นิยายแห่งรักแท้เื่ สุดท้ายที่รัก เขียนโดย สลักกานต์
ตอนที่ ๙
คำพูดวรวุธทำกานต์ช็อค!!
เพราะกานต์กลัวพี่อินของเขาจะรู้ความจริงและไปจากเขา กานต์มองหน้าพี่อิน
อินทรมองหน้ากานต์ด้วยความแปลกใจ
ก็หน้ากานต์ซีดเผือดขนาดนั้น ทั้งแววตาที่มองมาที่อินทรก็แปลกไปราวกับว่ากานต์เพิ่งพบเื่ตื่นเต้นมาสุดชีวิต
อินทรเป็ห่วงกานต์ จึงอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น “ทำไมกานต์ทำหน้าอย่างนั้น เป็อะไรหรือเปล่า?”
“นั่นสิ!!” วรวุธผสมโรง “น้องกานต์หน้าซีดจัง ไปหาหมอมั้ย? พี่พาไป”
“เอ่อ.. ” กานต์หาทางออก “คงหิวมากไปหน่อยครับ” กานต์ตอบอีกเื่แล้วกานต์ก็เห็นบริกรถืออาหารจานหนึ่งมาที่โต๊ะเขา “แต่ตอนนี้ ไม่เป็ไรแล้วครับ ไม่เป็ไร”
พอดีกับอาหารจานแรกมาถึงโต๊ะพอดี
“เอาข้าวสวยร้อนๆ มาเลยนะ” วรวุธบอกบริกรแล้วหันมาบอกกานต์ “กั้งทอดกระเทียมที่ร้านนี้เด็ดมาก น้องกานต์ลองชิมสิครับ” พร้อมกับคำพูดวรวุธตักกั๊งตัวโตที่สุดในจานให้กานต์
“ขอบคุณครับ” กานต์ตอบอย่างเสียไม่ได้ “รอข้าวสวยก่อนดีกว่าครับคุณวุธ”
“ดีครับดี รอข้าวสวยก็ดีครับ” วรวุธรับคำแก้เก้อ แล้วเขาก็พยายามชวนกานต์คุยเื่ต่างๆนานา ซึ่งกานต์ก็รับคำบ้าง ปฏิเสธบ้าง
อินทรสังเกตเห็นว่า วรวุธพยายามเอาใจกานต์มากเป็พิเศษ .. แสดงว่ากานต์ต้องเป็คนทำงานที่สำคัญมากสำหรับวรวุธ .. เมื่อคิดได้อย่างนั้น อินทรเลยปล่อยให้วรวุธดูแลกานต์ตามที่เขาอยากทำ โดยที่เขาไม่ได้รู้สึกหึงหวงแต่อย่างใด
ระหว่างที่ตอบคำถาม ตอบคำสนทนาสารพัดของวรวุธ กานต์หาจังหวะแอบมองอินทรเป็ระยะ ระยะ ด้วยความกังวลว่าอินทรจะคิดมาก แต่ทุกครั้งที่มองมา กานต์จะเห็นแววตาที่มีแต่ความปรารถนาดีของอินทรมองมาที่เขาตลอด แววตาของอินทรช่วยให้กานต์สบายใจขึ้น เขาไม่ต้องกังวลว่าอินทรจะคิดมาก ที่วรวุธทำแบบนั้นกับกานต์
“ชื่อพระเอกละครของคุณวรวุธ เหมือนกับชื่อผมเลยครับ” อินทรพูดขึ้นเมื่อเขารวบช้อน
“จริงเหรอครับ ไม่น่าเชื่อเลย หายากนะครับ คนชื่อแบบนี้” วรวุธพูดไปเรื่อย
“ไม่ยากหรอกครับ ที่ที่ผมอยู่” อินทรเน้นเสียงให้กานต์เข้าใจสิ่งที่เขาพูดด้วย “มีชื่อแบบนี้หลายคนครับ”
“จริงเหรอครับ” วรวุธผสมโรง
“เพราะคำว่า ‘อินทร’ มาจากคำว่า‘อินทร์’ ที่แปลว่า ‘พระอินทร์’ นะครับ เราแค่เอาตัว‘ทัณฑฆาต’ ออก (อ่านว่า ทัน-ทะ-คาด) ‘อินทร์’ ก็เป็ ‘อินทร’ แล้ว”
