มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

เมื่อฉินเฉาเริ่มสิ่งนี้ เขายังคงตื่นตัว แต่ช่วงกลาง เขาเริ่มผ่อนคลาย และสูญเสียการควบคุมโซ่ของเขา เมื่อทั้งสองปีนขึ้นมาถึงจุดสุดยอดเป็นครั้งที่สาม มือของชิโยะจู่ๆ ก็เป็นอิสระจากโซ่ หลังจากดิ้นรนจับมีดสั้นด้วยมือของเธอ หรือบางทีอาจเป็นคุไน เธอก็แทงเข้าที่คอของฉินเฉาอย่างโหดเหี้ยม

“เดรัจฉาน ไปลงนรกซะ!”

ตาชิโยะเป็นประกาย เมื่อคุไนของเธอตัดผ่านอากาศแทงเข้าที่คอของฉินเฉา

แต่จากนั้นตาของเธอก็เปลี่ยนไป พวกมันเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง เพราะว่าเมื่อปลายคุไนของเธอแทงเข้าที่คอฉินเฉา มันมีแค่เสียงเหล็กกระทบกัน หลังจากนั้น ก็มีประกายสีแดงแวบออกมา เธอเห็นคุไนของเธอหักเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งตกลงกับพื้น

พระเจ้า! ร่างกายนี่มันอะไรกัน? แม้แต่อาวุธมีคมอย่างคุไนก็ไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วนได้ ผิวหนังก็ยังแทงไม่เข้า! อย่าบอกฉันนะว่าผิวของเขาสร้างมาจากเหล็ก!?

“ทำไม ทำไม...”

“ผู้หญิง มีความแข็งแรงแค่นิดหน่อย” ฉินเฉายังคงกระหน่ำชิโยะต่อ “ยิ่งกว่านั้น ฉันไม่ใช่เดรัจฉาน ฉันคือฉินเฉา....”

ไม่นาน ดวงตาของชิโยะก็เสียความอดทน และมือของเธอวางไว้ที่ไหล่ของฉินเฉา....

ในที่สุดฉินเฉาก็หยุดรุกราน ร่างของชิโยะตอนนี้เต็มไปด้วยเหงื่อราวกับเธอเพิ่งขึ้นจากสระ

และร่างของเธอไม่มีแรงเหลือแล้ว ยกเว้นตาของเธอที่ยังเต็มไปด้วยจิตสังหาร จ้องมาที่ฉินเฉาอย่างดุร้าย

“ไอ้เดรัจฉาน...ไม่นาน หรือหลังจากนี้ ฉันจะมาฆ่านาย....”

“เธอไม่มีโอกาสหรอก” ฉินเฉาใส่เสื้อผ้าและยืนขึ้น พร้อมด้วยสายตาที่ต่างออกไป เขายื่นมือออกไปในอากาศ และคว้าเข้าที่คอชิโยะด้วยพลังความคิด คุโนะอิจิคนนั้นหายใจไม่ออก และหน้าแดงก่ำ

แต่ไม่มีร่องรอยความกลัวในแววตา ปากของเธอยังคงพูดบางคำ

“แม้ว่าฉันจะตาย...ฉัน...ก็จะไม่ปล่อยนายไป...” อากาศในปอดของเธอเริ่มเหลือน้อยลงทุกที พลังชีวิตของเธอเริ่มอ่อนลง และสติของเธอเริ่มไม่ชัดเจน

แต่ทันใดนั้นร่างของฉินเฉาก็สั่น และเขารีบทำลายจิตสังหารที่หนาแน่นของเขาไป

พระเจ้า นี่ฉันกำลังทำอะไร? หลังจากข่มเหงเธอ ฉันยังจะฆ่าปิดปากเธออีก?

ถ้าฉันทำอย่างนั้น มันจะต่างอะไรกันระหว่างฉันกับพวกคนชั่วคนอื่น?

เขาปล่อยเธอ และถอยหลังสองก้าวอย่างสับสน หลังจากแทบจะถูกฉินเฉาฆ่า ชิโยะก็ไอออกมาเป็นเวลานาน

เหงื่อเย็นๆ ไหลอาบหลังเธอ และร่างของเธอสั่นสะท้าน รู้สึกถึงอากาศที่เย็นเยียบ ซึ่งทะลุสู่ใจเธอโดยตรง

เขาแค่อยากจะฝึกตนเส้นทางปีศาจ แต่ไม่ได้ต้องการเป็นปีศาจที่รู้จักแต่ฆ่าและข่มขืน ฉินเฉาคำรามออกมาเสียงดังสองครั้ง บังคับกดจิตชั่วร้ายของเขาลง

