แสงแดดอบอุ่นของเช้าวันใหม่สาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องพักของหลีเฮง เขาลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกกระปรี้กระเปร่าอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ร่างกายที่เคยผอมแห้งและเหนื่อยล้าดุจคนอมโรค บัดนี้กลับรู้สึกปลอดโปร่งเบาสบาย เส้นชีพจรทั่วร่างมีกระแสปราณอบอุ่นไหลเวียนไหลลื่นอย่างมีพลัง นี่เป็ผลลัพธ์มาจากการแลกเปลี่ยนพลังหยินหยางอันสมบูรณ์แบบระหว่างเขากับหลินเสวี่ยเหยาเมื่อคืนนี้อย่างไม่ต้องสงสัย
หลีเฮงรีบเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาดูด้วยความตื่นเต้น
*ปิ๊ง!*
> [แต้มแมงดาคงเหลือ: 1,130 แต้ม]
> [ค่าพลังรัก กับหลินเสวี่ยเหยา: 30%]
> [สถานะชีพจรโฮสต์: ฟื้นฟูและปรับสมดุลธาตุหยาง ได้รับการชำระกระดูกระดับต่ำ]
> [คำแนะนำระบบ: ยอดเยี่ยมมากโฮสต์! การเกาะสตรีระดับสูงระดับ SSS ไม่เพียงแต่ช่วยกู้ชีวิตของท่านเท่านั้น แต่ยังช่วยบำรุงสุขภาพร่างกายของโฮสต์ให้แข็งแกร่งขึ้นโดยไม่ต้องเหนื่อยฝึกฝนอีกด้วย!]
หลีเฮงเหยียดแขนบิดี้เี เผยรอยยิ้มกวนประสาทอันเป็เอกลักษณ์ออกมา “ฮ่า ๆ ๆ! เกาะคนรวยรอดชีวิตแล้วโว้ย! แถมยังได้สเตตัสฟรี ๆ อีก สบายชะมัดยาดเลยแฮะ”
ทว่า ทันทีที่เขาเดินก้าวเท้าออกจากหอพักศิษย์เพื่อมุ่งหน้าไปยังโรงอาหารของสถาบัน หลีเฮงพลันรับรู้ได้ถึงบรรยากาศที่แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง สายตานับสิบสบคู่จ้องมองตรงมาที่เขา บางคนชี้ชวนกันกระซิบกระซาบด้วยแววตาอิจฉาริษยาปนเหลือเชื่อ
“เฮ้ย! นั่นไง เ้าขยะหลีเฮงห้อง F!”
“ได้ยินข่าวลือเมื่อคืนนี้หรือยัง? มีคนเห็นผู้คุ้มกันชุดดำของคุณหนูหลินเสวี่ยเหยา มาลากตัวมันไปที่เรือนกระจกส่วนตัวชั้นในของตระกูลหลิน!”
“หา?! ยัยแม่มดน้ำแข็งหลินเสวี่ยเหยาที่ปกติเกลียดผู้ชายน่ะนะ? ลากเ้าขยะ Rank F นี่เข้าไปในห้องส่วนตัวทั้งคืนเลยเรอะ? พวกเขาทำอะไรกันด้านในวะนั่น!”
“จะเป็อะไรไปได้อีกล่ะ! เ้าขยะนั่นมันมีพร์ ‘ััผ่อนคลาย’ หมอนวดสนามระดับต่ำนี่นา สงสัยมันคงจะไปบีบนวดรับใช้คุณหนูหลินล่ะมั้ง... แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ทำไมต้องอยู่ห้องเดียวกันทั้งคืนด้วยวะ! ์! ข้าอยากเป็หมอนวดบ้างโว้ย!”
