เด็กชาย:ดินเเดนที่ถูกลืมหรอมันคืออะไร
ชายปริศนา:มันคือรอยเเยกของห้วงมิติเเละเวลาจึงทำให้เกิดพื้นที่อันไร้ขอบเขตเเละกฎเกณฑ์เเละนั่นเเหละคือ ดินเเดนที่ถูกลืม
เด็กชาย:เเล้ว....ผมเข้ามาที่นี่ได้ไง
ชายปริศนา:ฉันว่าคุยกันตรงนี้คงไม่เหมาะไปที่เต็นท์ฉันดีกว่า
( ชายปริศนาพาเด็กหนุ่มขึ้นม้าเเล้วควบมันไปที่พักของเค้า )
ชายปริศนา:เอาละถึงเเล้วเ้าหนู มันไม่ใช่ที่พักที่ดีมากหรอกนะเเต่ก็พออยู่ได้ จริงฉันไม่ได้อยู่ที่นี่หรอกนะมันเป็ที่พักชั่วคราวนะฉันเเค่ออกมาหาของ
เด็กชาย:มาหาอะไรหรอ?
ชายปริศนา:ก็อย่างเช่น อาหาร วัตถุดิบทำอาวุธนะเเต่มันก็ไม่ได้สำคัญอะไรมากหรอก จริงสิ!! เรายังไม่รู้ชื่อของกันเลย ฉัน Jason ยินดีที่ได้รู้จัก
เด็กชาย:ผม Todd ยินดีที่ได้รู้จักนะ Jason เอิ่มมม...คุณได้ยินเสียงอะไรข้างนอกไหม
(Todd ได้ยินเสียงของม้าที่กำลังวิ่งมาทางที่พวกเค้าอยู่ จากนั้นไม่นานคนพวกนั้นก็มาถึง)
เสียงจากชายคนนึง:เฮ่!!!! เฮ่!!!!! Jason ฉันรู้ว่าแกอยู่ในนั้นออกมาซะไอ้นกฮูก!!!!!
TO BE CONTINUED
211
