เมื่อกลุ่มล่าสัตว์ของตระกูลเฟิงหาสมุนไพรได้อีก่นึงก็หยุดลงและกำลังจัดสรรปันส่วนให้สมาชิกในกลุ่ม
ขณะนั้นเอง มีคนจำนวนยี่สิบคนกระโจนออกมาจากพุ่มไม้และต้นไม้รอบๆกลุ่มล่าสัตว์ พวกเ้าแบ่งกันเสร็จหรือยังพวกข้าก็อยากได้ส่วนแบ่งเหมือนกัน พอจะแบ่งให้พวกเราได้หรือไม่ หัวหน้าโจรกล่าวจากนั้นพวกโจรก็พากันหัวเราะอย่างชั่วร้าย
เมื่อคนทั้งกลุ่มเห็นคนมากมายกระโจนออกมาจากพุ่มไม้ก็รู้ในทันทีว่าพวกเขาตกเป็เป้าหมายของโจรป่า หลงเฟิงขมวดคิ้วคิดจะเอาของจากมือพวกข้าพวกเ้าก็จะต้องจ่ายค่าตอบแท่่นเหมือนกัน พูดจบก็ตั้งท่าต่อสู้ทันที เมื่อเห็นแบบนี้คนทั้งกลุ่มก็ตั้งท่าต่อสู้เหมือนกัน พวกเขารู้ดีว่าถ้าหากเจอพวกโจรป่าก็ไม่มีโอกาสรอดเพราะพวกมันไม่เคยปล่อยให้คนจากไป นอกจากจะสู้และหนีรอดก็ไม่มีทางอื่นแล้ว
ในเมื่อพวกเ้าอยากได้ค่าตอบแท่นข้าก็จะจัดให้ พูดจบหัวหน้าโจรก็สั่งให้ลูกน้องลงมือทันที
ทว่าขณะนั้นเองก็มีเสียงเด็กหนุ่มคนหนึ่งกล่าวขึ้นเสียงดังให้ข้าเข้าร่วมด้วยคนได้หรือไม่ เสียงนี้ไม่ใช่เสียงใครที่ไหนแต่เป็เสียงของเหลยเฟิง ชายหนุ่มสวมชุดคลุมะโเข้ามาทางฝั่งของกลุ่มล่าสัตว์ก่อนกล่าว ข้าจะช่วยพวกเ้าจัดการพวกโจรป่าและเราจะแบ่งของที่ได้จากศพพวกมันคนละครึ่งพวกเ้าเห็นว่าอย่างไร คนทั้งกลุ่มได้ยินก็ตะลึงไปชั่วขณะ หลงเฟิงกล่าวเ้าหนุ่มเ้ามีความคิดที่จะช่วยพวกเราพวกเราทราบซึ่งแต่สถานการณ์ตอนนี้ข้าว่าเ้าหนีไปจะดีกว่า
เหลยเฟิงไม่ได้กล่าวมากความเขาแค่เอ่ยไปว่าแค่คนพวกนี้รับมือสบายมาก จากนั้นเขาก็ลงมือเป็คนแรก เขาใช้ท่าเท้าของวิชาหมัดทะลายเมฆาและวิชาหมัดนั้นโจมตีพวกโจรทันที แค่สามลมหายใจโจรป่าคนหนึ่งล้มลงไปโดยไม่ได้สู่ด้วยช้ำ
เมื่อหลงเฟิงเห็นแบบนี้ก็ไม่รอช้าสั่งให้คนทั้งกลุ่มเข้าต่อสู้กับพวกโจรทันทีทั้งสองฝ่ายเริ่มต่อสู้กันอย่างดุเดือดโดยเฉพาะกลุ่มล่าสัตว์ที่ต่อสู้เต็มกำลังเพราะจำนวนคนน้อยกว่าและรู้ว่าเมื่อแพ้ก็ไม่มีทางรอด ถ้าคิดหนีก็คงไม่พ้นพวกโจรอยู่ดีพวกมันรู้เส้นทางในป่ามากกว่าพวกเขาดังนั้นคนทั้งกลุ่มจึงสู้สุดชีวิต
ตอนนี้เหลยเฟิงไล่ฆ่าไปห้าคนแล้วทำให้เสือดำโจรคนเป็หัวหน้าต้องออกโรงเองเขาปลดปล่อยพลังออกมาเต็มกำลังพุ่งเข้าใส่เหลยเฟิงเพียงไม่กี่อึดใจก็มาถึงด้านหน้าของเหลยเฟิงและต่อยหมัดอันหนักหน่วงใส่เหลยเฟิงทันที เหลยเฟิงเห็นแบบนั้น ก็กระตุ้นพลังิญญาถึงขีดสุดเพื่อใช้วิชาเกราะกกลืนิญญาป้องกันทันทีเพราะรู้ดีว่าคนผู้นี้แข็งแกรงมากเขาไม่กล้าประมาท หมัดที่ทรงพลังนั้นซกเข้าที่แขนขอนเหลยเฟิงที่ค่อยเป็รูปกากบาททันที เหลยเฟิงกระเด็นถอยหลังไปสิบกว่าเมตถึงจะหยุด
