โกงเกินเกม ผู้เปลี่ยนชะตา

บทที่ 34

ท่านผู้อาวุโส โปรดรอก่อน

หืม?

มีเรื่องดีๆแบบนี้ด้วยเหรอ?!

ซูมู่ไป๋ได้ยินดังนั้นดวงตาก็สว่างวาบพยักหน้าตอบรับทันที 

"อยากครับ!"

เพียงแค่ตนเองได้เรียนวิชาประเมินหลังจากอัพเกรดฟรีแล้วก็ย่อมสามารถประเมินอุปกรณ์ระดับมหากาพย์ได้โดยตรง

ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องไปร้องขอใครอีกแล้ว

"อยากเรียนก็ได้แต่ต้องจ่ายค่าเล่าเรียน"

ไหวเจี้ยนเลิกคิ้วมองซูมู่ไป๋ด้วยรอยยิ้มที่เหมือนไม่ใช่รอยยิ้ม

"เท่าไหร่ครับ?"

ซูมู่ไป๋มองเหรียญทอง658 เหรียญในกระเป๋าของตน รู้สึกไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่

แค่ประเมินอุปกรณ์ระดับทองดำชิ้นเดียวยังต้องใช้100 เหรียญทอง แล้วการเรียนวิชาประเมินจะต้องใช้เท่าไหร่กัน?

ไหวเจี้ยนค่อยๆชูฝ่ามือขึ้นแล้วกางออก

"500?"

ซูมู่ไป๋ลองเชิงถามออกไปแต่ในใจก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก

นอกจากอาชีพหลักแล้วผู้เล่นยังสามารถมีอาชีพรองได้อีกหนึ่งอาชีพ เช่น นักตีเหล็ก นักเล่นแร่แปรธาตุช่างตัดเย็บ
เป็นต้น

นักประเมินก็เป็นอาชีพรองเช่นกันแต่เป็นอาชีพที่ซ่อนอยู่ในบรรดาอาชีพรองทั้งหลาย

แม้เขาจะไม่คิดว่ามันจะถูกขนาดนั้นแต่ในกระเป๋าก็มีเงินอยู่เท่านี้ ถ้ามากกว่านี้ก็จ่ายไม่ไหวแล้ว

ใครจะรู้ว่าไหวเจี้ยนกลับพยักหน้าโดยตรง

"ใช่500"

จากนั้นเขาก็พลิกฝ่ามือในอุ้งมือปรากฏเหรียญทองที่แกะสลักด้วยอักขระโบราณขึ้นมาหนึ่งเหรียญ แล้วพูดต่อ

"แต่ไม่ใช่เหรียญทองธรรมดาแต่เป็นเหรียญทองโบราณแบบนี้"

[เหรียญทองโบราณ]: เหรียญทองชุดแรกที่ถูกหลอมขึ้นมาได้หยุดการหมุนเวียนไปแล้ว ไม่มีมูลค่าใดๆแต่ในสายตาของผู้ที่ชื่นชอบสะสมเหรียญโบราณบางคนมูลค่าของมันสูงกว่าเหรียญทองธรรมดามาก

"รอให้เจ้ารวบรวมเหรียญทองโบราณได้ครบ500 เหรียญแล้วค่อยติดต่อข้ามา ถึงตอนนั้นข้าจะสอนวิชาประเมินให้"

ไหวเจี้ยนพูดจบก็เตรียมจะหันหลังเดินจากไป

"ก่อนจะหาเจอทางที่ดีอย่ามารบกวนการหาแรงบันดาลใจของข้า"

[แจ้งเตือน: ไหวเจี้ยนได้เพิ่มคุณเป็นเพื่อนแล้ว]

[คุณได้รับภารกิจลับ "รวบรวมเหรียญทองโบราณ"]

[เนื้อหาภารกิจ: รวบรวมเหรียญทองโบราณ 500 เหรียญให้กับไหวเจี้ยน]

[รางวัลภารกิจ: ได้รับทักษะอาชีพรอง "วิชาประเมินขั้นต้น"]

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นต่อเนื่องซูมู่ไป๋ถึงได้สติกลับคืนมา

เหรียญทองโบราณ?

ของสิ่งนี้ทำไมฟังดูคุ้นๆจัง?

เขานึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันทีรีบเปิดกระเป๋าขึ้นมา แล้วก็เห็นเหรียญทองแดงโบราณในช่องแรกทันที

[เหรียญทองแดงโบราณ]: เหรียญทองแดงที่หยุดการหมุนเวียนไปแล้วมูลค่าไม่แน่ชัด ในสายตาของผู้ที่ชื่นชอบสะสมเหรียญโบราณบางคนมันน่าจะมีค่าเท่ากับ 10 เหรียญทองแดง

นี่เรียกว่าอะไรกัน?

หาแทบพลิกแผ่นดินไม่เจอแต่กลับได้มาอย่างง่ายดาย!

เหรียญทองแดงหลังจากเลื่อนขั้นกลายเป็นเหรียญทองแดงโบราณเช่นนั้นแล้วเหรียญทองหลังจากเลื่อนขั้นก็ย่อมต้องเป็นเหรียญทองโบราณ!