“เอ่อ.. ทัน ทันอะไรครับ” วรวุธฟังไม่เข้าใจ
“ตัว ‘ทัณฑฆาต’ (อ่านว่า ทัน-ทะ-คาด) น่ะครับคุณวุธ ตัวมันคล้ายๆเลขเก้าไทย” กานต์ช่วยอินทรอธิบาย “พอเราเขียนมันไว้บนตัวอักษรแล้ว เราจะเรียกว่ามันกับตัวอักษรนั้นว่า ตัวการันต์ครับ อย่างคำว่า ‘อินทร์’ เราเรียกตัวรอเรือกับตัวทัณฑฆาตว่าตัวการันต์ พอเราเอาตัวทัณฑฆาตที่อยู่บนรอเรือออก คำว่า‘อินทร์’ ก็กลายเป็.. อินทร”
“อ๋อ..” วรวุธรับคำกับกานต์ และพยายามทำความเข้าใจก็หันไปปรับทุกข์กับอินทร “ภาษาไทยนี่ยากจังนะครับ”
อินทรยิ้มให้วรวุธเบาๆ เขารู้สึกต่างจากวรวุธ ..ความยากของภาษาไทยคือเอกลักษณ์ที่ต่างชาติอยากเรียนรู้ต่างหาก และอินทรก็ภูมิใจว่าเขารู้มากกว่าคนต่างชาติพวกนั้น เช่นเดียวกับกานต์คนที่เขาเลือก กานต์ก็รู้จักภาษาไทยอย่างดี
หลังจากทานอาหารเสร็จ วรวุธขออาสามาส่งกานต์กับอินทรที่บ้าน กานต์บ่ายเบี่ยง แต่อินทรยินดี กานต์จึงต้องยอมให้วรวุธไปส่งที่บ้าน
วรวุธเลิกระแวงแล้วว่ากานต์กับอินทรจะชอบกัน เขารู้สึกว่าการกระทำของอินทรดูเหมือนจะพยายามเปิดโอกาสให้วรวุธจีบกานต์ด้วยซ้ำไป ระหว่างทางวรวุธจึงคุยกับอินทรอย่างวางใจ และหยอดคำหวานกานต์เป็ระยะๆ
กรนั่งรออาหารทะเลอยู่หน้าบ้าน ด้วยใบหน้าที่แสนเซ็ง เมื่อพี่ชายบอกเขาว่า “พี่ลืมอะกร” กานต์รีบบอกน้องชายทันทีที่เห็นหน้ากร เขาเพิ่งนึกได้ว่าลืมซื้ออาหารทะเลมาให้กร
“แต่พี่ไม่ลืมนะ” พูดจบ วรวุธก็ยกถุงอาหารทะเลชุดใหญ่ให้กรดู
“ขอบคุณมากครับพี่วุธ” กรรับมาทั้งถุง แล้ววิ่งหายเข้าไปในตัวบ้าน
“พี่ตามไปดูน้องนะ” อินทรบอกกานต์ แล้วหันไปพูดกับวรวุธ “ขอบคุณมากครับสำหรับทุกอย่าง” อินทรยื่นมือเขาไปเพื่อเช็คแฮนด์กับวรวุธ
วรวุธมองมืออินทรสักครู่ เขาก็คิดออก และรีบยื่นมือเขาไปััมือกับอินทร
“อาหารวันนี้อร่อยมาก” พูดจบอินทรก็คลายมือที่จับกันออกและเดินเข้าบ้านตามกรไป
เหลือแต่กานต์ที่ยืนงง ทำอะไรไม่ถูก นี่เป็ครั้งแรกกระมัง?ที่กรทิ้งเขาไว้อย่างนี้ และพี่อินก็ยังมาทิ้งเขาอีกคน เมื่อกานต์หันไปมองหน้าวรวุธ
วรวุธก็ยิ้มให้เขาด้วยความรักที่แสนมากมาย
แต่.. กานต์ถึงกับต้องถอนหายใจด้วยความรำคาญ
เมื่ออยูกันสองคน วรวุธก็ชวนคุยเื่ต่างๆ นานาทั้งเื่ในอดีตตอนที่เรียนมหาวิทยาลัย เื่การทำงานในวงการบันเทิง เื่ในบทละครโทรทัศน์
