King X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ]

" ประเทศของข้ากับของเจ้าตอนนี้ทำสัญญาสงบศึกกันอยู่ ถ้าข้าทำอะไรลงไปอย่างเช่นการฆ่าพวกมันเดี๋ยวงานจะเข้าเอา เพราะงั้นตอนนี้เลิกดีกว่า! "
" ยังเป็นตาแก่เอาแต่ใจเหมือนเดิมเลยนะ "
" ฮาๆๆๆๆ- ก็เป้าหมายที่เจ้าเรียกข้ามามันก็ไม่ใช่แค่เรื่องนี้ใช่ไหมละ "
ในระหว่างที่แลนด์กรีสกำลังคุยกับเดฟีเรียอยู่ เขาก็เริ่มกลายร่างกลับเป็นเอลฟ์เหมือนเดิม เห่ะ! นี่มันเรื่องอะไรกันละเนี่ย อยากเลิกก็เลิกง่ายๆแบบนี้เลยเหรอ แล้วถ้าไม่ได้มาจัดการพวกนี้แล้วนายมาที่หมู่บ้านนี้ทำไม???
" หนีก่อนเร็วเข้า!!! "
เสียงของเจคตะโกนออกมาอย่างสุดเสียง และเริ่มวิ่งหนีออกจากหมู่บ้านไป โดยกลับไปทางเดิมพวกลูกน้องของมันเองก็เริ่มวิ่งตามไปด้วยเหมือนกัน
" พวกบ้านั่นมันคิดว่าฉายาจอมเวทย์ที่แข็งแกร่งที่สุดในประเทศข้าได้มาเพราะจับฉลากหรือยังไงกัน "
เดฟีเรียพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอารมณ์เสียเล็กน้อย จากนั้นเธอก็ลอยตัวขึ้นเพราะเวทย์ลมของเธอ ในระหว่างนั้นเองเธอก็พูดออกมาโดยหันหน้าไปทางแลนด์กรีสที่ยืนอยู่ด้านหน้าของผมไปด้วย
" ระหว่างที่ข้าไม่อยู่ก็ทำความรู้จักกันไปก่อนละจะได้กลับมาแล้วอธิบายต่อเลย "
" อ่าๆ "
แลนด์กรีสตอบออกมาพร้อมกับพยักหน้าขึ้นลงไปด้วย จากนั้นเดฟีเรียก็เริ่มลอยตามพวกกลุ่มโจรหมาป่าที่วิ่งหนีไปทันที และในตอนนี้ผมก็คิดว่าตัวผมกำลังจะเจอปัญหาอีกแล้ว ไม่สิ! ต้องเรียกว่ากำลังเจอปัญหาแน่เพราะฟังจากคำพูดที่พวกนี้คุยกัน เฮ้อ~
จบกันชีวิตแสนสุขของดรารอน์!
" เฮ้!!!! "
เสียงของชาวบ้านของผมดังออกมาด้วยน้ำเสียงดีใจ เหอะๆ มันก็ดีอยู่หรอกที่สามารถรอดมาได้แต่ว่าทำไมถึงไม่ได้รู้สึกดีใจแบบ-
ฟุบ!

" รอดแล้ว! รอดแล้ว! รอดแล้วคะ! หือๆๆๆ "
ระหว่างที่ผมกำลังยืนคิดอยู่และกำลังจะหันหลังกลับไปมองพวกชาวบ้านที่กำลังดีใจกัน เนสก้าก็วิ่งกระโดดกอดเข้ามาที่ด้านนหน้าของผม แล้วก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงดีใจพรางร้องให้ออกมาขณะพูดไปด้วย อื้ม! งั้นก็ช่วยปล่อยสักทีจะได้ไหมตอนนี้ฉันอึดอัดจะตายอยู่แล้ว แค่โดนเรื่องของเดฟีเรียกับแลนด์กรีสก็คิดหนักพอแล้ว ในตอนนนี้ผมอยากพูดออกไปแบบนั้นมากแต่ผมก็ไม่ได้พูดออกไปแล้วก็ปล่อยให้เนสก้ากอดผมอยู่โดยไม่ว่าอะไร
ส่วนที่ทำแบบนี้มันก็มีเหตุผลอยู่ การที่ีเธอกล้ายิงธนูใส่เจคในสถาณการณืเมื่อกี้นั้นมันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมาก เหมาะมากับหน้าที่ของเธอในอนาคตที่ผมวางเอาไว้ เพราะงั้นการให้รางวัลเธอบ้างมันก็ไม่เป็นอะไร ถึงแม้ว่าจะต้องส่งเธอไปเร็วกว่ากำหนดที่คิดเอาไว้ก็เถอะ!
