ระบบฝึกเทพ god training system

ทันใดนั้นร่างกายก็ขยับไปตามความคิดอย่างรวดเร็ว พลังจิตวิญญาณพลันปรากฏเงาดาบขึ้นมารอบตัว อีกทั้งรอบๆเงาดาบตอนนี้นั้นมีเกลียวคลื่นที่ผสานไปด้วยแก่นแท้ธาตุน้ำห่อหุ้มไปทั่ว

"ข้าไม่เชื่อว่าหรอกว่าความสามารถของเจ้า จะสู้ตัวข้าที่ได้ทำความเข้าใจแก่นแท้ธาตุน้ำถึงขั้นสูงสุดได้แล้ว!"

เงาดาบที่ผสานไปด้วยแก่นแท้ธาตุน้ำถูกฟันออกไปทันที ภายใต้ผืนน้ำสีฟ้าครามพลันปรากฏแสงสว่างเจิดจ้าทำให้ทะเลสาบแห่งนี้เกิดความปั่นป่วนไปทั่ว และเงาดาบอันน่ากลัวก็ระเบิดพลังเข้าโจมตีกิ้งก่าบินตัวนั้นที่ใต้ทะเลสาบอย่างรุนแรง

ตู้ม!

คลื่นน้ำระเบิดซัดกระจายไปทุกหนทุกแห่งราวกับว่าทะเลสาบเกิดพายุเฮอริเคน ส่วนเงาดาบก็พุ่งเข้ากระแทกกิ้งก่าบินตัวนั้นอย่างแรง

โฮ้กก!

เสียงกรีดร้องดังขึ้นมาจากก้นทะเลสาบ ก่อนจะตามมาด้วยแรงระเบิดอันทรงพลังทำให้ร่างกายของกิ้งก่าบินตัวนั้นชุ่มไปด้วยเลือดที่ไหลทะลักออกมาผสมกับน้ำในทะเลสาบ อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่ากิ้งก่าบินตัวนั้นจะกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดสักเพียงใดก็ตาม แต่มันก็ไม่กล้าโผล่หัวออกมาให้เห็น กลับหันหลังหลบหนีดำดิ่งลึกลงไปใต้ทะเลสาบอย่างสุดชีวิต

"หึ!"

เทียนฉินหัวเราะเยาะอยู่ในใจ ตอนนี้เขารู้แล้วว่าการทำความเข้าใจแก่นแท้ธาตุต่างๆนั้น สามารถเพิ่มพูนความสามารถให้กับตนเองได้อย่างไม่มีขีดจำกัด อีกทั้งเขายังมีความเข้าใจในพลังอันยิ่งใหญ่ของจิตวิญญาณแล้ว จึงทำให้เทียนฉินมีความมั่นใจเป็นอย่างมากว่าจะจัดการกิ้งก่าบินตัวนี้ได้อย่างแน่นอน และเมื่อเขาไล่ตามลงมาจนเห็นตัวมัน มือขวาก็ยกขึ้นก่อนวาดดาบออกไปทันที

ตู้ม!

น้ำในทะเลสาบระเบิดขึ้นอีกครั้งจนทำให้ดินโคลนจำนวนมากลอยขึ้นมาจากก้นทะเลสาบ เสียงกรีดร้องของสัตว์ประหลาดยังคงดังอย่างต่อเนื่อง และเลือดก็ไหลลงไปผสมกับน้ำทะเลสาบ ส่งกลิ่นเหม็นคาวฟุ้งกระจายเต็มไปหมด

"ในที่สุดก็ถึงเวลาที่จะต้องยุติการต่อสู้ครั้งนี้แล้ว!" 

