สุดยอดลูกเขยไร้เทียมทาน

บทที่ 25 ความเข้าใจผิด

เมื่อพูดจบ ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ต่างก็ชะงักงัน

คนที่เดินนำหน้าสุดคือ ‘เจิ้งเล่อ’ ผู้รับผิดชอบโกดังสินค้าหมายเลข 8 ก่อนหน้านี้

เจิ้งเล่อเพิ่งเดินออกมา ตอนนี้สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่เขา

ชายที่เป็๲หัวหน้าฝืนยิ้มแล้วพูดกับคนตรงหน้าว่า "พี่เล่อ คุณมาที่นี่ได้ยังไง?"

เมื่อพูดจบ คนอื่น ๆ ก็มองมาทางนี้ด้วย

ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ดังนั้นต่อไปนี้ควรสังเกตการณ์ไปก่อนจะดีกว่า

แต่จู่ ๆ เจิ้งเล่อกลับหัวเราะ "พวกนายบอกว่าพวกเราจะทำอะไร พวกนายล้อมคุณเซียวเฉินผู้รับผิดชอบของพวกเราไว้ พวกนายว่าควรทำยังไงดี!"

เมื่อเจิ้งเล่อพูด ทุกคนก็มองไปที่เซียวเฉิน

คนที่ตั้งใจจะลงมือเมื่อครู่ ตอนนี้ยิ่งพูดกับทางนี้ไม่หยุด

"ขอโทษจริง ๆ ครับ เป็๲ความเข้าใจผิด พวกเราเป็๲คนของกันและกัน คุณเซียวเฉินให้อภัยพวกเรานะครับ!"

เมื่อพูดจบ เซียวเฉินไม่ได้สนใจเ๱ื่๵๹พวกนี้เลย

แต่กลัวว่าเฉาซานซานจะไม่ยอมปล่อยไป เซียวเฉินจึงดึงเฉาซานซานไว้

"เ๱ื่๵๹นี้จบแค่นี้ ใครก็ไม่ต้องพูดอะไรอีก เธอรีบกลับไปเถอะ!"

ได้ยินเซียวเฉินพูดแบบนี้ เฉาซานซานก็รีบพยักหน้าแสดงว่าเข้าใจแล้ว

อย่างไรก็ตาม ในตอนที่เห็นสิ่งเหล่านี้เฉาซานซานที่อยู่ตรงหน้าก็มองไปที่เซียวเฉินทันที

"ครั้งนี้ต้องขอบคุณคุณจริง ๆ คุณชื่ออะไรเหรอคะ?"

เฉาซานซานถามเซียวเฉิน ในตอนนี้เซียวเฉินยืนอยู่กับที่และมองไปที่เธอ

"เซียวเฉิน"

เซียวเฉินพูดออกไป และรู้สึกว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าคนนี้น่าสนใจมาก

ในขณะนี้ตรงหน้าเซียวเฉิน เฉาซานซานก็มองมา

สำหรับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า เฉาซานซานรีบพยักหน้าแสดงว่าตัวเองเข้าใจแล้ว

"อืม เซียวเฉิน ฉันจำคุณได้แล้ว ถ้ามีโอกาสพวกเราจะได้เจอกันอีก!"

พูดจบ เฉาซานซานก็ลุกขึ้นและจากไปทันที

เซียวเฉินมองตามอย่างงุนงงชั่วครู่ แต่พอคิดดูดี ๆ แล้ว สาวคนนี้ไม่น่าจะเป็๲คนธรรมดา

แต่เซียวเฉินไม่มีเวลาคิดเ๱ื่๵๹พวกนี้แล้ว เพราะเมื่อเทียบกันแล้ว จริง ๆ เซียวเฉินยังมีเ๱ื่๵๹เร่งด่วนที่ต้องไปจัดการ ฉะนั้นเขาต้องรีบกลับไป

อย่างไรก็ตาม คนกลุ่มนี้ก็ปรากฏตัวที่นี่แล้ว คาดว่าน่าจะมาหาเซียวเฉินเพื่อจัดการ

เซียวเฉินจึงพูดกับพวกเขาว่า "เ๱ื่๵๹นี้เอาไว้ก่อน พวกเรากลับไปกันเถอะ"

เจิ้งเล่อพยักหน้า จริง ๆ แล้วเขาทก็๻้๵๹๠า๱ให้เซียวเฉินทำแบบนี้

และเมื่อคนเหล่านี้กลับไปแล้ว เซียวเฉินจึงถามเจิ้งเล่อว่า "เป็๲อะไรไป เกิดเ๱ื่๵๹อะไรขึ้นหรือเปล่า?"

พอเซียวเฉินพูดจบ ก็จ้องมองไปที่เจิ้งเล่อซึ่งพยักหน้าหงึกหงักใส่เขา

เจิ้งเล่อจึงพูดกับเซียวเฉินว่า "คนของพวกเราได้ยินมาว่า ฝ่ายนั้นเตรียมพร้อมแล้ว พวกเขาจะเข้าจู่โจมพวกเราได้ทุกเมื่อ!"

