เช้าวันฝนพรำ…
สำนักงานใหญ่ของ AT Group ยังคงวุ่นวายเหมือนทุกวันพนักงานหลายร้อยคนเดินสวนกันไปมา เสียงคีย์บอร์ด เสียงโทรศัพท์ และกลิ่นกาแฟลอยคลุ้งทั่วอาคารไม่มีใครสนใจ รปภ.ชายคนหนึ่งที่เดินผ่านล็อบบี้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“อ้าว วิทย์ กลับมาแล้วเหรอวะ"รปภ.รุ่นพี่ทักขึ้นวิทย์พยักหน้าเบาๆ“ครับพี่”เขายังคงเหมือนเดิมเสื้อ รปภ.สีกรมเรียบร้อย
ผมตัดสั้นใบหน้าคมเข้มแต่ไม่แสดงอารมณ์เขาเดินไปเซ็นชื่อเข้ากะอย่างเงียบๆ ราวกับเป็เพียงคนธรรมดาคนหนึ่งในบริษัทใหญ่แห่งนี้
และนั่นคือสิ่งที่เขา้าชีวิตเรียบง่าย ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครจดจำ ต่างจากอดีตโดยสิ้นเชิง
หลายปีก่อน…ชื่อของ “วิทวัส วูลฟ์” เคยเป็ชื่อที่ถูกพูดถึงในวงการบอดี้การ์ดระดับสูงทั่วโลก
คนในวงการเรียกเขาว่า หมาป่าปิศาจ ชายผู้รับงานคุ้มกันระดับอันตรายสูง
นักธุรกิจ
ราชวงศ์
มหาเศรษฐี
นักการเมือง
แม้แต่คนขององค์กรลับบางแห่งยังเคยจ้างเขา
ค่าตัวหนึ่งคืนของเขา…
สูงกว่ารายได้ทั้งปีของคนทั่วไปหลายสิบเท่าและสิ่งที่ทำให้เขาโด่งดังไม่ใช่แค่ฝีมือการต่อสู้แต่
เป็อัตราความสำเร็จ
ศูนย์เปอร์เซ็นต์การสูญเสีย
ตราบใดที่เขารับงาน…เป้าหมายจะต้องรอดไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรเขาพูดได้หลายภาษายิงปืนทุกประเภท
ต่อสู้ระยะประชิด หลบหนี
เจรจา
อ่านสถานการณ์
วางแผนรับมือการลอบสังหาร
เขาถูกสร้างขึ้นมาเพื่ออยู่ในโลกอันตราย
แต่สุดท้าย…
โลกใบนั้นก็กัดกินเขาช้าๆภารกิจครั้งสุดท้ายที่ยุโรปตะวันออกกลายเป็หายนะมีคนตาย
ข้อมูลรั่ว
องค์กรระดับสูงเสียผลประโยชน์มหาศาลแม้ไม่มีหลักฐานชัดเจนว่าเขาทำผิดแต่ในโลกสกปรกใบนั้น…
แค่ “สงสัย”ก็เพียงพอให้ถูกตามล่า
หลังจากนั้น
วิทวัส วูลฟ์ ก็หายสาปสูญไป..บางคนบอกว่าเขาถูกเก็บแล้ว..บางคนบอกว่าเขาาเ็จนเลิกอาชีพ
บางคนยังเชื่อว่าเขากำลังซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลก
แต่ไม่มีใครรู้ว่า…
ชายในชุด รปภ.ที่กำลังตรวจกล้องวงจรปิดอยู่ตอนนี้
จะเป็คน..คนเดียวกัน หมาป่าปิศาจ ที่หายสาปสูญ
“วิทย์ ไปส่งเอกสารที่ชั้นยี่สิบให้หน่อย”
“ครับ”
เขารับแฟ้มมาเงียบๆ ก่อนเดินไปขึ้นลิฟต์ พนักงานสาวหลายคนแอบมองตามเหมือนทุกครั้ง
เพราะแม้เขาจะทำตัวธรรมดาแค่ไหน…รูปร่างสูงใหญ่ ไหล่กว้าง และใบหน้าคมเข้ม ก็ยังสะดุดตาอยู่ดี
แต่คนส่วนใหญ่ก็มองเขาแค่ “รปภ.หล่อ”ไม่มีใครคิดมากกว่านั้นรวมถึงวิทย์เองก็ไม่เคยสนใจสายตาพวกนั้น
ลิฟต์เปิดออกที่ชั้นผู้บริหารเขาเดินผ่านพนักงานระดับสูงมากมายอย่างเงียบๆ
โดยไม่รู้เลยว่า…หญิงสาวที่กำลังประชุมอยู่ในห้องกระจกด้านใน คือ คนเดียวกับที่เขาเคยช่วยชีวิตไว้
ภายในห้องประชุม
วิชุดากำลังนั่งฟังรายงานโครงการใหม่ สีหน้าจริงจัง ่หลายสัปดาห์ที่ผ่านมา งานถาโถมเข้ามาแทบไม่มีเวลาให้พัก
ทั้งการเมืองในบริษัท
