สวี่หยุนก้าวเดินผ่านรอยแยกมิติมาโผล่ที่ตรอกแคบๆอีกครั้ง..สวี่หยุนหยิบเอามีดไม้ออกมาก่อนจะแสยะยิ้มออกมาด้วยความโหดเหี้ยมอย่างยิ่ง..หลังจากผ่านไปสักพักสวี่หยุนก็เดินออกมาจากตรอกแคบๆตรงไปยังทางเดินของเมืองเซี่ยหลงที่เต็มไปด้วยผู้คนและร้านค้ามากมายที่กำลังพยายามแข่งกันตะโกนเพื่อเรียกร้องความสนใจของผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมา..
สวี่หยุนเดินดูร้านค้าพวกนั้นเหมือนกับคนธรรมดาที่มาเดินหาซื้อของทั่วๆไป..สวี่หยุนเดินดูร้านค้าพร้อมกับซื้อวัตถุดิบทำอาหารบางอย่างไปด้วย..จนในที่สุดสวี่หยุนก็มาสะดุดกับร้านร้านหนึ่งที่ขายเครื่องประดับของสตรี...
"ท่านป้า..สร้อยคอเส้นนี้เท่าไหร่หรือ?" สวี่หยุนกล่าวถามออกมาด้วยรอยยิ้มไร้เดียงสาก่อนจะชี้ไปที่สร้อยเส้นหนึ่งที่มีความประณีตเป็นอย่างยิ่ง..ตัวสร้อยทำจากเงินส่องประกายวิบวับ..ตรงกลางมีจี้เล็กๆและมีช่องใส่อัญมณีทรงกลมบางอย่างอยู่กึ่งกลาง..
"เฮ้อ..ที่จริงแล้วสร้อยเส้นนี้เคยมีราคาแพงเป็นอย่างยิ่งเพราะอัญมณีที่อยู่กึ่งกลางของมัน..ตอนนี้อัญมณีนั่นได้หายไปแล้ว..ข้าจะคิดราคามันแค่หินลมปราณระดับตํ่า 5 ก้อน..เจ้าหนูคิดว่าอย่างไร? แพงไปหรือไม่?" เจ้าของร้านถอนหายใจด้วยความรู้สึกผิดหวังก่อนจะกล่าวออกมา..
"ข้าว่ามันราคาถูกเป็นอย่างยิ่ง.." สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มก่อนจะยื่นหินลมปราณระดับตํ่า 5 ก้อนให้กับเจ้าของร้าน..สวี่หยุนหยิบเอาสร้อยคอขึ้นมาและเก็บมันเข้าไปในผลึกลมปราณธาตุอย่างรวดเร็วก่อนจะเดินจากร้านนั้นไป..สวี่หยุนเดินดูร้านค้าต่างๆอีกประมาณ 1 เค่อจู่ๆก็มีสตรีนางหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา..
"ไม่ทราบว่าท่านช่วยพาข้าไปยังร้านรับแลกแกนอสูรได้หรือไม่? ข้าพึ่งมาถึงเมืองนี้ครั้งแรก.." สตรีนางนั้นค่อนข้างงดงามเป็นอย่างยิ่ง..นางเดินมากล่าวกับสวี่หยุนพร้อมกับรอยยิ้มอ่อนแหวนทำให้ผู้ฝึกตนรอบมองสวี่หยุนด้วยสายตาริษยาในทันที..
"อืม..ข้าว่างอยู่แล้วเชิญท่านตามข้ามาเถอะ" สวี่หยุนกล่าวตอบพร้อมรอยยิ้มไร้เดียงสาก่อนจะเดินนำหน้าสตรีนางนั้นไป..สตรีนางนั้นไม่ได้กล่าวอะไรออกมาเพิ่มเติม..สตรีนางนั้นแค่ยิ้มอย่างเดียวเท่านั้นก่อนจะเดินตามสวี่หยุนไป..สวี่หยุนเดินนําหน้าสตรีนางนั้นโดยที่ไม่กล่าวอะไรออกมาเลยเช่นกันก่อนที่เขาจะพาสตรีนางนั้นเดินไปทางตรงข้ามกับร้านรับแลกแกนอสูร..