เขาถูกกระตุ้นให้อยากจะฉีกสาวงามที่ขาวราวหิมะตรงหน้าเขา แรงกระตุ้นนี้เหมือนกับหญิงสาวที่ยั่วยวนที่ไม่ทำอะไรนอกจากกระซิบคำหวานในหูของเขา

ความปรารถนาที่ยิ่งกลายเป็นมากขึ้น และมากขึ้น ในที่สุดฉินเฉาก็กัดริมฝีปากตัวเองอย่างโหดร้ายจนกระทั่งเลือดไหลออกมาเพื่อสงบสติตัวเอง

“มาสิ ฆ่าฉันสิ” หลังจากหายใจได้แล้ว ชิโยะก็มองมาที่ฉินเฉาอย่างเย็นชา “ถ้านายไม่ฆ่าฉัน ฉันจะฆ่านาย!”

“ฉันก็อยากจะเห็นเหมือนกัน!” ในที่สุดฉินเฉาก็ตั้งตัวได้ หายใจอย่างหนัก และจุดบุหรี่ให้ตัวเอง

เขาพ่นควันออกมา

ขณะที่สูบบุหรี่ ฉินเฉาก็พูด “ฉันอยากจะเห็นเหมือนกัน เธอจะฆ่าฉันยังไง” พร้อมกันนั้นเขาก็พ่นควันออกมาเป็นวง

“วันนี้ฉันจะกลับไปก่อน สำหรับการขายหน้าในวันนี้ ฉันจะเอากลับมาคืนนายแน่!” หลังจากเก็บกดมาเป็นเวลานาน ชิโยะก็ระบายความโกรธออกมา เส้นความโกรธของเธอขาดออก และหน้าอกของเธอสั่น

“เธออยากจะขึ้นฉันอีกครั้งเหรอ?” ฉินเฉายื่นมือออกไป และเรียกโซ่กลับมา ชิโยะพลันตกลงพื้น นอนอยู่บนเสื้อผ้าที่ขาดกระจาย

ตอนนี้ชิโยะไม่มีแรงเหลือ เธอทำได้แค่นอนอย่างว่าง่าย ท่าทางสับสนของเธอ เปิดตาให้กับฉินเฉา การยั่วใจแบบนี้สามารถจัดการกับฉินเฉาถึงตายได้

แต่ฉินเฉาเบื่อแล้ว เขามาที่นี่ไม่ใช่เพื่อข่มเหงญี่ปุ่นน้อยนางนี้

“เป็นนินจาสนุกนักเหรอ?” ฉินเฉานั่งลงสูบบุหรี่ข้างเธอ และถาม

“ไม่ใช่เรื่องของนาย!” คำพูดของชิโยะเต็มไปด้วยความเหน็ดเหนื่อย เมื่อกี้นี้ฉินเฉาราวกับสัตว์ป่า พาเธอปีนขึ้นสู่จุดสุดยอดจนหมดแรง ยิ่งกว่านั้น เขายังทิ้งรอยแผลไว้ให้เธอมากมาย บาดแผลพวกนี้ผลาญพลังของเธอ

“ฉันจริงจังนะ อยากจะรู้จริงๆ” ฉินเฉายังสูบบุหรี่ต่อไป ขณะที่ตาจับจ้องไปที่ร่างเปลือยเปล่าของชิโยะ “นินจาของพวกเธอก็ดี แต่ว่ามันไม่น่าประทับใจเท่าไหร่ อยากจะแก้แค้น แต่วิชาของพวกเธอมันไม่มีอะไรเลย ฉันคิดว่านี่ก็เกินไปหน่อย”

“คนจีน อย่าอวดดีนัก!” ชิโยะขมวดคิ้ว และพูดด้วยความโกรธ “พลังของนินจาของพวกเราไม่ใช่สิ่งที่นายจะจินตนาการได้! ฉันเป็นแค่เกะนินตัวเล็กๆ แต่เหนือกว่าฉัน ยังมีจูนิน และโจนิน! แต่ละคนสามารถเอาชีวิตนายได้อย่างง่ายดาย!”

“โอ้? งั้น ทำไมเธอไม่เรียกพวกนั้นมาล่ะ?” ฉินเฉายักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ “ฉันก็สนใจในการฆ่านินจาอยู่เหมือนกัน”

“ฮึ่ม ฉันไม่ต้องการให้พวกเขามาที่นี่!” ชิโยะพูดอย่างเย็นชา “ชีวิตของนายเป็นของฉัน ฉันจะไปฝึกเพื่อกลายเป็นจูนิน และจากนั้นจะกลับมาเอาชีวิตนายด้วยตัวเอง!”