เ้าสู้เขาไม่ได้หรอกนะ เสียงนึงดังขึ้นในหัวของเหลยเฟิง
จะทำยังไงดีพวกกลุ่มล่าสัตว์ของตระกูลก็คงไม่มีใครสู้มันได้แน่
จะให้ข้าช่วยไหมละเื่จะได้จบไวๆ เหยนกล่าว
ท่านจะช่วยยังไงหรือ
ข้าจะให้เ้ายืมพลังเพียงนิดเดียวก็น่าจะจัดการคนพวกนี้ได้แล้ว
ได้ท่านลงมือได้เลย
เ้าไม่ต้องต่อต้านพลังของข้าละ กล่าวจบพลังงานมากมายก็ถาโถมเข้ามาในร่างของเหลยเฟิง แค่แป๊บเดียวระดับพลังของเหลยเฟิงก็เพิ่มขึ้นไปที่ระดับเขตแดนยุทธ หัวหน้าโจรคนนั้นที่กำลังกระโจนเข้ามาตอนนี้สีหน้าเปลี่ยนไปทันทีเพราะตอนนี้เขาดูระดับพลังของเหลยเฟิงไม่ออก แต่ก็ยังพุ่งเข้าหาเหลยต่อ และสิ่งที่ทำให้เขาใก็เกิดขึ้น เหลยเฟิงปลดปล่อยพลังออกมาอย่างบ้าคลั่งและตัวลอยขึ้นฟ้ามองลงมายังผู้คนที่กำลังต่อสู้กัน ไม่นานเขาก็แสดงพละกำลังของระดับเขตแดนยุด
เหลยเฟิงปล่อยแรงกดดันใส่ผู้คนทั้งหมดที่งต่อสู้กันอยู่ ที่เขาปล่อยแรงกดดันใส่คนทั้งหมดเพราะเขายังควบคุมพลังนี้ไม่เป็เท่าไร
เมื่อทุกคนที่เจอแรงกดดันนี้เข้าไปก็รู้ได้ทันทีว่าคนผู้นี้อยู่ระดับเขตแดนยุทธซึ่งเป็ระดับสูงสุดที่พวกเข้าคิดจะไปให้ถึง
ระดับเขตแดนยุทธ ดูก็รู้ว่าคนผู้นี้ยังอายุไม่ถึงยี่สิบปีทำไมถึงแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ เสือดำคำรามในใจไม่อยากยอมรับ แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าทำให้เขาต้องยอมแพ้จึ่งเอ่ย ท่านใต้เท้าได้โปรดไว้ชีวิตด้วยเสือดำร้องขอชีวิต
แม้แต่หลงเฟิงและอวิ๋นชังเฟิงก็ใเหมือนกัันที่คนผู้นี้เมื่อครู่ยังบอกจะร่วมมือแต่ตอนนี้กลับปล่อยแรงกดดันใส่พวกตนจึงอดไม่ได้ที่จะคิดว่าคนผู้นี้อาจเปลียนใจก็ได้ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นถัดจากนั้นทำให้พวกเขาใจชื่นขึ้นมาทันที
หลังจากปลดปล่อยแรงกดดันจนทำให้ทุกคนขยับไม่ได้แล้วเขาก็ใช้วิชาหมัดทะลายเมฆาปลิดชีพพวกโจรป่าทีละคนด้วยความรวดเร็วและเพียงไม่นานพวกโจรก็ไม่เหลือสักคน
เมื่อจัดการพวกโจรเสร็จแล้วเหลยเฟิงก็เก็บแรงกดดันกลับไปและบอกให้กลุ่มล่าสัตว์ของตระกูลไปรวบรวมทรัพยากรของพวกโจรมาเพื่อแบ่งกันตามที่เคยกล่าวไว้
แน่นอนว่าตอนนี้พวกกลุ่มล่าสัตว์ของตระกูลไม่รู้ว่าเหลยเฟิงเป็รุ่นเยาว์ของตระกูลและการแสดงพลังเมื่อครู่ก็ทำให้พวกเขาใมากดังนั้นเมื่อเหลยเฟิงสั่งแบบนี้พวกเขาก็ทำตามโดยไม่ลังเล และเมื่อรวบรวมเสร็จแล้วก็ส่งของทั้งหมดให้เหลยเฟิงทันที