เมื่อเจิ้งเล่อพูดจบเซียวเฉินที่อยู่ตรงหน้าเงยหน้าขึ้นมองเขาทันที

"อืม งั้นเหรอ ฉันรู้แล้ว"

เซียวเฉินพยักหน้าท่าทางสบาย ๆ มาก

ทว่าในใจของเจิ้งเล่อก็ยังคงร้อนรนอยู่ดี และกำลังจะพูดอะไรบางอย่างกับเซียวเฉินต่อ

แต่ราวกับรู้ว่าเจิ้งเล่อและคนอื่น ๆ กำลังคิดอะไรอยู่ เซียวเฉินจึงเอ่ยปากพูดขึ้นก่อน

"พวกคุณคิดว่า ผมแค่ออกไปเดินเล่นเฉย ๆ เหรอ ผมกำลังทำความคุ้นเคยกับภูมิประเทศอยู่ต่างหาก"

คำพูดนี้ของเซียวเฉินทำให้คนรอบข้างตื่นเต้นกันใหญ่

จริง ๆ แล้ว ก่อนหน้านี้พวกเขาก็คิดแบบนั้นจริง ๆ

แต่ตอนนี้ พวกเขาอยากจะดูว่า ต่อจากนี้เซียวเฉินจะจัดการยังไง

"งั้นคุณเซียวเฉิน ตอนนี้พวกเราควรทำยังไงดีครับ?"

ถึงแม้เจิ้งเล่อจะเป็๲ผู้รับผิดชอบคลังสินค้าหมายเลข 8 แต่เซียวเฉินถูกส่งมาจากหลินกรุ๊ป เจิ้งเล่อมีเ๱ื่๵๹อะไร ก็ยังต้องปรึกษากับเซียวเฉินก่อนอยู่ดี

เซียวเฉินมองไปข้างหน้า จากนั้นโบกมือแล้วพูดขึ้นมาตรง ๆ

"ง่ายมาก จัดการให้ทุกคนกลับไปพักผ่อน"

หลังจากที่เซียวเฉินพูดจบ แววตาของคนเหล่านี้แทบจะถลนออกมา

"อะไรนะ นี่ไม่ใช่การล้อเล่นกับพวกเราใช่ไหม!"

"จริง ๆ แล้ว ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน นี่มันช็อกเกินไปหน่อย"

"ไม่อยากจะเชื่อเลย ทำไมถึงทำแบบนี้ล่ะ"

ขณะนี้ เมื่อสายตาของคนเหล่านี้จับจ้องไปที่เซียวเฉินในใจก็สงสัยเป็๲อย่างมาก

แต่เมื่อเซียวเฉินเงยหน้าขึ้น สายตาขยับเล็กน้อย และมองไปทางพวกเขา

จากนั้นครู่หนึ่ง เซียวเฉินก็กล่าวว่า "ตอนนี้พวกคุณกลับไปก่อนก็ได้ เ๱ื่๵๹อื่น ๆ ปล่อยให้ผมจัดการเอง"

เมื่อได้ยิ่นเซียวเฉินพูดออกมาแบบนั้น เจิ้งเล่อก็ถอนหายใจ

"ในเมื่อคุณเซียวเฉินพูดแบบนี้แล้ว ผมว่าพวกเราควรฟังคุณเซียวเฉินดีกว่า"

เจิ้งเล่อพูดจบ ผู้คนที่อยู่ตรงนี้ก็แยกย้ายกันกลับป

จริง ๆ แล้วเซียวเฉินได้จัดการไว้หมดแล้ว

ถ้าคนพวกนั้นไม่มา อาจจะดีขึ้นนิดหน่อย แต่ถ้าพวกเขากล้ามาละก็ เซียวเฉินจะไม่สุภาพกับคนพวกนั้นแน่นอน

เซียวเฉินสีหน้าเย้ยหยันพลางคิดในใจ

จากนั้นเขาก็มองคนตรงหน้าแล้วพูดอีกว่า "คืนนี้นอนหลับฝันดี พรุ่งนี้กินให้อิ่มแล้วค่อยมา"

เมื่อเขาพูดจบ ทุกคนก็พยักหน้ารัว ๆ

จริง ๆ แล้ว ไม่จำเป็๲ต้องให้เซียวเฉินพูดอะไรมากมาย พวกเขาก็จะทำแบบนี้อยู่แล้ว

แต่พวกเขาจะนอนหลับได้จริง ๆ เหรอ?

คืนนี้ในสถานการณ์แบบนี้ คาดว่าหลายคนคงนอนไม่หลับแน่ ๆ

ในใจของเซียวเฉินคิดถึงสิ่งเหล่านี้ก็หัวเราะออกมากะทันหัน

"น่าสนใจจริง ๆ อยากจะรู้นักว่าคนพวกนั้นจะเข้ามาได้ยังไง"

เซียวเฉินพึมพำออกมา ตอนนี้เหลือแค่เซียวเฉินคนเดียวแล้วที่อยู่ที่นี่ เขายังต้องจัดการอะไรเล็กน้อยต่ออีก

ไม่อย่างนั้นรอจนคนอื่นมาถึง ก็ไม่มีทางหลอกคนพวกนั้นได้

เซียวเฉินคิดถึงสิ่งเหล่านี้ในใจ ยิ่งอดคันมือไม่ได้ ท่าทางเหมือนจะจัดการที่นี่ได้ตลอดเวลา

ในตอนนี้ เซียวเฉินก็มองไปข้างหน้า

"ฮึ ๆ ในที่สุดก็เตรียมพร้อมเรียบร้อย ต่อไปก็รอคอยการมาของพวกเขางั้นสินะ!"