19.00
เวลาผ่านเลยไปจนถึงเวลาพบค่ำภายในห้องบรรยากาศเย็นจากแอร์ทำให้หนาวจัดแต่ฉันก็ยังพอมีผ้าห่มคลุมกายให้คลายหนาวแต่ก็ไม่รู้ทำไมตรง่หน้าท้องของฉันมันถึงเหมือนมีอะไรที่หนักๆทับอยู่ตรง่ขาของฉันก็ด้วยฉันจึงลืมตาขึ้น
“เห้ยย อะไรกันเนี้ยพี่ ตื่นๆ”ฉันใมากตื่นมาก็เห็นอิตาพี่วินนอนกอดรัดฉันอยู่
“อืมม อะไรคนจะนอน”แล้วพี่เขาก็กอดร่างฉันแน่นเข้าไปอีกจนฉันจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว
“ปล่อยนะ หายใจไม่ออกแล้วเนี้ย” เขากอดฉันมากเหมือนจะแกล้งกัน
ก๊อกๆ เสียงประตูดังขึ้นแล้วก็มีคนเปิดเข้ามา
“เห้ยไอ้สัสวิน มึงทำไรน้องเขาว่ะนั่นตื่นได้แล้ว”เป็พี่เวหาที่เป็คนเปิดประตูเข้ามาแล้วเขาก็ทำสีหน้าใแค่เพียงแปบเดียวจากนั้นก็เดินตรงมาเขย่าตัวเพื่อนสนิทของเขาให้ตื่นเพื่อที่จะได้ออกไปดื่มกันที่หน้าบ้าน
“เออกูตื่นแล้ว”คนที่นอนกอดฉันอยู่พ่นเสียงหายใจออกมาดังลั่นเพราะถูกเพื่อนสนิทของเขาเองเข้ามาขัดจังหวะแล้วเขาก็คลายกอดฉันลงแล้วลุกขึ้นจากเตียงนอน
“มึงออกไปก่อน เดี๋ยวตามไป” พี่วินคนเ้าเล่ห์ออกปากไล่เพื่อนสนิทของเขาให้ออกไปจากห้องนอนก่อน
“อะไรคะ” เมื่อถูกสายตาที่มองมาทำให้ฉันพูดถามออกไป
“ไปอาบน้ำผ้าเช็ดตัวและเสื้อผ้าที่จะใช้เปลี่ยนอยู่ในห้องน้ำแล้ว” พี่วินพูดเสร็จเขาก็เดินออกตามเพื่อนของเขาไปเมื่อเขาเดินออกไปแล้วฉันจึงเดินเข้าห้องน้ำทันที
หลังจากอาบน้ำเสร็จฉันเดินออกมาจากห้องน้ำพวกเสื้อผ้าพวกนี้ดูแล้วน่าจะเป็ของพี่วินนั่นแหละ เพราะทั้งเสื้อยืดแล้วกางเกงขายาวตัวมันใหญ่มากพอเป่าผมเสร็จฉันก็เดินออกไปด้านนอกหน้าบ้านที่มีพวกรุ่นพี่กำลังจัดอาหารกันอยู่แลดูน่าสนุกมีแต่ของน่ากิน มีทั้งบาร์บีคิว หมูกระทะ ยำทะเลรวมมิตร แล้วที่ขาดไม่ได้คือมีพวกเครื่องดื่มมึนเมาอยู่หลายขวดเลย
“น้องพราวมานั่งนี่มาอยากกินอะไรบอกไอ้วินมันเลยนะ”เป็เสียงของพี่เวหาที่เรียกให้ฉันมานั่งตรงมุมโต๊ะอาหารที่พวกเขานั่งกันอยู่เมื่อฉันมานั่งแล้วก็เจอเข้ากับสายตาที่มองมาของพี่วินทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆพรางคิดถึงเื่ที่ตอนตืนมาแล้วฉันอยู่ในอ้อมกอดของพี่เขา
“โอเคค่ะพี่” ฉันยิ้มแล้วบอกตอบกลับพี่เวหา
บรรยากาศตอนค่ำคืนของวันนี้สนุกสนานครื้นเครงพี่สายฟ้าเปิดเพลงจังหวะสนุกสนาน บ้านพูลวิลล่าแห่งนี้มีทั้งห้องคาราโอเกะ โต๊ะสนุ๊กเกอร์ในสระว่ายน้ำก็มีห่วงยางม้าโพนี่ขนาดใหญ่น่าลงไปเล่นแต่ก็นะฉันมันเป็พวกไม่ชอบอะไรแบบนี้ ฉันอยากจะเข้าห้องไปนอนดูซีรี่ย์เกาหลีมากกว่า
“น้องลองกินเครื่องดื่มกับพวกพี่ไหมดูเราดูเบื่อๆ” พี่ออสตินพูดขึ้น
“ไม่ดีกว่าค่ะ หนูไม่เคยดื่ม” เพราะฉันไม่เคยดื่มพวกเครื่องดื่มแอลกอฮออล์ ของมึนเมาเลยฉันเลยตอบพวกรุ่นพี่ไปตามความเป็จริง
“ไม่เอาน่าลองหน่อย เอาน้ำพั้นซ์แก้วนี้ก็ได้ลองดูสักแก้ว” พี่ออสตินยังคงอยากให้ฉันได้ลองลิ้มลองพวกเครื่องดื่มพวกนี้ดูสักครั้ง
“ใจคนเราไม่กล้าอ่ะเนอะ กลัวก็บอก”พี่วินพูดพร้อมหันมองมาที่ฉัน
