ขอเป็นฉันได้ไหมคนที่เธอรัก

12:30น.

ขณะนี้พบว่ามีหญิงสาวร่างสูงผอมบางและมีผมยาวตื่นอยู่บนเตียงเหล็กพร้อมกับมีพุกที่นอนที่นุ่มจนทำให้เธอนอนหลับสบายไม่รู้สึกตัว หญิงสาวร่างเล็กหรือเลมอนกำลังนั่งจ้องหน้าเขาอย่างใกล้ชิด จึงเผยให้เห็นใบหน้าขาวเรียวสวยเท่ 

ซันนี่หญิงร่างสูง170 เ๢๲๻ิเ๬๻๱ เขามีผิวสีขาวแท้จริงแล้วเขานั้นมีใบหน้าที่ทั้งสวยและทั้งหล่อในเวลาเดียวกัน ก็คงไม่แปลกที่บางครั้งจะมีคนเข้าหาเธออยู่เรื่อย

"น่าเอ็นดูจริงๆ ฉันไม่รู้เลยว่าเธอหายไปไหนมาตั้ง6ปี"

 เลมอนพูดกับตัวเองขณะที่มองหน้าอีกคนที่ตอนนี้นอนหลับสนิทไม่รู้ตัว แต่เธอนั้นก็ไม่ได้จะปลุกอีกคนที่นอนบนเตียงขึ้นมา เพราะเธอกลัวว่าจะรบกวนเวลานอนของเขาคนนั้น เธอจึงลุกขึ้นเพื่อไปเตรียมอาหารมื้อกลางวันไว้ให้ซันนี่ เผื่อว่าถ้าเขาตื่นขึ้นมาจะได้มีอะไรกิน ลึกๆแล้วเธอก็แอบห่วงเขาด้วยแหละเพราะเธอมีไปสัมภาษณ์งานตอน 13:30น. 

แต่ขณะที่ทำอาหารอยู่นั้นเธอก็นึกถึงเ๹ื่๪๫ราวเก่าๆเมื่อตอนสมัยเรียนมหาลัยของเธอกับเขา

ณ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง

มะลิ: "เลมอนฉันฝากแกไปคุมน้องๆปี1ให้จัดแถวดีๆหน่อย" 

เสียงห้วนจากเพื่อนสาวในห้องเดียวกันที่มอบหมายให้เธอไปควบคุมความเป็๲ระเบียบให้กับน้องๆปี1 เนื่องจากวันนี้เป็๲วันนัดรวมตัวกันเพื่อที่จะจับสายรหัสของสาขา ทุกคนในชั้นปี2ต่างก็วุ่นวายกับการเตรียมการสถานที่ต่างๆจัดเตรียมกิจกรรมความสนุกสนานในครั้งนี้ เพื่อจะได้เป็๲การสานสัมพันธ์ระหว่างรุ่นพี่และรุ่นน้องในสาขา

เลมอน: "ปี 1 ทั้งหมดจัดแถวและเรียงลำดับเลขที่ของตัวให้ให้เรียบร้อย" 

เสียงรุ่นพี่ ปี 2 หรือเสียงของหญิงสาวร่างเล็กที่ตะเบ็งออกคำสั่งให้รุ่นน้องจัดแถว จากนั้นเธอก็ได้มีการเดินสำรวจความเรียบร้อยของน้องๆ น้องปี1ทุกคนต่างพากันจัดแถวให้เป็๞ระเบียบเรียบร้อยตามคำสั่งของรุ่นพี่ แต่แล้วก็มีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

"ขออนุญาตค่ะ" เสียงของหญิงร่างสูงที่วิ่งหอบเข้ามาในตอนนี้ทำให้เลมอนหันไปจ้องมองด้วยสายตาดุ จากนั้นเธอจึงให้เธอคนนั้นออกมายืนข้างหน้ากับเธอ

เลมอน: มีรุ่นน้องปี1มาสายนะคะ ตามที่เรานัดไว้เป็๞เวลา13:00น.ตอนนี้กี่โมงแล้วคะ14:05น.คนมาสายต้องมีบทลงโทษ 

ซันนี่: "คือว่าหนูอธิบายเหตุผลได้นะคะ....." 

หญิงสาวที่วิ่งหอบคนนั้นก็คือซันนี่ เธอพยายามจะอธิบายบายเหตุผลที่ทำให้เธอมาสายในครั้งนี้ แต่มันก็ไม่เป็๲ผล

เลมอน: คนมาสายก็คือคนมาสาย ไม่ว่าจะเหตุผลอะไรก็คือมาสายอยู่ดี มาสาย65นาทีลุกนั่ง65ครั้งปฏิบัติ!" 

เลมอนมีความจำเป็๞ต้องทำแบบนี้ทั้งที่จริงแล้วเธอนั้นเป็๞คยมีจิตใจที่อ่อนโยน แต่เธอก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะปล่อยผ่านเ๹ื่๪๫นี้ได้เพราะหน้าที่ก็คือหน้าที่รุ่นพี่ต้องทำให้รุ่นน้องรู้จักระเบียบวินัย และความตรงต่อเวลานั้นก็เป็๞สิ่งที่สำคัญในการเป็๞นักศึกษาที่ดี

ซันนี่: "ยัยเตี้ยแก่หน้าหมวย!นี่มันใจร้ายจริงๆอย่าให้ฉันเจอนอกมหาลัยละกัน จะเอาคืนให้สาสมเลย" หญิงร่างสูงพูดในใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เธอจึงต้องฝืนทนลุกนั่งตามที่รุ่นพี่บอก และสิ่งที่เธอตอบไปจริงๆนั้นก็คือ "รับทราบค่ะ" ทั้งที่ขาของเธอก็ยังเจ็บอยู่ แต่ก็ต้องก้มหน้าลุกนั่งต่อไป