“งั้นบอกฉันหน่อย จูนิน กับ โจนิน พวกเขาหน้าตาเป็นยังไง?” ฉินเฉาลืมที่จะสูบบุหรี่ และถามต่อ

“ฮึ่ม นายจะรู้เมื่อฉันกลับมาเอาชีวิตนาย!” ชิโยะยังคงดื้อเหมือนก่อน “คนเลวก็ยังเป็นคนเลว นายก็แค่บังคับขึ้นขี่ฉันไปหลายครั้ง นายทำได้แค่เข้ามาในร่างของฉัน แต่ไม่สามารถเข้ามาในวิญญาณของฉันได้!”

“สาวน้อย ทำไมเธอดื้ออย่างนี้!” ฉินเฉาเดาะลิ้น และจากนั้นก็พูด “ดีมาก ฉันจะไม่ถามเธอเรื่ององค์กรมังกรดำ แต่เธอต้องตอบคำถามอื่นของฉัน ตกลงนะ?”

“ฮึ่ม!” ชิโยะหันหน้าหนี “คำถามอะไรที่นายถาม ฉันไม่ตอบหรอก”

“เหอะ เธอมันยัยเด็กดื้อ!” ฉินเฉาเริ่มโกรธ ยื่นมือออกไปและตบเข้าที่ก้นขาวๆ ของเธออย่างไม่ปรานี เสียงมีชีวิตชีวาดังไปทั่วโรงงาน ชิโยะทั้งอายทั้งโกรธ กัดฟัน แต่ความรู้สึกแปลกๆ จู่ๆ ก็ก่อตัวขึ้น มันเป็นเพราะเธออยากให้ฉินเฉาตีก้นเธอต่อ

“บอกฉันมา ชื่อเต็มเธอชื่ออะไร และอายุเท่าไหร่!”

“ฉันคือใครน่ะเหรอ ฉันชื่อ โกเซน ชิโยะ! ส่วนอายุ ต่อให้ฆ่าฉัน ฉันก็ไม่บอกนาย!”

“ฮึ่ม เธอคิดว่าเดาไม่ออกเหรอ!?” ฉินเฉาพูดยิ้มๆ ว่า “เพียงแค่มองดู ฉันก็รู้แล้วว่าเธอต้องอายุ 36 ชิ ร่างกายของเธอนี่ผ่านศึกมาเยอะจริงๆ เธอเคยมีลูกแล้วใช่มั้ย?”

“ไอ้บ้า!” ชิโยะตะโกนออกไปอย่างโกรธแค้น “เหลวไหล! ฉัน ฉันอายุ 16 ปี!”

“โอ้ พระเจ้า...” บุหรี่ในมือฉินเฉาแทบตกลงพื้น “โชคดี ที่เธอเป็นคนญี่ปุ่น...ไม่อย่างนั้น บาปของฉันต้องหนักกว่านี้แน่ๆ ...”

“นายมันคนบาป และฉันจะจบชีวิตนายเอง!” ชิโยะร้องออกมาอย่างโกรธแค้น

“ทำไมเธอเป็นคนญี่ปุ่น?” ฉินเฉาถามเธออีกครั้ง

“ฉัน ฉันจะไปรู้ได้ยังไง!” ชิโยะงงกับคำถามแปลกๆ นี้

“โธ่ สาวญี่ปุ่น ไม่แปลกที่จะไม่ใช่ครั้งแรกของเธอ....” ฉินเฉาส่ายหัวราวกับเสียใจกับบางสิ่ง

“ไม่ใช่ครั้งแรกอะไร!” ชิโยะรีบร้องออกมา “นั่นเป็นเพราะฉันฝึกหนักหรอก ดังนั้นมันจึงขาด! ฉัน....”

หน้าของชิโยะขึ้นสี พระเจ้า ทำไมฉันต้องอธิบายเรื่องนี้ให้เขาฟังด้วย!

“อย่างงั้นเหรอ!” ฉินเฉาลอยพูดภาษาญี่ปุ่น แล้วพูดว่า “แต่เมื่อตอนฉันขึ้นเธอ ทำไมเธอไม่ทำตามกิจวัตรล่ะ...เมื่อเรากำลังทำกัน ทำไมเธอไม่ร้อง ยาเมเต๊?”

“นายคิดว่าฉันเป็นนางเอกเอวีหรือไง!?” ชิโยะพลันคิดว่าชายคนนี้มันชั่วร้ายจริงๆ เธอโกรธจนแทบกระอัก

“โอ้ สาวน้อย รู้ดีเหมือนกันนี่” ฉินเฉาแสดงความชื่นชม “ฉันก็ชอบ เจเอวี พวกเขาน่าประทับใจมาก...แต่ยังไงก็เถอะ ครั้งหน้าเมื่อกลับไปญี่ปุ่น ช่วยฉันนำเจเอวีกลับมาด้วย ตกลงนะ? แน่นอน ว่าฉันจะจ่ายเงินให้”

“ฉินเฉา! นาย ฝันไปเถอะ!” ในใจชิโยะเต็มไปด้วยความสับสน ชายคนนี้ หรือเขาเกิดมาเพื่อเป็นคนบ้ากามโดยเฉพาะ?!