ซูมู่ไป๋มองแผ่นหลังที่กำลังเดินจากไปของไหวเจี้ยนประกายความยินดีวาบขึ้นในแววตา รีบตะโกนเรียกไว้

"ท่านผู้อาวุโสโปรดรอก่อนครับ"

พร้อมกันนั้นในใจของเขาก็พลันเกิดความคิดขึ้น

[พลิกผัน]!

[เป้าหมาย: เหรียญทอง 500 เหรียญในกระเป๋า]

"เลื่อนขั้นหนึ่งขั้น"

[คุณได้รับเหรียญทองโบราณ 500 เหรียญ]

ในวินาทีต่อมาเหรียญทองโบราณที่หน้าตาเหมือนกับที่ไหวเจี้ยนหยิบออกมาเมื่อครู่ทุกประการก็ปรากฏขึ้นในกระเป๋าของซูมู่ไป๋ที่มุมขวาล่างมีเครื่องหมาย ×500 กำกับอยู่

"เจ้าหนูอย่างแกจะเอาอะไรอีก? คิดจริงๆเหรอว่า..."

ไหวเจี้ยนหันกลับมาอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์แต่คำพูดของเขากลับหยุดชะงักกลางคัน

ในวินาทีถัดมาเขาก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าซูมู่ไป๋ในทันทีหยิบเหรียญทองที่เขากำลังประคองอยู่ในมือขึ้นมาตรวจสอบอย่างละเอียด

"มะ...ไม่ใช่...เจ้า...ข้า..."

หลังจากยืนยันว่าทั้งหมดนี้คือเหรียญทองโบราณจริงๆไหวเจี้ยนก็เริ่มพูดจาติดๆ ขัดๆ

การวาดภาพและการสะสมเหรียญโบราณคือสองสิ่งที่เขาชื่นชอบเป็นอย่างมาก

ถึงแม้ของสิ่งนี้จะไม่ใช่ของมีค่าแต่จำนวนของมันก็มีไม่มากนัก

เจ้าเด็กนี่กลับหยิบออกมาทีเดียว500 เหรียญเลยเรอะ?!

แถมยังอยู่ในสถานที่เฮงซวยอย่างหมู่บ้านเริ่มต้นอีก?

ซูมู่ไป๋ส่งมอบเหรียญทองโบราณทั้ง500 เหรียญให้กับไหวเจี้ยน แล้วยิ้มเล็กน้อย

"ท่านผู้อาวุโสตอนนี้สอนวิชาประเมินให้ข้าได้แล้วใช่ไหมครับ?"

ไหวเจี้ยนพลิกมือเก็บเหรียญทองโบราณไปแล้วเริ่มพิจารณาชายหนุ่มตรงหน้าอย่างละเอียดเป็นครั้งแรก

การที่สามารถหยิบเอาอุปกรณ์ระดับมหากาพย์ออกมาได้เขายังพอเข้าใจ แต่ของอย่างเหรียญทองโบราณนี้ไม่มีทางที่จะมีอยู่ในหมู่บ้านเริ่มต้นได้อย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตามไหวเจี้ยนก็ไม่ได้ถามซูมู่ไป๋ว่าไปได้มันมาจากไหนเพียงแค่มองเขาอย่างมีความหมายลึกซึ้ง

"เจ้าหนูอย่างแกนี่สร้างความประหลาดใจให้ข้าจริงๆ"

"เอาไปสิ"

[คุณทำภารกิจลับ "รวบรวมเหรียญทองโบราณ" สำเร็จ, ได้รับตำราทักษะ "วิชาประเมินขั้นต้น"]

ครั้งนี้ไหวเจี้ยนไม่ได้หยุดอยู่อีกต่อไป เขาก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าวทะยานร่างขึ้นสู่ท้องฟ้า ทิ้งไว้เพียงประโยคเดียว

"เจ้าหนูเมื่อไหร่ที่มีเหรียญทองโบราณหนึ่งหมื่นเหรียญแล้วค่อยติดต่อข้ามาถึงตอนนั้นข้าก็จะให้ของขวัญสุดเซอร์ไพรส์แก่เจ้าเช่นกัน"

[คุณได้รับภารกิจลับ "รวบรวมเหรียญทองโบราณ 2"]

[เนื้อหาภารกิจ: รวบรวมเหรียญทองโบราณหนึ่งหมื่นเหรียญให้กับไหวเจี้ยน]

[รางวัลภารกิจ: ไม่ทราบ]

ในชั่วพริบตาร่างของไหวเจี้ยนก็หายลับไปจากสายตาของซูมู่ไป๋

ไม่รู้ว่าเขาเพิ่งนึกถึงเรื่องด่วนอะไรขึ้นมาได้หรือเปล่าถึงกับเลิกหาแรงบันดาลใจไปเลย

ซูมู่ไป๋มองรูปโปรไฟล์ของไหวเจี้ยนในรายชื่อเพื่อน
แล้วยิ้มเล็กน้อย

นี่คงจะเรียกว่าตนเองได้สร้างความสัมพันธ์กับคนท้องถิ่นแล้วสินะ?