"ท่านตามข้ามาเถอะ..ตรงนี้เป็นทางลัดช่วยลดเวลาในการเดินทางได้เยอะเป็นอย่างยิ่ง" สวี่หยุนหันมากล่าวกับสตรีนางนั้นด้วยรอยยิ้มไร้เดียงสา..สตรีนางนั้นไม่ได้กล่าวอะไรออกมาเพียงแค่ผงกหัวเล็กน้อยก่อนจะเดินตามสวี่หยุนเข้าไปในตรอกแคบๆที่สวี่หยุนออกมาในครั้งแรก..เดินได้เพียงครึ่งทางของตรอกสตรีนางนั้นก็กล่าวขึ้นมา..
"เอ่อ..ข้าว่านี่ไม่ใช่ทางไปร้านรับแลกแกนอสูร.." สตรีนางนั้นกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มแห้ง
"ไอหยา? แล้วท่านรู้ได้อย่างไร?" สวี่หยุนหมุนตัวกลับมามองสตรีนางนั้นพร้อมรอยยิ้มไร้เดียงสาเช่นเดิม
"ขะ..ข้าก็แค่คิดว่า.." สตรีนางนั้นตกตะลึงไปในทันทีที่ได้ยินคำถามของสวี่หยุนและพยายามจะกล่าวแก้ตัวออกมา..
"ท่านไม่จำเป็นต้องแสดงต่อแล้วล่ะ..เมื่อไหร่จะเข้ามาโจมตีข้าสักที? นี่ก็นานมากแล้วนะ" สวี่หยุนกล่าวออกมาพร้อมกับสีหน้าสงบนิ่งที่ประดับไว้ด้วยรอยยิ้มเล็กๆที่ดูแล้วเหมือนกับผู้ดีจากตระกูลใหญ่เป็นอย่างยิ่ง..
"..เจ้ารู้ตัวตอนไหน..?" จู่ๆสตรีก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นโหดเหี้ยมในทันทีที่กล่าวออกมา..
"อืม..? หากเจ้าพึ่งมาที่เมืองนี้ครั้งแรกทำไมถึงเลือกที่จะให้ข้าพาเจ้าไปที่ร้านรับแลกแกนอสูร? ทำไมเจ้าถึงไม่ถามว่าร้านรับแลกแกนอสูรมันไปทางไหนแทนล่ะ? โอ้..แล้วมีอีกเรื่องหนึ่ง..เจ้าซ่อนมีดได้ห่วยมากๆเลยล่ะ" สวี่หยุนกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มไร้เดียงสาเช่นเดิม..สตรีนางนั้นตกตะลึงไปในทันทีที่สวี่หยุนกล่าวว่าตนเองได้ซ่อนมีดไว้..นางได้ซ่อนมีดไว้จริงๆใต้แขนเสื้อของนางแต่มันถูกเสื้อแขนยาวปกปิดไว้อย่างแนบเนียนแทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะมองเห็นจากภายนอก..
"..เจ้ารู้เรื่องมีดได้อย่างไร..?" สตรีนางนั้นกล่าวออกมาก่อนจะหยิบมีดออกมาจากแขนเสื้อราวกับว่าพร้อมจะเข้ามาสังหารสวี่หยุนได้ทุกเมื่อ...
"ข้าจำเป็นต้องบอกเจ้าด้วยหรือ? อืม..เห็นแก่เจ้าที่กำลังจะตกตายข้าจะบอกให้ฟังล่ะกัน..ข้าใช้ลมปราณธาตุวารีควบแน่นเป็นละอองนํ้าเล็กๆในอากาศและใช้มันครอบคลุมตัวเจ้าทั้งตัวทำให้ข้ารู้ว่าใต้แขนเสื้อของเจ้ามีอาวุธซ่อนอยู่.." สวี่หยุนกล่าวอธิบายออกมาโดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย..
