“ผ่าจันทรา…”
บึม!! ลำแสงสีขาวกระแทกเบ้าหน้ามันจนเลือดสาดกระจายเห็นกระดูกออกมานิด ๆ ฮว็อก! เทพยักษ์มึนงงเดินถอยหลังอย่างเจ็บปวด ทั้งสามรู้ได้เลยว่าใครสร้างจังหวัดให้แบบนี้ พวกเขาก็ไม่รอช้าระเบิดลมปราณออกมาอีกครั้ง พรึบ! ไม่ทันได้ทำอะไรธิดาศักดิ์สิทธิ์ก็ข้ามหัวพวกเขาไประเบิดปราณแบบไม่ทันตั้งตัว
“แดนโลหิต” ครืน ๆ ๆ ลมปราณจากใบดาบกระจายกลิ่นคาวเลือด และแสงสีแดงออกมา ใบหน้าทุกคนแปรเปลี่ยนเป็นความกลัว ระดับพลังลมปราณของธิดาศักดิ์สิทธิ์แข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อย ๆ ฮว๊าก! เทพยักษ์โมโหมันไม่รอช้าเหวี่ยงกำปั้นใส่หญิงสาวทันที
“ผ่าจันทรา” บึม! ปราณสีแดงระเบิดทะลุแขนขวาของมันจนหายไปในอากาศ ทุกคนเบิกตากว้าง ไม่ต่างจากเทพยักษ์ที่คำรามออกมาด้วยความเจ็บปวด ตุบ…หญิงสาวล้มตัวลงสลบราวกับแบกผลกระทบไม่ไหว พรึบ! พริบตานั้นเองซอมบี้เด็กที่ไม่รู้หายไปไหนก็ปรากฎขึ้น มันรู้เลยว่าหญิงสาวใช้สกิลใหม่ที่พึ่งได้รับมาก็อ้าปากงับคอเสื้อหญิงสาวพุ่งหลบไปด้านหลังเซียนพเนจร เทพอสูร และอสูรลวงตา
“สมกับธิดาศักดิ์สิทธิ์จริง ๆ ”
เซียนพเนจรตกตะลึง เขามองแขนขวาเทพยักษ์ที่ถูกทำลายไปจนไม่เหลือชิ้นดี ก็รู้สึกเหลือเชื่ออย่างมาก เพราะแค่ฟันให้เกิดบาดแผลสักสิบเซนยังยากเลยไม่ต้องพูดถึงการทำลายไปทั้งแขนของมันเลย อสูรลวงตามองหญิงสาวที่สลบอยู่ราวกับมองสมบัติ ต่างจากเทพอสูรสายฟ้าที่แสดงความสนใจมากขึ้น แฉะ!! แต่แล้วก็มีน้ำฉีดเข้าเบ้าหน้าเขา
ชายหนุ่มมองซอมบี้เด็กราวกับจอมยุทธ์ชี้ปืนฉีดน้ำใส่
“ทำเป็นหวงไปได้ไอ้เด็กเวร” เทพอสูรส่ายหน้าหยิบเสี่ยวเสี่ยมาวางที่ไหล่ ทารกนั้นก็ชักปืนฉีดน้ำเตรียมสู้ต่อทันที อสูรลวงตามองซอมบี้เด็กด้วยแววตาสนองสนใจอย่างหนักราวกับผู้หญิงที่ต้องการตุ๊กตาไปนอนกอดเล่น เซียนพเนจรหรี่ตามองเทพยักษ์ที่คำรามต่ำออกมา
“ธิดาศักดิ์สิทธิ์สร้างแต้มต่อแล้ว…เตรียมลงมือทันที” คนอื่น ๆ พยักหน้า เทพอสูรกล่าวเสียงเรียบ
“หลังจากฆ่ามันเสร็จ เรามาแบ่งสมบัติกันนะ” ทั้งสองมองอย่างสงสัย แต่แล้วเทพอสูรก็ชี้ให้เห็น
“มันมีสมบัติห้อยอยู่ตรงสร้อยคอ ไม่แปลกที่พวกเจ้าจะไม่เห็นเพราะมันปิดกั้นการรับรู้ไว้”