เทียนฉินยิ้มอยู่ในใจ ก่อนจะปรากฏเงาดาบเล่มใหญ่ขึ้นมาที่ด้านหลังของกิ้งก่าตัวนั้น กิ้งก่าบินสัมผัสได้ถึงอันตรายก็พยายามจะหลีกเลี่ยง แต่มันก็สายเกินไปแล้ว เงาดาบเล่มใหญ่เฉือนเข้าที่กลางหลังมันอย่างรวดเร็ว จนมันกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่ร่างของมันจะถูกผ่าออกเป็นสองส่วนและร่วงหล่นลงไปในทะเลสาบทันที

"เฮ้อ!"

หลังจากสังหารกิ้งก่าบินตัวนี้ได้แล้ว เทียนฉินก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก การต่อสู้กับสัตว์อสูรครั้งนี้นั้นยากมากกว่าสัตว์อสูรตัวอื่นๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเขามีความสามารถที่หลากหลายจึงสามารถต่อสู้ได้ เขาก็ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะใช้วิธีการแบบไหนที่จะมาต่อการกับสัตว์อสูรพวกนี้ได้ ยิ่งถ้าเป็นคนอื่นมันคงจะพ่ายแพ้ไปนานแล้ว

เพียงไม่นานซากกิ้งก่าบินที่ถูกผ่าออกเป็นสองส่วน ก็เริ่มเปล่งแสงออกมาเทียนฉินไม่รอช้ารีบพุ่งเข้าไปดูดซับพลังปราณที่ยังหลงเหลืออยู่อย่างไม่ลังเล แต่ทันใดนั้นเขากลับว่าร่างกายของกิ้งก่าบินที่กำลังสลายไป พลันปรากฏหินสีมรกตร่วงลงมาให้เห็น และเป็นจังหวะเดียวกันเทียนฉินก็ใช่ท่าร่างพริ้วตัวออกไปคว้ามาทันที

"ไม่เสียแรงที่ข้าทุ่มเทไปมากกับกิ้งก่าบินตัวนี้!"

เทียนฉินพึมพำอย่างดีใจพร้อมกับรอยยิ้มที่ผุดขึ้นมุมปาก เพราะหินสีมรกตที่อยู่ในมือของเขานั้นแฝงไปด้วยแก่นแท้ธาตุพิษ ด้วยมันเป็นแก่นแท้ธาตุพิเศษที่หายากกว่าแก่นแท้ทั่วไป อีกทั้งตอนนี้เขาได้มีความเข้าใจในธาตุพิษถึงขั้นกลางแล้ว 

เขาเชื่อว่าหากได้ซึมซับแก่นแท้ที่อยู่ในหินสีมรกตนี้เข้าไป โอกาสที่จะบรรลุความเข้าใจแก่นแท้ธาตุพิษไปถึงขั้นสูงก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ คงเป็นเหมือนกับที่คนอื่นเคยว่าไว้ ว่ายิ่งพบเจออันตรายมากเท่าไร โอกาสที่จะได้รับสิ่งมีค่าตอบแทนมาก็สูงขึ้นตาม 

แต่ทว่าตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่เทียนฉินจะมัวมาสนใจเพิ่มพลังอยู่ เมื่อบันไดสีครามทอดยาวลงมาเขาจึงก้าวเดินขึ้นไปอย่างไม่ลังเล ทันทีที่ขึ้นมาถึงชั้นที่ห้า เขามองเห็นภูเขาลูกใหญ่ตั้งอยู่ด้านหน้า มีโขดหินและต้นไม้สูงตระหง่านแผ่กิ่งก้านและมีใบไม้ขนาดใหญ่ปกคลุมพื้นที่กว้างใหญ่ จนทำให้รอบๆภูเขามืดมนอย่างมาก แต่ด้วยสายตาของเขาสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรเลย

หลังจากแผ่กระแสจิตเข้าไปตรวจสอบด้านบนภูเขา ก็พบว่ามีสัตว์อสูรอยู่ทั้งหมดสิบตัว บนหัวของสัตว์อสูรแต่ละตัวล้วนมีเขาขึ้นมาอยู่หนึ่งเขา ผิวหนังของพวกมันเหี่ยวย่นและมีสีน้ำตาลซีดจางๆซึ่งดูแปลกประหลาดมาก และเมื่อพวกมันสัมผัสได้ถึงตัวตนของเขา สัตว์อสูรทั้งสิบตัวก็ลุกขึ้นยืนสี่ขาอย่างรวดเร็ว สายตาของพวกมันจ้องมองมาที่เทียนฉิน พร้อมกับส่งเสียงร้องคำรามดังลั่นจนสั่นสะเทือนไปทั่วภูเขา

"คราวนี้เจอสัตว์อสูรระดับก่อกำเนิดขั้นกลางทั้งฝูงเลยหรอนี่!"เทียนฉินอุทานออกมาอย่างช่วยไม่ได้ที่ได้เห็นกลุ่มสัตว์อสูรพวกนั้น

แต่ถึงแม้จะมีสัตว์อสูรสิบตัวอยู่ด้วยกัน ทว่าเทียนฉินก็ไม่ได้รู้สึกกลัวเท่าใดนัก ถึงแม้ว่าเขาจะไม่สามารถจัดการพวกมันได้ทั้งหมดในทีเดียว แต่เขาก็มีวิธีที่จัดการพวกมันทีละตัวได้อยู่แล้ว

"ฆ่า!"

เทียนฉินพุ่งทะยานขึ้นไปบนภูเขาอย่างไม่เกรงกลัว แววตาทั้งสองเต็มเปี่ยมไปด้วยเจตนาฆ่าอย่างแรงกล้า ดาบเขี้ยวพยัคฆ์ถูกยกขึ้นก่อนจะระเบิดพลังออกมาทันที แสงระยิบระยับนำพาพลังหลายสายแปรเปลี่ยนเป็นมังกรสี่ตัว พุ่งเข้าหาฝูงสัตว์อสูรพวกนั้นอย่างรวดเร็ว

กลุ่มของสัตว์อสูรเห็นเทียนฉินโจมตีเข้ามา ก็กระโจนเข้าใส่พร้อมกับก้มหัวกระแทกกับกลุ่มมังกรอย่างดุเดือดจนแผ่นดินสั่นสะเทือน เศษฝุ่นฟุ้งกระจายจนเต็มไปด้วยควัน และเนินดินเล็กๆก็พังทลายลงหลายแห่ง

โฮ้กก!

สัตว์อสูรร้องคำรามด้วยใจฮึกเหิมเมื่อเห็นว่ามังกรทั้งสี่ตัวแตกกระจายไป ก่อนที่พวกมันจะใช้กีบเท้าทั้งสามกีบตะกุยดิน พร้อมกับกระโจนเข้าใส่เขาอย่างรวดเร็ว จนพื้นดินแข็งกระด้างที่พวกมันยืนอยู่แตกออกเป็นเสี่ยงๆจนเกิดร่องลึกลงไป

"ตู้ม!"

เทียนฉินพลิ้วตัวหลบหนีอย่างรวดเร็ว แต่ทว่ากลับมีสัตว์อสูรตัวหนึ่งที่โผล่มาอีกด้าน ใช้เขาของมันเข้าโจมตีใส่หลังเขาเต็มแรง จนร่างลอยละลิ่วเข้ากระแทกกับต้นไม้ต้นหนึ่งทันที

"อั้ก!"

เทียนฉินอดไม่ได้ที่จะพ่นเลือดออกมาเต็มคำ แม้ว่าร่างกายของเขาจะแข็งแรงมาก อีกทั้งยังมีเกราะเพชรเกล็ดมังกรห่อหุ้มอยู่ก็ตาม แต่เขาก็ยังรู้สึกราวกับว่าท้องใส้ปั่นป่วน จนทำให้อาเจียนออกมาเป็นเลือดครั้งแล้วครั้งเล่า นี่เป็นความประมาทของเขาเองที่ชะล่าใจ จนทำให้ได้รับบาดเจ็บขนาดนี้ 

เทียนฉินลุกขึ้นเช็ดเลือดที่หลงเหลือจากมุมปากของเขา และรีบพริ้วตัวออกจากต้นไม้ทันที ตอนนี้ภายในใจของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เขาโมโหมากเพราะนี่เป็นอีกครั้งที่ได้รับบาดเจ็บจากความประมาทเลินเล่อของตัวเอง

"ตายไปซะ!"

