โลเวลที่กำลังจะเดินกลับไปยังกลุ่มของตนเองก็ถูกดาบเล่มสีดำที่มาถึงข้างลำตัวตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ฟาดฟันเข้าใส่อย่างจังด้วยการโจมตีที่ติดคริติคอลแต่ด้วยสัมผัสรับรู้ที่รวดเร็วของโลเวลทำให้สามารถนำเกราะพิเศษที่ต้านทานการโจมตีของนักผจญภัยแรงค์ SS ได้หนึ่งครั้งมารับการโจมตี
และต้านทานเอาไว้ได้แต่ว่าเกราะมันก็แตกสลายไปในทันทีพร้อมกับตัวของโลเวลที่กระเด็นไปกว่าห้าสิบเมตรด้วยสภาพบาดเจ็บหนัก แต่คนอย่างโลเวลเหรอจะไม่เตรียมยาฟื้นฟูมาด้วย เขาบีบใช้ยาฟื้นฟูที่มีราคาแสนแพงทิ้งไปทำให้พลังชีวิตฟื้นกลับคืนมา
ผมเอาดาบเล่มสีดำชี้ไปที่โลเวลแล้วพูดออกมา
“แกมารังควานไอรีนของฉันยังไม่พอยังตามไปรังควานเซล่าของฉันอีก วันนี้แกมีคำสั่งเสียไหม รีบพูดออกมาก่อนที่ฉันจะฆ่าแก”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ... ฉันยอมรับว่าตกใจกับการโจมตีของแกเมื่อสักครู่แต่ว่ามันก็เท่านั้น การโจมตีนั่นมันก็คงใช้ได้อีกไม่กี่ครั้งใช่ไหมละ”
ผมละอยากบอกมันจริงๆว่ามันใช้ได้เรื่อยๆแต่ผมจะบอกมันเหรอ ไม่มีทางเด็ดขาด ผมก็เลยแสดงละครเล็กๆน้อยๆอย่างการทำสีหน้าลำบากใจเล่นให้มันเข้าใจว่าที่มันคิดถูกต้องแล้ว
“ลองดูสิว่าแกจะรับการโจมตีนี้ของฉันได้ไหม”
โลเวลพุ่งเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็วแล้วใช้หมัดชกเข้าที่ท้องของผมจากนั้นก็ใช้เท้าเตะผมจนลอยละลิ่วไปไกลเท่านั้นยังไม่พอ มันก็พุ่งเข้ามาอีกครั้งใช้หมัดชกเข้ามาอีกตามด้วยทักษะสายหมัดมวยกระหน่ำโจมตีผมต่อเนื่องสามสิบห้าครั้งโดยที่ผมไม่สามารถตอบโต้อะไรได้จนหมัดสุดท้ายส่งตัวของผมกระเด็นไปจนกระแทกเข้ากับกำแพงของปราสาท
สภาพร่างกายของผมในตอนนี้กำลังบอบซ้ำไปหมดทั้งร่างกาย เสื้อผ้าทั้งตัวฉีกขาดออกไปไม่ต่างไปจากคนยากไร้ที่ไม่มีเงินซื้อเสื้อผ้า
“เฮ้ๆ ท่าทางอวดดีของแกเมื่อสักครู่นี้หายไปไหน หรือว่าหมดพลังที่จะแผงฤทธิ์แล้ว”
เซล่าเมื่อเห็นสถานการณ์ของผมไม่สู้ดีนักก็หักห้ามตนเองให้เข้าไปหาโลเวลไม่ได้แต่ด้วยไอรีนที่อยู่ด้านข้างฉุดตัวของเธอเอาไว้ก่อนจะส่ายหน้าแล้วพูดออกมา
“เชื่อในตัวของโรเบิร์ตเถอะเซล่า”
เซล่าก็ยังไม่สบายใจเท่าที่ควรถึงแม้ว่าไอรีนจะพูดออกมาแบบนั้นก็ตาม ส่วนกลุ่มของลูเชียโน่และตัวลูเชียโน่เองก็อดไม่ได้ที่จะฝืนกลั้นพุ่งเข้าไปแต่ด้วยคำพูดของไอรีนที่ว่า “ปล่อยให้โรเบิร์ตจัดการเถอะ” ทำให้พวกเขาทั้งหมดต่างเก็บความโกรธเอาไว้ภายในใจ