กานต์ต้องทนฟังวรวุธชวนคุยอยูเป็นานสองนาน เขาไม่รู้จะโกรธใครดีโกรธตัวเองที่ลืมซื้อของกินมาให้น้อง โกรธน้องที่เห็นแก่กิน หรือโกรธพี่อินที่เป็สุภาพบุรุษมากเหลือเกิน
กว่าวรวุธจะยอมขึ้นรถกลับบ้าน กานต์ถึงกับต้องออกปากขอตัวพกผ่อนตั้งสองสามครั้ง แม้วรวุธพยายามทำดีต่อกานต์สักแค่ไหน แต่เขาไม่ใช่สำหรับกานต์จริงๆ
ก็.. ใน่ที่เรียนมหาวิทยาลัย.. กานต์เคยคุยกับวรวุธอยู่สักใหญ่จนเรียกได้ว่า ‘เกือบจะ’ คบกัน เมื่อกานต์เริ่มรู้สึกว่า วรวุธไม่ใช่สำหรับเขา แต่ความที่วรวุธหน้าตาดี แต่งตัวดี ดูเป็โอปป้าดูเกาหลีอย่างที่หลายคนชมชอบกานต์จึงลองคุยต่อ.. จนมีอะไรกัน!!
ไม่นาน.. จากนั้น กานต์ก็แน่ใจว่าวรวุธไม่ใช่สำหรับเขาจริงๆ กานต์เลือกที่จะไม่ทนกับความไม่ใช่นั่น กานต์เลิกคุย เลิกคบ เลิกติดต่อวรวุธไปตั้งหลายปี
จนมาทำงานในวงการโทรทัศน์ กานต์ได้พบวรวุธอีกครั้ง พอได้คุยกัน ทุกอย่างมันจบไปแล้วในความรู้สึกของกานต์จริงๆ แต่กับอีกคน .. ไม่ใช่!!
“ทำไมถึงทิ้งให้พี่อยู่กับคุณวุธแบบนั้น” กานต์ถามน้องชายเสียงแข็ง ทันทีที่พวกเขาอยู่กันสองคน
กรรู้ดีว่าพี่ชายกำลังโกรธ “ก็..ผมคิดว่าพี่อินเค้าจะอยู่เป็เพื่อนพี่ อีกอย่าง..ผมหิวมากกกก” กรพยายามแก้ตัวด้วยเื่ที่มีน้ำหนักที่สุด
“เรามีกันแค่นี้” น้ำเสียงกานต์เบาลงจนกรรู้สึกได้ “ทีหลังอย่าทิ้งพี่แบบนี้อีกนะ”
“ครับพี่” ยิ้มหวานให้พี่ชายน่าจะดีที่สุด
กานต์ขยับมุมปากเบาๆ จนไม่น่าเรียกว่ายิ้ม
แต่อารมณ์แบบนี้ กรถือว่า.. นี่เป็การยิ้มที่สุดยอดที่สุดแล้ว
กานต์เดินกลับเข้าห้องนอน ทั้งๆ ที่เวลาแบบนี้ทั้งกานต์ กร และพี่อินจะนั่งพูดคุยสัพเพเหระกัน กรแปลกใจ แต่ไว้ถามพี่ชายวันอื่นที่อารมณ์ดีกว่าวันนี้ดีกว่า
อินทรอาบน้ำเสร็จ ใส่ชุดนอนเสร็จ แล้วออกมาจากห้องนอนของตน มาที่ที่เคยนั่งคุยกันเหมือนเช่นทุกคืนที่ผ่านมา แต่คืนนี้.. เขามองหากานต์ไม่เห็น “อ้าว! พี่กานต์ล่ะ! กร”
“เข้าห้องนอนไปแล้วครับ”
อินทรเดินไป จะเคาะห้อง
กรเดินไปกระซิบบอกอินทรเบาๆ “อารมณ์ไม่ดีอยู่นะครับพี่อิน”
“ไม่เป็ไร ขอบคุณมาก” อินทรตอบรับกร แล้วก็เคาะประตูห้องนอนกานต์ “พี่เข้าไปได้ไหม”
กรรีบเดินกลับมานั่งที่ประจำของตน เพื่อที่กานต์จะได้ไม่เห็นว่าเขาคุยกะอินทรอยู่หากเขามาเปิดประตูห้อนอนตัวเอง
เงียบ!!
