ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

   ชายลึกลับหยิบขลุ่ยในมือขึ้นมาเป่า เสียงขลุ่ยเป่าเป็นบทเพลงแสนเศร้าสร้อยดังออกไปไกล

หลายคนได้ยินยังเคลิบเคลิ้มกับบทเพลงนั้นจอมยุทธ์ที่อยู่รอบๆ ได้ยินเสียงนั้น พวกเขามองไปที่ชายลึกลับ เป็นตาเดียว

อยู่ๆ เกาะป้องกันต้นไม้โลกก็ศูนย์สลายหายไป

หลายคนที่เห็นยังตาเบิกกว้างอ้าปากค้างด้วยความตกใจ "เหตุใดมันถึงหายไป" พวกเขาต่างดีใจอย่างบ้าคลั่ง

   แต่อยู่ๆ ชายลึกลับก็ร่างสั่นไหวอย่างรุนแรงปลดปล่อยจิตสังหารออกมา เหมือนตัวเขามีสองบุคลิก

ขลุ่ยที่เขาเป่ากับบรรเลงเพลงที่บ้าคลั่ง ทะเลความรู้สั่นไหวอย่างรุนแรง ซากศพนับหมื่นนับแสน

รอยขึ้นมารอบต้นไม้โลก เหมือนเป็นกองทัพซากศพขนาดใหญ่ กลิ่นอายความตายลอยคลุ้ง

หลายคนเห็นถึงกับหนังตากระตุกอย่างรุนแรง

บางคนถึงกับตะโกนออกมาลั่น "หรือว่าวิชาเชิดหุ่น แต่มากมายเหลือเกินราวกับกองทัพจากยมโลก"

จอมยุทธบางคนถึงกับไต่ถาม "ชายคนนั้นเป็นใครกันแน่เหตุใดข้าไม่เคยเห็น"

"ข้าเองก็ไม่เคยเห็นเขามาก่อน" หลายคนต่างพากันสงสัยพูดคุยกันไปมา

ชายหนุ่มลึกลับเขาพุ่งทะยาน เข้าไปภายในต้นไม้โลกในทันที

   อี้เฉินที่เห็นโอกาสเขาตะโกนออกมา "พวกเจ้าอยู่เฉยๆ ข้าจะพาพวกเจ้าเข้าไปภายในต้นไม้โลกมีแค่ช่วงเวลานี้เท่านั้นหาก

ซากศพพวกนี้เคลื่อนไหวเมื่อไหร่พวกเรายากที่จะเข้าไปแน่"

อี้เฉินคิดตามชายลึกลับนั้นไป กลุ่มอื่นๆ เองก็คิดแบบเดียวกับอี้เฉิน รีบไปให้ไวที่สุดก่อนจะเกิดการปะทะใหญ่

   อี้เฉินระเบิดปราณพลังสายฟ้า สายฟ้าแลบแปลบปลาบทั่วกายา

ก่อนจะสำแดงวิชาหมื่นโลกโอบล้อมพวก ซีเผิง ซีเยว่ เวินรั่วเจียง หริ่นหลัน กงหนาน ไว้ในโลกที่เขาสร้าง

ก่อนจะพุ่งทะยานออกไปดั่งสายฟ้าฟาด หนึ่งการเหยียบเท้าของอี้เฉินพุ่งออกไปไกล

จอมยุทธ์ที่อยู่รอบๆ ยังตกใจกับความเร็ว "นั่นมันลูกกลมๆ อะไรกันเหตุใดมันถึงพุ่งออกไปได้รวดเร็วขนาดนี้"

ซากศพที่เห็นอี้เฉินเข้ามาใกล้ มันระเบิดปราณพลังหมายหยุดอี้เบางอย่าง ซากศพทุกตัวเป็นจอมยุทธ์ที่ตายไปแล้ว

หากคิดฝ่าเข้ามาตรงๆ ได้ตายแน่พวกมันมีมากเกินไป

อี้เฉินพุ่งดั่งสายศรเข้าไปหมายจะเข้าให้ใกล้ต้นไม้โลกที่สุด ทางที่อี้เฉินผ่านกวาดเอาซากศพรอยกระเด็นออกไปไกล แหวกเป็นทางยาว

"พวกเรารีบตามทางนั่นไปเร็วมีแค่โอกาสนี้เท่านั้น"

   กลุ่มจอมยุทธ์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่เห็นอี้เฉินแหวกทางไว้ให้ พวกซีเอ๋อร์รีบตามเข้ามาทันที
ไม่มีใครคิดหยุดต่อสู้ พวกเขาพุ่งไปด้านหน้าอย่างบ้าคลั่ง หากหยุดเมื่อไหร่ได้ถูกซากศพถาโถมเข้ามาใส่แน่ กลุ่มคนที่ตามคนด้านหน้าไม่ทันถูก เหล่าซากศพฆ่าไปหลายคน

   ดินแดนเซียนบางส่วนก็ตามมา จ้าวอี้เทียนพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง

หลายคนที่อยู่ใกล้ก็พุ่งกันออกไปอย่างบ้าคลั่ง
พวกเขาเร่งฝีเท้าคิดตามคนด้านหน้าให้ทัน กลุ่มอื่นที่ตามหลังมาช้าเกินไป พวกเขาต้องปะทะกับเหล่าฝูงซากศพอย่างบ้าคลั่ง

บางคนถึงกับเสียดายตามกลุ่มคนด้านหน้าไม่ทัน มีหลายๆ คนไม่ยอมแพ้พยามฝืนเข้าไปถูกฆ่าตายไป30คนในทันที

รอบบริเวณกลายเป็นลานประหาร กลิ่นคาวเลือดรอยคละคลุ้ง เสียงฆ่าฟันดังก้องไม่ขาดสาย รอบๆ เต็มไปด้วยการสู้รบ

จอมยุทธ์หลายกลุ่มที่ถอยออกไปก่อนหน้านี้นึกเสียดายหากอยู่ช่วยโจมตี ป่านนี้พวกเขาได้ติดตามเข้าไปภายในต้นไม้โลกแล้ว

พวกเขามาช้าเกินไป มีหลายๆ คนอยากจะเข้าไปยังต้นไม้โลกใจจะขาดแต่ไม่อาจฝ่าซากศพเข้าไปได้

บางคนถึงกับกำหมัดแน่น เหตุใดถึงมีซากศพป้องกันต้นไม้โลกมากขนาดนี้

   อี้เฉินครุ่นคิด ยังดีที่เขามาเร็วหากช้ากว่านี้อีกนิด ซากศพพวกนี้คงตั้งป้องกันไว้แน่นหนาไม่อาจเข้ามาได้ง่ายๆ แบบนี้เป็นแน่

อี้เฉินอยากรู้เทพผู้ล่วงลับคิดจะทำอะไรกันแน่ เหตุใดเขาถึงเข้าไปภายในต้นไม้โลก อี้เฉินเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดี

อี้เฉินพุ่งทะยานดั่งสายฟ้าฟาดไม่มีหยุด การเหยียบเท้าหนึ่งครั้งของเขา พุ่งออกไปไกล เสียงสายฟ้า "เปรี้ยงคลื้น!!" ดังเป็นระยะๆ
โลกที่เขาสร้างขึ้นโดนการโจมตีไปหลายสิบครั้ง แตกร้าวไปหลายส่วน อีกนิดเดียวเขาก็จะถึงโคนต้นไม้โลกแล้ว

อี้เฉินเริ่มกังวลก่อนเอ่ยเตือนพวกซีเผิง "โลกที่ข้าสร้างกำลังจะแตกสลาย พวกเจ้าออกไปได้

พุ่งเข้าใส่ต้นไม้โลกทันทีไม่ต้องมองด้านหลังเข้าใจหรือไม่" พวกเขาต่างพยักหน้า "พวกเราเข้าใจแล้ว"

ก่อนที่โลกที่อี้เฉินจะถูกโจมตีจนแตกกระจาย "ตูม"

พวกเขาที่ออกจากโลกอี้เฉินได้ก็พุ่งทะยานเข้าใส่ต้นไม้โลกทันที พวกเขาขาดอีกเพียงหนึ่งลี้ เท่านั้น

อี้เฉินระเบิดปราณพลังสีเลือดออกมาก่อนจะขว้างหอกเลือดออกไป

ใส่ซากศพที่เข้ามาใกล้พวกเขา เสียง"ตูม"ดังก้อง ซากศพหลายตัวรอยกระเด่นออกไปไกล

ซีเผิงเองก็ช่วยอี้เฉิน เรียกดาบใหญ่ขึ้นมาระเบิดปราณพลัง ฟาดฟันซากศพที่ขวางทาง จนแหลกลาญ

