ระบบผู้ควบคุมสัตว์อสูร : มีเพียงข้าเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกซ่อนเร้น

    เล่มที่ 4 บทที่ 104 พบสัตว์อสูรตัวใหม่ กระต่ายหูสายฟ้า!

            ใกล้ภูเขาไฟใต้ทะเลวาฬเพลิงเขี้ยวจักรพรรดิกำลังนอนอยู่บนลาวาที่ร้อนระอุ หลับใหลอย่างสงบดูไร้พิษภัย

            นี่คือสัตว์อสูรระดับเทพอสูรแม้ร่างกายของมันจะใหญ่ไม่เท่าเทพสมุทร ลีไวอาธานของมู่หรงจิ้นแต่ก็ดูน่าเกรงขามมากพอแล้ว

            ในความฝันวาฬเพลิงเขี้ยวจักรพรรดิมักจะเผยอปากเผยให้เห็นฟันที่ลุกเป็นไฟและคมกริบเป็นครั้งคราว

            ในโลกนี้มีเปลวไฟไม่กี่ชนิดที่สามารถลุกไหม้ใต้น้ำได้และเปลวไฟแห่งความฝันใต้สมุทรของวาฬเพลิงเขี้ยวจักรพรรดิ ก็เป็นหนึ่งในนั้น

            ไต้ลู่ตบไหล่เซี่ยวซิงอวี่แล้วส่งสายตาเป็นนัย

            เซี่ยวซิงอวี่รู้สึกหวาดหวั่นเล็กน้อยไม่กล้าก้าวไปข้างหน้า

            สายตาของไต้ลู่น่าสนใจมากราวกับกำลังพูดว่า:

            “ไอ้ขี้ขลาดมีพวกเราสองคนอยู่ด้วยแล้วจะกลัวอะไร?”

            เซี่ยวซิงอวี่ยังไม่พร้อมแต่ก็ถูกไต้ลู่ผลักออกไป

            เซี่ยวซิงอวี่เซไปข้างหน้าแล้วล้มลงตรงปากปล่องภูเขาไฟใต้ทะเลพอดีซึ่งอยู่ตรงหน้าวาฬเพลิงเขี้ยวจักรพรรดิเป๊ะๆ

            ที่นี่คือใต้ทะเลลึกร่างกายมนุษย์ของเซี่ยวซิงอวี่ไม่อาจทนแรงดันน้ำได้ไต้ลู่จึงรวบรวมเปลวไฟมังกรเพื่อสร้างเกราะป้องกันทรงกลมรอบตัวเซี่ยวซิงอวี่

            เปลวไฟมังกรเป็นเปลวไฟที่พิเศษที่สุดในโลกไม่ต้องพูดถึงในทะเลเลย แม้แต่นอกอวกาศก็ยังคงลุกไหม้ได้โดยไม่เป็นไปตามกฎทางฟิสิกส์

            พื้นทะเลเริ่มสั่นสะเทือนสัตว์อสูรธาตุน้ำรอบข้างต่างแตกตื่นหนีตายกันอลหม่าน

            วาฬเพลิงเขี้ยวจักรพรรดิกำลังจะตื่นแล้ว!

            ในวินาทีที่มันลืมตาขึ้นมาดวงตาของมันทั้งสองข้างราวกับอุกกาบาตสีแดงสองดวงที่ปรากฏขึ้นในความมืดมิดของทะเลลึกเปล่งประกายดุร้ายและเย็นยะเยือก

            วาฬเพลิงเขี้ยวจักรพรรดิชอบนอนที่สุดและเมื่อใดที่มันถูกปลุกให้ตื่น มันจะมีอารมณ์ฉุนเฉียวอย่างรุนแรง

            เซี่ยวซิงอวี่คือตัวการที่ปลุกมันจากฝันหวาน

            เมื่อฝันดีถูกทำลายวาฬเพลิงเขี้ยวจักรพรรดิก็โกรธเกรี้ยว ปลดปล่อยพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมาสายตาดุร้ายจ้องเขม็งไปยังเซี่ยวซิงอวี่