กรแปลกใจ พี่กานต์ไม่เคยเป็แบบนี้
“กานต์” อินทรเคาะประตูห้องอีกครั้ง “ให้พี่เข้าไปหน่อย เห็นกรบอกว่า..กานต์อารมณ์ไม่ดี”
..ซวยแล้ว .. กรคิดในใจ ไม่น่าเลยกู!!
“กานต์เป็อะไรหรือเปล่า เราควรได้คุยกันนะ” อินทรพูดเสียงดังฟังชัด
แกร๊ก!!
เสียงกานต์เปิดประตู
อินทรเดินเข้าไป ก่อนที่ประตูจะปิดสนิท กรยังได้ยินเสียงอินทรถาม
“กานต์เป็อะไร พี่ไม่เข้าใจ วันนี้ทุกอย่างก็ดีนี่นา”
“ดีสำหรับพี่อินน่ะสิ ไม่ใช่สำหรับกานต์”
แล้วกรก็ไม่ได้ยินอะไรอีก เพราะประตูห้องกานต์ปิดสนิทเสียแล้ว...
...
“ก่อนที่จะโกรธกัน บอกให้พี่เข้าใจด้วยว่า โกรธพี่เื่อะไร”
กานต์มองอินทร แล้วเลือกใช้คำพูดที่เขาน่าจะเข้าใจง่ายที่สุด “พี่อินรู้ใช่ไหมว่า คุณวุธจีบกานต์”
“รู้”
“รู้แล้วพี่ยังปล่อยให้กานต์อยู่กับเค้าอีก เค้าอยากได้กานต์ไปเป็แฟนเค้านะพี่อิน” กานต์ตีโพยตีพายกับอินทร
แต่อินทรกลับยิ้มอย่างใจเย็น “พี่ควรเชื่อใจ .. ‘คนของพี่’ ..ไม่ใช่เหรอ” อินทรเน้นเสียงที่ ‘คนของพี่’ ชัดเจน
..‘คนของพี่’.. คำนี้ทำให้กานต์มีความสุขอย่างประหลาด ทั้งที่ในใจยังโกรธอินทรอยู่
“กานต์เคยบอกพี่ว่า .. กานต์รักพี่ .. ก็แสดงว่ากานต์ไม่ได้รักเขา แล้วพี่จะต้องห่วงหรือกังวลอะไรอีกล่ะ?”
“ก็.. ” ทีนี้เป็กานต์ที่พูดไม่ออก
“พี่เชื่อใจกานต์ พี่จึงไม่ต้องกังวลว่ากานต์จะเปลี่ยนใจไปรักเขา พี่จึงสบายใจที่จะทำอะไรก็ได้ เพราะพี่เชื่อใจ..ไว้ใจกานต์”
กานต์เงียบ!!