"63-64-65" เสียงเพื่อนๆช่วยกันนับให้กับซันนี่จนเธอลุกนั่งครบ65ครั้ง

เลมอนนั่งยิ้มอยู่ตรงหน้าของซันนี่เพราะเธอได้นึกถึงเ๹ื่๪๫ราวดีๆจนเผลอยิ้มออกมา แต่อยู่เธอก็ได้สติและหันมองนาฬิกาตรงบริเวณข้อมือของตัวเอง และก็สะดุ้ง๻๷ใ๯ในที่สุด

"ตายแล้วนี่ชั้นเผลอคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนเกือบไปจะสัมภาษณ์งานไม่ทันแล้วหอเนี้ย ว๊ากกก"

เป็๞เวลา 13:15น. จากนั้นเลมอนก็ได้ตักอาหารที่ทำไว้ใส่ในกล่องอาหาร พร้อมกับเขียนข้อความแปะไว้บนกล่อง และวางไว้ที่โต๊ะทำงานของซัน บริษัทรินณดา แกต้องไปให้ทันนะเลมอน ไปก่อนนะ อย่าลืมตื่นขึ้นมากินด้วยล่ะซันนี่ ฉันตั้งใจทำมากๆเลยนะ แล้วเลมอนก็รีบวิ่งออกไปอย่างเร่งรีบ

ทันใดนั้นคนร่างสูงได้ตื่นขึ้นมาพอดี เขาไม่กล้าลุกขึ้นมาทันทีแต่เขาได้แอบเหลือไปเห็นใครสักคนที่กำลังทำอะไรอยู่สักอย่างอยู่บริเวณหน้าเตียงเธอ สักพักเขาก็หันมามองฉัน ฉันเลยรีบหลับตาอย่างไว ไม่นะอย่าจับได้นะ อย่านะ แล้วเธอก็ลองลืมตาขึ้นมาดูชัดๆอีกครั้ง เลมอนนี่ เขาทำอะไรอยู่นะ ซันนี่นอนนิ่งด้วยความสงสัย เอ๊ะ! บริษัทรินๆอะไรสักอย่างเนี้ยแหละมั้งที่ได้ยินเมื่อกี้

13:25น.

เมื่อแน่ใจแล้วว่าใครอีกคนที่ออกไป ออกไปจริงๆแล้ว ดวงตากลมโตคู่นั้นก็ได้ค่อยๆลืมตาขึ้นมา เธอจะไปไหนกันนะ แอบตามออกไปดีกว่า แต่เอ๊ะ! นั่นมันอะไรน่ะ ซันนี่ได้เหลือบไปมองเห็นกล่องอะไรบางอย่างและมีโน๊ตเขียนไว้ด้วย เธอจึงลุกขึ้นไปหยิบของสิ่งนั้น พร้อมกับหยิบโน๊ตที่แปะไว้บนกล่องอาหารขึ้นมาอ่าน ใช่มันคือกล่องใส่อาหารนั่นเอง

"อย่าลืมทานกับข้าวที่เราเตรียมไว้ให้ด้วยนะ*LM*" LM ย่อมาจาก เลมอนสินะ ซันนี่อ่านข้อความนั้นและเผลอยิ้มออกมาเบาๆ

"นี่เขาเป็๞ห่วงเราด้วยหรอ" ซันนี่นึกสงสัยขึ้นมา ว่า ทำไมคนที่พึ่งรู้จักกันได้แค่ไม่กี่วัน ถึงต้องมาเป็๞ห่วงเป็๞ใยกันได้ถึงขนาดนี้

หญิงสาวร่างสูงได้แต่นึกสงสัยและไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า แท้ที่จริงแล้วเขากับเธอคนนี้เคยรู้จักกันมาก่อน และยิ่งไปกว่านั้นทั้งคู่ก็เคยคบหากันมาก่อนด้วย ต่างจากใครอีกคนที่พึ่งเข้ามาเป็๞เพื่อนร่วมห้องได้ไม่กี่วัน เขาคนนี้จำเ๹ื่๪๫ราวทุกอย่างได้ไม่เคยลืม

จากนั้นหญิงสาวร่างสูงก็รีบตามอีกคนออกไปให้ทัน แต่มันก็ไม่ทันอยู่ดี ฉันคาดเดาว่าถ้าเขาไม่นั่งวิน ก็เรียกรถแท็กซี่ หรือรถประจำทาง แต่ที่ฉันคิดว่าเป็๲ไปได้มากที่สุดก็คือ วินมอเตอร์ไซค์ ซันนี่รีบลงไปถอยรถBMคันโปรดของเขาแล้วรีบขับออกไป

แหล่งรวมรถวินมอเตอร์ไซค์และคนขับ

"พี่คะ หนูไปบริษัท รินณดาจำกัด ค่ะ" เลมอนบอกรายละเอียดของการไปยังที่ทำงานใหม่ของฉัน พร้อมกับขึ้นนั่งซ้อนท้ายของพี่วิน

"ขึ้นมาเลยน้อง" เสียงทุ่มเรียกให้อีกคนขึ้นรถ

แล้วพี่วินก็ขับรถไปส่งฉันที่บริษัท

จบตอนแล้วนะคะ ฝากติดตามกันต่อไปด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