เขามีลางสังหรณ์ว่าคนอย่างไหวเจี้ยนจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

ไม่ว่าจะเป็นการเหินฟ้าหรือการสังหารนักรบโครงกระดูกที่มีพลังชีวิตเกือบสิบหมื่นได้ในพริบตาล้วนพิสูจน์ให้เห็นว่าความแข็งแกร่งของไหวเจี้ยนนั้นสูงมาก

คนแบบนี้จะเป็นแค่นักประเมินพาร์ทไทม์ในหมู่บ้านเริ่มต้นหมายเลข 9527 ได้อย่างไร?

"ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ข้าถึงจะมีความแข็งแกร่งแบบนั้นได้บ้าง"

ซูมู่ไป๋ส่ายหน้ายิ้มๆหยิบ [วิชาประเมินขั้นต้น]ขึ้นมา แล้วในใจก็พลันเกิดความคิดขึ้น

[พลิกผัน]!

[เป้าหมาย: วิชาประเมินขั้นต้น]

[แจ้งเตือน: โปรดเลือกขั้นที่จะเลื่อนระดับ, ขั้นหนึ่ง/ขั้นสอง/ขั้นสาม](คลิกเพื่อดูรายละเอียด)

ตัวเลือกที่หนึ่ง:เลื่อนระดับเป็น [วิชาประเมินขั้นกลาง], ไม่มีการใช้ทรัพยากร

ตัวเลือกที่สอง:ยกระดับเป็น [วิชาประเมินขั้นสูง],
ใช้ 50000 เหรียญทอง

ตัวเลือกที่สาม:พลิกผันเป็น [วิชาประเมินขั้นปรมาจารย์], ใช้ 500 ปีของอายุขัย

"เลื่อนขั้นหนึ่งขั้น"

[คุณได้รับ "วิชาประเมินขั้นกลาง"]

[วิชาประเมินขั้นกลาง]: หลังจากเรียนจะได้รับอาชีพรอง"นักประเมินขั้นกลาง"

หลังจากเลื่อนขั้นรูปดวงตาสีเงินบนหนังสือก็ซับซ้อนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ซูมู่ไป๋ไม่ลังเลเรียนรู้มันโดยตรง

ในวินาทีถัดมาหนังสือในมือก็กลายเป็นลำแสงสีเงิน สลายเข้าไปในหว่างคิ้วของเขา

[ขอแสดงความยินดี คุณได้เปลี่ยนเป็นอาชีพรองที่ซ่อนอยู่"นักประเมินขั้นกลาง"]

[คุณได้เรียนรู้ทักษะใหม่ "วิชาประเมินขั้นกลาง"]

หลังจากมีอาชีพรองหน้าต่างสถานะที่สองของซูมู่ไป๋ก็เปิดขึ้น

[หน้าต่างสถานะอาชีพรอง]

[ผู้เล่น: ไป๋เย่]

[อาชีพรอง: นักประเมินขั้นกลาง]

[ทักษะ: วิชาประเมินขั้นกลาง]

[วิชาประเมินขั้นกลาง]

 0/10000

 (เมื่อค่าความชำนาญของทักษะเพิ่มขึ้นอัตราความสำเร็จในการประเมินจะเพิ่มขึ้นเล็กน้อย)

 อัตราความสำเร็จในการประเมินไอเทมระดับทองดำ:60%

 อัตราความสำเร็จในการประเมินไอเทมระดับ
มหากาพย์: 10%

 เวลาร่าย 5 วินาที, คูลดาวน์ 60 วินาที,ใช้ค่ามานา 1000 แต้ม

ทักษะอาชีพรองจะไม่ไปกินช่องทักษะของผู้เล่น

ซูมู่ไป๋หยิบ[เสื้อคลุมเสียงกระซิบของผู้วายชนม์] ออกมาแล้วเริ่มทำการประเมินโดยตรง

วูม~

ฝ่ามือส่องแสงสีเงินออกมาค่อยๆ ปกคลุมไปทั่ว
[เสื้อคลุมเสียงกระซิบของผู้วายชนม์]

5วินาทีต่อมา เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น

[แจ้งเตือน: การประเมินล้มเหลว]

ความล้มเหลวเป็นสิ่งที่คาดการณ์ไว้แล้วซูมู่ไป๋ไม่ได้รีบร้อนอะไรเพราะอย่างไรเสียการเก็บเลเวลของเขาก็ไม่ต้องลงมือทำเองอยู่แล้ว

ทุ่งหญ้าเขียวขจีที่ไร้ซึ่งไหวเจี้ยนกลายเป็นสวนหลังบ้านของซูมู่ไป๋โดยสมบูรณ์

กองทัพโครงกระดูกทำงานในรัศมี500 เมตร ส่วนซูมู่ไป๋ก็นั่งกลับลงบนโขดหินก้อนเดิม

เขารออย่างเงียบๆเป็นเวลาหนึ่งนาที แล้วจึงใช้วิชาประเมินกับ [เสื้อคลุมเสียงกระซิบของผู้วายชนม์] อีกครั้ง