ทำไมเขาคิดแบบนี้ไม่ได้นะ
“แล้ว.. ถ้า.. กานต์จะเลิกรักพี่ แล้วไปรักคุณวรวุธ ก็เป็เพราะหัวใจของกานต์เปลี่ยนไป ไม่ใช่หัวใจพี่ พี่จึงไม่สามารถไปห้ามอะไรได้ ก็ได้แต่ยอมรับ .. ว่า กานต์ไม่ได้รักพี่แล้ว”
กานต์ยังคงเงียบอยู่
อินทรยิ้มให้อย่างจริงใจที่สุด “พี่จะมาบอกกานต์แค่นี้ พี่ไปนอนล่ะ ราตรีสวัสดิ์นะครับ” พูดจบอินทรก็ขยับตัวจะเดินออกจากห้องนอนกานต์
กานต์โผเข้ากอดอินทรจากด้านหลัง “กานต์ขอโทษ กานต์ขอโทษครับพี่อิน”
อินทรปล่อยให้กานต์กอดตัวเขาจากด้านหลังสักครู่ ก็ขยับตัวเล็กน้อย
กานต์คลายวงแขนออก
ก่อนที่แขนทั้งสองข้างของกานต์จะตกลงข้างตัว อินทรหมุนตัวกลับมาจับมือทั้งสองข้างของกานต์ไว้แล้วจับมือของกานต์กอดเขาอีกครั้ง
กานต์กอดอินทร.. ฟุบหน้าร้องไห้ที่แผ่นอกเขา
อินทรกอดตอบ
รักย่อมเข้าใจในรัก!! เป็เช่นนี้จริงๆ
ในงานแถลงข่าวเปิดตัวละครเอกของวรวุธ มีนักข่าวมากหน้าหลายตา นักข่าวรุ่นเก๋ามืออาชีพก็รวมกลุ่มใหญ่ๆ กันอยู่ ๒-๓ กลุ่ม มีพวกหน้าใหม่อีกหลายคนที่กระทั่งนักข่าวด้วยกันก็ไม่รู้จัก ส่วนใหญ่เป็นักข่าวออนไลน์ที่วรวุธอยกให้มาช่วยกระจายข่าว
เมื่อได้เวลาเริ่มงาน แสงในห้องแถลงข่าวฯ จะหรี่ลจนเกือบมืดเสียงวอยท์โอเวอร์แนะนำละคร.. ทาสรักทาสใจ .. ก็ดังขึ้น!!
ตามด้วยวีดีโอพรีเซนเทชั่นชื่อละคร แล้วก็.. แนะนำผู้กำกับการแสดง
วรวุธยืนรอคิวของตนอยู่ในความมืด เมื่อวีดีโอพรีเซนเทชั่นจบลง แสงไฟบนเวทีสว่างขึ้น วรวุธยืนเด่นอยู่กลางเวที “สวัสดีครับทุกท่าน ขอต้อนรับทุกท่านกับ..ละครแห่งะรักจากปลายปากกาของ.. พรวิษณุ ... ทาสรักทาสใจ!!”
โลโกละครขึ้นเต็มหน้าจอบนเวที
“ความรักะจากปลายปากกาของ.. พรวิษณุ มาสู่การเรียบเรียงบทละครโทรทัศน์โดยนักเขียนบทเ้าของรางวัล‘นักเขียนบทยอดนิยม’ จากการโหวตของคนดูเมื่อต้นปี ผู้ที่จะมาเติมความหวานปนเศร้าจนกลายเป็โศกนาฏกรรมความรัก ... คุณกานต์กฤษณะชีพ”
กานต์เดินขึ้นไปปรากฏตัวบนเวที
วรวุธทักทายกานต์เล็กน้อย แล้วเขาก็พูดเข้าสู่วีดีโอพรีเซนเทชั่นแนะนำ‘อินทร’ ตัวละคอนเอกจากละครทาสรักทาสใจ
อินทรและกรนั่งรอกานต์อยู่ในรถตู้ซึ่งจอดอยู่ใกล้ๆกับบริเวณจัดงานแถลงข่าว ทั้งสองรู้สึกอยากเข้าห้องน้ำ จึงชวนกันไปห้องน้ำ
พอทั้งสองออกจากรถตู้ ก็เดินหาสัญญลักษ์ห้องน้ำแป๊บนึงก็พบ ทั้งสองจึงเดินไปห้องน้ำ แต่จำต้องผ่านบริเวณงานแถลงข่าวฯไป
การเดินผ่านตัวงานเพื่อไปห้องน้ำ ทำให้อินทรได้ยินประวัติของ‘อินทร’ ตัวละคอนเอกในละครทาสรักทาสใจ พอดี
เขายืนนิ่ง ฟัง!!
