บทเรียนรักพิศวาสร้าย

แสงแดดอ่อนๆ ของเช้าวันใหม่กับหน้าที่ของการเป็๲อาจารย์สอนพิเศษให้กับสถาบันชื่อดังของเมืองไทยทำให้พฤกษ์พนา หรือพฤกษ์ ชายหนุ่มวัยยี่สิบสี่ปี ผู้มีหุ่นสมส่วนตามแบบฉบับคนดูแลสุขภาพเป็๲อย่างดี ซึ่งพฤกษ์พนาไม่ได้มีแค่หุ่นล่ำๆ เร้าใจสาว แต่ใบหน้าคมคร้าม คิ้วเข้ม ดวงตาคมแฝงเสน่ห์ชวนค้นหาภายใต้กรอบแว่นสายตาบวกกับผิวขาวดูสะอาดชวนมอง ทำให้ผู้ปกครองสาวบางคนหวั่นไหว บางรายถึงขั้นขอให้เขาติวช่วยวิชาสวาทเป็๲การส่วนตัว แต่พฤกษ์ก็เลือกที่จะปฏิเสธเพราะเขาไม่นิยมของใช้แล้วมีตำหนิ อีกอย่างที่เขาคอยบอกตัวเองคือต้องสร้างความน่าเชื่อถือให้กับผู้ปกครองของเด็กที่เขาสอนไม่อย่างนั้นเขาก็ไม่ควรจะทำอาชีพนี้ที่สำคัญพฤกษ์เป็๲คนที่ไม่ค่อยแสดงความรู้สึกออกมาทางสีหน้า เป็๲คนเ๾็๲๰ากับทุกๆ คน แต่ถ้าเขาโกรธขึ้นมาแล้วล่ะก็จะเอาอะไรไปรั้งก็ไม่อยู่ ด้วยเหตุนี้เขาจึงเลือกที่จะไม่คบค้าสมาคมกับใครนัก อีกทั้งเขายังเป็๲คนที่จริงจังกับหน้าที่การงาน

“คราวนี้คงไม่ต้องไปเที่ยวสอนเด็กตามบ้านอีกแล้ว” ชายหนุ่มเปรยกับตัวเองด้วยความโล่งใจขณะขับรถไปตามถนนสายหลักเพื่อมุ่งหน้าไปยังโรงเรียนกวดวิชาระดับอินเตอร์ซึ่งมีคุณหนูลูกหลานไฮโซมากมายเลือกที่จะมาเรียนเสริมพิเศษกันที่นี่

พฤกษ์เลี้ยวรถเข้ายังลานจอดรถของสถาบันสอนพิเศษก่อนจะดับเครื่องแล้วก้าวลงจากรถในระหว่างที่ชายหนุ่มกำลังหยิบอุปกรณ์การสอนเขาก็เหลือบไปเห็นรถตู้สีครีมคันใหญ่ แบรนด์อังกฤษแล่นเข้ามาจอดก่อนที่ร่างบอบบางของเด็กสาวผมยาวหยักศกในชุดแซคสีชมพูอ่อนความยาวแค่เข่าก้าวลงมาจากรถ วินาทีนั้นพฤกษ์รู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นรัว มันวาบหวิวหวั่นไหวจนเขาเองก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาเพียงแค่เห็นหญิงสาวที่ไม่เคยแม้แต่จะพูดคุยกัน

‘น่ารัก’ ชายหนุ่มคิดในใจก่อนที่เขาจะปัดความรู้สึกร้อนลุ่มในใจแล้วหิวกระเป๋าโน๊ตบุ๊คเข้าไปยังด้านในเพื่อเตรียมการสอนเริ่มต้นของชั่วโมงแรกสำหรับการสอน หลังจากเตรียมการสอนรวมทั้งทำสไลด์งานเพื่อสอนผ่านโปรเจคเตอร์เรียบร้อยชายหนุ่มก็ตรงมายังห้องสอนซึ่งอยู่บนชั้นสาม

วินาทีแรกที่ชายหนุ่มเปิดประตูเข้าภายในห้องซึ่งเต็มไปด้วยเสียงจจ้อกแจ้กของบรรดานักเรียนที่คุยกันจนลั่นห้องต่างหันมามองเขาเป็๲ตาเดียวโดยเฉพาะนักเรียนสาวๆ ที่พากันกรี๊ดกร๊าดส่งสายตาหวานฉ่ำมาที่เขา

“อะฮึ่มๆ ...เอาล่ะครับทุกคนนั่งประจำที่กันได้แล้ว ก่อนอื่นครูขอแนะนำตัวล่ะกัน อาจารย์ชะ....”

ยังไม่ทันที่พฤกษ์จะได้เอ่ยชื่อแนะนำตัวประตูห้องก็พลันเปิดออกพร้อมกับร่างบางของสาวน้อยที่ชายหนุ่มพบที่ลานจอดรถ

“ขะ...ขอโทษค่ะ” หญิงสาวเอ่ยเสียงหวานก่อนจะผลุน ผลันเข้าไปนั่งยังเก้าอี้ตัวที่ว่างซึ่งอยู่หลังสุดของห้อง อาจารย์หนุ่มมองตามร่างบางจนกระทั่งหญิงสาวนั่งลง

“อาจารย์ชื่อ พฤกษ์พนา พวกเธอจะเรียกว่าอาจารย์พฤกษ์กันก็ได้นะ ตอนนี้พวกเธอก็ได้รู้จักอาจารย์แล้ว ถึงคราวที่พวกเธอจะแนะนำตัวเองบ้างล่ะกัน” ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมกับจับจ้องไปยังเด็กสาวที่เข้ามาในใหม่เมื่อสักครู่ ก่อนจะเบนสายตาไปยังนักเรียนชายผิวเข้มซึ่งนั่งอยู่แถวหน้าด้านซ้ายของมุมห้อง

“เริ่มจากเธอก่อนก็แล้วกัน”

หนุ่มน้อยยืนขึ้นเริ่มแนะนำตัวเองให้กับเพื่อนๆ ในห้องได้รู้จักก่อนจะนั่งลงเพื่อให้เพื่อนคนถัดไปแนะนำตัวเองไล่ไปเรื่อยๆ จนมาถึงเด็กสาวที่พฤกษ์แอบหวั่นไหว๻ั้๹แ๻่ครั้งแรกที่พบหน้า

“ชื่อเสน่ห์รัก จินารัตโรจน์ หรือจะเรียกว่าเนเน่ก็ได้ค่ะ” หญิงสาวแนะนำตัวพร้อมกับยิ้มสดใสก่อนจะนั่งลงตามเดิมโดยไม่ได้สังเกตสายตาคู่คมตรงหน้าที่ยังมองเธอไม่วางตา

‘เสนห์รัก’ พฤกษ์เผลอเรียกชื่ออีกฝ่ายออกมาอย่างลืมตัวก่อนจะรีบดึงสติกลับคืนมาอย่างไว