กลุ่มมนุษย์ชุดดำที่กำลังมองดูเหตุการณ์ก็มองดูผมด้วยแววตาที่สมเพชเวทนาไม่คิดว่าคนอวดดีจะล้มไปเร็วขนาดนี้ กลุ่มภาคีนภาสีครามก็ไม่ต่างกันพวกมันหัวเราะชอบใจกันยกใหญ่
ส่วนตัวของผมเองกำลังตกตะลึงอย่างหนัก แบบชนิดที่ว่าแทบไม่เคยเป็นมาก่อนในชีวิตนี้และชีวิตก่อนของตนเองด้วย
โลเวลที่เห็นใบหน้าของผมที่ตกตะลึงแบบนั้นก็หัวเราะอย่างพึงพอใจและมองไปที่ไอรีนกับเซล่าราวกับจะกลืนกินเข้าไป
“เฮ้ ลุกขึ้นมาสิอย่าให้ฉันรอนาน”
ผมพยุงตัวเองลุกขึ้นด้วยสีหน้าที่กำลังตกตะลึงอยู่เหมือนเดิม
ส่วนโลเวลก็พุ่งเข้ามาใช้ทักษะสายหมัดมวยเข้าใส่ตัวผมอีกครั้งซึ่งคราวนี้หวังที่จะฆ่าผมให้ตายไปในทันทีและจับสองสาวของผมไปบำเรอตนเองให้พอใจ หมัดแต่ละหมัดพุ่งเข้าใส่ด้วยความรุนแรงขนาดที่ว่าลูเชียโน่เองยังหวั่นใจไปเล็กน้อยพร้อมกับกำหมัดของตนเองแน่น การมองดูเพื่อนสนิทของตนเองโดนคนอื่นเล่นงานไปขนาดนี้มันทำให้เขาแทบจะคลั่งไปในทันที
โลเวลรัวหมัดของตนเองจนกระทั่งหมัดสุดท้ายส่งผมลอยละลิ่วไปอีกครั้งจนกระเด็นไปกระแทกกำแพงของปราสาทเหมือนเดิมคราวนี้อัดติดอยู่แบบนั้นและคอของผมก็ตกลงไป
จริงๆแล้วที่ผมตกตะลึงนั้นก็คือเจ้าบ้านี่ที่มันสร้างความเสียหายให้กับตัวผมนั้นแทบจะเรียกว่า...
พลังชีวิต 14920/15000
นี่คือหมัดแรกที่มันชกเข้าที่ตัวของผม
เท่านั้นไม่พอลองนับหมัดที่มันชกมาสิแน่นอนว่ามันเกินกว่าสามสิบห้าครั้งไปแล้วรวมสองทักษะที่มันใช้ใส่ผมก็รวมได้เจ็ดสิบกว่าครั้ง
ติ๊ง!
เรียนรู้ทักษะติดตัว ทักษะต้านทานความเสียหายจากการโจมตีระยะประชิด เลเวล 1 เรียนรู้ความสามารถติดตัว เพิ่มพลังป้องกันให้แก่ตนเองเมื่อได้รับการโจมตีอย่างต่อเนื่อง 5% ทับซ้อนมากสุด 10 ครั้ง
ติ๊ง!
ทักษะติดตัว ลดความเสียหายที่ได้รับ เลเวลอัพเป็นเลเวล 2 ทักษะติดตัว ต้านทานการโจมตีทางกายภาพ เลเวลอัพเป็นเลเวล 2 ทักษะติดตัว ป้องกันความเสียหายเฉียบพลัน เลเวลอัพเป็นเลเวล 2 ทักษะติดตัว ต้านทานการกระแทก เลเวลอัพเป็นเลเวล 2 ทักษะติดตัว ต้านทานความเสียหายที่เกิดจากการใช้ทักษะระยะประชิด เลเวลอัพเป็นเลเวล 2
จากนั้นตัวของผมก็ได้เรียนรู้ทักษะใหม่ไปหนึ่งทักษะและความสามารถติดตัวอีกหนึ่ง หลังจากนั้นก็ไม่ได้เรียนรู้อะไรอีกแต่เท่านี้ผมก็พอใจมากแล้วเพราะว่าต่อจากนั้นมันก็คือ...
พลังชีวิต 14361/15000
นั่นคือความเสียหายจากหมัดสุดท้ายของครั้งที่สองที่ชกผม
ติ๊ง!
