เสียงหวีดร้องของนางแบบดาวรุ่งดังขึ้นพร้อมกับแสงไฟหน้ารถจากคันหนึ่งที่แล่นสวนทางเข้ามาอย่างรวดเร็ว เพียงเสี้ยววินาทีแห่งความตระหนก ทุกอย่างเกิดขึ้นในพริบตา ซินดี้ เบิกตากว้าง หัวใจกระหน่ำรัว เธอหักพวงมาลัยหลบอย่างแรงด้วยสัญชาตญาณ เสียงยางเสียดสีกับพื้นถนนแผดร้อง รถยนต์หรูสีแดงเงางามเสียหลักกะทันหัน ก่อนจะพุ่งทะยานออกนอกเส้นทางอย่างควบคุมไม่อยู่ ทะลุราวกั้น พุ่งตกลงสู่แม่น้ำสายใหญ่กลางเมือง
เสียงกระแทกกับผิวน้ำดังลั่น ก่อนทุกอย่างจะถูกกลืนหายไปในพริบตา ภาพสุดท้ายที่เธอเห็นคือแสงไฟที่สั่นไหวเหนือระลอกคลื่น และความมืดดำที่ค่อย ๆ กลืนร่างเธอลงสู่ก้นแม่น้ำอันเย็นเฉียบ…
แสงแดดอุ่นละมุนสาดลอดผ่านม่านบาง เปลือกตาที่หนักอึ้งค่อย ๆ เปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า ดวงตากลมโตกระพริบเบา ๆ ขณะภาพเบื้องหน้าเริ่มชัดเจนขึ้นทีละน้อย
หญิงสาวในชุดจีนโบราณปรากฏอยู่ตรงหน้า มองเธอด้วยสีหน้าตื่นตระหนกราวกับเห็นผี
ซินดี้เบิกตากว้าง หัวใจเต้นกระหน่ำ เธอผุดลุกขึ้น เงยหน้ามองรอบห้องอย่างรวดเร็ว ด้วยหัวใจที่เต้นระรัว
‘เธอยังไม่ตาย! ที่นี่ที่ไหน ไม่ใช่โรงพยาบาล ไม่ใช่ห้องนอนของเธอ หรือนี่จะเป็ความฝันกัน’
“คุณหนู! ท่านฟื้นแล้ว!”
เสียงสตรีข้างกายร้องลั่นด้วยความดีใจ น้ำตาคลอเบ้าจนแทบไหล
“ท่านหลับไปนาน… ข้านึกว่าคุณหนูจะไม่ตื่นเสียแล้ว”
เธอพูดเสียงสั่น ดวงตาสั่นระริกเต็มไปด้วยความโล่งใจและะเืใจปนเป
“คุณหนู?”
ซินดี้ทวนคำนั้นช้า ๆ ราวกับไม่แน่ใจว่าตนได้ยินถูกหรือไม่
เธอจ้องมองสาวใช้ตรงหน้าอย่างงุนงงก่อนที่ความเจ็บหน่วงในหัวจะพลันแล่นเข้ามาพร้อมกับภาพความทรงจำที่ไม่ใช่ของเธอ
ภาพของหญิงสาวในชุดงามสีสด ที่เธอไม่เคยรู้จักพวยพุ่งเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง เธอคือ เซี่ยซินซิน บุตรสาวเพียงคนเดียวของเซี่ยหย่งเหวิน ราชครูผู้ทรงอิทธิพลแห่งแคว้นฉิน หญิงงามผู้เลอโฉมประหนึ่งภาพวาด ผิวขาวเนียนดั่งหยกน้ำค้าง ดวงตากลมโตเปล่งประกายอ่อนละมุน ริมฝีปากแดงสดดั่งกลีบชบาแรกแย้ม ชาติกำเนิดสูงศักดิ์ ได้รับการเลี้ยงดูราวไข่ในหิน จึงเติบโตอย่างเปี่ยมด้วยความมั่นใจ เอาแต่ใจและดื้อรั้น
เธอตกหลุมรักชายผู้หนึ่ง เขาคือ หลี่เฟยหลง ชินอ๋องผู้ทรงอำนาจพ่วงด้วยตำแหน่งแม่ทัพใหญ่แห่งแคว้นฉิน พระอนุชาโดยสายเืของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน บุรุษผู้เปี่ยมด้วยสง่าราศี ราวพยัคฆ์ขาวผู้หยิ่งผยองในท่วงท่า รูปโฉมงดงามประหนึ่งหยกสลัก ดวงตาคมเข้มดำลึก เฉียบเย็น และท่าทีสงบเยือกเย็นไร้อารมณ์
คิ้วของเธอขมวดมุ่น ขณะจ้องมองปลายนิ้วเรียวยาวไม่คุ้นตาที่ไม่ใช่ของตน ซินดี้พยายามรวบรวมสติที่แตกกระเจิง ลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นตระหนก
สาวใช้รีบเข้ามาพยุงด้วยสีหน้าแปลกใจ ไม่เข้าใจท่าทีประหลาดของคุณหนู
เธอก้าวช้า ๆ ไปยังโต๊ะเครื่องแป้ง และเมื่อเงยหน้าขึ้นมองกระจกทองตรงหน้า
ในกระจกทองตรงหน้า… สะท้อนใบหน้าหวานแปลกตา ดวงตากลม ผิวเนียนขาวราวหยก และริมฝีปากแดงสดเหมือนกับในภาพความทรงจำที่หลั่งไหลเข้ามาในหัว
‘หรือเธอจะอยู่ในร่างของ เซี่ยซินซิน!’
“นี่มันเื่บ้าอะไรกัน”
หัวใจเต้นแรงราวจะทะลุอก ความทรงจำในหัวตีกันวุ่นวาย สับสนพร่าเลือนเกินควบคุม ร่างบางสั่นเทา ก่อนจะทรุดฮวบลงกับพื้น และทุกสิ่งก็ดับวูบอีกครั้งในห้วงแห่งความมืดมิด…
760
