ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบสาม โอตาคุมีฮาเร็มนั้นไม่สมจริง
มีเรื่องเล่าขานจากมารดาเล่าสู่บุตรสาวว่า
มีผู้ชายมาตามตื้อจับข้อมือขอเบอร์โทรศัพท์และมีผู้ชายสุภาพบุรุษมาห้ามผู้ชายคนนั้นไว้
แล้วเป็นยังไงต่อค่ะแม่พบกับพ่อได้อย่างไรกัน?
ผู้ชายคนที่มาจับข้อมือตามตื้อขอเบอร์โทรนั่นล่ะคือพ่อแก
หากเป็นนิทานอีสปเราคงสามารถสร้างบทเรียนสอนใจได้อย่างง่ายดาย
แต่หากเป็นเรื่องราวในโลกของความเป็นจริง
นักสังคมวิทยาจะกล่าวว่าเรื่องเล่าที่ว่ามานั้นมีการสุ่มกลุ่มตัวอย่างมาน้อยเกินไป
ไม่สามารถสรุปสมมติฐานในทางใดทางหนึ่งได้อย่างน่าเชื่อถือ
แต่อย่างน้อยเรายอมรับข้อเท็จจริงได้ตรงกันอย่างหนึ่งว่า
โอตาคุที่สามารถทำให้เหล่าสาวในฮาเร็มกล่าวว่า
“โอตะคุงนี่เป็นคนดีจังนะ”
มีโอกาสจีบสาวสำเร็จน้อยกว่าผู้ชายที่ฉุดกระชากลากถูข้อมือของผู้หญิง
หรืออย่างน้อยเราสามารถกล่าวต่อนักสังคมวิทยาได้ว่า
เราเห็นกลุ่มตัวอย่างทางสังคมในกรณีที่ผู้ชายฉุดกระชากลากถูผู้หญิงสามารถได้พวกคุณเธอเป็นแฟนแต่เราไม่เคยเห็นกลุ่มตัวอย่างของโอตะคุงที่ใจดีกับผู้หญิงแล้วจะมีฮาเร็มแต่ประการใด
เมื่อสมมติฐานหนึ่งมีน้ำหนักของหลักฐานอยู่บ้างอีกฝ่ายหนึ่งไม่มีเลย
โดยสามัญสำนึกคนเราก็ควรจะเชื่อหลักฐานที่พอจะหาได้จนกว่าจะมีพยานหลักฐานที่ดีกว่ามาหักล้างไป
ดังนั้นการเปลี่ยนแนวคิดนี้จึงอยู่ที่ผู้หญิงแล้วที่ต้องช่วยกันไปเป็นสาวในฮาเร็มของโอตะคุงที่ใจดีสักคนหนึ่ง
หรือไปเป็นแฟนกับคนที่ฉุดกระชากลากถูกเพื่อบังคับให้ตนเองมาเป็นแฟนเพื่อให้มีกลุ่มตัวอย่างมากขึ้น
อย่างใดอย่างหนึ่งจนมีกลุ่มตัวอย่างที่มากพอที่นักสังคมวิทยาจะสามารถสรุปออกมาในการค้นคว้าวิจัยพฤติกรรมมนุษย์ได้
ซึ่งโอตะนั้นคิดว่าการแสดงความใจดีให้พวกเธอเห็นว่าเขาเปลี่ยนน้ำในกระถางต้นไม้ในห้องเรียนหรือทำความสะอาดตอนเข้าเวรนั้น
นั้นค่อนข้างจะทำได้ยากด้วยเหตุผลบางประการ
นอกเหนือไปจากที่เขาและเธออยู่กันคนละโรงเรียนแล้ว
ยังเป็นเรื่องของการใช้เวลาที่มากเกินไปด้วย
“ฮืมเท่านี้เธอก็มาเป็นนางบำเรอของผมแล้ว”
ผมกล่าวต่อโทโมโกะและใส่โช๊กเกอร์ที่มีสายคาดให้กับเธอ
ที่น่าจะช่วยเพิ่มพลังในการควบคุมอสูรอาคมได้ผสานกับThe Magician เรียกว่าความสามารถที่สูงอยู่แล้วก็ยิ่งสูงขึ้นไปอีก
ใช่แล้วครับ ผมเป็นสาย Min-Max เน้นสนับสนุนความสามารถที่สูงขึ้นไม่ได้คิดจะกลบจุดอ่อนแต่ประการใด ณ ตอนนี้
ด้วยเหตุผลบางประการ
บรรดาโอตาคุฝันถึงภาพการสารภาพรักในงานเทศกาลและจับมือเดินเที่ยวพร้อมกับสารภาพรักขณะมีดอกไม้ไฟทำให้ไม่ได้ยินเสียงสารภาพรัก
แต่นางเอกโชวโจวนั้นชอบการแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของมาก
“ต่อไปนี้ทุกคนจะได้รู้ว่าเธอคือผู้หญิงของชั้น”
ผมเชยคางโทโมโกะที่ตอนนี้หน้าแดงและตื่นเต้นสุดขีด
อุ๊ก
แต่ความผิดบาปในใจลึกๆก็ยังมีอยู่ในใจโอตะที่รู้สึกว่าตนเองทำเรื่องฮารามผิดผีเป็นอย่างมาก