เสียงข่าวลือกระพือพัดแพร่สะพัดไปทั่วสถาบันหลงเหมินอย่างรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง หลีเฮงเดินผิวปากอย่างอารมณ์ดีโดยไม่สนใจสายตาริษยาเ่าั้แม้แต่น้อย
บ่ายวันนั้น ขณะที่หลีเฮงกำลังเดินดูอาณาบริเวณหอฝั่งตะวันออกเพื่อศึกษาแผนที่สแกนของระบบ เหมยฮัว สาวน้อยน่ารักสดใส คนรับใช้คนสนิทของคุณหนูหลินเสวี่ยเหยา ในชุดสาวใช้สีเขียวอ่อนสดใส เดินกึ่งวิ่งก้าวเท้าตรงเข้ามาหาเขาพร้อมใบหน้าประดับรอยยิ้มร่าเริง
“หลีเฮง! คุณหนูให้ข้ามาตามตัวเ้าไปพบค่ะ” น้ำเสียงหวานใสของเธอฟังดูมีชีวิตชีวายิ่งนัก
หลีเฮงเดินตามเหมยฮัวเข้าไปยังเขตเรือนกระจกส่วนตัวของตระกูลหลิน ทว่าเมื่อมาถึงห้องโถงหน้าห้องหับส่วนตัว เหมยฮัวกลับบอกให้เขาหยุดรอชั่วครู่เนื่องจากหลินเสวี่ยเหยายังสะสางธุระภายในไม่เสร็จ
ระหว่างที่ยืนรออยู่สองต่อสอง หลีเฮงที่มีทักษะของหมอนวดและพร์ ‘ััผ่อนคลาย’ สังเกตเห็นเหมยฮัวกำลังยกมือขึ้นทุบไหล่เบา ๆ ใบหน้าน่ารักบิดเบี้ยวด้วยความล้า เขาจึงแอบใช้ระบบสแกนดูจนพบว่า บ่าและต้นคอของเธอสะสมความเครียดตึงเปรี๊ยะจากการยกถาดน้ำชาและทำงานบ้านในเรือนกว้างขวางของคุณหนูทั้งวัน
“แม่นางเหมยฮัว... กระดูกและกล้ามเนื้อบ่าของเ้าเกร็งตึงเปรี๊ยะไปหมดเลยนะ ข้าเป็หมอนวดมือฉกาจ ให้ข้าช่วยสะกิดจุดคลายเส้นตึงให้เอาไหม?” หลีเฮงเอ่ยชวนกวน ๆ พร้อมรอยยิ้มมุมปาก
เหมยฮัวเบิกตากลมอ้าปากค้างน้อย ๆ ก่อนจะแก้มแดงระเรื่อด้วยความเขินอายปนสงสัย “เอ๋... ปวดบ่าจริง ๆ นั่นแหละค่ะ แต่นวดแบบนี้จะดีเหรอคะ? ข้าเป็แค่คนรับใช้นะคะ...”
“คนรับใช้ก็ปวดเมื่อยได้นี่นา ปล่อยทิ้งไว้บ่อย ๆ กระดูกบ่าจะเคลื่อนเอานะจ๊ะ มาเถอะข้าช่วยดูให้...”
หลีเฮงไม่พูดเปล่า เขาก้าวเข้าไปประชิดตัวสาวน้อย ยื่นฝ่ามืออุ่นทาบลงบนลาดไหล่บอบบางของเธออย่างแ่เบา ััอุ่นจัดที่ระบบส่งผ่านมาทำให้กล้ามเนื้อตึง ๆ ของเหมยฮัวละลายผ่อนคลายลงทันตา ส่งผลให้สาวน้อยตัวสั่นระริกสะท้านขึ้นมาทันที
“อ๊ะ… อุ่นจังเลยค่ะ…”
เห็นสาวน้อยน่ารักไม่ขัดขืน หลีเฮงก็จับไหล่บางของเธอให้นั่งลงบนตั่งหินใกล้ตัว เขาโคจรทักษะ ‘อุ้งมือมาร’ นวดบีบคลึงเบา ๆ บริเวณลาดไหล่และต้นคอ ก่อนจะไล้นิ้วอุ่นลุกล้ำกดลึกผ่านผ้าฝ้ายเนื้อดีลงต่ำไปยังจุดชีพจรบั้นเอวคอดกิ่วของเธออย่างจงใจ
ัับดเบียดสยิวจู่โจมเข้าจุดอ่อนไหว ทำให้สาวใช้ตัวน้อยผู้ไม่เคยต้องมือชายใดถึงกับหอบหายใจถี่ ใบหน้าน่ารักแดงซ่านร้อนผ่าว ร่างกายระหงเกร็งสะท้านบิดไปมา และเผลอครางแ่กระเส่าหวานล้ำออกมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
“อื้อออ… หลีเฮง… อย่า… เสียวจังเลยค่ะ… ตรงนั้น…”
ทว่า ทันใดนั้น ประตูหินห้องโถงชั้นในพลันเปิดออกกว้างอย่างแรง!