"ฮึ!! ถึงจะกล่าวไร้สาระออกมาเจ้าก็ต้องตกตายเพราะโดนฆ่าสังหารแน่นอน..ข้าหวังว่าเจ้าจะหลบหนีจากข้าไปได้นะขั้น 5 ของรวบรวมลมปราณอันตํ่าต้อย" สตรีนางนั้นแค่นเสียงออกมาเพราะไม่เชื่อในคำพูดของสวี่หยุนก่อนจะเปิดเผยพื้นฐานการฝึกตนที่แท้จริงออกมา..ตอนแรกสตรีนางนี้มีพื้นฐานการฝึกตนอยู่เพียงขั้น 3 ของรวบรวมลมปราณเพียงเท่านั้นแต่ตอนนี้พื้นฐานการฝึกตนของสตรีนางนี้สูงถึงขั้น 7 ของรวบรวมลมปราณ...
"ไอหยา..เจ้าไม่ได้ยินข่าวของข้าบ้างเลยหรืออย่างไร? ข่าวนั่นกล่าวไว้ว่าข้าสังหารขั้น 7 ของรวบรวมลมปราณถึงสองคนด้วยตัวคนเดียวเชียวนะ..ตอนแรกข้าก็นึกว่าเจ้าจะมีพื้นฐานการฝึกตนอยู่ที่ขั้น 8 ของรวบรวมลมปราณซะอีก" สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยท่าทีสบายๆและยังคงมีรอยยิ้มไร้เดียงสาเช่นเคย..
"เฮอะ!! ขั้น 7 ของรวบรวมลมปราณพวกนั้นมันก็แค่ขยะหากเทียบกับพวกเราเหล่านักฆ่าเงาทมิฬ! การที่เจ้ากล้าพาข้ามายังสถานที่แห่งนี้ข้าจะถือว่าเจ้าใจกล้าหรือโง่เง่าดี?" สตรีนางนั้นกล่าวดูถูกสวี่หยุนออกมาก่อนจะแสยะยิ้มโหดเหี้ยมราวกับสวี่หยุนสามารถตกตายใต้มือนางเมื่อไหร่ก็ได้ทั้งนั้น..
"อืม..งั้นเอาเป็นใจกล้าล่ะกัน" สวี่หยุนกล่าวก่อนจะยิ้มกว้างออกมา..แต่คราวนี้รอยยิ้มนี้ไม่ใช่รอยยิ้มไร้เดียงสาเช่นเดิม..มันราวกับเป็นรอยยิ้มของยมทูตที่พร้อมจะพรากวิญญาณของผู้มีชีวิตไปสู่ยมโลก..สตรีนางนั้นร่างกายสั่นสะท้านเพราะรอยยิ้มที่เปลี่ยนไปของสวี่หยุนก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าจริงจังในทันที..
"..เจ้ามันก็แค่พวกหยิ่งยโสที่คิดว่าตัวเองสามารถต่อกรได้กับทุกอย่างที่ขวางหน้า..ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นเองว่าเจ้ามันก็แค่เด็กน้อย!" สตรีนางนั้นกล่าวออกมานํ้าเสียงดูถูกก่อนจะเริ่มเคลื่อนไหวในที่สุด..
"ย่างเก้าเงามรณะ!" สตรีนางนั้นตะโกนวรยุทธเคลื่อนไหวระดับทมิฬขั้นตํ่าออกมาก่อนที่ร่างกายของนางเหมือนจะกลายเป็นเงาพุ่งมาทางสวี่หยุนอย่างรวดเร็ว..
"โอ้..วรยุทธเคลื่อนไหวของเจ้าดูดีเป็นอย่างยิ่ง..น่าเสียดายที่ข้ามีเวลามาเล่นกับเจ้าไม่มากนัก.." สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยความสนใจในวรยุทธย่างก้าวเงามรณะของสตรีโดยที่ตนเองไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรเลยแม้แต่น้อย..สวี่หยุนยังคงยืนนิ่งมองสตรีนางนั้นพุ่งมาใกล้ยังตนเองด้วยรอยยิ้มเช่นเดิม..
"เงามีดตัดชีพ!! ตายไปซะเถอะ!!" สตรีนางนั้นตะโกนชื่อวรยุทธระดับทมิฬขั้นตํ่าออกมาก่อนที่มีดบนมือของสตรีนางนั้นจะกลายเป็นเงาใบมีดขนาดใหญ่โจมตีมาที่สวี่หยุน..สวี่หยุนยังคงยืนนิ่งพร้อมรอยยิ้มเช่นเดิม..