“เห๊อะ เอามาเลยค่ะ”ว่าแล้วฉันก็หยิบแก้วน้ำพั้นซ์สีหวานสดใสขึ้นมายกดื่มจดหมดแก้ว หมั่นไส้คนบางคนน้ำผลไม้แค่นี้เองกระจอกมาก หื้มม แต่พอได้ลองชิมแล้วรสชาติของมันอร่อยมากอยากจะขออีกหลายๆแก้วเลย
“หื้มม อร่อยมากค่ะพี่ หนูขออีกแก้วได้ไหมคะ” เป็ครั้งแรกที่ฉันติดใจรสชาติของมัน
“จัดไปครับ” พี่ออสตินเสริฟเครื่องดื่มสีหวานสุดอร่อยมาให้ฉันอีกแก้วส่วนอิตาพี่วินนั่งมองฉันอยู่ตลอดทุกการกระทำของฉันอยู่ในสายตาของพี่เขา
ผ่านไปสักพัก
ฉันกินน้ำพั้นซ์สีหวานสดใสเข้าไปอยู่หลายแก้วรสชาติของมันอร่อย ฉันไม่เคยดื่มของพวกนี้ก็เลยติดใจมาก ตอนนี้ไม่รู้ทำไมมันเริ่มมีอาการเวียนหัวมึนๆตาพร่ามัว เริ่มประคองสติของตัวเองไม่ได้แล้วไหนบอกว่ามันคือน้ำผลไม้ไงทำไมมันเหมือนกับว่าฉันจะมีอาการเมาได้ล่ะ
“พี่คะ ทำไมหนูถึงได้รู้สึกเมาได้ล่ะ” ฉันรู้สึกหนักหัวเป็อย่างมาก พูดถามออกไปแบบไม่ค่อยได้สติสักเท่าไหร่นัก
“อ๋ออันนี้น้ำผลไม้ผสมเหล้าด้วยน่ะ” เป็เสียงพี่ออสตินพูดตอบกลับฉันมา
“เมาแล้วก็เข้าไปนอน” เป็เสียงของพี่วินที่พูดขึ้นมาพร้อมกับขยับเก้าอี้ลุกขึ้นเข้ามาจับแขนของฉันให้ลุกเดินเพื่อที่จะพาฉันเข้าห้องไปนอน
“หื้ออ ปล่อยหนู คนใจร้าย” ในตอนนี้ฉันที่ไม่ได้สติก็เริ่มพูดอะไรในใจออกมา
“....” พวกรุ่นพี่ทั้งสี่คนก็ต่างคนต่างเงียบไม่ได้พูดอะไรตอบกลับ
“พี่เลิกวุ่นวายกับหนูได้ไหม พี่รู้อะไรไหมว่าตอนนั้นหนูเสียใจแค่ไหน”
“ไป เข้าไปคุยในห้อง”พอพี่วินพูดจบ เขาก็เข้ามาอุ้มฉันทันที
“อึก ปล่อยนะ ปล่อยหนูลงเดี๋ยวนี้” ฉันโอบคล้องคอพี่วินทันที่เขาอุ้มฉันขึ้นเพราะกลัวว่าเขาจะทำฉันตก
“อย่าทำอะไรน้องนะมึง ไอ้วินไอ้สัสน้องยิ่งเมาๆอยู่” เสียงพี่สายฟ้าะโตามหลังมา
ภายในห้อง
“ปล่อยหนูก่อน หนูจะอัว..อ้วก” ไม่พูดเปล่า ฉันก็แหวะอ้วกออกมาทันที เปื้อนเสื้อผ้าบนตัวของฉันไปหมดเลยพี่วินที่ยังคงยืนอุ้มฉันอยู่ก็ก็ถอนหายใจออกมาแล้วเขาก็พาฉันเข้าไปในห้องน้ำทันที
ธาวิน PART
ผมพาเด็กดื้อเข้ามาในห้องน้ำเพื่อที่จะล้างคราบอ้วกของเธอมันเลอะเทอะไปหมดทั้งเสื้อและกางเกงขายาวของเธอ ผมต้องถอดเสื้อผ้าของเธอ พรางคิดในใจว่าขอโทษละกันแต่ถ้าไม่ใช่ผมแล้วจะให้ใครทำความสะอาดให้ก็ในเมื่อที่นี่มันมีแต่ผู้ชายทั้งนั้นเลยแต่ถ้าจะให้คนอื่นทำสู้ผมเป็คนลงมือทำเองดีกว่า
ผมวางเธอลงยังพื้นของห้องน้ำ แน่นอนว่ายัยเด็กดื้อนอนหลับไม่ได้สติไปแล้วสร้างเื่ไว้ให้ผมแล้วตัวเองดันชิงหลับซะงั้น ผมลงมือถอดเสื้อผ้าข้างนอกของเธอออกแล้วพาเธอไปอาบน้ำ เปิดฝักบัว คงเป็เพราะน้ำเย็นเธอเลยเริ่มรู้สึกตัวขึ้นมา
“นะ..หนาว” เธอพูดออกมาเสียงเบาปรือตาขึ้นมาเล็กน้อยและเข้ามาโอบกอดผม ในตอนนี้ทั้งตัวของเธอเหลือเพียงแค่เสื้อในและกางเกงในเท่านั้น
“อย่ายั่วกันให้มาก” ผมพูดออกมาพร้อมอาการหายใจแรงขึ้นพยายามระงับสติอารมณ์ของตัวเองไม่ให้อารมณ์พลุกพล่าน แล้วยิ่งเธอมีอาการหนาวสั่นสะท้านขยับตัวเข้ามาแนบชิดบดเบียนร่างกายเธอกับผมขนาดนี้ ผมไม่อยากจะทนเลยจริงๆให้ตาย
774
