(จบ) พ่อยอดหมอขั้นเทพ ขอกลับมาเลี้ยงลูกสาว

บทที่ 50 เข็มสู่สุขาวดี

เฉินเชี่ยนเย้ยหยันเสียงเย็น กล่าวอย่างเย่อหยิ่ง "พ่อของเขาเป็นเจ้าของบริษัทยาหรุ่นผิง เขาไม่ด้อยไปกว่าโจวซื่อฉยงเลย"

"ฮ่า ๆ แม้ว่าโจวซื่อฉยงจะเห็นหน้าพ่อผม เขาก็ต้องเรียกผมว่าพี่ใหญ่ด้วยความเกรงใจ" ชายหนุ่มกล่าวด้วยความภาคภูมิใจยิ่งขึ้น

นับตั้งแต่เฉินเชี่ยนรู้ว่าตระกูลหลูถูกทำลายล้าง เธอก็รู้ว่าลูกในท้องไม่ควรเก็บไว้ ขณะอยู่โรงพยาบาล เธอบังเอิญเห็นถงเจ๋อเฟยนำทีมมาตรวจสอบ

ถงเจ๋อเฟยอายุยังไม่ถึงยี่สิบ แต่เฉินเชี่ยนกลับเป็นมือเก่าในเรื่องความรัก อุบัติเหตุเล็กน้อยทำให้ทั้งสองรู้จักกัน

ในช่วงไม่กี่วันต่อมา ถงเจ๋อเฟยหลงใหลในเฉินเชี่ยนจนโงหัวไม่ขึ้น และเฉินเชี่ยนก็กลายเป็นหญิงน่าสงสารที่ถูกชายหื่นทอดทิ้ง

วันนี้มาซื้อรถ ก็เพื่อที่ถงเจ๋อเฟยจะแสดงความ ‘จริงใจ’ ต่อเฉินเชี่ยน

เมื่อเห็นความภาคภูมิใจบนใบหน้าของเฉินเชี่ยนและความดูถูกของถงเจ๋อเฟย สายตาของซูช่านวาบด้วยความเย็นชา เขากระซิบกับพนักงานขายหญิงที่กำลังยืนอ้ำอึ้ง

พนักงานขายพยักหน้าและรีบลุกขึ้นเดินออกไป

"เฉินเชี่ยน ฉันได้บอกเธอไปแล้วว่า อย่าคิดว่าการได้คบกับผู้ชายคนนี้ เธอจะสามารถบินขึ้นไปเป็นนกฟีนิกซ์ได้"

"ไม่มีนกฟีนิกซ์สักตัวที่จะเป็นหญิงสำส่อน" ซูช่านกอดกอดเสี่ยวเสี่ยวพูดเสียงเย็น

ตอนนี้เฉินเชี่ยนก็ไม่มีปฏิกิริยารุนแรงเหมือนก่อน เธอรู้สึกว่าซูช่านกำลังรู้สึกขมขื่นและริษยา

เธอหัวเราะเยาะเสียงหนึ่งว่า "แม้ฉันจะเป็นหญิงสำส่อน ก็ยังดีกว่าพวกกินข้าวฟรีอย่างคุณร้อยเท่า ขยะ!"

ซูช่านเห็นเสี่ยวเสี่ยวยังคงก้มหน้าอยู่ จึงเดินออกไปข้างนอก

"คุณจะไปไหน" ถงเจ๋อเฟยขวางหน้าซูช่านทันที พูดด้วยน้ำเสียงถือดี "กล้าดูถูกของรักของฉัน ต้องขอโทษก่อน!"

"ตอนนี้คุณควรกลับไปบอกพ่อของคุณว่าซูช่านกลับมาแล้ว และทุกอย่างต้องคิดบัญชีให้ชัดเจน" ซูช่านเงยหน้ามองถงเจ๋อเฟยอย่างเย็นชา

"ฮ่า ๆ คุณจะมาคิดบัญชีกับพ่อของผมเหรอ คุณเป็นใครกัน? เชื่อไหมว่าวันนี้ผมจะตามหาคน..."