"เร็วเข้ารีบไปอีกไม่ไกลแล้ว" พวกเขาเร่งฝีเท้าอย่างบ้าคลั่ง

   อี้เฉินที่เห็นซากศพเริ่มเข้ามาใกล้พวกเขาเรื่อยๆ หากไม่ทำอะไรละก็พวกเขาได้ถูกปิดล้อมแน่

อี้เฉินเหมือนไร้ทางเลือก เขาต้องหยุด"สำแดงวิชาโซ่สวรรค์พันธนาการ" โซ่นับร้อยเส้นสายแหวกอากาศ

เข้าทิ่มแทงตามนิ้วที่อี้เฉินชี้ เสียงโซ่กระทบกันดังก้อง ร่างพวกมันถูกโซ่แทงร่างจนสลายหายไปในทันที

   ด้านหลังอี้เฉินเริ่มมีซากศพมาเยอะขึ้นเรื่อยๆ เนื่องจากเขาหยุดโจมตี
เขาเร่งฝีเท้าอีกครั้งเหยียบอากาศ พุ่งออกไปดังสายแสงอีกนิดเดียวเขาก็จะถึงโคนต้นไม้โลก

ซากศพตามอี้เฉินไปนับร้อย ก่อนอี้เฉินจะถึง บริเวณโคนต้นไม้โลก อยู่ๆซากศพที่ตามอี้เฉินมากลับสลายหายในทันที

พวกซีเผิงที่เห็นยังตกใจ "ซากศพพวกนี้ไม่อาจเข้ามาได้"

หริ่นหลันเอ่ยพูด"มันอาจจะมีเงื่อนไขในการใช้หรือมันอาจจะแพ้อะไรบางอย่าง"

ซีเยว่ครุ่นคิด "มีความเป็นไปได้ว่ามันจะแพ้ธาตุ"

"ข้าก็คิดเหมือนกัน"

   อี้เฉินครุ่นคิด หรือพวกมันแพ้ธาตุศักดิ์สิทธิ์ อย่างที่พวกนางบอก รอบบริเวณต้นไม้โลกเต็มไปด้วยธาตุศักดิ์สิทธิ์เสียด้วย

อี้เฉินที่เห็นกลุ่มคนดินแดนศักดิ์สิทธิ์กับดินแดนเซียนที่ตามหลังพวกเขามา กำลังแย่

สำนักเซียนเองก็ไม่ต่างกัน หลายๆ คนที่ตามไม่ทันต่างถูกฆ่า

อี้เฉินหมายคิดจะช่วยกลุ่มคนสำนักเซียน พวกศิษย์พี่อวิ่นซานซี กงฉือเกิน กับเหล่าศิษย์อีก8-9คนกำลังจะถูกปิดล้อมโจมตี

อี้เฉินระเบิดปราณพลังหลั่งไหล ก่อรูปเป็นคันศรขนาดใหญ่สีเลือดออกมา เขาง้างคันศรสีแดงเต็มกำลังปราณพลังหลั่งไหล

สร้างลูกศรปราณพลังขึ้นมา ก่อนจะปล่อยลูกศรออกไป ลูกศรพุ่งดิ่งดั่งสายแสง

กวาดเอาซากศพรอบบริเวณหายเป็นทางยาว เสียง "ฟึบๆ" ดังอีกสองครั้ง ทางด้านหน้าเปิดขึ้นกว้าง

ศิษย์พี่อวิ่นซานซีที่เห็นอี้เฉินเปิดทางให้ เขาพยักหน้าให้อี้เฉิน ก่อนจะพุ่งตามเข้ามา

กลุ่มคนดินแดนศักดิ์สิทธิ์ กลุ่มคนดินแดนเซียนที่กำลังจะแย่ เห็นทางด้านหน้าถูกแหวกออกโดยไม่ตั้งใจของอี้เฉิน

พวกเขารีบพุ่งหนีตามเข้ามาทันที

"ทางด้านหน้าเปิดแล้วพวกเรารีบไปเร็วเข้า"พวกเขาเห็นทางเปิดออกรีบพุ่งทะยานออกมาทันที

มีบางคนถึงกับแปลกใจใครเปิดทางด้านหน้าให้พวกเขา  หลายๆคนไม่รั้งรออีกต่อไปรีบเข้าไปที่ต้นไม้โลกทันที