ทักษะติดตัว ต้านทานความเสียหายจากการโจมตีระยะประชิด เลเวลอัพเป็นเลเวล 32 (สูงสุด) ทักษะติดตัว ลดความเสียหายที่ได้รับ เลเวลอัพเป็นเลเวล 32 (สูงสุด) ทักษะติดตัว ต้านทานการโจมตีทางกายภาพ เลเวลอัพเป็นเลเวล 32 (สูงสุด) ทักษะติดตัว ป้องกันความเสียหายเฉียบพลัน เลเวลอัพเป็นเลเวล 32 (สูงสุด) ทักษะติดตัว ต้านทานการกระแทก เลเวลอัพเป็นเลเวล 32 (สูงสุด) ทักษะติดตัว ต้านทานความเสียหายที่เกิดจากการใช้ทักษะระยะประชิด เลเวลอัพเป็นเลเวล 32 (สูงสุด)
นั่นแหละคือสิ่งที่ทำให้ผมตกตะลึงไม่หายสักที...
“โรเบิร์ต...”
เซล่าร้องเสียงหลงออกมาด้วยความเป็นห่วงไอรีนก็เลยทนไม่ไหวได้กระซิบข้างหูของเซล่าเบาๆ ผ่านไปไม่นานสีหน้าของเซล่าที่หวั่นวิตกอย่างหนักก็เปลี่ยนเป็นสดใสร่าเริงขึ้นมาในทันที
ผมดึงตัวเองออกจากกำแพงของปราสาทปัดฝุ่นที่เปื้อนตัวของผมไปทั้งหมดก่อนจะมองไปที่โลเวลที่ยืนหันหลังให้กับผมอยู่
“หัวหน้าด้านหลัง”
“ท่านโลเวลด้านหลังครับ”
“ท่านโลเวลด้านหลัง หันไปครับ หันไป”
โลเวลตกใจกับเสียงตระโกนของลูกน้องในกลุ่มภาคีนภาสีครามของเขา โลเวลคิดว่าพวกมันคงอยากให้เขาไปซ้ำผมที่กำลังบาดเจ็บเจียนตายอยู่ เขาก็ทำท่าทางเข้าใจขึ้นมาถ้าเอามันให้ตายเลยก็ยิ่งดีเพราะในตอนแรกก็กะจะชกผมให้ตายไปแต่เปลี่ยนใจเพราะอยากให้ผมเห็นการเอาสองสาวของผมไปบำเรอต่อหน้าของผมให้ผมอกแตกตายไปเอง ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ชอบการซ้ำเติมคนอื่นมากนักแต่ว่าความแค้นที่มีกับผมมันมากเกินกว่าจะจบลงแค่ความตาย
เขาตัดสินใจหันกลับไปที่จุดที่ผมถูกเขาชกจนกระเด็นไปติดที่กำแพงของปราสาท แต่ทันทีที่หันกลับไปหมัดของผมก็พุ่งเข้ามาหาที่ใบหน้าของเขาพอดิบพอดีและผมก็ใช้ทักษะดาบมายาแห่งความมืดดึงดาบเล่มสีดำออกมาฟาดฟันทักษะคลื่นทำลาย ทักษะการโจมตีที่แรงที่สุดออกไปโดยไม่ให้มันได้เตรียมตัวอะไรเลยนั่นก็เพราะผมทำเป้าหมายของผมเสร็จแล้วก็เลยไม่สนใจว่าโลเวลมันจะทำอะไรอีก
คริติคอล
มวลความมืดมหาศาลที่ดูดซับมาจากทุกสิ่งทุกอย่างฟาดฟันออกไปโดยทักษะคลื่นทำลาย พลังมากมายมหาศาลบดขยี้ร่างของโลเวลจนกลายเป็นผุยผงไปในทันทีแต่พลังของทักษะคลื่นทำลายมันไม่หมดลงไปด้วย มันก็พุ่งเข้าใส่กลุ่มมนุษย์ชุดดำและกลุ่มภาคีนภาสีครามที่กำลังรอมองดูผมที่จะโดนโลเวลเหยียบย่ำซ้ำเติม พวกมันก็ไม่คิดว่าการโจมตีของผมมันจะรวดเร็วขนาดนี้