            วินาทีถัดมาท่วงท่าของมันกลับเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

            ความดุร้ายในดวงตาของวาฬเพลิงเขี้ยวจักรพรรดิหายไปในพริบตาพลังที่น่าสะพรึงกลัวในร่างกายก็หดกลับไปเงียบๆ แม้กระทั่งเผยสีหน้าที่เป็นมิตร

            ในขณะนี้สัตว์อสูรระดับเทพอสูรตัวนี้ดูเหมือนจะกำลังยิ้มเล็กน้อย ดูใสซื่อน่ารัก

            ทำให้เซี่ยวซิงอวี่งงไปเลย

            “เป็นอย่างนี้นี่เอง~”

            เซี่ยวซิงอวี่หันกลับไปมองแล้วก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ

            ด้านหลังของเซี่ยวซิงอวี่มีงูยักษ์สีดำตัวหนึ่งยาวกว่าพันเมตรกำลังขดตัวอยู่

            และยังมีจิ้งจอกเก้าหางที่เปลวไฟมังกรสีม่วงทองลุกโชนทั่วร่างดวงตามังกรทั้งสองข้างจ้องเขม็งไปที่วาฬเพลิงเขี้ยวจักรพรรดิ

            แม้จะเป็นสัตว์อสูรระดับเทพอสูรเหมือนกันแต่คุณภาพสายเลือดของไต้ลู่และเมดูซ่านั้นเหนือกว่าวาฬเพลิงเขี้ยวจักรพรรดิมาก

            โดยเฉพาะไต้ลู่เพียงแค่ปลดปล่อยพลังมังกรออกมาก็สามารถสร้างแรงกดดันที่สั่นสะเทือนวิญญาณของวาฬเพลิงเขี้ยวจักรพรรดิได้แล้ว

            เมื่อมีไต้ลู่และเมดูซ่าคอยหนุนหลังวาฬเพลิงเขี้ยวจักรพรรดิก็กลายเป็นลูกปลาตัวน้อยที่เชื่องในทันทีดวงตาของมันก็ดูใสซื่อขึ้นมาก

            เซี่ยวซิงอวี่แอบถอนหายใจในใจ“นี่แหละคือการกดข่มด้วยสายเลือดอย่างแท้จริง~”

            จากนั้นเซี่ยวซิงอวี่ก็เดินอ้อมไปด้านหลังวาฬเพลิงเขี้ยวจักรพรรดิแล้วรวบรวมมูลสัตว์จำนวนมากบนเชิงปล่องภูเขาไฟ

            มูลของวาฬเพลิงเขี้ยวจักรพรรดิไม่มีกลิ่นเหม็นซึ่งเกี่ยวข้องกับระบบย่อยอาหารที่พิเศษของมัน

            “เรียบร้อย!”

            เซี่ยวซิงอวี่ยกถุงปุ๋ยเต็มถุงขึ้นมาแล้วเก็บเข้าแหวนมิติ

            สำหรับผู้ควบคุมสัตว์อสูรคนอื่นๆมูลของสัตว์อสูรระดับเทพอสูรนั้นไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

            แต่สำหรับเซี่ยวซิงอวี่นี่คือปุ๋ยที่ขาดไม่ได้สำหรับการบ่มเพาะสัตว์อสูรเถาวัลย์วิญญาณสวรรค์

            ซ่า~

            งูยักษ์แหวกน้ำผุดหัวขนาดใหญ่ขึ้นมา

            เซี่ยวซิงอวี่ขี่อยู่บนหัวของเมดูซ่าอย่างพึงพอใจ

            ไต้ลู่กลายร่างเป็นมนุษย์ แล้วนั่งลงข้างๆเซี่ยวซิงอวี่

            ขอบฟ้าเผยให้เห็นแสงสีส้มนวลจางๆ

            รุ่งอรุณมาถึงแล้ว ท้องฟ้ากำลังจะสว่าง

            เหลือเวลาอีกประมาณ 10ชั่วโมง ก่อนที่การแข่งขันซูเปอร์โนวารอบชิงชนะเลิศจะเริ่มต้นขึ้น

            “ซาซ่า ไปกันเถอะ!”

