจะหายไปจากจุดนั้น

เฮ้ย!

เอริคดวงตาหดแคบลงทันที

เร็ว

ความเร็วนี่มันอะไรกัน

หือ?

เอริครีบยกมือขึ้นมป้องกันทันที

ปัง!

อั้ก!

หมัดทั้งสองได้กระแทกแขนเอริคอย่างแรง

ฮึ่ม

เอริคออกแรงเล็กน้อยเพื่อกระแทกสองสาวออกไป

ปัง!

ตุ้บ ตุ้บ

สองสองกระโดดถอยหลังออกไปทันที

ก่อนจะเข้าโจมตีอีกรอบ

ผัวะๆๆปัง!ผัวะ!

เพียงพริบตาเอริคก็ถูกหมัดประเคนใส่เกือบ10 กระบวนท่าแล้ว

บ้าจริง!ถ้าข้าไม่มีระดับการฝึกตนสูงกว่าล่ะก็ข้าคงได้โดนพวกนางจัดการลงไปนอนที่พื้นแล้ว

เอริคตอบโต้กับสองสาวด้วยความเคร่งเครียด

“ประสาน!!”

อลิซและเอลีสตะโกนขึ้นมาพร้อมกัน

พลงัทั้งคู่ที่ตอนแรกแยกกันกลายเป็นรวมกันเหมือนคนๆเดียว

หือ?มันทำงี้ได้ด้วย?

เอริคมองด้วยความแปลกใจ

ครืนนนนน

ผู้ฝึกหัดปราณปราณขั้นที่2กลาง!!

“ฝ่ามือหยินหยาง”

สองสาวใช้กระบวนท่าออกมาพร้อมกัน

แย่แล้ว!

เอริครีบเรียกเกาะมังกรเหมันต์ออกมาด้วยความรวดเร็วเพราะพลังฝ่ามือนี่มีพลังเทียบเท่ากับผู้ฝึกหัดปราณขั้น2 สูงสุด

เปรี้ยงงงงงงงงงง

เอริคถูกฝ่ามือซัดใส่จนตัวกระแทกติดกำแพง

“นายท่านเป็นอะไรไหมเจ้าคะ?”

อลิซและเอลีสถามออกมาด้วยความกระวนกระวาย

“ไม่ ข้าไม่เป็นไร”

เอริคส่ายหน้าเบาๆ

แต่ภายในใจเขา…….

ไม่เป็นไรก็บ้าแล้ว!!

เมื่อกี้ถ้าข้าไม่ได้เกราะมังกรเหมันต์ออกมาป่านนี้แขนทั้งสองของขาคงหักไปแล้ว

เอริคมองไปที่เกราะตรงแขนที่ปรากฏรอยร้าว

ซู้ดดดดด

เอริคสูดหายใจเข้า

ไม่คิดเลยว่าพลังของพวกนางจะทำให้เกิดรอยร้าวบนเกราะข้าได้

ตอนแรกข้าไม่มั่นใจแต่ตอนนี้ข้ามั่นใจแล้ว!

ในอนาคตพวกนางจะต้องก้าวขึ้นมาถึงระดับนัมเบอร์ได้แน่!!

ข้ากล้าเอาหัวเป็นประกัน!

“อืมพวกเจ้าทั้งสองช่างยอดเยี่ยม”

โคตรเยี่ยมของเยี่ยมเลยแหละ....

“ขอบคุณนายท่าน”

สองสาวตอบกลับด้วยความดีใจ

“หลังจากนี้พวกเจ้าก็ลองไปสู้จริงเพื่อหาประสบการณ์ได้เลย”

เอริคคิดสักพักก่อนตอบออกมา

ด้วยระดับของพวกนางแล้วข้ามั่นใจว่าต่อให้เป็นซอมบี้ขั้นที่2 ก็ไม่น่าที่จะสร้างปัญหาอะไรให้พวกนางได้

ต่อให้เจอกับขั้นที่3 พวกนางก็หนีออกมาได้อย่างแน่นอน

“เข้าใจแล้วนายท่าน”

สองสาวประสานมือทำความเคารพ

“อืมอย่าลืมป้องกันไม่ให้เกิดบาดแผลจากซอมบี้ด้วยล่ะ”

เอริคย้ำเตือนออกมา

“พวกเราจะจดจำคำพูดของนายท่านเป็นอย่างดี”

สองสาวตอบกลับเอริคด้วยความเคารพ

“อืม”

เอริคพยักหน้าก่อนเดินไปรูปหัวสองสาว

“พยายามตั้งใจฝึกล่ะ”

เอริคลูบหัวสองสาวเบาๆ

“อืมมมมม นายท่าน”

สองสาวสองสาวดันหัวเข้าหามือเอริคเบาๆเหมือนลูกแมว

“ข้าไปล่ะ”

เอริคพูดก่อนจะหายตัวไป

“เดินทางปลอดภัยนายท่าน”

สองสาวโค้งตัวทำความเคารพตรงที่เอริคหายไปก่อนที่จะเข้าห้องไปเพื่อฝึกฝนต่อ

.

.

ตำหนักผู้นำตระกูลมังกรทมิฬ

“ท่านพ่อ”

เอริคเดินเข้ามาที่ห้องทำงานของเมสัน

“อ้าวเอริคเจ้ามาทำอะไรที่นี่กัน?”

เมสันมองไปที่เอริคด้วยความแปลกใจ

“ข้าว่าจะออกไปข้างนอกหน่อยขอรับ”

เอริคตอบออกมาตามตรง

“ข้างนอก?”

เมสันครุ่นคิดสักพักก่อนพยักหน้าออกมา

“อืมด้วยระดับของเจ้าแล้วคงไม่เป็นปัญหาอะไร”

เมสันรู้ดีว่าเอริคแข็งแกร่งอย่างมากเพราะงั้นไม่น่ามีอะไรที่สามารถสร้างความเสียหายให้เอริคได้และที่สำคัญคือต่อให้เขาห้ามเอริคแต่สุดท้ายเอริคก็ต้องแอบออกไปอยู่ดี

“ขอรับ งั้นข้าขอตัว”

เอริคประสานมือทำความเคารพเมสันก่อนหันหลังออกไป

“อ่าใช่ข้ามีเรื่องสำคัญจะบอกกับเจ้า”

เมสันนึกขึ้นมาได้ว่าเขามีเรื่องที่ต้องบอกเอริค

“เรื่องสำคัญหรือขอรับ?”

เอริคมองไปที่เมสันด้วยความประหลาดใจ

“อืมเป็นเรื่องเกี่ยวกับเอวา”

เมสันพยักหน้าออกมา

“เอวา?”

เอริคเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัยปนแปลกใจ