Amara จากคนสู่ราชัน

        "ไอ้ขยะสกปรก!!"

        ไม่ทันได้ตั้งตัว นิรนามที่เป็นขอทานนิ่งๆ ก็สะดุ้งตัวตื่นอย่างรวดเร็ว เขาพบว่าสาวต่างชาติหายไปในสายตา แต่กลับปรากฏที่หลังของเขาอย่างคาดไม่ถึง ด้วยการกระทำฉับพลันของเธอ ส่งผลให้นิรนามอมยิ้มให้ตนเองอย่างโง่งม

        'สมควรโดนแล้ว'

        ตูม~! อัก!

        [ท่านต้านทานพลังทางเวทย์มนต์ 20%]

        [ท่านได้รับความเสียหาย 600 หน่วย]

        ร่างของนิรนามปลิวกระเด็นอย่างแรงชนกับต้นไม้หลายต้นที่ใกล้จะเน่า และทรุดตัวลงกับพื้นอย่างรวดเร็ว เขามองไปเบื้องหน้าพบกับผู้เล่นดังกล่าว

        [ผู้เล่น : เอวา เลเวล 100]

        "ขออภัยกับความเลวทรามของฉันด้วย"

        นิรนามลุกขึ้นยืน ก่อนจะตื่นตระหนกในใจ

        'นี้มันผู้เล่นอะไรกัน เลเวลแค่ 100 เท่านั้นกลับมีโจมตีถึง 600 หากเพิ่ม 20% เข้าไปจากม่านพลังของเรา นั้นก็หมายความว่า เธอมีพละกำลังถึง 750 นี้ไม่ต่างจากคลาสผู้สืบทอดอย่างเราเลย แต่...อีกฝ่ายเหนือกว่ามาก' ในใจของนิรนามพลันไม่ดี ดูเหมือนเขาจะไปกระตุกหนวดเสือสาวที่ตั้งครรภ์เข้าแล้ว

        "หืม?! ดูเหมือนนายจะมีดีบ้างนะ แต่โทษของนายที่แอบดูกระโปรงผู้หญิงแบบนี้ คงมีไม่กี่ทางเลือก" ใบหน้าที่แสนน่ารักของเธอก็กระตุก นิรนามก็ยกยิ้มฝืดๆ ให้

        "จากสถานการณ์แบบนี้แล้ว ฉันคงต้องตายสินะ" ขอทานเสมือนกล่าว

        "แน่นอน! ในเมื่อรู้ความผิดนายก็เตรียมตัวตายได้แล้ว" ฝ่ามืองามของเธอปรากฏออร่าสีม่วงออกมา พร้อมกับบรรยากาศรอบๆ ที่น่ากลัวผิดหูผิดตา แววตานิรนามเปลี่ยนไปเป็นเรียบเฉยทันที

        'เป็นพลังจากทักษะหรือเปล่านะ หรือมันจะเป็นของคลาสผู้เล่น แต่ที่ดูๆ ดูเหมือนว่าจะเป็นการทำลายวงกว้าง มีโอกาสตายได้สูงหากผู้เล่นปกติโดนเข้าไป' ในเลเวล 1-100 นั้นการโจมตีของเราจะเป็นตัวเลขที่แสดงในหน้าต่างทันที

        และแน่นอนศัตรูโจมตีเข้ามาย่อมมีพลังเท่ากับที่มันมี แต่หากผู้เล่นคนนั้นมีเลเวล 101 ขึ้นไป นั้นถือว่าเป็นผู้เล่นที่ไม่ใช่มือใหม่แล้ว การนำพลังป้องกันก็จะปรากฏออกมาทันที และหักลบกับพลังโจมตีของศัตรู

        คลืน~~!!

        ออร่าสีม่วงสั่นสะเทือนเกิดเป็นเสียง ทำให้นนิรนามรู้สึกไม่ดีขึ้นทันตา 'พลังมันมากเกินที่ขะบรรจุลงไป หรือเป็นเพราะว่าเธอใช้สกิลทักษะกันแน่'

        "ตายซะ!!"

        ตูม! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง! เปรี๊ยง!

        ออร่าสีม่วงสั่นสะท้านพุ่งเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับสายฟ้าสีดำแล่นทั่วลูกบอลม่วง นิรนามที่เห็นเช่นนั้นก็สะบัดมือและทำท่าทางของมืออย่างรวดเร็วและชำนาญ

        'ทักษะวังวนมิติ'

        ตูม!!

        [ท่านโจมตีเป้าหมายล้มเหลว]

        "???" เอวาพลันเบิกตากว้างเมื่อสกิลที่เธอใช้กลับโจมตีได้เพียงอากาศเปล่า ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะแสดงอาการไม่พอใจออกมาอย่างรุนแรง 'อย่าบอกนะว่าท่าทางที่มันทำ นั้นคือระยะเวลาการใช้ทักษะสกิล ชิร์!!'

        "ไอ้บ้าเอ้ย!! เลวทราม! ต่ำช้าที่สุด!" ด้วยความโกรธแค้นที่มี ทำให้เธอไม่รอช้าพุ่งตัวออกไปบนฟ้าและใช้สกิลตรวจสอบหาสิ่งมีชิวิตอย่างรวดเร็ว ด้วยแววตาเย็นชา

        ในเวลาเดียวกัน

        นิรนามก็เคลื่อนย้ายพริบตาอย่างต่อเนื่อง เขาพลันแสระยิ้มอย่างยินดี ด้วยท่าทางที่เขาทำย่อมมีผลให้อีกฝ่ายหลงผิดแน่นอน และนั้นคือการวัดเกณฑ์ในการเอาชนะเขาในครั้งต่อไป และแน่นอนมันย่อมถูกเขาชนะเหมือนเดิม เพราะคาดการณ์ผิดนั้นเอง

        "หากมีครั้งหน้า เราจะขอโทษเธออย่างงามเลย เอวา" ชายหนุ่มแสระยิ้มใจเล่ห์และหัวเราะออกมาอย่างชั่วร้ายหายไปในป่า

        หนึ่งวันต่อมาไวเหมือนโกหก

        เวลานี้นิรนามได้มาถึงเมืองรูซิต ที่สามารถอธิบายได้ว่าคือเมืองที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายเทพเจ้า กลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์ ที่ไม่บอกก็รู้ขนาดเหล่ามอนสเตอร์ต่ำ หรือสูงก็ต่างไม่กล้าย่างกายเข้ามา

        แต่กลับ <อัสลัน-เมอร์เซียส> นั้นต่างกัน เขาอยู่ในดินแเนแห่งนี้โดยไม่โดนอะไรทำร้าย หรือถูกกดดันแน่นอน นั้นทำให้นิรนามพลันอยากรู้ข้อมูลมากขึ้น ในระหว่างชายหนุ่มก็ได้ทดสอบความสามารถ และขีดสุดของสัตว์เลี้ยงทั้งสองอย่าง <ราชาหมาป่าพระจันทร์สีเลือด> และ <ปีศาจทารก 4 เศียร>

        ซึ่งสามารถบอกได้เลยว่าผลที่ออกมานั้นดีเลิศจนยากจะไม่อมยิ้ม ราชาหมาป่านั้นมีการใช้ลำแสง และทักษะสกิลของตนเองได้ถูกเวลาขณะที่เขาและปีศาจทารกร่วมมือกัน ทำให้ผลงานออกมาเต็มร้อยและน่าหวาดหวั่นต่อศัตรูอย่างมาก ด้วยความสมบูรณ์ของทีมเวิร์ค

        สำหรับปีศาจทารก 4 เศียรนั้นมีพลังโจมตีคงที่ 10,400 หน่วย ที่มีพลังมากกว่าปกติ นั้นก็เพราะการพัฒนาร่างของทารก 4 เศียรนั้นเอง และแน่นอนนิรนามได้รู้ว่าทำอย่างไงให้เด็กนรกนี้โจมตีอีกฝ่าย นั้นคือการสร้างของเล่นให้มันนั้นเอง และในเวลาต่อมานี้ เขาจะเอาขนมมาล่อด้วย

        "ที่นี้นะหรอเมืองรุซิต?" เบื้องหน้าของชายหนุ่มปรากฏกำแพงสีขาวขอบทองคำ ส่องประกายความขาวบริสุทธิ์ออกมา ทำให้รู้สึกถึงพลังเทพเจ้าที่หมุนเวียนในเมืองรูซิตแห่งนี้ นิรนามไม่รอช้าเดินเข้าไปอย่างไม่ลังเล

        ในเวลาเดียวกันผู้เล่น เอ็นพีซี ประชาชนก็ต่างมองเข้าอย่างพร้อมเพียง และทำหน้าสมเพชใส่ แต่ชายหนุ่มหาได้สนใจไม่ แม้เสื้อผ้าของเขาจะเหมือนขอทาน แต่ผิวพรรณ์กลับสะอาดกว่าทุกคนอย่างเห็นได้ชัด

        "ชั่งเป็นเมืองที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่เต็มไปด้วยความน่ารังเกียจอย่างเห็นได้ชัด" นิรนามกล่าวเบาๆ เมื่อนึกถึงเมืองคาเซลที่เขาไปครั้งแรก มันกลับได้ผลลัพธ์ออกมาดีกว่าเมืองที่ขึ้นชื่อว่ามีเทพปกป้อง และให้ความรัก ความสุขอยู่

        "ในเวลานี้เราควรไปซื้อของ และเสื้อผ้าใส่ก่อนสินะ" นิรนามเดินออกไปหาของซื้อทันที แต่แทนที่เขาจะได้รับมาอย่างว่าง่าย กลับถูกตีราคาเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว แถมยังมีหลายร้านที่ไม่ขายให้เขาด้วย และสุดท้ายทำไมหรอ...เขาก็ไม่ได้ซื้ออะไรอย่างไงละ

        "เหอะ!! ดูๆ แล้วเป็นเมืองที่ควรโดนยึกเลยทีเดียว" และแล้วความคิดอันบ้าบิ่นของชายหนุ่มก็ปรากฏขึ้น เขาอยากจะกระชากกษัตร์ย์ที่ปกครองเมืองนี้ และฆ่าทิ้งอย่างไม่ใยดีเลยทีเดียว 

        แต่ก่อนอื่น...

        "เราต้องหา <อัสลัน-เมอร์เซียส> ก่อน" ไม่รู้ว่าต้องเริ่มจากที่ไหนก่อน เนื่องด้วยชุดที่น่าสมเพชนี้ กับสายตาของชาวเมือง และผู้เล่นมันจึงเป็นสิ่งที่ยากมากหากจะถามใครบางคนดู แต่ใช่ว่าจะไม่มีวิธี

        แต่ต้องมีเหยื่อ?