ซูช่านตวาดเสียงดังทันที "ถอยไปซะ"

เสียงตวาดนั้นเต็มไปด้วยพลัง ราวกับฟ้าผ่าดังสนั่นตรงหน้าถงเจ๋อเฟย

ถงเจ๋อเฟยรู้สึกเหมือนหูหนวกทันใด ร่างกายถอยหลังอย่างรวดเร็วและล้มคว่ำลงกับพื้น

เฉินเชี่ยนที่อยู่ข้าง ๆ ก็มีสีหน้าตระหนก รีบถอยหลังอย่างรวดเร็ว

ซูช่านอุ้มเสี่ยวเสี่ยวเดินออกไป จากนั้นก็ขึ้นรถจีสีดำคันใหญ่ในห้องแสดงสินค้าทันที ขณะนั้นบัตรแบล็กการ์ด กุญแจรถ และสัญญาของซูช่านวางอยู่บนแผงควบคุม

เสียงเครื่องยนต์ดังกึกก้องในห้องแสดงสินค้า รถจีสีดำคันใหญ่คำรามเสียงดังแล้วพุ่งออกจากห้องแสดงสินค้าอย่างรวดเร็ว

เหตุการณ์นี้ทำให้พนักงานในห้องแสดงสินค้าและถงเจ๋อเฟยที่เพิ่งลุกขึ้นมาตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง

ก่อนหน้านี้ ซูช่านเพียงแค่พูดกับพนักงานขายหญิงว่าให้ไปชำระเงินส่วนที่เหลือ และขอให้เพิ่มอีกหนึ่งแสนหยวน

ตอนนี้การซื้อขายเสร็จสิ้น รถคันนี้เป็นของซูช่านแล้ว

"สารเลว กล้ามาท้าทายกับฉัน วันนี้ฉันจะจัดการนาย" ถงเจ๋อเฟยขบฟันกรอดคำราม แล้วฉุดรั้งเฉินเชี่ยนวิ่งออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว

ทั้งสองขึ้นรถเฟอร์รารีสีดำสนิท หลังจากเสียงเครื่องยนต์คำรามดังขึ้น รถก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ตามรถจีสีดำที่อยู่ข้างหน้า

ถงเจ๋อเฟยมีสีหน้าดุร้าย และกำลังหยิบโทรศัพท์โทรหาบอดีการ์ดของตน...

ซูช่านที่กำลังจับพวงมาลัยมองกระจกมองหลังแวบหนึ่ง เห็นว่าคนนั้นไล่ตามออกมาจากร้านแล้ว

เสี่ยวเสี่ยวกอดเข็มขัดนิรภัยแน่น พูดด้วยความกลัวว่า "ขับช้าลงหน่อยได้ไหม หนูกลัว"

ซูช่านหัวเราะและตอบ "ได้ พ่อจะขับช้าลง"

ตึง!

เสียงดังสนั่นดังขึ้นทันทีจากด้านหลังรถ รถพุ่งไปข้างหน้าอย่างแรง เสี่ยวเสี่ยวที่นั่งอยู่ด้านหลังเกือบล้มคว่ำ ตกใจจนร้องตะโกนออกมา

เพราะซูช่านเหยียบเบรกลดความเร็วลง ถงเจ๋อเฟยจึงเหยียบคันเร่งพุ่งชนไปทันที

สายตาของซูช่านกลายเป็นเยือกเย็นและดุร้าย เขาหมุนพวงมาลัยอย่างรวดเร็ว รถจอดลงข้างทาง

รถสปอร์ตสีดำด้านหลังรีบพุ่งตามมาและจอดขวางหน้าทันที

หลังจากถงเจ๋อเฟยและเฉินเชี่ยนลงจากรถ รถเอสยูวีสีดำก็ขับมาอย่างรวดเร็วและจอดขวางด้านหลังรถของซูช่าน

บอดีการ์ดห้าคนลงมาในชุดดำลงมาจากรถ และการล้อมรถของซูช่านไว้อย่างรวดเร็ว

ตึง!

ถงเจ๋อเฟยยืนอยู่ข้างหน้ารถ ตบฝากระโปรงรถอย่างแรง สีหน้าบิดเบี้ยว ชี้ไปที่ห้องคนขับที่มีซูช่านอยู่ด้านใน ตะโกนด้วยความโกรธ "ไอ้เวร นายลงมาเดี๋ยวนี้ ถุย!"