เหลยเฟิงหยิบเอาสมุนไพรไปครึ่งนึ่งและที่เหลือยกให้กลุ่มล่าสัตว์ แต่หลงเฟิงกลับไม่เอาและเอ่ยว่า ท่านใต้เท้าทั้งหมดนี้พวกเรายกให้ทานพวกเราเอาแค่ส่วนที่หาได้ก็พอแล้วขอรับ ถ้าไม่ได้ท่านยื่นมือเข้ามาช่วยพวกเราก็คงไม่รอดไปจากพวกมันดังนั้นพวกเราไม่ขอรับส่วนที่เหลื่อ หลงเฟิงกล่าวอย่างจริงจัง
เมื่อเหลยเฟิงเห็นแบบนั้นก็ได้แต่รับของทั้งหมดไว้และกล่าวว่า หากครั้งหน้าข้าพบพวกท่านตกที่นั่งลำบากเช่นนี่อีกข้าจะช่วยทันที
ไม่ทราบว่าจะให้เรียกท่านเช่นไรขอรับหลงเฟิงเอ่ยถาม
เรียกข้าว่าเหลยเหยนก็ได้ เอาละข้าได้ตรวจดูแล้วในระยะร้อยลี้ไม่มีพวกโจรอยู่ พวกเ้าจะออกจากป่าเลยหรือจะหาสมุนไพรต่อก็ตามสบาย จ้ามีธุระข้าจะไปก่อน กล่าวจบเหลยเฟิงก็หยิบเอาทรัพกรและสมุนไพรที่ได้จากพวกโจรแล้วรีบจากไปทันที
เหลยเฟิงไม่คิดที่จะออกจากป่าแต่เขาตรงไปยังถ้ำที่เขาใช้ทะลุระดับก่อนหน้านี้ ใช้เวลาเพียงหนึ่งเคอก็มาถึงหน้าถ้ำแล้ว เหลยเฟิงรีบเข้าไปข้างในถ้ำทันที พอมาถึงข้างในถ้ำแล้วเขาก็เรียกเหยนออกมาทันที ท่านอาจารย์ข้าต้องทำอย่างไรขอรับ
ปรับสภาวะให้มั่นคงก่อน ระหว่างนี้เหยนก็ได้ตรวจสอบสมุนไพรไปด้วย ถือว่าไม่เลวพอให้เ้าหนูนี่ฝึกได้สี่ห้าเตา ไม่นานเหลยเฟิงก็ลืมตาขึ้นและเอ่ยข้าพร้อมแล้วขอรับท่านอาจารย์
อืม อันดับแรกข้าจะสอนเ้าฝึกหลอมโอสถรักษาาแทั่วไปก่อน แต่ตอนนี้เ้ายังไม่มีไฟเป็ของตัวเองใช้ไฟของข้าไปก่อน ไว้วันหลังจะพาไปหาไฟให้เ้า
พูดจบเหยนก็สะบัดมือ หม้อใบนึงปรากฏต่อหน้าเหลยเฟิง เอาล่ะข้าขะส่งไฟเข้าไปและเป็คนควบคุมเองเ้ามีหน้าที่ใส่สมุนไพร เหยนควบคุมไฟและบอกให้เหลยเฟิงใส่สมุนไพรแต่ละชนิดเข้าไปเพียงไม่นานสมุนไพรเ่าั้ก็กลายเป็ของเหลวและลวมเข้ากัน ขั้นตอนต่อไปเป็การขึ้นรูปเ้ายังทำไม่เป็ดูให้ดีครั้งหน้าข้าจะให้เ้าทำเอง ว่าแล้วเห็นก็สลับมือสร้างมุทราเพื่อทำให้ยาน้ำจับตัวเป็ลูกกลอนไม่นานการหลอมโอสถก็เสร็จสิ้น ยารักษาาแสิบสองเม็ดว่างอยู่ที่ก้นเตา
เอายาใส่ในขวดหยกเหยนกล่าว โอสถรักษานี้คือโอสถระดับไหนหรือขอรับ โอสถระดับนึงขั้นสูง ถึงจะเป็แค่ขั้นสูงแต่ผลของมันดีว่าโอสถขั้นสูงทั่วไปมาก เ้านำหาขายเพื่อหารายได้ก็ได้ ข้าขอแนะให้ขายจะดีมากเพราะสำหรับข้านี่ยังดีไม่พอ ไว้ได้โอสถดีกว่านี้เ้าค่อยเก็บไว้ใช้เองก็ได้
เหลยเฟิงเก็บโอสถเข้าขวดหยกทันที เขาดูตื่นเต้นมากไม่ได้ตื่นเต้นเพราะจะได้ขายโอสถแต่ตื่นเต้นเื่ที่เขาจะได้ตามหาไฟของตัวเอง ต้องรู้ว่าการจะเป็นักปรุงโอสถต้องมีไฟเป็ของตนและไฟเหล่านี้ก็ต้องหาจากสัตว์หรือจากธรรมชาติที่มันเกิดขึ้นมาเอง
2K