ก็มันเหมือนกับประวัติของเขานี่นา
กรกลัวว่าอินทรจะรู้อะไรที่ไม่สมควรรู้ “พี่อิน ผมไม่ไหวแล้ว อยากเข้าห้องน้ำ ไปเถอะ” กรรีบลากอินทรไปจากบริเวณงานทันที
...
เมื่อวีดีโอพรีเซนเทชั่นจบลง วรวุธแนะนำ..ป๊อกปิติ นักแสดงหนุ่มหน้าใสผู้ที่จะมารับบท .. อินทร ป๊อกปิติก้าวขึ้นเวที เสียงปรบมือเป่าปากจากแฟนคลับดังกึกก้อง
ป๊อกปีติ อยู่ในชุดสูทขาว ที่ทำให้เขาดูหล่อเหลาชวนมองยิ่งขึ้นป๊อกกล่าวสวัสดีทักทายนักข่าว แขกผู้มีเกียรติ และแฟนคลับของเขาอย่างดี
...
จากนั้น ก็เป็่เวลาที่นักข่าวได้สัมภาษณ์คนทั้งสาม วรวุธกับป๊อกปิติ ต่างช่วยกันตอบคำถามนักข่าวอย่างสนุกสนาน
หากมีแฟนคลับมาขอให้ป๊อกทำคลิปอวยพรวันเกิด หรือสวัสดีทักทายบ้านต่างๆลงในอินเตอร์เน็ต ป๊อกก็ยินดีทำให้อย่างดี
ผิดกับกานต์ เขายืนยิ้มดูคนทั้งสองตอบคำถามอย่างนิ่งเฉยก็ปกตินักข่าวมักไม่ถามอะไรคเขียนบทอยู่แล้ว ยิ่งคนเขียนบทแบบกานต์ ที่ไม่ค่อยยอมอตบคำถามตามที่ถามด้วยแล้วยิ่งทำให้ไม่มีนักข่าวคนใดอยากคุยด้วย
...
เริ่มมีเสียงเอะอะดังมาจากด้านหลังของบริเวณจัดงาน จนกานต์ต้องหันหน้าไปมองดู เขาพอจะมองเห็นว่า มีนักข่าวส่วนหนึ่งพยายามจะสัมภาษณ์พี่อิน
พวกนักข่าวนั่นอาจจะคิดว่าพี่อินเป็ดาราที่มางานนี้กระมัง?.. หรืออาจจะคิดว่สพี่อินคือ ..? คิดได้เท่านั้น กานต์ก็รีบปลีกตัวออกมาจากการสัมภาษณ์บนเวที รีบเดินไปหาอินทรกับกรซึ่งยังมีนักข่าวสองสามคนตามถ่ายภาพ และพยามจะสัมภาษณ์อินทร
...
กรรีบพาอินทรออกไปจากบริเวณนั้น แต่ก็ยังมีนักข่าวบางคนตามไปอยู่ดี
“ขอโทษนะครับทุกท่าน นี่ญาติผมครับ ไม่ใช่ดาราครับ ไม่ใช่ดารา” กรพยายามปกป้องพี่อินจากเหล่านักข่าว
“แต่รูปร่างหน้าตา เหมือนอินทรในหนังสือมากเลยนะคะ” นักข่าวบอกกร แต่สายตาเขายังมองในหน้าอินทรอยู่
กรรีบพาอินทรไปขึ้นรถตู้
กานต์มาทันจังหวะที่กรกำลังพาอินทรขึ้นรถพอดี เขาจึงเรียกนักข่าวให้มาสัมภาษณ์กานต์ โดยกานต์เลือกที่จะบอกนักข่าวว่า.. เขายินดีให้สัมภาษณ์ทุกเื่ที่นักข่าวถาม
กลุ่มนักข่าวจึงหันความสนใจไปที่กานต์
...
