จองรักเด็กข้างบ้าน

        “ขาคุณแม่” อัญญารินทร์พูดขึ้นเมื่อพบว่าแม่ของเธออยู่ในห้องนั่งเล่น

        “แม่จะไปซื้อของมาทำอาหารพอดี เห็นอัญบอกว่าอยากให้แม่สอน จะไปด้วยกันไหม เดี๋ยวแม่จะสอนวิธีเลือกของ” ทานตะวันบอกเมื่อเห็นลูกสาวเดินเข้ามาหา

        “ได้ค่ะ เดี๋ยวอัญขอไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ” อัญญารินทร์วิ่งขึ้นไปยังห้องนอนของเธอบนชั้นสอง ก่อนจะเปลี่ยนจากเสื้อยืดกางเกงขาสั้นสบาย ๆ มาเป็๲เดรสแขนตุ๊กตาสีฟ้าแล้วรีบลงไปข้างล่าง

        ทั้งสองมาที่ซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้บ้านที่ทานตะวันมาจับจ่ายซื้อของเป็๞ประจำทุกอาทิตย์ แต่ครั้งนี้มีอัญญารินทร์คอยเข็นรถเข็นเดินตามแม่ไปไม่ห่าง เด็กสาวตั้งใจฟังเวลาแม่อธิบายวิธีเลือกผักกับเนื้อสดอย่างตั้งใจ ปกติเธอกินอย่างเดียวจึงไม่เคยรู้เลยว่าการทำอาหารมีรายละเอียดเยอะขนาดนี้ แค่ขั้นตอนการเลือกซื้อวัตถุดิบก็มีเ๹ื่๪๫ให้ต้องเช็กเยอะแยะไปหมด

        หลังจากกลับมาถึงบ้านอัญญารินทร์ก็หอบหิ้วของสดเข้าไปในครัว นี่เป็๲ครั้งแรกที่เริ่มลงมือทำอาหารทำให้เธอเริ่มรู้สึกตื่นเต้น ดวงตากลมโตจ้องมองมือแม่ของเธอที่เริ่มสาธิตวิธีการหั่นเนื้อ หั่นผัก แกะกุ้งไม่วางตา

        “ง่ายใช่ไหม งั้นอัญลองทำดู” ทานตะวันพูดขณะที่กำลังแกะกุ้งตัวที่สาม

        “แบบนี้ใช่ไหมคะ” อัญชันแกะเปลือกกุ้งพร้อมดึงเส้นสีดำที่คุณแม่บอกว่าเป็๲ของเสียในลำไส้ของตัวกุ้งออกจนหมด ในใจก็แอบลุ้นกับคำตอบเมื่อลองทำตามที่เห็นเมื่อกี้

        “เก่งมากลูกแม่” ทานตะวันปลื้มปริ่มพลางทอดสายตามองลูกสาวด้วยความภาคภูมิใจ

        ลูกสาวเธอเรียนรู้เร็วสมกับที่เป็๲ทายาทเ๽้าของร้านอาหาร

        สิบนาทีผ่านไป หลังจากที่สองแม่ลูกช่วยกันนำหม้อไปตั้งไฟและใส่ทุกอย่างลงไปเรียบร้อยแล้วก็มีเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ดังขึ้น

        กริ๊งง

        “ใกล้เสร็จแล้ว เหลือแต่ปรุงรสอีกนิดหน่อย รอให้สุกก็ตักใส่ถ้วยได้เลย งั้นเดี๋ยวแม่คุยโทรศัพท์ก่อนนะ”

        “ได้เลยค่ะ คุณแม่ตามสบายเลยนะคะ เดี๋ยวที่เหลืออัญจัดการเอง” อัญญารินทร์รับทัพพีด้ามยาวจากมือแม่ของเธอมาคนแกงในหม้อแทน

        “สวัสดีค่ะ” ทานตะวันหยิบมือถือจากในกระเป๋ากางเกงขึ้นมารับสาย เมื่อเห็นว่าเป็๞เลขานุการที่โทรมาแจ้งว่าเช็กยอดของในคลังแล้วของไม่ครบ เ๯้านายอย่างเธอจึงต้องตรวจสอบรายงานในอีเมลอีกทีว่าออร์เดอร์ที่สั่งถูกต้องหรือไม่

        “ทำตามนี้เลยใช่ไหมคะคุณแม่” เด็กสาวยื่นสมุดโน้ตให้แม่ของเธออ่าน

        ด้วยความเร่งรีบหลังจากเปิดอ่านอีเมลแล้วเห็นว่าเกิดปัญหาตอนสั่งวัตถุดิบ คุณนายทานตะวันจึงพยักหน้าทันทีโดยไม่ได้อ่านเนื้อหาในสมุดของลูกสาวแม้แต่ตัวเดียว

        “ก็ไม่ยากนะ” อัญญารินทร์มั่นอกมั่นใจเพราะเธอจดไว้ในสมุดโน้ตไว้ทุกขั้นตอนแล้ว จากนั้นจึงหยิบเครื่องปรุงต่าง ๆ มาใส่ตามสูตร

        โดยเด็กสาวไม่รู้เลยว่าช้อนชากับช้อนโต๊ะต่างกันยังไง