เพลิงทั้งสามสายพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า เปล่งแสงเจิดจ้าก่อนจะรวมเป็นมังกรยักษ์สามสีพุ่งเข้าหาสัตว์อสูรด้วยความเร็วสูง

ตู้ม!

มังกรสามสีพุ่งเข้าทะลุทะลวงฝูงของสัตว์ร้ายโดยตรง ก่อนจะระเบิดออกมาเป็นกลุ่มเพลิงทั้งร้อนและเย็น จนมีสัตว์อสูรบางตัวส่งเสียงร้องออกมาอย่างเจ็บปวด แล้วร่วงตกลงสู่พื้นจนเสียงดังสนั่นไปทั่ว

เทียนฉินไม่สนใจตัวที่ร่วงหล่นลงไป รีบก็พุ่งเข้าใส่สัตว์อสูรที่เหลือ พร้อมกับดาบเงาหลายพันชิ้นที่อยู่รอบตัว และพลังจิตวิญญาณของเทียนฉินตอนนี้ก็ระเบิดออกมาอย่างสมบูรณ์ ควบคุมดาบเงาฟาดฟันเข้าหากลุ่มสัตว์อสูรอย่างต่อเนื่อง สัตว์อสูรตัวหนึ่งถูกดาบเงาเข้ากระแทกจนร่างของมันพุ่งชนกันภูเขา ร่างแตกกระจายกลายเป็นเศษเนื้อและเลือดเกลื่อนพื้น

ส่วนสัตว์อสูรตัวที่เหลือถูกคมดาบเงาเข้าซัดใส่ จนร่างกายของพวกมันบางส่วนก็ถูกตัดขาดจนไม่อาจจะลุกขึ้นมาได้อีก

"วันนี้พวกเจ้าต้องตายทั้งหมด!" ดวงตาของเทียนฉินแดงก่ำและดาบเขี้ยวพยัคฆ์ถูกยกขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะวาดเข้าใส่สัตว์อสูรที่เหลืออยู่ตัวสุดท้าย

ตู้ม!

สัตว์อสูรใช้เขาของมันกระแทกกับคลื่นดาบอย่างไม่เกรงกลัว แต่ทว่าเทียนฉินไม่หวังอยู่แล้วว่ามันจะถูกสังหารได้ในดาบเดียว จึงรีบใช้ท่าร่างพริ้วตัวมาอีกด้านก่อนจะระเบิดพลังจิตวิญญาณออกมาเต็มที่ ทันใดนั้นดาบเล่มเขื่องก็พวยพุ่งทะยานเข้าทิ่มแทงเสียบทะลุกลางลำคอมันอย่างรวดเร็ว

เทียนฉินพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหอบ และแววตาที่แดงก่ำก็ค่อยๆจางลงจนกลายเป็นปกติ การใช้พลังจิตวิญญาณนั้นถึงแม้มันจะทรงพลังมากก็ตาม แต่ก็สิ้นเปลืองพลังจิตวิญญาณไปมากเช่นกัน อีกทั้งเคล็ดวิชาแก่นแท้เบญจธาตุก็ไม่ได้ฟื้นฟูพลังจิตวิญญาณได้รวดเร็วเหมือนกับพลังปราณอีกด้วย

"การต่อสู้กับสัตว์อสูรครั้งนี้

สิ้นเปลืองพลังไปมากจริงๆ!" เทียนยี่พึมพำพร้อมกับส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้

จบตอนที่ 146