พลังแห่งความมืดกวาดเอาทั้งกลุ่มมนุษย์ชุดดำรวมไปถึงกลุ่มภาคีนภาสีครามกลายเป็นผุยผงตามไปเป็นเพื่อนกับโลเวลทั้งหมด ผมเก็บดาบเล่มสีดำกลับไปจากนั้นก็บอกให้ กลุ่มของลูเชียโน่เข้าไปสำรวจภายในปราสาทต่อกันได้แล้ว ส่วนชุดของผมที่ขาดเป็นชิ้นๆไปหมดผมก็ได้รังสรรค์มันออกมาใหม่อีกครั้ง
ถึงพวกเขาทั้งหมดจะสงสัยว่าทำไมผมถึงไม่เป็นอะไรเลยจากการโจมตีของโลเวลก็เลยคิดกันไปต่างๆนานาในเมื่อมีพลังโจมตีที่รุนแรงแล้วทำไมจะไม่มีเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งมันก็เลยทำให้ผมไม่โดนสงสัยหรือถามเรื่องที่ผมไม่เป็นอะไรหลังจากโดนหมัดของโลเวล
ด้านนอกปราสาทไม่เหลือสิ่งใดเอาไว้นอกจากพลังทำลายที่บดขยี้ทุกอย่างไปของทักษะคลื่นทำลายทำให้ผู้ที่พบเห็นต่างหวาดหวั่นใจไปกับมัน พวกเขาทั้งหมดกลืนน้ำลายกันก่อนจะรีบเข้าไปสำรวจภายในปราสาทกันต่อ
ภายในปราสาทสีดำหลังนี้มีห้องมากมายแต่มันก็ว่างเปล่าไม่มีร่องรอยของการอยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตเลยแม้แต่ตัวเดียวราวกับว่าสร้างเอามาตั้งไว้เพื่อโชว์เฉยๆ ผมกับคนอื่นๆสำรวจภายในจนหมดก็ไม่พบอะไรที่มันน่าสนใจแม้แต่อย่างเดียวจึงออกเดินทางกันต่อไปในทันที.....
..........
สถานการณ์ปัจจุบันของโลกภายนอก
ข่าวลือเรื่องของเจ้าหญิงเอลิซาเบธตายไปแล้วก็กระจายไปทั่วทุกหนทุกแห่งและข่าวที่ว่ามีกลุ่มอำนาจมากมายส่งทีมเข้าไปในดันเจี้ยนแรงค์ S ในคราวนี้ด้วย โดยมียอดฝีมือที่เทียบเท่านักผจญภัยแรงค์ SS ถึงห้าคนของแต่ละกลุ่มอำนาจมุ่งหน้าเข้าไปและยอดฝีมือที่เทียบเท่านักผจญภัยแรงค์ S อีกกว่า ห้าสิบกว่าคนแบ่งไปตามกองกำลังที่ส่งเข้าไปตามกลุ่มอำนาจของตนเอง
และคนที่จะไม่พลาดที่จะเข้าไปเลยก็คือ อิซาเบลล่า ไวโอเล็ท ซึ่งก็คือคนที่เป็นหัวหน้าของกลุ่มของลูเชียโน่ที่ทุกคนเรียกเธอว่าเจ๊ใหญ่นั่นเอง เพราะเธอรู้สึกใจไม่ดีกับสถานการณ์ภายในดันเจี้ยนตอนนี้เพราะได้ข่าวที่เป็นความจริงมาว่าในนั้นมีบอสราชาคนเถื่อนอยู่ที่นั่น และถ้าเป็นแบบนั้นมันต้องดึงกลุ่มอำนาจหลายกลุ่มเข้าไปด้วย
เธอก็เลยเกิดเป็นห่วงลูเชียโน่ขึ้นมา ถึงแม้ว่าภายนอกเวลาอยู่ต่อหน้าลูเชียโน่จะทำเป็นไม่ได้สนใจเขาเลยแต่ใจจริงแล้วเธอคอยเป็นห่วงเป็นใยลูเชียโน่เอามากๆถึงกับแอบคอยส่งคนไปดูแลอย่างลับๆและดันเจี้ยนครั้งนี้ก็เหมือนกันเธอก็ส่งคนแฝงตัวไปเป็นนักผจญภัยแรงค์ A สองคนไปแต่จริงๆแล้วพวกเขาคือแรงค์ S ที่เป็นอีกหน่วยหนึ่งในกลุ่มที่ขึ้นตรงต่อเธอเพียงคนเดียว
สงครามครั้งใหญ่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นภายในดันเจี้ยน โดยที่ผมและคนอื่นๆไม่รู้ตัว.......... . . .