            ร่างจริงของเมดูซ่าคือเมดูซ่าอสรพิษปีศาจพิบัติสวรรค์ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่ว่ายน้ำเร็วที่สุดในน้ำ

            ใช้เวลาเพียง 5 ชั่วโมงเซี่ยวซิงอวี่ก็กลับมาถึงชายฝั่งทางใต้ของหลงกั๋วแล้ว

            หลังจากขึ้นบกเมดูซ่าก็กลับคืนร่างเป็นมนุษย์ ถึงเวลาที่ไต้ลู่จะกลับคืนร่างสัตว์อสูรบ้างแล้ว

            หากต้องการกลับไปเมืองซื่อหลิงให้เร็วที่สุดจะต้องเดินทางผ่านพื้นที่รกร้างที่เรียกว่าเทือกเขาอัสนีคราม

            เทือกเขาอัสนีครามสมชื่อของมันที่นี่มีสภาพอากาศแปลกประหลาด ไม่ว่าจะเป็นกลางวันหรือกลางคืนมักจะมีสายฟ้าจำนวนนับไม่ถ้วนฟาดลงมาในหุบเขาเสมอ

            ในป่าลึกอันมืดมิดจิ้งจอกมังกรเก้าหางเคลื่อนไหวราวกับเงาแวบหายไปอย่างรวดเร็วจนมองด้วยตาเปล่าแทบไม่ทัน พลิกภูเขาและข้ามหุบเขา

            เซี่ยวซิงอวี่และเมดูซ่าในร่างมนุษย์นั่งอยู่บนหลังจิ้งจอกมังกรเก้าหางคนละด้าน

            “ลู่ลู่ เร็วขึ้นอีกหน่อย!”

            “หุบปาก ฉันเร็วที่สุดแล้ว”

            “เร็วขึ้นอีกหน่อย สุดยอด เยี่ยม โอ้ว!”

            “...”

            ภาษาแม่ของไต้ลู่ ก็คือความพูดไม่ออก

            เมดูซ่าปิดปากหัวเราะเบาๆราชินีผู้เย็นชาราวกับงูผู้นี้ นับตั้งแต่มาอยู่กับเซี่ยวซิงอวี่ผู้ประหลาดก็มีรอยยิ้มที่ไม่เคยมีมาก่อนบนใบหน้ามากขึ้น

            “ข้างหน้ามีน้ำตก หยุดก่อน!”

            ในทะเล น้ำจืดมีน้อยเซี่ยวซิงอวี่ต้องดื่มแค่นมสัตว์อสูรเพื่อดับกระหาย

            แต่ของบำรุงที่ออกฤทธิ์แรงอย่างนมสัตว์อสูรหากดื่มน้อยๆ ก็ดีต่อสุขภาพ แต่ถ้าดื่มมากเกินไปก็จะเอียน

            ปากของเซี่ยวซิงอวี่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวนมรู้สึกกระหายน้ำมาก เมื่อเห็นน้ำตกที่ไหลลงมาจากหน้าผา ดวงตาของเขาก็เปล่งประกาย

            เซี่ยวซิงอวี่กระโดดลงจากหลังจิ้งจอกมังกรเก้าหางแล้ววิ่งไปที่แอ่งน้ำข้างน้ำตก ใช้สองมือรองน้ำแร่ที่ใสสะอาด แล้วดื่มรวดเดียว

            นี่คือน้ำแร่จากภูเขาที่ไม่มีมลพิษรสชาติมีความหวานละมุนติดปลายลิ้น เซี่ยวซิงอวี่ดื่มอย่างมีความสุข

            “พักฟื้นอยู่ที่ช่องแคบสัตว์อสูรมาหลายวันแล้วตัวเหม็นไปหมด อาบน้ำดีกว่า!”