เซียนพเนจรกับอสูรลวงตาตาเป็นประกายหลังจากตรวจสอบอยู่นาน สมบัติสีทองนั้นมีมูลค่ามหาศาลแน่ ๆ เพราะการกลายพันธุ์ครั้งแรกจะเป็นแค่กล่องทองแดงอยู่เลย เดาได้เลยว่าของภายในนั้นต้องสุดยอดมากแน่ ๆ เซียนพเนจรพยักหน้า
แต่กลับกันอสูรลวงตานั้น เธอมองเทพอสูรสายฟ้าด้วยแววตาประหลาดใจ ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะสามารถตรวจจับสมบัติชิ้นนั้นได้ เพราะการปิดกั้นการรับรู้ไม่ต่างจากการที่เราสังเกตุอากาศเลยว่า ในอากาศนั้นมีเศษอะไรไหมเนื่องจากมันดูไร้สาระและไม่คู่ควรต่อการเสียเวลา ไม่คาดคิดเลยว่าเทพอสูรสายฟ้าจะสามารถตรวจสอบได้ถึงขนาดนี้ อสูรลวงตาพยักหน้าชื่นชมไม่ได้
เทพอสูรที่เห็นก็แอบเขิน ๆ นิด ๆ เขามองธิดาศักดิ์สิทธิ์ที่สลบอยู่ แต่ไม่ทันได้มองนาน ก็มีอะไรมาเคาะหัว เขาหันไปมองก็เจอเสี่ยวเสี่ยใช้ปืนฉีดน้ำเขกกะบาลเขาทำให้ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วพลางส่ายหัวใส่มัน
“ไม่จิ้มตาข้าเลยล่ะศิษย์พี่” เขาเห็นสายตามันเป็นประกายขึ้นมาทันที
“อย่าแม้แต่จะคิดเชียว” เทพอสูรทำหน้าเหยเกหันไปหาเทพยักษ์ โดยไม่สนความผิดหวังของซอมบี้ข้าง ๆ
ฮว๊าก!! เทพยักษ์เสียงคำรามอย่างโทสะ ถ้ำทั้งหมดสั่นสะเทือน ภายในพริบตานั้นเองทั้งสามก็สังเกตุการเคลื่อนไหวจากด้านหลังของเทพยักษ์ เขาพบว่าสามผู้ทำลายล้างและผู้เล่นกว่าหมื่นออกเดินทางมา ชายหนุ่มคาดว่าเส้นทางที่เหลือคงไม่มีบอสแบบนี้แน่ ๆ ไม่งั้นคงไม่เดินชิวหรือมีอาการบาดเจ็บอะไรทำนองนั้น
“ดูเหมือนเราจะต้องแบ่งเค้กกันแล้วสิ” สิ้นคำพูดเทพสายฟ้า เซียนพเนจร และอสูรลวงตาก็พยักหน้าให้
“ก็คงงั้นแหละ หนังมันหนาเกินกว่าที่เราจะเจาะได้ ถ้าไม่ใช่ธิดาศักดิ์สิทธิ์ช่วยแล้ว งานนี้คงลำบากกว่าเดิมอีก”
เซียนพเนจรกล่าว ทั้งสามระเบิดลมปราณออกมาอีกครั้งทำให้เทพยักษ์คำรามเสียงสูงกำหมัดซ้ายแน่น ครืน!! เป็นเวลาเดียวกันที่ด้านหลังของมันก็มีสามผู้ทำลายล้างกำลังฉีกยิ้มเหี้ยมราวกับเจอเนื้อก้อนโตกำลังแพร่ไอลมปราณจนถ้ำสะเทือน ทั้งสามกำอาวุธของตัวเองในมือแน่นเหลือบตามองเทพอสูรสายฟ้าด้วยสายตาตื่นเต้น
“เป็นซอมบี้ที่ทำให้เทพสายฟ้าเกือบตายเลยหรอเนี่ย หึ ๆ ” พวกเขาทั้งสามคนเริ่มกระหายเลือดมากกว่าเดิม เทพยักษ์ที่เห็นก็ยิ่งโมโหไปใหญ่มันไม่คาดคิดเลยว่ามนุษย์จะมองมันเป็นเพียงสมบัติเดินได้เท่านั้น ในเวลานั้นเองเสียงซอมบี้ตัวหนึ่งก็ดังอ้อแอ๊ทำให้มันได้สติมากกว่าเดิม