หลินเสวี่ยเหยาก้าวเดินออกมาจากห้องด้านใน ใบหน้าของเธอผุดผ่องไร้ความเ็ปหลังจากได้รับการบำบัดประสานหยินหยางเมื่อคืนนี้ ทว่าภาพเบื้องหน้าที่ประจักษ์แก่สายตากลับทำให้เธอต้องชะงักงัน... ภาพที่หลีเฮงกำลังกึ่งกอดกึ่งโอบนวดบีบเค้นเอวคอดของเหมยฮัว สาวใช้คนสนิทของเธอที่บัดนี้กำลังแก้มแดงก่ำหอบครางแ่หวานพริ้มตาหลับพริ้ม
ความรู้สึกและความหึงหวงในตัว ‘คนนวดส่วนตัว’ ของเธอกลับปะทุเดือดขึ้นมากลางอกอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย อารมณ์คุกรุ่นจนหน้าอกอวบสะท้อนขึ้นลงรัว ๆ ลมหายใจแผ่ไอเย็นเฉียบออกมาในทันที
“พวกเ้า... กำลังทำบ้าอะไรกันอยู่ฮะ?!” หลินเสวี่ยเหยาเอ่ยเสียงเย็นจัดจนคนฟังเสียวสันหลัง
เหมยฮัวได้สติด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด ใบหน้าแดงก่ำรีบะโตัวลอยถอยหลังออกห่างหลีเฮงอย่างรวดเร็ว ก้มศีรษะลงต่ำทำความเคารพหลินเสวี่ยเหยาด้วยความอับอายระคนสำนึกผิด “คะ... คุณหนู! ข้าขออภัยค่ะ! หลีเฮงเขา... เขาแค่ช่วยนวดบ่าให้ข้าค่ะ!” เธอละล่ำละลักบอกก่อนจะรีบวิ่งก้มหน้าหนีออกจากห้องโถงไปอย่างรวดเร็วด้วยความอายสุดขีด
หลีเฮงหันกลับมายิ้มแห้ง ๆ ยกมือลูบท้ายทอยแก้เก้อ “เอ่อ... แม่นางหลิน ข้าเพียงแค่ช่วยบำบัดผ่อนคลายกล้ามเนื้อบ่าที่ตึงเครียดเพราะยกถาดชาให้คนรับใช้ของเ้าเท่านั้นเองนะจ๊ะ”
“เ้าขยะจอมลามก เ้าชู้ไปทั่ว!” หลินเสวี่ยเหยาตวาดดวงตาสลัวเ็าจับจ้องเขาด้วยแววตาหึงหวงและคุกรุ่นอย่างเห็นได้ชัด “ข้าให้เ้ารักษาข้าเพียงคนเดียวเท่านั้น! ห้ามเ้าไปแตะต้องผู้หญิงคนอื่นในเรือนของข้าเด็ดขาด!”
“หึงข้าหรือไงจ๊ะ?” หลีเฮงแกล้งก้าวเท้าเข้าหาล้อเลียนยิ้มมุมปาก
“ใครหึงเ้ากัน! ข้าแค่กลัวพลังบำบัดของข้าจะสกปรกเพราะฝ่ามือที่แตะต้องสตรีคนอื่นของเ้าต่างหาก!” หลินเสวี่ยเหยาแก้ตัวหน้าดำหน้าแดง แต่อารมณ์คุกรุ่นยังคงไม่หายไป
ทว่า ทันใดนั้น ประตูเรือนกระจกพลันถูกพลังปราณสายฟ้ากระแทกเปิดออกอย่างรุนแรงอีกครั้ง!
ปัง!
จ้าวเทียนอวี่เดินนำหน้ากลุ่มศิษย์รับใช้สีหน้าบูดบึ้งเข้ามาด้วยความเดือดดาลปานูเาไฟะเิ ข่าวลือลามกที่ว่าหลีเฮงค้างคืนในห้องส่วนตัวของหลินเสวี่ยเหยาทั้งคืนทำให้อัจฉริยะตระกูลจ้าวแทบคลั่งตายด้วยความอิจฉาริษยา
“หลีเฮง! เ้าสารเลวหน้าด้าน!” จ้าวเทียนอวี่คำรามก้องชี้กระบี่สายฟ้าสีครามมาที่เขา “แกใช้วิธีสกปรกอะไรหลอกลวงเสวี่ยเหยา?! วันนี้ต่อให้เสวี่ยเหยาจะปกป้อง แกก็ต้องทิ้งขาไว้ที่นี่ข้างหนึ่ง!”