            เซี่ยวซิงอวี่ถอดเสื้อผ้าแล้วกระโดดลงไปในสระน้ำ

            น้ำตกที่ไหลลงมาจากศีรษะก็เหมือนฝักบัวในห้องน้ำ

            “ลู่ลู่ พวกเธอก็มาอาบน้ำด้วยกันสิ!”

            “ไม่!”

            ไต้ลู่หน้าแดงก่ำแล้วปฏิเสธ

            เซี่ยวซิงอวี่จึงมองไปยังเมดูซ่าที่อยู่ริมฝั่ง

            “ซาซ่า อยากอาบน้ำด้วยกันไหม? ฉันสามารถนวดหลังให้เธอได้นะ แถมฉันยังนวดหน้าอกแบบแพทย์แผนจีนด้วย!”

            เมดูซ่านั่งอยู่บนก้อนหินเม้มปากแล้วหัวเราะเย็น

            “ฮิๆ ฉันพอใจกับรูปร่างของฉันมากไม่จำเป็นต้องนวดหน้าอกหรอก!”

            เมื่อไต้ลู่และเมดูซ่าไม่ยอมลงน้ำเซี่ยวซิงอวี่ก็ทำได้แค่อาบน้ำอย่างสนุกสนานคนเดียว

            เด็กหนุ่มที่เปลือยท่อนบนตัวเปียกโชกทุกส่วนใต้สายน้ำตก กล้ามท้องแข็งแรงเผยให้เห็นอย่างชัดเจน

            เมดูซ่าถอนหายใจ“หนุ่มๆ นี่ดีจริงๆ~”

            ไต้ลู่เม้มปาก ไม่เห็นด้วย

            “ดีตรงไหน? เจ้าเด็กนี่พลังเหลือล้นชอบสร้างปัญหามาก เมื่อเธอกลายเป็นสัตว์อสูรของเขาแล้ว เธอคงมีงานยุ่งในอนาคตแน่”

            ทันใดนั้นเสียงคำรามของสัตว์อสูรและเสียงฝีเท้าที่หนักหน่วงและเร่งรีบก็ดังขึ้นมาจากป่าข้างสระน้ำ

            ซู่~

            เงาร่างเล็กๆ หนึ่งพุ่งออกมาจากป่าลอยโค้งเป็นครึ่งวงกลมกลางอากาศ แล้วร่อนลงบนหัวของเซี่ยวซิงอวี่อย่างมั่นคง!

            “อะไรน่ะ?”

            เซี่ยวซิงอวี่ยกมือขึ้นแล้วหยิบเจ้าตัวเล็กขนปุยบนหัวลงมา

            นี่คือกระต่ายที่มีขนาดเท่าฝ่ามือผู้ใหญ่

            ขนของกระต่ายตัวนี้ขาวราวกับหิมะและความพิเศษของมันอยู่ที่หู

            หูคู่นี้มีรูปร่างคล้ายสายฟ้าสองเส้น!

            “กระต่ายหูสายฟ้า?”

            หนึ่งคนกับหนึ่งสัตว์อสูรสบตากัน

            ในป่าเสียงคำรามของสัตว์อสูรใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

            เซี่ยวซิงอวี่มองกระต่ายหูสายฟ้าในมืออย่างละเอียดมันขดตัวอยู่ เนื้อตัวสั่นเทา ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

            ในโลกของสัตว์อสูรกฎการเอาชีวิตรอดของผู้แข็งแกร่งยังคงใช้ได้

            เซี่ยวซิงอวี่รู้ได้ทันทีว่ากระต่ายหูสายฟ้าที่อ่อนแอตัวนี้กำลังหลบหนีจากการล่าของสัตว์อสูรระดับสูงบางตัว

            สำหรับกระต่ายหูสายฟ้าเด็กหนุ่มที่ดูสุภาพอ่อนโยนตรงหน้า คือความหวังเดียวที่จะช่วยชีวิตมันได้

             

    คล้ายกับเรื่องระบบผู้ควบคุมสัตว์อสูร : มีเพียงข้าเท่านั้นที่มองเห็นเส้นทางวิวัฒนาการที่ถูกซ่อนเร้น ที่คุณอ่าน