............
1 นาทีต่อมา
ในตอนนี้เนสก้าก็ยังกอดผมแน่น แต่เสียงร้องของเธอในตอนนี้ก็หมดไปแล้วเธอได้แต่เอาหน้าของเธอมุดลงมาที่กลางตัวของผมโดยไม่พูดอะไร
" อะ แฮ่ม! "
เสียงของเทเลอร์ที่อยู่ด้านหลังของเนสก้าพูดขึ้นมา จากนั้นเนสก้าก็เริ่มปล่อยมืออกจากร่างกายของผม แล้วก็ทำหน้าเศร้าเดินไปทางเทเลอร์ และเธอก็พูดออกมา
" ท่านพี่บอกข้าหมดแล้วคะ ทั้งเรื่องของคุณพ่อแล้วก็เรื่องของท่านด้วยเมื่อกี้ขอโทษจริงๆที่เสียมารยาทคะ องค์ชาย!!! "
ออ~ อื้ม! ช่วยลดเวลาได้เยอะเลยละเทเลอร์! ผมคิดในใจแล้วก็ยกนิ้วโป่งข้างขวาให้กับทางเทเลอร์ที่กำลังยืนอยู่ ทางเทเฃอร์ก็รีบยืดอกด้วยท่าทางภูมิใจทันที ราวกับกำลังจะสื่อว่าข้ามีประโยชน์ใช่ไหมแต่ไม่กล้าพูดออกมาแต่ก็ดีแล้วที่ไม่พูดออกมา เหอะๆ
" เอาละงั้นก็มาเข้าเรื่องของข้าบ้างดีกว่าเจ้าหนู! "
แลนด์กรีสพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง แล้วเขาก็ค่อยๆขยับตัวเดินเข้ามาใกล้ผม มาแล้ว! จุดจบชีวิตแสนสุขของดรารอน์ เฮ้อ~
" ครับ "
" งั้นก่อนอื่นขอถามให้แน่ใจก่อนก็แล้วกัน ว่าตอนนี้เจ้าสามารถแปลงเป็นร่างจำแรงอสูรระดับ 2 ได้แล้วใช่ไหม? "
" ครับ! สามมารถทำได้เมื่อไม่นานมานี้และถ้าพลังเต็มที่ก็อยู่ได้ราว 4 -7 นาทีตามการใช้พลัง "
' 4 -7 ร่างระดับ 2 เนี่ยนะแถมยังเป็นแค่เด็กอายุเกือบ 4 ปีเท่านั้น แต่ดูจากการต่อสู้ของเจ้านี้เมื่อครู่มันก็ใช่อยู่หรอก ' แลนด์กรีสคิดในใจหลังจากที่ได้ยินดรารอน์ตอบออกมา
" ถ้าเช่นนั้นก็เข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน! นับตั้งแต่นี้ไปเจ้าต้องไปอยู่ประเทศเอลฟ์ และฝึกร่างอสูรกับข้าเป็นเวลา 10 ปี ตามที่ข้าได้คุยกับ- "
" เอ๋~!!! "" เอ๋~!!! "
เสียงของเนสก้ากับเทเลอร์ด้านหลังะโกนร้องลั่นออกมาด้วยน้ำเสียงตกใจ หลังจากที่ทั้งสองได้ยินคำพูดของแลนด์กรีสพูดออกมา อะไรมันจะตกใจขนาดนั้น คนที่ต้องตกใจมันต้องเป็นฉันสิ!
แต่ว่าเรื่องนี้ก็เตรียมใจเอาไว้อยู่แล้วละ เพราะทางเดฟีเรียก็เคยหลุดปากพูดออกมาเมื่ออายุ 5 ปี ออกมาอยู่หลายต่อหลายครั้ง เราเลยไม่ตกใจอะไรมากขนาดนั้น

ปุบ! ปุบ! ปุบ!
เสียงร่างมนุษย์ผู้ชายหล่นลงมาจากฟ้าอย่างต่อเนื่อง ซึ่งพวกมันก็คือพวกกลุ่มโจรหมาป่านั้นแหละและเดฟีเรียเองก็กำลังลอยลงมาจากฟ้าอย่างช้าๆ ในระหว่างที่กำลังลอยลงมาเธอก็พูดออกมาด้วย
" คุยไปถึงไหนกันแล้ว? "
" ก็ถึงช่วงที่หมอนนี้ต้องไปฝึก 10 ปีนั้นแหละ- "
" แลนด์กรีสอย่าเข้าใจผิดสิ ที่เราคุยกันไว้แค่ให้เจ้าเด็กนี้มันสามารถใช้ร่างจำแรงอสูรระดับ 3 ได้เท่านั้น ไม่ใช่หรือยังไง??? "
เดฟีเรียพูดขัดออกมาขณะที่แลนด์กรีสกำลังพูดอยู่ แล้วทั้งสองก็ยืนจ้องมองกันด้วยสายตาน่ากลัว น่ากลัวชนิดที่ว่าขนาดเป็นผมยังกลัวเลย ในระหว่างนั้นแลนด์กรีสก็เริ่มพูดออกมาต่อ
" เจ้าคิดว่าเด็กนี้มันจะสามารถทำได้ก่อนถึง 10 ปีหรือยังไง??? "
" แล้วเจ้าคิดว่ามันมีเด็กบ้าที่ไหนที่มีพลังเวทย์ 6 ธาตุอยู่ในตัว แถมพลังยังอยู่จอมเวทย์ชั้นต่ำทั้ง 6 ธาตุ แล้วก็ยังเป็นร่างจำแรงอสูรระดับ 2 อีก เคยเห็นไหม? "
ครับ! เด็กบ้าคนนั้นมันก็คือผมเองแหละครับ แล้วก็กำลังฟังคุณทั้ง 2 คนกำลังคุยกันอยู่ด้วยครับ แต่ว่าเราก็คิดว่าแลนด์กรีสพูดออกมามันถูกเหมือนกัน เพราะเรารู้ตัวดีว่าร่างจำแรงอสูรระดับ 2 ใช้ได้ง่ายก็จริงแต่ว่ามันก็เหมือนกับ 1 - 1,000 ไม่สิ! อาจจะถึง 10,000 เลยด้วยซ้ำ เพราะพลังของร่างอสูรระดับ 1 กับ 2 มันห่างกันไม่มากแต่ร่างที่ 3 ตัวเราตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่าพลังมันจะออกมายังไง
" เช่นนั้นก็ได้! ถ้าเจ้าเด็กนี้สามารถเข้าร่างอสูรระดับ 3 ได้ภายในเวลาไม่เกิน 10 ปี ข้าจะส่งมันกลับมาให้กับเจ้า แต่ว่าถ้าทำไม่ได้สัญญาที่เจ้าบอกว่าจะไปเป็นกำลังรบให้กับประเทศของเราก็ขอเพิ่มเป็น 20 ปี "
" ไม่มีปัญหา! "
ถึงจะฟังแล้วไม่เข้าใจ แต่ว่าก็คงไม่มีผลกระทบกับเรามากเงียบเอาไว้ก่อนดีกว่า
............
10 นาทีต่อมา
หังจากที่ทั้งสองคนเถียงกันไปเถียกันมาก็ดูเหมือนว่าจะได้ข้อสรุปกันแล้ว เอาละงั้นก็คงต้องถึงตาเราบ้างแล้ว!