ฉึบ!!
ในขณะที่เงามีดของสตรีนางนั้นจะถึงลำคอของสวี่หยุนจู่ๆก็มีหยดนํ้าที่เต็มไปด้วยธาตุวารีภายในพุ่งมายังสตรีนางนั้นอย่างรวดเร็ว..เมื่อสตรีนางนั้นสัมผัสได้ถึงการคงอยู่ของหยดนํ้าก็สายเกินกว่าจะได้ทำอะไรแล้ว..หยดนํ้าพุ่งทะลุลำคอของสตรีนางนั้นเป็นแนวเฉียงด้วยความเร็วที่มากกว่าเงามีดของนางเป็นอย่างยิ่ง..สตรีนางนั้นใช้ลมปราณแทบจะทั้งหมดในการใช้วรยุทธย่างก้าวมรณะและเงามีดตัดชีพแล้วทำให้ไม่มีลมปราณเหลือไว้ใช้ในการป้องกันหยดนํ้าแม่แต่น้อย..ศีรษะของสตรีนางนั้นขาดกระเด็นออกจากลำคอก่อนที่โลหิตจำนวนมากจะพุ่งขึ้นมาราวกับนํ้าพุที่สวยงาม..
"ไอหยา..ที่จริงแล้วข้าไม่ชมชอบการทำร้ายสตรีเท่าไหร่..ไม่รู้ว่าเจ้าจะเชื่อข้าไหม..มันเกิดขึ้นเร็วจนช่วยเหลือพวกพ้องของตนเองไม่ทันเลยจริงหรือไม่?" สวี่หยุนกล่าวขึ้นมาด้วยสีหน้าสงบนิ่งที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มเช่นเดิมในขณะที่ใช้เหยียบวารีท่องนภาเป็นกำแพงนํ้าป้องกันโลหิตของสตรีที่ศีรษะขาดสะบั้นไป..สวี่หยุนควบแน่นหยดนํ้าจากมีดไม้และควบคุมให้มันเคลื่อนที่ช้าที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ไว้กลางอากาศตั้งแต่แรกแล้ว..เมื่อเขาใช้การเปลี่ยนทิศทางของหยดนํ้ากระทันหันเพียงครั้งเดียวที่เขาสามารถเปลี่ยนมันได้จึงทำให้เหตุการณ์เมื่อสักครู่นั้นเกิดขึ้น..ถึงแม้หยดนํ้านั้นจะเกิดจากธาตุวารีจำนวนมหาศาลแต่มันก็ยังไม่เพียงพอจะสังหารขั้น 7 ของรวบรวมลมปราณได้ในหนึ่งการโจมตี..สวี่หยุนจึงจำเป็นต้องรอให้ศัตรูของเขาใช้ลมปราณในการทำอะไรสักอย่างก่อนที่เขาจะใช้มันเพื่อสังหารในครั้งเดียว..
"..เจ้าทำได้อย่างไร..?" เสียงนั้นดังขึ้นมาจากทุกทิศทางก่อนที่จะปรากฏผู้ฝึกตนที่มีพื้นฐานการฝึกตนขั้น 8 ของรวบรวมลมปราณคนหนึ่งเบื้องหน้าของสวี่หยุน..
"อืม..ถึงข้าบอกไปเจ้าก็ไม่เชื่อเหมือนสตรีนางนั้นอยู่ดี.." สวี่หยุนกล่าวออกมาอย่างตรงไปตรงมาด้วยรอยยิ้มก่อนจะหยิบเอามีดสั้นของสตรีที่เขาพึ่งสังหารไปขึ้นมา..
"ว้าว! นี่มันดีกว่ากระบี่ของหวงอี้จืออีกนะเนี่ย..นี่เป็นอาวุธระดับสองอาวุธวิเศษหรือ? น่าสนใจจริงๆ!" สวี่หยุนกล่าวออกมาด้วยความตกตะลึงที่น่ารักและไร้เดียงสาเป็นอย่างยิ่งราวกับเด็กน้อยคนหนึ่งได้ของเล่นใหม่..
