บาร์เทนเดอร์เมื่อได้ยินถึงจุดหมายของเขาก็ทำสีหน้าใอยู่นิดๆ ไม่คิดเลยว่าเป้าหมายของเขาจะเป็เมืองแห่งนั่น เมืองที่แม้แต่สมาพันธ์แห่งการ์เดี้ยนก็ยังไม่อยากจะไปยุ่งเกี่ยว เพราะมันมีแต่เสียกับเสีย พวกเขาจึงทำได้เพียงปล่อยพวกมันผ่านไปและกังบริเวณของพวกมันไว้เพียงแค่นั่น มันยังเป็ข้อตกลงของเมืองแห่งนั่นอีกด้วย
"ไม่ดีมั้งคุณไครเซอ เมืองไร้กฎหมายนั่นถือเป็เมืองที่อันตรายอย่างแท้จริง สถานที่ทั้งหมดเต็มไปด้วยกลุ่มคนที่บ้าคลั่ง เป็เมืองที่รวมตัวของอาชญากรที่มากมายนับไม่ถ้วน ไม่ว่าจะเวลาไหนทุกที่ย่อมเกิดอันตรายขึ้นอย่างใหญ่หลวง การฆ่าแกงกันภายในเมืองแห่งนั่นถือเป็เื่ปกติ บางคนเดินๆอยู่ก็ถูกฆ่าตายโดยไม่รู้ตัวเลยซักนิด ต่อให้คุณจะมีพลังริปเปอร์ก็จริงแต่ถ้าถูกซุ่มโจมตีขึ้นมาก็อาจจะตายได้ง่ายๆเลยนะ..!!"
ชายวัยกลางคนพูดขึ้นอย่างร้อนรนและแนะนำเขาไม่ให้ไปยังเมืองแห่งนั่น เขาอยากจะแนะนำให้ชายหนุ่มหลบซ่อนตัวในเมืองอื่นๆเลยด้วยซ้ำ แต่ทว่าชายหนุ่มก็ได้ส่ายหัวพร้อมกับปฏิเสธออกมาในทันที
"ไม่เป็อะไรหรอกคุณผู้ดูแล เมืองแห่งนั่นไม่ใช่ปัญหาอะไรสำหรับผมเลยสักนิด"
"แต่ที่จะบอกเลยก็คือไม่ใช่ผมที่จะต้องหวาดกลัวพวกมัน แต่เป็พวกมันตังหากที่จะต้องหวาดกลัวผม!!"
ไครเซอร์พูดขึ้นพร้อมกับแสยะยิ้มมุมปากออกมา ดวงตาสีแดงเืเปล่งประกายส่องสว่างวาบขึ้นอยู่นิดๆ
"อะไรกัน? ความรู้สึกของเราบอกว่าเขาผู้นี้นั่นสามารถทำในสิ่งที่พูดได้จริงๆ"
ชายวัยกลางคนเมื่อััได้ถึงกลิ่นอายและจิตสังหารนั่นหัวใจของเขาก็แทบจะหยุดเต้น ถึงมันจะมีพลังนักสู้แห่งดวงดาวระดับที่3 แต่เมื่อจ้องมองไปยังดวงตานั่นทุกสิ่งภายในตัวก็เสียววาบขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล มันเป็ความรู้สึกของอันตรายที่จะถาโถมเข้ามาถึงตัว นี้นะหรอผู้ที่พลังริปเปอร์ ดูเหมือนในอาชญากรจะมีตัวอันตรายเพิ่มขึ้นมาอีกคนนึงแล้วสิ
"ขะ..เข้าใจแล้วครับ งั้นเดียวจะรีบไปเตรียมเครื่องประตูวาปมิติให้ในทันที ส่วนค่าบริการนั่นถือซะว่ามันคือของขวัญสำหรับครั้งแรกที่พวกเราได้บริการคุณละกัน"
บาร์เทนเดอร์รีบเข้าไปยังห้องๆนึงพร้อมกับสั่งเดินเครื่องการทำงานของมัน เบื้องหน้าของเขาคืออุปกรณ์สีขาวที่ถูกสร้างขึ้นโดยเทคโนโลยีที่สูงล้ำ มันมีขนาดสูงเกือบ3เมตร ความกว้าง4เมตร รูปลักษณ์เป็วงกลมและกึ่งกลางของมันก็พลันว่างเปล่า รอบบริเวณเต็มไปด้วยสายมากมายที่เชื่อมต่อกัน ชายวัยกลางคนเดินไปยังหน้าจอโฮโลแกรมพร้อมกับจิ๋มไปมาเพื่อที่จะเริ่มการทำงานของมัน
< เริ่มการทำงานของประตูวาปมิติ ตั้งพิกัดไว้ที่เมืองไร้กฎหมาย เริ่มดำเนินการวาปในทันที >
ทันใดนั่นเสียงประมวลผลของAIก็ได้ดังขึ้น มันคือปัญญาประดิษฐ์ที่ไว้ใช้สั่งการเครื่องคอมพิวเตอร์หรือเทคโนโลยีอื่นๆ เพียงแค่มีมันทุกสิ่งก็ง่ายดั่งพลิกฝ่ามือ พวกเขาไม่จับเป็จะต้องจัดการสิ่งต่างๆด้วยตนเองเลยด้วยซ้ำ
ครืนนนนนนน!