" คือว่าผมก็มีเรื่องข้อร้องนะครับท่านอาจารย์ "
" มีอะไร? "
ผมพูดด้วยน้ำเสียงอ่อยๆใส่ทางเดฟีเรียที่กำลังยืนอยู่ จากนั้นเธอก็ถามผมมาทันที
" ผมอยากให้เนสก้ากับแม่ของเธอไปเป็นคนรับใช้ท่านแม่ได้ไหม จะได้ให้เธอดูแลน้องสาวของผมด้วย "
" จะบอกว่าไม่ไว้ใจการรักษาความปลอดภัยเหรอ? " ' แต่เด็กผู้หญิงที่ชื่อเนสก้านั้นก็พลังเวทย์ตื่นขึ้นมาตั้งแต่ 6 ปีอนาคตต้องไปได้อีกไกลแน่ เพราะงั้นเรื่องเอาไปฝึกด้วยพร้อมกับเจ้าเทเลอร์นั่นน่าจะดีเหมือนกัน '
" ถ้าท่าน- "
" ตกลง! ข้าจะรับเด็กนั่นเป็นลูกสิษย์สายตรงอีกคน และให้เป็นเพื่อเล่นของน้องเจ้าเองไม่มีปัญหาใช่ไหม "
เดฟีเรียพูดขัดออกมาขณะที่ผมกำลังจะพูด ทำไมถึงยอมรับง่ายจัง???
" เอาละงั้นพวกเราก็ไปกันได้แล้วเจ้าหนู ข้าละอยากเห็นการพัฒนาของเจ้าเต็มทนแล้ว หึหึ! "
แลนด์กรีสพูดออกมา แล้วก็เริ่มเปิดประตูมิติด้านหน้าของเขาทันที จากนั้นก็เดิมผมอุ้มตัวของผม แล้วก็โยนผมเข้าไปด้านในประตูมิติแบบเหมือนโยนกระสอบเลย
ตุบ!!!
เสียงร่างกายขนาดเล็กของผมชนเข้ากับพื้นดิน เฮ้อ~ อย่างน้อยก็ให้ล่ำลาคนที่หมู่บ้านหน่อยสิ และที่สำคัญทำไมถึงไม่ให้ฉันเดินเข้ามาเองกันละ ผมนอนคิดในระหว่างที่เอาหน้าทิ้มกับดินอยู่ แต่ในระหว่างนั้นก็มีเสียงของเด็กผู้หญิงพูดขึ้นมา
" นายเป็นใครมาอยู่ด้านบ้านของฉันได้ยังไง "
เมื่อผมได้ยินผมก็เริ่มเงยหน้าขึ้นทันที แล้วก็ผมกับเอลฟ์ส่วนสูงประมาณผมอาจสูงกว่าเล็กน้อย อยู่ในชุดเดสสีฟ้าดวงตามทั้งสองกลมโต มีนัยตาสีเขียว ผมเป็นสีเหลืองยาวประมาณไหล่ของเธอกำลังยืนกอดอกจ้องมองลงมาที่ผมอยู่ด้วยสีหน้าไม่พอใจอยู่ แล้วแก้มทั้งสองก็กำลังป่องแบบเด็กกำลังโกรธ
ใครอีกละเนี่ย เฮ้อ~
เกล็ดความรู้ : ระดับการพัฒนา!ตอนนี้ก็จริงอยู่ที่ดรารอน์สามารถใช้ร่างอสูรระดับ 2 ได้อย่างง่ายดาย แต่ระดับต่อจากนี้ที่จะเป็นของจริงเพราะถ้าจะให้เปรียบเทียบก็เหมือนกับร่าง 1 มีพลัง 10ร่าง 2 มีพลัง 100ร่าง 3 มีพลัง 10,000 ร่าง 4 มีพลัง 1,000,000ร่าง 5 มีพลัง 100,000,000การเข้าถึงพลังมันก็ยากยิ่งขึ้นเหมือนกัน เพราะแบบนี้ดรารอน์เลยไม่ค่อยมีความมั่นใจง่าจะสามารถใช่ร่างที่ 3 ได้ด้วยตัวเองไหม!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 58 การเดินทางครั้งใหม่ [ จบภาค 1 ]

คล้ายกับเรื่องKing X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ] ที่คุณอ่าน

King X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 58 การเดินทางครั้งใหม่ [ จบภาค 1 ]

คล้ายกับเรื่องKing X King เมื่อได้เกิดเป็น องค์รัชทายาทลำดับสุดท้าย [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้