Return of the Demon Emperor

เข้าสู่นครใต้ดิน

หลังจากการพ่ายแพ้ของ หุนหลง และการตายของผู้อาวุธโสสาขาทางพรรคพยัคฆ์ครามกลับเงียบเหมือนคลื่นลมสงบก่อนพายุบรรยากาศในเมืองชาวบ้านยังใช้ชีวิตกันตามปกติ แต่สำหรับค่ายพรรคต่างๆ ที่อยู่ในเมืองต่างเพิ่มความระมัดระวังกันมากขึ้น

“ไม่คิดว่าพรรคพยัคฆ์ครามจะไม่ส่งคนมาแก้แค้นข้า”

ซีออนพูดขณะนั่งอยู่ในโรงเตี้ยม

“คนผู้นั้นยังอยู่ที่นี้หรือไม่”

เสียวคัง ถามด้านคนของสำนักด้านนอกโรงเตี้ยม

“ถามหาข้าจะมาแก้แค้นหรือ”

ซีออน ที่ได้ยินเสียงจากด้านนอกกล่าวขึ้น

“ข้าเสียวคังวันนี้ขอมารับหัวเ๯้า”

เสียวคังกล่าวด้วยน้ำเสียงดุดันชักดาบพุ่งร่างเข้ามาในโรงเตี้ยม เมื่อเห็นร่างของ เสียวคัง พุ่งเข้ามา ซีออน วาดมือในอากาศปรากฏกระบี่น้ำแข็งขึ้นในมือเข้ารับการจู๋โจมของเสียวคังไว้

“เคร้ง”

เสียงดาบกับกระบี่กระทบกัน

“ฝีมือแค่นี้”

ซีออน กล่าวด้วยน้ำเสียงดูถูกก่อนจะเพิ่มแรงกระแทกร่างของเสียวคังออกไป

“เ๽้า!”

เสียวคังกล่าวขึ้นก่อนจะกระอักเ๧ื๪๨ออกมา

“อ่อนแอ หากมีฝีมือแค่นี้วันนี้คงเป็๞วันตายของเ๯้า”

ซีออนกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะตวัดกระบี่ในมือฟันร่างของเสียวคัง ร่างของเสียวคังขาดออกเป็๲สองท่อนก่อนจะร่วงลงสู่พื้น

“ในโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็กความอ่อนแอถือเป็๲บาปอย่างหนึ่ง”

ซีออน พูดกับมองศพเบื่องหน้าก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้าไปในโรงเตี้ยม

ทุกอย่างกลับมาเงียบสงบเหมือนเดิมอีกครั้ง คนของพรรคพยัคฆ์ครามก็มาเก็ษศพของเสียงคังจากไป

เช้าวันรุ่งขึ้น ซีออน เดินออกจากโรงเตี้ยมภาพที่ชาวบ้านออกมาทำมาหากินกันตามปกติ

“ข้าคงเดินตามแผนที่เพื่อตามหานิกายของตาไหตามที่ได้สัญญาไว้”

ซีออน ทะยานร่างออกจากเมืองอย่างรวดเร็วจนเกิดเป็๲ภาพติดตา

ด้านคนของพยัคฆ์ครามพอเป็๲ชายหนุ่มออกจากเมืองไปก็รีบรายงานกลับไปทันที

“ก่อนอื่นก็คงต้องไปหานิกายที่สัญญาไว้หวังว่าเวลาผ่านมายาวนานคงไม่ทำให้นิกายล่มสลายไปแล้วนะ”

ซีออนทะยามร่างออกไปตามจุดที่แผนที่ระบุไว้

ร่างของซีออนทะยานข้ามเขาลูกแล้วลูกเล่าก่อนจะมีหยุดที่กลางป่าแห่งหนึ่ง

“น่าจะแถวนี้”

ซีออนพร้อมกับมองดูแผนที่แต่บริเวณนี้ต่างจากที่บันทึกไว้มาก

“เหมือนมีค่ายกล”

ซีออนกล่าวพร้อมกับปรากฏอักขระขึ้นที่ดวงตาทันใดนั้นก็ปรากฎทางเข้าขึ้นมาไม่ไกลจากที่เขายืนอยู่

“จงเปิดให้ข้า”

ซีออนใช้อักขระแทรกแซงไปในค่ายกลจนปรากฏทางเดินขึ้นมาทางเดินกว้างขวางพอจะให้คนนับร้อยเข้าออกได้ ซีออน ตัดสินเดินเข้าไปอย่างไม่ลังเลยิ่งเดินเข้าไปทางยิ่งกว้างขึ้นเรื่อยๆภาพตรงหน้าตอนนี้ราวกันเมืองขนาดกลางที่ซ่อนอยู่ใต้ดิน

“ข้ามาตามสัญญาแล้วนะ”

ซีออนเอ่ยขึ้นก็ปรากฎแสงบางๆขึ้นตรงหน้าราวกับเ๽้าตัวรับรู้

ซีออนใช้เวทย์พรางตาจนร่างกายเหมือนหายไปในอากาศก่อนจะเดินเข้าไปในนคร

ภายในนครแม้ไม่มีดวงอาทิตย์จริงๆแต่ไม่มีมืดอย่างที่ควรจะเป็๞ เพราะไข่มุกที่ถูกฝังอยู่บนเพดานกลับให้แสงสว่างกับนคร

ชีวิตความเป็๞อยู่ในนครใต้ดินแห่งนี้แถบไม่ต่างจากนครทั่วไปเลยจากที่ซีออนเดินดู คนในนครนี้มีอยู่แค่ 3 แซ่เท่านั้น แช่ต้า แช่หลง แช่จ้าวซึ่งคาดเดาได้ว่าผู้คนในนครแห่งนี้ล้วนเป็๞ญาติพี่น้องกันทั้งสิ้น

“พรุ่งนี้งานประลองจัดอันดับรุ่นเยาว์เ๯้าว่าใครจะได้ที่หนึ่งไป”

เสียงผู้คนที่เดินผ่านไปมาพูดคุยกันอย่างตื้นเต้นเหมือนกันว่าจะมีงานสำคัญจัดขึ้น