เสี่ยวเสี่ยวเห็นบอดีการ์ดชุดดำหน้าตาน่าเกลียดของถงเจ๋อเฟย จึงมีสีหน้าเต็มไปด้วยความกลัว

"ไม่ต้องกลัว เสี่ยวเสี่ยวรออยู่ในรถนะ พ่อจะลงไปคุยกับพวกเขาสักหน่อย" ซูช่านหันมายิ้มอย่างอ่อนโยน

เสี่ยวเสี่ยวกัดริมฝีปากพยักหน้า "งั้นรีบ ๆ นะ ระวังตัวด้วยค่ะ"

ซูช่านลงจากรถ บอดีการ์ดชุดดำก็รุมล้อมรอบตัวทันที

เพราะปกติถงเจ๋อเฟยมักจะออกไปข้างนอกพร้อมกับบอดีการ์ด วันนี้เขาวางแผนจะไปซื้อรถกับเฉินเชี่ยน และหลังจากซื้อรถแล้วจะไปเช่าห้องโรงแรม ดังนั้นจึงให้บอดีการ์ดอยู่ใกล้ ๆ แต่ให้อิสระในการเคลื่อนไหว

หลังจากเกิดเหตุการณ์ ถงเจ๋อเฟยรีบเรียกบอดีการ์ดส่วนตัวมาทันที

"เฉินเชี่ยนบอกว่าคุณสู้เป็น บอดีการ์ดของผมล้วนเรียนมวยปล้ำและยูโดมา คุณลองดูสิ"

"ถ้าไม่กล้าต่อสู้ ก็ทิ้งรถไว้ให้ผม พาลูกนอกสมรสของคุณไปให้เร็ว" ถงเจ๋อเฟยตะโกนด้วยท่าทางหยิ่งผยองใส่ซูช่าน

บนใบหน้าของซูช่านปรากฏรอยยิ้ม เหลือบมองเฉินเชี่ยนที่กำลังยิ้มเยาะ มือขวาค่อย ๆ มีพลังสีทองอ่อนไหลเวียน และรวดเร็วจนก่อรูปเป็นเข็มเล็ก ๆ

ซูช่านกล่าวกับถงเจ๋อเฟยอย่างไม่มีเหตุผลว่า "คุณรู้ไหมว่าความเจ็บปวดที่ทำให้ตายนั้นเป็นยังไง"

ซูช่านยกมือขวาขึ้นและโบก ก้อนพลังงานสีทองในฝ่ามือพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว และทะลุเข้าไปในไตของถงเจ๋อเฟยทันที

ถงเจ๋อเฟยรู้สึกเหมือนถูกยุงกัดเบา ๆ ที่ท้อง แต่ในวินาทีถัดมา เขาก็พบกับความเจ็บปวดอย่างรุนแรง

"อ๊า!"

เขาร้องโหยหวนและนั่งคุกเข่าลงกับพื้น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด

แต่ในช่วงเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ ความเจ็บปวดนั้นกลับทวีความรุนแรงขึ้น ราวกับมีมีดกำลังกวนในช่องท้อง

"อ๊ะ! เจ็บ โอ๊ย เจ็บมาก!" ถงเจ๋อเฟยทรุดตัวลงพื้น ร่างกายไร้เรี่ยวแรงที่จะทรงตัว สั่นไปทั้งตัวพร้อมหลับตาตะโกนออกมา เหงื่อเย็นเริ่มไหลลงจากหน้าผาก

เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ เฉินเชี่ยนตะลึงงัน บอดีการ์ดรอบข้างก็ตะลึงเช่นกัน

"เจ้านายของคุณดูเหมือนจะป่วยหน่อย แนะนำให้พาไปตรวจที่โรงพยาบาลดีกว่า" ซูช่านมองบอดีการ์ดที่ดูเย็นชาแวบหนึ่ง แล้วหมุนตัวขึ้นรถ

เมื่อเดินถึงรถ ซูช่านหันกลับมาพูดอีกว่า "ถ้ารักษาไม่หาย ให้ถงเหอผิงมาคุยกับฉันก็แล้วกัน"