การแย่งอำนาจ
โครงการพันล้าน
แรงกดดันจากผู้ถือหุ้น
เธอแทบไม่มีเวลาคิดเื่อื่น
รวมถึงเื่ “รปภ.คนนั้น” ที่ช่วยชีวิตเธอ และความรู้สึกแปลกๆบางอย่างที่ทำให้เธอ สงสัย ในตัวเขา
แม้บางครั้งภาพเขาจะยังโผล่ขึ้นมาในห้วงความคิดของเธอ แต่สุดท้าย…
งานที่เข้ามาก็กลบ ลบทุกอย่างออกจากความคิดของเธอ
“คุณวิชุดาคะ เื่การเจรจากับกลุ่มนักลงทุนฝรั่งเศส…”เลขาพูดต่อหญิงสาวพยักหน้ารับ ก่อนเปิดเอกสารดูต่ออย่างรวดเร็ว
ขณะเดียวกัน…วิทย์เดินผ่านหน้าห้องประชุมพอดี
เพียงแค่เสี้ยววินาที
สายตาของทั้งคู่เกือบสบกันผ่านกระจกใส
แต่สุดท้าย…
ไม่มีใครทันสังเกตเห็นอีกฝ่าย
ชายที่เธอตามหา
และหญิงสาวที่เขาเคยช่วยไว้
เดินผ่านกันเหมือนคนแปลกหน้า สำหรับวิทย์การช่วยเหลือครั้งนั้นไม่ได้ทำให้เขาจดจำหรือเก็บมาใส่ใจ "แค่เดินผ่านมา..."นั่นคือตัวตนของเขา
คืนนั้น
หลังเลิกงาน วิทย์กลับห้องพักเล็กๆ ใกล้บริษัทห้องเช่าเก่าๆ ธรรมดา
ไม่มีของหรู
ไม่มีรถแพง
มีเพียงเตียง โต๊ะไม้ และหนังสือไม่กี่เล่มเขาถอดนาฬิกาธรรมดาๆราคาไม่กี่พันบาท สำหรับใช้ทำงานรปภ. วางลง ก่อนนั่งเงียบอยู่ริมหน้าต่าง
สายตาเหม่อมองไฟเมืองยามค่ำคืน ไม่มีใครรู้ว่า…
บัญชีลับของเขามีเงินมากพอให้ใช้ทั้งชีวิตโดยไม่ต้องทำงานอะไรเลย
ไม่มีใครรู้ว่า…
เพียงเขาโทรศัพท์สายเดียว เขาสามารถเข้าพักโรงแรมระดับโลก ใช้เครื่องบินส่วนตัว หรือเข้าคาสิโนวีไอพีที่ไหนก็ได้บนโลกใบนี้
ลูกค้าเก่าหลายคนติดหนี้ชีวิตเขา
บางคนเคยมอบหุ้นใหญ่บริษัทให้เขา
อสังหาริมทรัพย์ หลักหลายล้านเหรียญ ที่ยังคงรอเขาซึ่งเป็เ้าของกลับไป
เครื่องประดับ ข้าวของเครื่องใช้ ราคาแพงๆ ยังคงเก็บไว้ในที่ต่างๆ
แม้แต่สิทธิ์การเป็สมาชิกระดับสูงในสมาคมลับของมหาเศรษฐีเขาเองก็มีชื่อในนั้น
ทรัพย์สินทั้งหมดเพื่อขอบคุณที่วิทวัส วูลฟ์ เคยช่วยชีวิตพวกเขาไว้
แต่วันนี้..วิทย์ไม่แตะต้องมันอีกเลย เพราะทันทีที่เขาใช้สิทธิ์เ่าั้…
ศัตรูเก่าก็จะรู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่และจะตามหาเขาทันที เขาเหนื่อยกับชีวิตแบบนั้นแล้ว
เหนื่อยกับการต้องระวังทุกลมหายใจ
เหนื่อยกับการฆ่าเพื่อเอาชีวิตรอด
วิทย์หลับตาช้าๆ ในหัวแวบภาพเด็กกำพร้าคนหนึ่งเมื่อหลายสิบปีก่อน
เด็กที่โตมากับความโดดเดี่ยว เรียนรู้ที่จะต่อสู้ก่อนเรียนรู้ที่จะเชื่อใจคน
สุดท้าย…เขาก็ไม่เหลือใครจริงๆ“ชีวิตแบบนี้ก็ดีแล้ว…”เขาพึมพำเบาๆ
“เงียบดี”
แต่ในโลกของเขา…ความสงบมักอยู่ได้ไม่นาน และในเวลาเดียวกัน ณ ห้องทำงานรองประธานบริษัท
วิชุดากำลังเปิดดูรายงานพนักงานฝ่ายรักษาความปลอดภัยบางอย่างอีกครั้งสายตาหยุดลงที่ชื่อเดิม
“วิทย์…”
เธอไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงยังจำชื่อนี้ได้ และยิ่งไม่รู้เลยว่า…ชายที่เธอกำลังนึกถึง
เพิ่งเดินผ่านหน้าห้องเธอไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน…
4K