‘ได้เวลาสร้างทาสแล้ว’ เด็กทารกนั้นฉีกยิ้มราวปีศาจ ผ่านไป 6 ชั่วโมง
เวลา 6 โมงเช้าในเกม
ด้านหน้าดันเจี้ยนกลายพันธุ์ ได้ปรากฎคนจำนวนมากออกมา และมีคนออกันเต็มซะส่วนใหญ่ ซอว์ที่ยืนอยู่ตอนนี้ยิ้มในใจเพราะเอฟเฟคซอมบี้อ้วนหีบปีศาจทำงานได้ดีมาก ๆ เขาไม่คาดคิดเลยว่า เขาจะสามารถส่งจิตตัวเองเข้าไปในซอมบี้เด็กทารกได้ ส่งผลให้เขาไม่ต้องเข้าไปในดันเจี้ยนเองก็สามารถจัดการอะไรต่าง ๆ ภายในนั้นได้อย่างง่ายดาย ตอนแรกกะใจช่วยพลอยบอกว่ากล่องสมบัติอันอื่นเป็นกับดักนะ ไปมา ๆ เขากลายเป็นสัตว์เลี้ยงเสี่ยวเสี่ยของหล่อนเสียเลย
ชายหนุ่มอดส่ายหัวไม่ได้
“นี่ก็ใกล้ได้เวลาออกมาแล้วสินะ”
เรียกได้ว่าการต่อสู้กับเทพยักษ์นั้นกินเวลาไปหกชั่วโมง และเส้นทางอื่นก็ไม่มี BOSS หรือหีบสมบัติด้วย ทำให้คนจำนวนมากตามไปสมทบที่ช่องทางที่สี่ได้สบาย ๆ แต่ซอมบี้เทพยักษ์ก็เก่งเกินผิดปกติ ยิ่งบาดเจ็บสาหัสมากเท่าไหร่ก็แข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น มันกวาดผู้เล่นแทบทั้งหมดได้ไม่ยาก ทำให้ทั้งสี่ผู้ทำลายล้าง สี่มหาอำนาจ และหนึ่งธิดาศักดิ์สิทธิ์ต่อสู้กันอย่างดุเดือด ขนาดรุมกันตั้ง 1 ต่อ 9 และผู้เล่นอีกร้อยคนที่เลเวล 39 พยายามโจมตีไกล ๆ ก็ใช้เวลาอยู่นานกว่าจะเอาลง
“ไม่คิดเลยว่าหลังจากกลับมาเป็นมนุษย์ จะยังควบคุมเด็กทารกได้อยู่” มีซอมบี้เด็กหลายตัวตายไปเพราะโดนลูกหลง ส่วนซอมบี้ที่ขโมยสมบัติมาได้ เขาก็เก็บของเข้าแหวนมิติหมดแล้ว จะมีก็ไอ้แค่เสี่ยวเสี่ยที่อยู่กับเทพอสูรสายฟ้าและธิดาศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่ยังไม่ตาย
ยิ้ม…แม้เขาจะไม่พอใจเทพอสูรสายฟ้ามากนักแต่ก็ยอมรับว่า ถ้าพลอยจะไปคบกับอีกฝ่ายเขาก็ไม่ได้ว่าอะไร เนื่องจากหมอนั้นค่อนข้างที่จะนิสัยดีพอสมควร แต่ติดติ๊งต๊องมากเกินไปหน่อย และดูนิสัยเจ้าชู้ด้วย
‘ของที่ได้มาก็ใช้ได้ตอนเลเวล 21 ทั้งนั้น’ แม้เขาจะเลเวล 20 ทั้งโหมดมนุษย์และซอมบี้ แต่ด้วยชุดเซ็ตของเขา มันก็ไม่ถูกจำกัดสิทธิ์ตรงนี้ ทำให้เขาสามารถใช้ได้สบาย ๆ เป็นไปได้ว่าหลังจากที่เขาจัดการอะไรเสร็จแล้วหลังเตรียมทำเควสปลดล็อกขั้นที่สองคงจะมีโอกาสตรวจสอบไอเทมที่ขโมยมา