พวกบอดีการ์ดเป็นห่วงว่าคุณชายจะเกิดเรื่อง จึงรีบหอบร่างของถงเจ๋อเฟยที่กำลังร้องครวญครางขึ้นรถทันที เฉินเชี่ยนเองก็ตามไปอย่างรวดเร็ว

หลังสตาร์ตรถ เสี่ยวเสี่ยวถอนหายใจยาวแล้วพูดขึ้นอย่างกังวล "หนูกลัวว่าคุณจะสู้เขาไม่ได้ แต่ทำไมคนคนนั้นถึงได้นอนอยู่กับพื้นล่ะ"

"เสี่ยวเสี่ยวของพ่อ เขาเห็นพ่อโกรธเข้าก็ตกใจล้มลงไปเอง พ่อจะบอกให้นะ ถ้ายังไม่กลับไปอีก พ่อจะหักขาเขา" ซูช่านพูดพร้อมกับโบกหมัด

เสี่ยวเสี่ยวกลอกตาใส่ "ไม่น่าแปลกเลยที่พี่สาวจื่อเมิ่งบอกว่าคุณชอบโอ้อวด"

อีกด้านหนึ่ง ถงเจ๋อเฟยที่ร้องครวญครางตลอดทางถูกนำส่งอย่างเร่งด่วนไปยังห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลเมืองไห่

เขาไม่รู้เลยว่า หลังจากที่ซูช่านใช้เข็มกดเข้าที่ไต แล้วพลังชี่จะค่อย ๆ ทำลายอวัยวะที่เสียหาย จากนั้นจะเคลื่อนย้ายไปยังอวัยวะอื่น ๆ จนกระทั่งผู้ถูกแทงทรมานจนตายอย่างช้า ๆ

เนื่องจากวิธีนี้ค่อนข้างโหดร้าย ซูช่านจึงไม่ค่อยใช้เท่าไหร่ เข็มสู่สุขาวดี

หนึ่งชั่วโมงต่อมา รถเมอร์เซเดสเบนซ์สีดำจอดอย่างรวดเร็วที่หน้าอาคารตึกผู้ป่วยนอก ถงเหอผิงสวมชุดจีนสีน้ำเงินเข้มเดินลงมาอย่างเร่งรีบ ตามหลังมาด้วยชายสวมเสื้อทรงจีนคนหนึ่ง

เพียงแค่ก้าวเข้าสู่ทางเดิน ถงเหอผิงก็ได้ยินเสียงร้องโหยหวนของลูกชาย ทำให้เขาขมวดคิ้วแน่นขึ้น

ผู้บริหารโรงพยาบาลหลายคนรีบเดินเข้ามาหาถงเหอผิง พูดด้วยความกังวลว่า "ประ... ประธานถง เราได้ตรวจร่างกายลูกชายของคุณอย่างละเอียดแล้ว แต่ไม่พบความผิดปกติใด ๆ เลยครับ"

"หรือ หรือจะย้ายไปรักษาที่โรงพยาบาลในเมืองเอกของมณฑลดีไหมครับ"

ขณะนั้นเฉินเชี่ยนเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว เห็นสายตาเย็นชาของถงเหอผิง เธอก็กัดฟันพูดว่า "คุณลุงคะ แน่นอนว่าซูช่านเป็นคนทำร้ายลูกชายของคุณ คุณยังจำเขาได้ไหมคะ"

"ห้าปีก่อน ที่โรงงานของเขาถูกไฟไหม้ก็เป็นฝีมือเขา"

ถงเหอผิงเบิกตากว้าง เขาพูดเสียงเย็นเยียบ "ซูช่าน? ฉันจำได้แล้ว"

"รีบย้ายเสี่ยวเจ๋อไปรักษาที่โรงพยาบาลที่ดีที่สุดในเมืองเอกของมณฑล ฉันต้องการผู้เชี่ยวชาญที่ดีที่สุดมารักษา" พูดจบเขาก็หันไปพูดกับชายสวมเสื้อจีนข้าง ๆ ด้วยน้ำเสียงเย็นชา "เหล่าอู๋ ไปตามหาซูช่าน หากเขาเป็นคนทำ ก็ให้พาตัวเขามาหาฉัน"