เครื่องประตูมิติวาปสั่นไหวอยู่นิดๆ ประกายแสงสีขาวโพลนเริ่มจับตัวกันที่กึ่งกลางของช่องว่าง มันเริ่มควบแน่นเป็วังวนสีขาวโพลนที่เต็มไปด้วยสสารหรืออานุภาพของจักรวาล ชายวัยกลางคนเมื่อเห็นว่าประตูมิติเสถียรดีแล้วก็รีบเชิญชายหนุ่มให้เข้ามายังห้องนี้อย่างรวดเร็ว
ไครเซอเมื่อเดินตามเข้ามาก็ต้องประหลาดใจกับสิ่งที่เห็น ลักษณะของมันไม่ต่างไปจากเครื่องอุปกรณ์ประหลาดเลยแม้แต่นิดเดียว มีสายอะไรต่อมิอะไรเชื่อมต่อกันอย่างมั่วซั่ว
"นั่นนะหรอเครื่องสร้างประตูวาปมิติ? เทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงทุกสิ่งของดวงดาว"
ชายหนุ่มไฝ่ฝันั้แ่ยังเด็กแล้วว่าจะต้องกลายเป็นักเดินทางให้ได้ แต่มันก็เป็เพียงแค่ความฝันเท่านั้น เพราะว่าผู้ที่จะสามารถใช้งานเครื่องวาปมิติของสมาพันธ์การ์เดี้ยนได้ พวกเขาจะต้องเป็นักเรียนที่จบหลักสูตรของดวงดาวเท่าน้ัน กลุ่มคนพวกนี้ถูกวางไว้ในอนาคตว่าจะต้องเป็คนของสมาพันธ์แห่งดวงดาวทั้งสิ้น พวกเขาจะกลายเป็พนักงานหรือนักสู้ที่ยิ่งใหญ่ขององค์กรที่อยู่ด้านหน้าของแสงสว่าง
"ว่าแต่ระบบ? นี้ยังไม่เคยเดินทางผ่านประตูมิติวาปเลยนะ โอกาสที่จะเสียชีวิตหรือพิการจะเกินขึ้นกับร่างกายหรือเปล่า..?"
ระหว่างนั่นไครเซอก็นึกสงสัยถึงปัญหาของตน เขาจึงได้ถามกับระบบอยู่ภายในใจ
< ไม่มีปัญหา!! ในตอนนี้โฮสต์มีสถานะร่างกายเป็นักเดินทางแล้ว การที่ได้รับพลังริปเปอร์หรือนักสู้แห่งดวงดาวมา ก็ได้ทำให้การประสานเข้ากับสสารแห่งจักรวาลไม่มีปัญหาอะไร สามารถเดินทางผ่านประตูมิติวาปได้อย่างปลอดภัยเกิน100% >
คำตอบของระบบได้ทำให้ไครเซอสบายใจอยู่ไม่น้อย
"งั้นผมไปแล้วนะ ขอบคุณสำหรับเครื่องวาปมิตินี้ด้วยคุณผู้ดูแล"
เมื่อไครเซอกำลังจะเดินเข้าสู่ประตูวาปมิติแล้วเขาก็ยังไม่ลืมที่จะหันมาขอบคุณบาร์เทนเดอร์ที่ยืนมองอยู่ไม่ไกล
"ไม่เป็ไรครับ ไว้โอกาสหน้าก็เชิญมาใช้บริการใหม่ได้เลย แน่นอนว่าครั้งหน้าไม่ฟรีแล้วนะ"
ชายวัยกลางคนพูดขึ้นอย่างติดตลกพร้อมกับใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
"คิคิ แน่นอนครับ"
ชายหนุ่มหัวเราะขึ้นอย่างชอบใจพลางเดินเข้าสู่ประตูวาป พริบตานั่นร่างกายของเขาก็ถูกดูดกลืนไปยังวังวนมิติสีขาวนั่น มันคือการเดินทางที่แยกทุกสิ่งของร่างกาย แปรเปลี่ยนเป็อานุภาพสสารและเดินทางผ่านข้ามมิติ เทคโนโลยีสูงสุดที่จักรวาลจะมีได้ ในที่สุดตัวของชายหนุ่มก็ได้ใช้มันเป็ครั้งแรก
วูบบบบบบ!