เพียงชั่วเวลาชั่วโมงเศษที่กานต์ กร และอินทรนั่งรถกลับบ้านก็มากพอที่ ‘ภาพอินทร’ ที่นักข่าวบันทึกไว้ได้ จะสร้างความฮือฮาในโลกโซเชี่ยล
โดยเฉพาะภาพที่เปรียบเทียบความเหมือนระหว่างอินทรในพ็อกเก็ตบุ๊คกับพี่อินของกานต์ จนไม่อาจหาเหตุผลใดมาอ้างให้เป็อื่นไปได้
...
ระหว่างเดินทางกลับบ้าน
กรเปิดมือถือให้กานต์อ่านเป็ระยะ ระยะ ั้แ่ภาพอินทรเริ่มเป็ข่าวจนภาพถูกแชร์ไปทั่วโลกโซเชี่ยล
...
เมื่อเดินเข้าไปในตัวบ้าน ทั้งกานต์และกรรู้สึกเครียดจนแทบไม่มีเรี่ยวแรงทำอะไร แต่อินทรไม่ได้รู้สึกอะไร อินทรเดินไปเปิดโทรทัศน์ดูตามที่ทุกคนทั้งสามคนทำกันในเวลานี้
ภาพที่ปรากฏในจอโทรทัศน์ ก็คือภาพถ่ายอินทร เปรียบเทียบความเหมือนความต่างกับอินทรในวรรณกรรม และคำคอมเม้นในโลกโซเชี่ยล ที่มักจะบอกว่าเหมือนมาก
อินทรยืนมองนิ่ง!!
กานต์และกร ใอ้าปากค้าง!!
ทั้งสามตกตะลึงกับภาพตรงหน้า จนทำอะไรไม่ถูก
แต่กานต์ต้องรีบตั้งสติ
เพราะอินทรหันหน้ากลับมาถามเขา ด้วยสายตาที่โกรธเกรี้ยวในแบบที่ทั้งกานต์และกรไม่เคยเห็นมาก่อน “กานต์ พี่้าคำอธิบาย”
กานต์ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร? .. ความลับที่เขากลัวมาตลอด จะต้องมาเปิดเผยวันนี้หรือ? ถ้าพี่อินรู้ความจริง จะเป็อย่างไร เขาจะทำอย่างไร กานต์คิดไปสารพัดอย่าง
กรมองหน้ากานต์ ราวกับจะถามว่า.. เขาต้องอยู่ด้วยหรือไม่? “เอ่อ.. กรไปอาบน้ำก่อนเถอะ”
“แต่พี่อยากให้กรอยู่ฟังด้วย นี่เป็เื่ของพวกเราทุกคนนะกานต์ ไม่ใช่เื่ของใครคนใดคนหนึ่ง” เสียงเรียบๆแต่มีอำนาจพอที่จะทำให้กรทรุดตัวลงนั่งที่เดิม
“ก็ได้ครับพี่” กรตอบเสียงอ่อย
“อธิบายให้พี่เข้าใจหน่อยนะกานต์”
กานต์ไม่รู้จะพูดอย่างไรดี? จะเริ่มต้นแบบไหนดี? จะบอกความจริงออกไปอย่างไร?ที่อินทรจะยังรู้สึกดีกับเขาเหมือนเดิม
“อะไรก็ได้กานต์ โกหกพี่ก็ได้ แต่ช่วยพูดอะไรให้พี่รู้สึกสบายใจขึ้นมาหน่อย” อินทรเริ่มเสียงดังขึ้น
กรกลัวจนตัวสั่น เขาไม่เคยเห็นพี่อินโกรธจนเป็็นแบบนี้
กานต์นั่งลงข้างน้องชาย ปลอบน้องชายด้วยการโอบกอด ทั้งสองสบตากัน กานต์ตัดสินใจที่จะอธิบายเื่ราวทั้งหมดให้อินทรฟัง
จบตอน ๙
1K