จ้าวเทียนอวี่บ้าคลั่งจนก้าวเท้าเข้ามาเตรียมฟันกระบี่ใส่หลีเฮงอย่างไม่คิดชีวิต
หลีเฮงเหงื่อตกกะทันหัน แรงกดดันของ Rank A นั้นรุนแรงเกินไป แต่เขามีวิชาติดตัวอยู่แล้ว! หลีเฮงรีบหลบวับเข้าไปซ่อนอยู่ข้างหลังแผ่นหลังระหงของหลินเสวี่ยเหยาทันที สองมือหนาเกาะเกี่ยวกอดกระชับเอวคอดของเธอแน่นดุจลูกลิงเกาะแม่
“ที่รัก! ช่วยด้วยจ้า! ไอ้บ้าโรคจิตคลั่งรักนี่มันบุกมารุกรานเราสองคนอีกแล้ว!” หลีเฮงะโร้องฟ้องลั่นห้องอย่างหน้าหนา
หลินเสวี่ยเหยาตัวสั่นสะท้านกับััโอบกอดที่เอว แต่สิ่งที่ทำให้เธอโกรธยิ่งกว่าคือการคุกคามของจ้าวเทียนอวี่ ความรู้สึกหวงแหนในตัวหลีเฮงซึ่งเป็ ‘คนสำคัญในการรักษา’ พลันปะทุขึ้นในอกอย่างรุนแรง
“จ้าวเทียนอวี่! บังอาจนัก!”
หลินเสวี่ยเหยาตวาดก้อง ฝ่ามือเรียวสวยฟาดออกไป ปลดปล่อยพายุหิมะน้ำแข็งจัดเข้าใส่จ้าวเทียนอวี่ทันที พลังน้ำแข็งที่บัดนี้ไหลเวียนเสถียรและทรงพลังขึ้นกว่าเดิมเกือบสองเท่าแช่แข็งอากาศรอบข้างจนกลายเป็น้ำแข็งเกาะกุมดาบสายฟ้าของจ้าวเทียนอวี่ในพริบตา
“หลีเฮงเป็คนของข้า! ใครกล้าแตะต้องเขาแม้แต่ปลายเล็บ... ข้าจะแช่แข็งมันให้กลายเป็ประติมากรรมน้ำแข็งตั้งโชว์ไว้หน้าสถาบันยุทธ์ซะ! ออกไป!!”
คำประกาศอันเกรี้ยวกราดนั้นทำให้จ้าวเทียนอวี่ชะงักงัน ใบหน้าขาวซีดด้วยความอับอายระคนใ “เสวี่ยเหยา... เ้า... เ้าประกาศปกป้องมันอย่างเปิดเผยงั้นเรอะ?!”
หลินเสวี่ยเหยาไม่ได้ตอบคำถาม แต่ดวงตาที่เปล่งประกายจิตสังหารปราณเหมันต์หนาแน่น บังคับให้จ้าวเทียนอวี่ต้องกบดานสะบัดหน้าหนีรีบก้าวเท้าถอยออกจากเรือนกระจกไปพร้อมรอยแค้นแสนสาหัส
หน้าต่างระบบเด้งเตือนตรงหน้าหลีเฮงฉับพลัน
> [ภารกิจรับมือความหึง (Jealousy Quest) เคลียร์สำเร็จเรียบร้อย!]
> [เงื่อนไข: ทำตัวเป็ขยะเกาะภรรยา เพื่อยั่วโทสะศัตรูให้หึงหวงถึงขีดสุด สำเร็จสมบูรณ์!]
> [รางวัลระบบ: เปิดใช้งานระบบร้านค้า / ได้รับแต้มแมงดา +500 แต้ม]
>
> [ตรวจพบความเปลี่ยนแปลงความรู้สึกเป้าหมาย: หลินเสวี่ยเหยา (ระดับ SSS)]
> [ค่าความหึงหวง (Possessiveness) เพิ่มขึ้น: +5 แต้ม (รวมปัจจุบัน: 5 แต้ม)]
> [แต้มแมงดาสะสมรวมปัจจุบัน: 1,630 แต้ม]
> [คำแนะนำระบบ: ยอดเยี่ยมมากโฮสต์! ความหึงหวงของนางเริ่มทำงานแล้ว ปากบอกเป็เพียงการรักษาแต่ร่างกายและคำพูดปกป้องออกนอกหน้าขนาดนี้ การเป็แมงดาของท่านใกล้จะสมบูรณ์แบบแล้ว!]
หลีเฮงยิ้มกริ่มอย่างมีความสุข ก่อนจะหันไปสบตากับหลินเสวี่ยเหยาที่บัดนี้ยืนหน้าแดงก่ำ หายใจหอบสะท้านหันมาจ้องมองคาดโทษเขาคาเอว
“เอ่อ... ที่รักจ๊ะ ปล่อยข้าได้หรือยังจ๊ะ?” หลีเฮงเอ่ยกระเซ้ากวนประสาท
“เ้า... เ้าขยะหน้าด้านหนา!” หลินเสวี่ยเหยาเอ่ยเสียงสั่นระริกสะบัดหน้าหนีเพื่อบดบังความเขินอายที่พุ่งทะยานจนกู้ไม่กลับแล้วในเวลานี้
6K