"..เจ้าจะส่งมันคืนมาหรือไม่? หากเจ้าส่งมันคืนมาข้าให้สัญญาว่าจะไม่รับงานสังหารเจ้าอีกต่อไป.." ผู้ฝึกตนคนนั้นกล่าวออกมาด้วยสีหน้าสงบนิ่งแต่จริงๆแล้วในจิตใจของเขากำลังหวาดกลัวสวี่หยุนอยู่เล็กน้อย..หากเขาเชื่อในลางสังหรณ์ของตนเองตั้งแต่แรกและไปยกเลิกงานนี้จากผู้จ้างสหายของเขาก็จะไม่ตกตายไปอย่างแน่นอน...
"ไอหยา..นี่เจ้าจะมาลอบสังหารข้าฟรีๆแล้วกลับไปหรือ? เจ้ารู้ไหมว่าพวกเจ้าสองคนรบกวนเวลาอันมีค่าของข้ากับน้องสาวของข้านะ.." สวี่หยุนกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มก่อนจะจับมีดสั้นฟันไปมาอย่างราวเด็กน้อยกับกำลังทดสอบของเล่นใหม่อยู่..
"..งั้นข้าคงไม่มีทางเลือก..ข้าคงต้องสังหารเจ้าทิ้งแล้วล่ะ!" ผู้ฝึกตนคนนั้นมีสีหน้าบึ้งตึงออกมาในทันทีที่ได้ยินคำกล่าวของสวี่หยุนก่อนจะหยิบเอาดาบออกมาจากผลึกลมปราณธาตุอย่างช้าๆ..
"โอ้? เจ้าใช้ดาบ? ข้าก็ฝึกดาบมาถึงหนึ่งปีเช่นกัน..งั้นเรามาดวลมีดกับดาบกันดีหรือไม่? หากต่อสู้กันปกติเจ้าต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน.." สวี่หยุนกล่าวออกมาอย่างตรงไปตรงมาขณะมองไปยังผู้ฝึกตนที่กำลังถือดาบที่ดูแล้วน่าจะเป็นอาวุธระดับสองขั้นตํ่าเช่นเดียวกับมีดของสตรีนางนั้น..
"เจ้าช่างเก่งเรื่องโอ้อวดเสียจริง! ถึงแม้สหายของข้าจะตกตายด้วยมือของเจ้าด้วยความประมาท..แต่ข้าไม่เหมือนกับนางอย่างแน่นอน" ผู้ฝึกตนคนนั้นกล่าวออกมาอย่างโหดเหี้ยมขณะจ้องมองมายังสวี่หยุนราวกับราชสีห์กำลังมองดูมดตัวเล็กๆอยู่..
"เฮ้อ..ข้าล่ะสงสัยจริงๆว่าทำไมศัตรูทุกคนของข้าถึงต้องดูถูกข้าก่อนที่จะต่อสู้ด้วยทุกครั้งเลย..พื้นฐานการฝึกตนตํ่าก็ใช่ว่าจะไม่สามารถสับสังหารพวกเจ้าเป็นร้อยคนได้เสียหน่อย" สวี่หยุนถอนหายใจด้วยความเอือมระอาก่อนจะกล่าวออกมาอย่างไม่สบอารมณ์เล็กน้อย..
"เหอะ!! ผู้อื่นอาจะแสดงความต่างของพื้นฐานการฝึกตนไม่ได้..แต่ไม่ใช่กับข้าอย่างแน่นอน! วันนี้ข้าจะให้เจ้าได้รู้ซึ้งถึงความต่างของพื้นฐานการฝึกตน!!" ผู้ฝึกตนคนนั้นกล่าวออกมาด้วยความดูถูกที่แสดงออกมาทางสีหน้าก่อนจะใช้ย่างก้าวเงามรณะเช่นเดียวกับสตรีนางนั้นพุ่งมาทางสวี่หยุนอย่างรวดเร็ว..
"เฮ้อ..ข้าก็บอกแล้วว่าเจ้าไม่สามารถชนะข้าได้อย่างแน่นอนถ้าต่อสู้กันปกติ..อืม..แต่ก็ช่วยไม่ได้..ข้าเองก็กำลังรีบเช่นกัน!" สวี่หยุนถอนหายใจออกมาอีกครั้งก่อนจะกล่าวขึ้นอย่างสบายๆ...
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------