อีกด้านนึงประกายแสงสีขาวโพลนก็ได้รวมตัวกันขึ้นบนความว่างเปล่า มันเป็ละอองที่เสมือนกับดวงดาวนับไม่ถ้วน ร่างเงาของสิ่งมีชีวิตได้ก่อตัวขึ้นในทันที มันคือไครเซอที่วาปเข้ามายังพิกัดจุดหมายและทันทีที่เขาลืมตาขึ้น ตัวของชายหนุ่มตอนนี้ก็มาปรากฏตัวที่ตรอกซอยแห่งนึง ดวงตาของเขาถึงกับต้องกระพริบไปมาอยู่เล็กน้อยเพราะปรับสภาพการมองเห็นไม่ทัน ร่างกายดูจะอึดอัดอยู่นิดๆ มันเป็ความรู้สึกที่แปลกประหลาดราวกับว่าตัวของมันได้เดินทางรวดเร็วยิ่งกว่าแสง ทำให้ร่างกายปรับสภาพไม่ทันอยู่เล็กน้อย
"นี่นะหรอการวาป ชั่งเป็อะไรที่น่ากลัวจริงๆ ระยะทางเมืองแอลกับเมืองไร้กฎหมายห่างกันถึง1,200กิโลเมตรเลยนะ แต่เพียงแค่พริบตาเดียวตัวของเราก็มาปรากฏขึ้นยังสถานที่แห่งนี้แล้ว"
ไม่กี่วินาทีไครเซอก็รู้สึกได้ถึงความเคลื่อนไหวทั้งหมดของร่างกายตน เขาขยับเขยี้อนไปมาได้อย่างปกติเหมือนเช่นเดิม ระหว่างนั่นชายหนุ่มก็จ้องมองและสำรวจไปยังรอบๆ สถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยเศษซากของขยะที่ถูกทิ้งกันเกลื้อนกลาด มีคนหลายสิบคนที่นั่งอยู่และจ้องมองมายังทิศทางของเขา สภาพแต่ละคนเต็มไปด้วยความเฉยชา ไม่ผิดแน่นอน นี้คือบรรยากาศภายในเมืองไร้กฎหมาย ก็เคยได้ยินอยู่บ้างแต่ก็ไม่คิดว่ามันจะขนาดนี้
"หือ? ดูเหมือนจะได้การต้อนรับอย่างดีเลยสินะ ฮ่าฮ่า"
และมันก็เป็อย่างที่คิดไว้จริงๆ ชายหนุ่มจ้องมองไปยังทิศทางนึงก็เห็นถึงบางสิ่ง กลุ่มคน4ถึง5คนได้เดินเข้ามาด้วยท่าทางอันตราย แต่ละคนถือมีดคมกริบที่สะท้อนแสงแวบวับ ใบหน้าพวกมันดูจะชั่วร้ายอยู่นิดๆ คนที่นั่งอยู่รอบๆเมื่อเห็นถึงกลุ่มคนนึงก็รีบหดตัวแสดงท่าทางที่หวาดกลัว แต่ละคนเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อที่ผุดขึ้น ั์ตาแสดงความตื่นตระหนักกันยกใหญ่
"เคี๊ยกๆ มาแล้วเฟ้ยๆ เหยื่อรายใหม่ของพวกเรา ไม่คิดเลยว่าจะเดินทางผ่านประตูมิติวาปมาเลยนะเนี่ย แสดงว่าแกจะต้องมีเครดิตอยู่เยอะอย่างแน่นอน ส่งมันมานะเฟ้ย ถ้าไม่งั้นแกจะต้องถูกสับออกเป็ชิ้นๆโดยข้า สมญานามที่ทุกคนนั่นหวาดกลัวอาชญากรมีดเชือด!!"
479
