พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

ตอนที่เก้าสิบห้า ถวายคืนตราหยก

คนไม่ผิดผิดที่ครอบครองตราหยก

คำกล่าวนี้เป็นจริงเสมอมาว่าคนเราหากมีของมีค่าที่คนต้องการติดตัว

คนทั้งแผ่นดินก็พร้อมที่จะสังหารเราเพื่อชิงมันไป

คนในยุคปัจจุบันอาจจะไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมแค่ตราหยกนี่มันถึงต้องชิงกันขนาดนั้นเลยหรือนี่?

แต่นี่คือยุคสมัยที่เล่าปังฮั่นโกโจอ้างว่าสังหารงูขาวได้รับโองการสวรรค์เพื่อปกครองแผ่นดิน

Perception is power

สิ่งที่มองเห็นคืออำนาจ

หากบอกว่าข้าได้โองการสวรรค์แปลว่าข้าได้โองการสวรรค์แล้วหรือใครจะเถียง?

หากเถียงก็เอาดาบกระบี่มาสู้กับข้า

ว่าผู้เผด็จการศักดินาล้าหลังหากต้องการครอบงำควบคุมประชาชนก็ต้องอ้างความชอบธรรมบางอย่าง

และทำการกำจัดคนเห็นต่างจนถึงที่สุด

คนจากชาวล้อซั๊วะผู้หนึ่งอธิบายแนวคิดได้ดีสอดคล้องกับแนวคิด

จ้าวเกาชี้กวางเป็นม้า

ว่าจุดสุดท้ายของการโฆษณาชวนเชื่อไม่ใช่เรื่องการของการโน้มน้าวว่าเป็นความจริงแต่คือ

Humiliation

การหยามหมิ่น

ว่าไม่ได้แม้แต่จะโน้มน้าวใครว่านั่นไม่ใช่ความจริงเพราะแม้แต่หูไฮ่ฉินอ๋องที่ไม่เอาไหนก็ยังบอกว่ามันคือกวาง

แต่มันคือการหยามหมิ่นสติปัญญาของคนที่ได้รับการโฆษณาชวนเชื่อนั้นอย่างที่สุด

จ้าวเกาได้คัดกรองคนที่กล้าพูดว่า

มีเขาอย่างนี้คือม้าที่ไหน

กีบเท้าอย่างนี้คือสัตว์ประเภทกวาง

ว่าคนที่อาจจะไม่ใช่คนดีหรือแม้แต่กล้าหาญแต่ยังพอมีสติปัญญา เจอสิ่งที่ไม่ตรงกับความจริงก็ยังต้องอดพูดออกมาไม่ได้

ทำให้จ้าวเกาคัดกรองพวกเขาออกไปและกำจัดพวกเขาออกไปจากราชสำนักจนหมดสิ้น

คนที่เหลือในราชสำนักจึงมีแต่คนที่ยอมรับว่ากวางคือม้าเท่านั้น

คือการหยามเกียรติบัณฑิตอย่างสิ้นเชิงไม่ให้มีใครต่อต้านจ้าวเกาได้อีก

นั่นคือเป้าหมายของโฆษณาชวนเชื่อ

หยามหมิ่นทุกผู้คนด้วยข่าวสารที่น่าขันแต่มิอาจจะตอบโต้ไปได้แม้แต่น้อย

“สวรรค์ประทานท่านองครักษ์พิทักษ์แผ่นดินตงแนซื่อสัตย์ บุคลิกสง่างาม อาศัยบุญญาธิการแห่งองค์ฮ่องเต้ตามหาตราหยกที่สวรรค์ประทานกลับมาได้ท่านองครักษ์ตั๋งฮวงขอถวายคืนตราหยกขอให้ฮ่องเต่ชันษายืนยาว อายุยั่งยืนหมื่นปีหมื่นหมื่นปี”

ผมคัดเลือกบรรดาบัณฑิตสหายพรรคพวกของไช่หยงให้ช่วยร่างราชโองการและประกอบพิธีกรรมให้

แต่ตัวเครื่องทรงเต็มยศแม้แต่รองเท้าก็หุ้มส้นให้สูงขึ้นมาเล็กน้อย

สร้างบรรยากาศที่เคร่งขรึมต่อขุนนางในราชสำนัก

เรื่องที่เป็นเรื่องเล็กน้อยเราทำให้ใหญ่

เรื่องที่ใหญ่เราทำให้ใหญ่กว่าเดิม

ผมพยายามสร้างภาพตนเองคือขุนนางที่จงรักภักดีไร้ความทะเยอทะยานหมายมั่นพิทักษ์แผ่นดิน

แม้เจอตราหยกแห่งแผ่นดินก็ถวายคืนมิได้มีจิตละโมบใดใดทั้งสิ้น

แหงล่ะ

ไอ้ของติดคำสาปดีบัฟอย่างนี้ใครจะเอาไปใช้ฟะ?