“โธ่ อย่าเพิ่งปฏิเสธเร็วขนาดนั้นสิ ดูท่าทางขี้เหนียวของเธอสิ” ฉินเฉาหยิบบุหรี่ออกมาจากปาก ขว้างมันลงพื้น จากนั้นก็บี้มันด้วยเท้า “เราสองคนก็เป็นคนกันเองแล้ว และนี่ก็เป็นเรื่องหยุมหยิม ทำไมเธอไม่ช่วยฉันหน่อยล่ะ?”

“เจ้าบ้า! ไอ้เจ้าบ้า!” ชิโยะหวังว่าเธอจะกลายร่างเป็นโจนินและใช้คาตานะของเธอระเบิดก้นของฉินเฉา และจากนั้นก็ตัดปากเขาทิ้งซะ

“ฉันไม่ได้เป็นคนกันเองกับนาย! ไอ้คนจีน!”

เพียะ! ฉินเฉาตบก้นขาวๆ ของเธออย่างไร้ปรานีอีกครั้ง ทิ้งไว้แต่รอยมือสีแดง ซึ่งปรากฏขึ้นมาอย่างน่าหลงใหล

“เรียกฉันว่าคนจีนอีก ฉันจะแขวนเธอไว้กับต้นไม้ในเมือง ให้เธอทำประธานองค์กรมังกรดำของเธอเสียหน้า! ฮึ่ม ฮึ่ม ฉันคิดว่าคนที่เธอเรียกว่า ยามาโมโตะที่ 78 อะไรนั่นก็น่าจะอยากจะเห็นก้นขาวๆ ของเธอ”

“ฉินเฉา! ฉันจะฆ่านาย!” เมื่อได้ยินคำนี้ ชิโยะทั้งตกใจทั้งกลัว ยามาโมโตะที่ 78 นี้ มีเจตนาร้ายกับเธอมานานแล้ว ถ้าเป็นอย่างนั้นล่ะก็ เธอจะต้องถูกทำให้ขายหน้าอย่างแน่นอน ฉันยอมให้ฉินเฉาทำทั้งคืนดีกว่าไปให้ไอ้เฒ่านั้นแตะฉัน

พระเจ้า! ทำไมฉันถึงมีความคิดน่าอายแบบนี้! เขามันเป็นปีศาจจริงๆ! เขา เขาทำให้จิตใจฉันเปรอะเปื้อน!

“ฉันให้โอกาสเธอแล้ว ฉันหวังว่าเธอจะไม่ปล่อยมันไป” ฉินเฉามองไปที่ชิโยะที่ยังนอนอยู่บนพื้น และเรียกเสื้อคลุมยาวตัวที่เต็มไปด้วยรอยกระสุนมาคลุมร่างที่ขาวราวหิมะของชิโยะ

“นายจะต้องเสียใจ!” แต่ชิโยะไม่ได้ชื่นชม เธอร้องออกมาอย่างบ้าคลั่ง น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

“ฉันกำลังรอให้เธอทำให้ฉันเสียใจ” ฉินเฉานั่งยองๆ ตรงหน้าคุโนะอิจิ และมองเข้าไปในตาของเธอ หลังจากนั้น เขาก็ยืนขึ้น และเดินขึ้นบันไดไปที่ชั้นสามโดยไม่หันกลับมาอีก

ชิโยะมองไปที่ฉินเฉาอย่างแปลกใจ เชื่อว่าเขาจะไม่สามารถหาสถานที่ที่ซ่อนตัวหยูลู่พบ แต่ฉินเฉารู้ที่อยู่ของหยูลู่อยู่แล้ว เพราะว่าเมื่อเขาแปลงร่างเป็นปีศาจ ไม่ใช่เพียงความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นเท่านั้น ประสาทดมกลิ่นของเขาก็เพิ่มขึ้นมากเหมือนกัน

ไม่มีใครรู้จักกลิ่นของหยูลู่ดีไปกว่าเขาอีกแล้ว เพียงแค่หายใจเข้าแค่ครั้งหนึ่ง เขาก็รู้แล้วว่าหยูลู่อยู่ไหน

สุดท้าย เขาก็พบเธอ แต่ฉินเฉาอดลูบจมูกตัวเอง และยิ้มแหยๆ ไม่ได้

นี่มันอะไร? ฉันสู้กับหญิงสาวมาทั้งคือ แต่หยูลู่กลับหลับลึกอยู่ที่นี่ เขาเดาว่านินจาโลลิ โกเซน ชิโยะ คงใช้คาถาอะไรสักอย่างเพื่อทำให้เธอหมดสติจนกระทั่งถึงตอนนี้

จบตอน